Aglaia Vannieuwenhuyse uit Gent mailt:

Na het googelen van ‘Film en architectuur’ kwam ik op uw pagina terecht. Wat daar geschreven staat, was al heel nuttig maar sluit nog niet helemaal aan bij mijn probleem. Ik ben studente burgerlijk ingenieur-architect aan de universiteit van Gent. Voor het vak Architectuurgeschiedenis kregen we de opdracht om de 10 beste gebouwen van de 20ste eeuw te selecteren. Welke gebouwen we precies kiezen is niet zo belangrijk als ze maar aansluiten bij een thema en als we onze keuze maar goed kunnen verantwoorden. Ons thema is ‘Dictatoriale/Totalitaire Architectuur in film (en andere media zoals fotografie)’. Kent u films waarin gebouwen/openbare ruimte onder dictators een belangrijke rol spelen?

De bekendste utopistische en totalitaire architect  van de twintigste eeuw is Albert Speer (1905-1981). In 1982 maakte Marvin J.  Chomsky de Amerikaanse televisieserie Inside the Third Reich, gebaseerd op een boek van Speer, die in de serie werd gespeeld door Rutger Hauer (naast onder meer Renee Soutendijk als Hitlers minnares Eva Braun, maar dit terzijde). Ik herinner me de reconstructie van Speers bouwplannen niet als buitengewoon indrukwekkend, maar de serie gaf wel redelijk inzicht in het gedachtegoed van de nationaal-socialistische bouwmeester.

Lees verder »

Maria Steyn reageert met een vraag op de NRC-filmsite:

Enige jaren geleden zag ik een Franse film op tv waarvan ik dacht: die is tamelijk bizar, somber, tikje uitzichtloos. Ik zag noch het einde, noch het begin. Ik heb het verschillende van mijn cinefieel vrienden gevraagd en ook gegoogled, maar helaas. Periode 1970-1980? Twee jonge Franse gozers, gappen/roven en doen het met alle meiden, eindigen in een Franse Noordzee-badplaats, fietsen, triest, verlaten stranden, badhuisjes, met twee meiden die ook niets te doen hebben. Speelt in zo’n dooie Franse Noordzee badplaats in de winter met weer een vriendinnetje met een antiek rood slipje, logerende bij tante of schoonmoeder, Honfleur/Deauville/Trouville, waar iedereen uit Parijs naar toeging.
De rest van de film in een huis aan een verlaten kanaal… in de lente denk ik, zomer? veel bloot zonnen… ooit eens laat op tv gezien; leek op een soort Jules et Jim -confrontatie tussen de mannelijke acteurs en hun veroveringen… ja lekker vaag hè? Mijn herinneringen zijn waarschijnlijk iets vervormd door de jaren…
Ik vertrouw zeer dat u mij op het goede spoor kunt zetten!

Geen probleem, deze beschrijving herken ik onmiddellijk. Lees verder »

C. Flart-Maeijer mailt:

Er zijn zeker 5 films die als achtergrond Cuba hebben en die nu misschien op DVD staan. Oude films, nieuwe? Afspelend in Havana, of de natuur van Cuba?? Kunt u mij daarmee helpen?

Uit de formulering van de vraag proef ik dat het vragensteller gaat om Cuba als decor, en niet om Cubaanse films. In de verbeelding van Cuba scheidt, net als in de werkelijkheid, een scherpe lijn de wereld van voor en van na 1959. Het Cuba van Castro leverde, vooral in de jaren zestig, een frisse filmproductie op, die op allerlei creatieve manieren de revolutie bezong. Daar zijn ook wel door derden films over gemaakt, maar die zijn kritischer en spaarzamer. Denk aan de vernietigende documentaire van de ballingen Néstor Almendros (een beroemd cameraman) en Orlando Jiménez Leal Mauvaise conduite (1984), over de vervolging van dissidenten. Maar er waren ook buitenlandse lofzangen, zoals de imposante Russische documentaire Soy Cuba! (Michail Kalatozov, 1964), die zo visionair was dat de film pas na de val van de Sovjet-Unie, in 1995, internationaal werd vrijgegeven.

En voor een politiek neutrale blik op de Cubaanse cultuur zorgde natuurlijk de documentaire over stokoude muzikanten Buena Vista Social Club (Wim Wenders, 1999). Lees verder »

Ricardo da Cruz mailt:

Ik ben een student aan de Erasmus Universiteit en ben momenteel bezig met mijn master scriptie. Ik onderzoek de beslissingen die filmbezoekers nemen bij het kiezen van een bioscoop en/of film. Het enige bestaande model waarvan ik op de hoogte ben is het Moviemod model van Eliashberg et al. (2000). Mijn vraag aan u als filmexpert is dan ook simpel. Bent u wellicht op de hoogte van andere bestaande modellen?

Voor sommige mensen is film niet wezenlijk anders dan waspoeder of tandpasta. Het is een product dat geconsumeerd wordt. De investeringen moeten winst opleveren en dus is het handig als je het gedrag van de consument kunt voorspellen. Anderen, waartoe ik mijzelf reken, vinden film juist zo’n leuk product omdat de mate van succes zich niet gemakkelijk laat voorspellen. De klassieke wijsheid in het bioscoopbedrijf luidt dat je wel stinkend rijk zou zijn, als je alles tevoren zou weten. Dus opereren producenten, distributeurs en bioscoopexploitanten vaak op basis van Fingerspitzengefühl. Het verband tussen de inspanning op het gebied van marketing en reclame is zelden lineair gerelateerd aan de opbrengst, want het kan ook averechts werken als de bioscoopbezoeker vindt dat de gewekte verwachtingen niet worden waargemaakt. Maar ik moet toegeven dat het Moviemod-model uit 2000 wel degelijk met zulke factoren rekening houdt, door ook de effecten van mondreclame vooraf te meten en te voorspellen. Lees verder »

Andy Motta reageert op de site met een vervolgvraag op de beantwoording van een vraag over ‘The Riverbed’:

Ongeveer in dezelfde tijd als ‘The Riverbed’ (mid-jaren ‘80) heb ik een film gezien met Sam Shepard waarin het liedje ‘Ramblin’ Man’ voorkomt van Hank Williams. Als ik mij niet vergis, is de film ook geregisseerd door Shepard of heeft hij het scenario geschreven. Weet u de naam van deze film?

De eerste film die me te binnen schoot was Fool for Love (Robert Altman, 1985), gebaseerd op een toneelstuk van Shepard dat hij zelf tot scenario bewerkte. Daar zitten een hoop liedjes in, veelal country, maar volgens de soundtrack listing van IMDB niets van Hank Williams. De meeste worden gezongen door Sandy Rogers, twee door Waylon Jennings. Lees verder »

Robert Tiel mailt:

Enige tijd geleden heb ik een spannende tv-film gezien. Het ging over een behoorlijke macho man en hij is jarig. Als hij thuis komt blijkt zijn huis een gevangenis en zijn vrouw is vertrokken met de kinderen. Als hij dan de video aanzet heeft zijn vrouw nog meer verrassingen voor hem…………………..

Die film heb ik ook op televisie gezien, om precies te zijn op 27 februari 2009 als nachtfilm bij de VPRO. Toch is het geen televisiefilm, maar een productie die eerder gewoon in de bioscoop te zien was. Lees verder »

Tineke van Dijk mailt:

Een vraag voor jou. Aangezien jij een enorme filmkenner bent, hoop ik dat je deze beschrijving herkent en dus weet welke film dit is. Het is een Russische film, een deel is uitgezonden bij ‘Zomergasten’, lang geleden.
Het gaat over een kleuterklas en dat twee kleuters intens verliefd zijn. Het wordt vakantie en ze moeten afscheid nemen. Het vriendinnetje van het verliefde meisje neemt haar vriendin mee en samen lopen ze verdrietig weg. Het vriendinnetje zegt dan, “Kom, we gaan de hele zomer huilen”. Weet jij welke film dat is? Ik zou die film graag kopen. Heb je hem zelf ook gezien, ooit?

Als ik die scène gezien had, zou ik hem niet hebben kunnen vergeten, denk ik zo. Maar in eerste instantie heb ik er weinig associaties bij, dus moet ik gaan zoeken. De vertoning van (een deel van) de film in Zomergasten biedt natuurlijk wel een duidelijk aanknopingspunt. Lees verder »

Jaap Kramer mailt:

In mijn studententijd (1997-2003) heb ik een film gezien waarvan ik alleen nog het verhaal weet. Door voor de hand liggend tijdgebrek heb ik de film helaas niet uit kunnen kijken, iets wat ik graag nog eens zou doen. Zoektochten op internet hebben tot zover niets opgeleverd. Plot: Een Amerikaanse duikbootkapitein wordt een missie gegeven om een dictator te vervangen. Hiervoor moet hij echter in doen en laten sprekend op deze man gaan lijken (uiterlijk is het al zo). De bewuste dictator (blanke man) heeft bijvoorbeeld vanuit zijn jeugd een sterke afkeer gekregen van witte pap. De Amerikaan krijgt een training waarin hij dan ook steeds dit als voedsel aangeboden om dezelfde afkeer te bewerkstelligen. Daarnaast moet de kapitein een vlekkeloos geheugen opdoen, iets dat gebeurt door hem langs een kerkhof te laten lopen waar achter de zerken schutters liggen. Zijn trainer roept een naam die op een zerk staat, waarvan de kapitein zich vervolgens moet kunnen herinneren waar die staat, zodat hij de schutter die daarachter ligt te snel af kan zijn. Na een periode van training verklaart de kapitein klaar te zijn voor de missie. Zijn trainers voeren hem in antwoord lsd door zijn pap. Deze test doorstaat de kapitein. En toen ben ik gestopt met kijken. Heb jij enig idee welke film dit geweest kan zijn?

Het wegens voor de hand liggend tijdgebrek niet kunnen afzien van de film wijst op thuisconsumptie. De gezochte film heeft inderdaad in Nederland het grote bioscoopscherm nooit gehaald. Ik kende hem niet, maar googlen van de woorden porridge en LSD leverde al snel resultaat op, compleet met de rest van het gegeven plot. Belangrijke uitzondering: Mossad-chef Ben Kingsley en CIA-man Donald Sutherland willen niet dat marineman Aidan Quinn een dictator vervangt, maar de meest gezochte terrorist van de jaren negentig, de legendarische ‘Carlos’. Lees verder »