Op het blogderzuchten wijdt ‘Aïda’ uiterst vriendelijke woorden aan deze rubriek. Ook stelt ze een vraag, die onoplosbaar lijkt:

Het gaat over een landeigenaar in Italië (Sicilië?) in de jaren dertig, maar het kan evengoed de jaren zestig zijn want de tijd is daar wat langer blijven stilstaan. Op het landgoed woont een familie waarvan alle leden bij de landeigenaar in dienst zijn. Als dienstmeid, landbouwer, knecht, chauffeur… Ze wonen in een hutje/stal ergens achteraan op het grote domein. Op het eerste gezicht lijkt het of ze goed behandeld worden door de landeigenaar, maar op het einde moeten ze uit hun huis, ik herinner me niet meer waarom. Het boerengezin heeft een (bijna volwasssen) gehandicapte dochter die met veel liefde de hele dag van hot naar her meegesleurd wordt in een soort kruiwagen. Er is ook een grootvader die meen ik dement wordt en wat ik me van hem herinner is dat hij overal waar het hem opkomt een plasje doet. Ik meen dat het een Italiaanse film is maar evengoed staat het me voor dat het met Burt Lancaster was, ik heb echter alle films van hem opgezocht en een enkele synopsis verwijst naar dit verhaal. Het is ook mogelijk dat het boerengezin een nevenlijn in de film was, maar dat de dramatiek er van zo’n indruk op mij heeft gemaakt dat het in mijn herinnering is alsof de film rond het gezin draait.

Als dank voor de vriendelijk aanbevolen link, zal ik bij wijze van uitzondering deze niet hier officieel ingediende vraag (graag altijd sturen naar hb@nrc.nl) proberen te beantwoorden. Bovendien is er enige actualiteit aan verbonden, want de auteur van het oorspronkelijke boek, Miguel Delibes (1920-2010) overleed zeer onlangs, op 12 maart in Valladolid.

Ik vrees dat het visioen van Burt Lancaster in een wit kostuum in de herinnering per ongeluk in de verkeerde film terecht is gekomen en dat daardoor de locatie ook verschoven is van de Spaanse provincie Extremadura (op de grens met Portugal) naar Sicilië (zoals in Il gattopardo, Luchino Visconti, 1963).

De landeigenaar in de gezochte film, Don Pedro (Agustín González), draagt meestal een bruin jack. Het gehandicapte meisje in een kruiwagen, de huisuitzetting en de plassende man kloppen wel. De handeling speelt zich af in de jaren zestig van de vorige eeuw, want inderdaad was onder Franco de tijd in de buitengewesten min of meer stil blijven staan.

De titel van boek en film uit 1984 luidt Los santos inocentes  en de regisseur was Mario Camus. De film was een redelijk succes in de Nederlandse arthousetheaters, maar nog groter in de vage herinnering van toenmalige bioscoopbezoekers. Er werd in deze rubriek al meermalen naar geïnformeerd en omdat de dvd moeilijk te vinden was, organiseerde NRC in 2006 een vertoning  in het Filmmuseum, samen met andere lezersfavorieten van weleer als Wie zingt daar zo? en Les petites fugues .

 

Dit verhaal is geplaatst op donderdag 18 maart 2010 om 18:45 uur.