Myriam Kraan mailt:

Al lange tijd ben ik op zoek naar een film met Tom Berenger. Daarin krijgt iemand een vreselijk auto ongeluk, waarbij zijn gezicht helemaal verminkt raakt. Door middel van plastische chirurgie krijgt hij het gezicht van, wat ze dachten, hemzelf. Later blijkt dat niet zo te zijn, waardoor iedereen hem voor een ander houdt. Volgens mij heet die film ‘Shatterd’. Nou kan ik wel een film ‘Shatterd’ vinden, maar dat is een heel andere film. Misschien zit ik er helemaal naast wat betreft de titel, en kan jij me verder helpen? Ik zou ‘m graag nog eens willen zien, dus als je ook nog een tip hebt hoe ik eraan kan komen, graag!

De onvolprezen Internet Movie Data Base (IMDB) vermeldt maar liefst zeventien films en televisieproducties met de originele, vertaalde of werktitel Shattered. Lastig, die homoniemen, die zich vooral voordoen bij tot de verbeelding sprekende titels. Niet zelden worden er zelfs twee of meer films met dezelfde titel in hetzelfde jaar gemaakt, die IMDB dan ordent met de Romeinse cijfers I, II, III enzovoorts achter de titel. Lees verder »

Yvonne Kleiweg mailt:

Om te beginnen moeten we misschien wat duidelijkheid scheppen over het waterinsect dat in het Nederlands zowel ‘libel’ als ‘libelle’ wordt genoemd. De laatste vorm rukt steeds meer op, vermoedelijk onder invloed van de gelijknamige titel van het damesblad, maar volgens Wikipedia geven vakmensen de voorkeur aan ‘libel’.

 Het Engelse woord voor ‘libel’ is ‘dragonfly’.  Dat is ook de titel van een Amerikaanse film (Tom Shadyac, 2002), waarin een libel de brug vormt tussen een man en zijn vrouw die zoek is. Ook een aantal andere elementen komen overeen met de gegevens, een aantal andere in het geheel niet.

In Dragonfly gaat Kevin Costner als een Amerikaanse arts van het Rode Kruis in Venezuela op zoek naar zijn jonge, zwangere vrouw Emily (Susanna Thompson). Ze was passagier van een bus, die bij een tropische regenbui in een ravijn is gestort. Aangenomen wordt dat ze het ongeluk niet heeft overleefd, maar haar man wil dat niet geloven. Hij krijgt het idee dat zijn vrouw via libellen, haar lievelingsdier, contact met hem zoekt. Uiteindelijk vindt hij haar: ze leeft niet meer, maar heeft nog wel het leven geschonken aan een baby, met een geboortevlek in de vorm van een libel.

Hoewel Dragonfly net minder dan tien jaar oud is, vermoed ik toch dat dit wel eens de gezochte film zou kunnen zijn, temeer daar Yvonne zich  baseert op een naverteld plot, en dan sluipen er wel eens kleine veranderingen in de weergave van het verhaal.

De dvd is gemakkelijk te bestellen, bijvoorbeeld hier. 

 

 

Lees verder »

Rob Steenhorst uit Leiden mailt:

In 1987, 1986 of 1985 heb ik bij The  Movies in Amsterdam een film gezien die nu van de aardbodem lijkt verdwenen. Deze film zou ik graag weer willen zien, of beter, in mijn bezit willen krijgen. Het was een Japanse film, gebaseerd op enkele verhalen uit ’100 jaar eenzaamheid’ van Márquez. De titel en naam van de regisseur ben ik vergeten. De beelden waren echter zo sterk dat ik ze mij weer duidelijk herinnerde toen ik voor mijn werk een andere beeldtaal zocht. 

Misschien helpt het u deze film te benoemen als ik een aantal van deze scene’s beschrijf. De opening(?): Een slechte dag, egaal licht maar grijs,als voor een regenbui (maart of zo). Zandachtige heuvels. Een man(?) en vrouw(?) trekken een kar gevuld met klokken door het mulle zand. Een blauw en rood lint om een arm(?) Min of meer dicht op de acteurs gefilmd.

Een man die steeds meer vergeet: Een man vergeet eerst de namen van dingen, vervolgens vergeet hij waarvoor de dingen dienen. Dat gaat zover dat hij ook de namen van zijn lichaamsdelen en het gebruik vergeet. Zijn vrouw probeert het te redderen door overal briefjes op te plakken of spelden. Totdat de man een zuil van briefjes is geworden. Één beeld is heel sterk. Vanuit een laag standpunt genomen beeld in een kamer. Sober ingericht. De man staat, de vrouw op de knie in de weer met briefjes. De wand achter hen is pure duisternis.

 De Postbode: In het dorp woont iemand in een enorme kuil. De postbode moet een brief bezorgen en wordt via een takel onder aan een driepoot naar beneden gelaten. (Lijkt wat op ‘Vrouw in het zand’ maar de handeling is midden in een dorp en in kleur. We worden niet meegenomen in de kuil).

Slotscène: Alle acteurs bijeen op een modderig veldje omzoomd met een kaal hek. Begin schemering. Ze dragen hun dagelijkse kleding en op de achtergrond zie je een stad met lichtreclames.

 Het is niet veel maar wellicht gaat u een licht op. Ik heb waar ik maar kan gezocht.

De meeste romans en novelles van de Colombiaanse Nobelprijswinnaar Gabriel García Márquez (Aracataca, 1927) zijn verfilmd. Bekende voorbeelden: Eréndira (Ruy Guerra, 1983), Kroniek van een aangekondigde dood (Francesco Rosi, 1987),  De kolonel krijgt nooit post (Arturo Ripstein, 1999), Liefde in tijden van cholera (Mike Newell, 2007). Eind 2010 wordt de filmversie door Henning Carlsen van Herinnering aan mijn droeve hoeren verwacht.

Lees verder »

Op het blogderzuchten wijdt ‘Aïda’ uiterst vriendelijke woorden aan deze rubriek. Ook stelt ze een vraag, die onoplosbaar lijkt:

Het gaat over een landeigenaar in Italië (Sicilië?) in de jaren dertig, maar het kan evengoed de jaren zestig zijn want de tijd is daar wat langer blijven stilstaan. Op het landgoed woont een familie waarvan alle leden bij de landeigenaar in dienst zijn. Als dienstmeid, landbouwer, knecht, chauffeur… Ze wonen in een hutje/stal ergens achteraan op het grote domein. Op het eerste gezicht lijkt het of ze goed behandeld worden door de landeigenaar, maar op het einde moeten ze uit hun huis, ik herinner me niet meer waarom. Het boerengezin heeft een (bijna volwasssen) gehandicapte dochter die met veel liefde de hele dag van hot naar her meegesleurd wordt in een soort kruiwagen. Er is ook een grootvader die meen ik dement wordt en wat ik me van hem herinner is dat hij overal waar het hem opkomt een plasje doet. Ik meen dat het een Italiaanse film is maar evengoed staat het me voor dat het met Burt Lancaster was, ik heb echter alle films van hem opgezocht en een enkele synopsis verwijst naar dit verhaal. Het is ook mogelijk dat het boerengezin een nevenlijn in de film was, maar dat de dramatiek er van zo’n indruk op mij heeft gemaakt dat het in mijn herinnering is alsof de film rond het gezin draait.

Als dank voor de vriendelijk aanbevolen link, zal ik bij wijze van uitzondering deze niet hier officieel ingediende vraag (graag altijd sturen naar hb@nrc.nl) proberen te beantwoorden. Bovendien is er enige actualiteit aan verbonden, want de auteur van het oorspronkelijke boek, Miguel Delibes (1920-2010) overleed zeer onlangs, op 12 maart in Valladolid. Lees verder »

Ik ben op zoek naar de volgende film waarvan ik mij een fragment, stijl en het plot herinner. De stijl: soort avant garde futurisme. Strakke kleding. Beetje ‘Clockwork Orange’-achtig. Afstandelijk en soms heel erg dichtbij, met name in de personages. Het fragment : Een ronde witte ruimte met mensen in het midden. Zij beoordelen iemand. Mensen kijken langs elkaar heen, in hun eigen sfeer, maar belangrijk om samen te zijn, iets te doen. Een keuze te maken. Iemand loopt weg, de sfeer wordt zacht en warm. Het plot: ze stappen uit op het strand. Een man of vier. Het is spannend en volop in actie. Hij is opgenomen in de groep. Heeft er een plek veroverd. Zij nemen hem serieus. Zij zijn een man en een vrouw. Er gebeurt iets. In de verte rent iemand. Iemand die is ontsnapt of die ……… ‘de vijand’ is. Zij sommeren hem……. “Ren! Ren! Ren achter hem aan! Pak ‘m.” En hij rent. Hard. Over het strand. Hij haalt de man in. Gooit hem tegen de grond. De mannen kijken elkaar aan. Voor het eerst zie je het gezicht van de vluchtende man. Het blijkt zijn beste vriend. Die nooit de vijand kan zijn. Die zegt: [zoiets als] dat komt ervan, als je zomaar maar ergens bij wilt horen / luistert naar mensen die je niet goed kent / vertrouwt zonder eigen oordeel. Einde film. Wat is de naam van deze film? Ik zou ‘m zo graag nog eens zien. Want hoe gebeurt zoiets?

Oef, dit is een vraag van het allerlastigste soort. Geen land of taal, geen tijdvak, geen namen van regisseur of acteurs, geen specifieke objecten of handelingen. Wat vooral is bijgebleven is een stijl, een toon en een sfeer, en die laten zich moeilijk opzoeken, als je zelf geen associaties hebt bij de beschrijving, bijvoorbeeld omdat je die film zelf niet hebt gezien. Lees verder »

Olaf Breukhoven uit Breukelem mailt:

Mijn eerste associatie is met een film van Louis de Funès, Le grand restaurant (Jacques Besnard, 1966), in Nederland uitgebracht onder de titel Paniek in het grand restaurant. Maar bij nadere inspectie blijkt dat meer een kruising tussen een klucht en een thriller, en de beschrijving komt niet overeen. Nu heeft De Funès meer gastronomische komedies gemaakt, bijvoorbeeld L’aile ou la cuisse / Wie dan leeft wie dan zorgt (Claude Zidi, 1976) over een chef die de strijd aanbindt met de fastfoodindustrie. Maar omdat De Funès zo nadrukkelijk aanwezig is in zijn films en bovendien nog steeds een bekende ster, is de kans groot dat in dat geval zijn naam wel genoemd zou zijn in de vraag. Lees verder »

Herman van Eibergen mailt:

Ik ben op zoek naar een film waarvan ik de titel en acteursnamen niet weet. De film, die zich afspeelt in de USA, zag ik een paar jaar geleden op tv. Een verwende jongenan wordt door zijn ouders voor een tijd naar zijn opa en oma in het westen gestuurd om een gedisciplineerde levensstijl aan te leren en verantwoordelijkheid te leren dragen voor zijn leven. Opa had aan oma steeds beloofd dat ze een tocht naar de kust zouden maken, maar dat kwam er maar nooit van. Terwijl de jongen bij zijn grootouders verblijft sterft zijn oma. Opa brengt zijn kleinzoon lassowerpen bij en leert hem met paarden om te gaan en er ook zorg voor te dragen. Door onverantwoordelijk gedrag is de jongen er de oorzaak van dat zijn paard een been breekt en zijn opa dwingt zijn kleinzoon zelf het dier het genadeschot te geven. Dit brengt een keer in de houding van de jongen. Samen ondernemen ze te paard de tocht naar de kust die opa aan oma altijd beloofd had. Maar kort voordat hij met zijn kleinzoon het einddoel bereikt, sterft opa die al langere tijd ongemerkt aan een kwaal lijdt. De jongen begraaft hem en zet zich ertoe de tocht tot het einde toe te volbrengen. Uiteindelijk slaagt hij erin om met de politie op zijn hielen ( in auto’s met loeiende sirene ) te paard de kust te bereiken, waar hij de Amerikaanse vlag zwaait en zegt: “for you, granddad”.

Zo gaat het verhaal ongeveer. Kunt u mij aan de titel van deze film helpen en ook aan de namen van de hoofdrolspelers?

In eerste instantie zei dit verhaal me niet veel, dus ben ik eerst gaan zoeken op sleutelwoorden in IMDB. Dat leverde zo veel paardenfilms op, zonder nadere toelichting, dat ik besloot direct door te gaan googlen. Al snel komen daar enkele sites boven met uitputtende lijstjes van films over paarden. De eerste was Equinest, dat ‘A Huge List of Horse Movies’ belooft. Maar die Enorme Lijst lijkt geen synopsis op te leveren die op de gezochte lijkt. Het dichtst in de buurt komen nog My Friend Flicka (Harold D. Schuster, 1943) en The Red Pony (Lewis Milestone, 1949), omdat in beide gevallen een jongeman verantwoordelijkheid leert dragen door de zorg voor een nobele viervoeter. Maar nog geen grootvader in zicht.

Lees verder »

Hetty Hage mailt:

Nooit heb ik harder gelachen dan bij de eerste versie van ‘Arsenicum en oude kant’. Ik denk dat het een Engelse zwart-wit versie geweest is. Ben inmiddels met pensioen maar weet het nog steeds en moet elke keer lachen als ik aan die film denk. Een van de vroegste televisieuitzendingen was het. Is het mogelijk om die uit een archief op te duiken en te laten zien?

Lees verder »

Rob Verf mailt uit Buenos Aires:

Ik heb een vraag die niet direct een film betreft, maar een serie die VELE jaren geleden op tv te zien is geweest. De serie betrof het leven van de schrijver AUGUST STRINDBERG. De serie was van Scandinavische orgine, hoewel ik niet met zekerheid weet of het een Deense of Noorse serie betrof. In de tijd dat de serie speelde is er een expositie met het werk van A. Strindberg in het Stedelijk Museum in Amsterdam geweest. Vraag 1: Is het mogelijk deze serie te achterhalen en is het mogelijk op cd te verkrijgen? Zo zijn er nog enkele films over kunstenaars die ik graag zou willen zien of bezitten. Bovendien zijn er enkele prachtige series maar eenmalig te zien geweest en daarna nooit meer uitgezonden of te zien geweest. Vraag 2: Hoe zijn deze te achterhalen?

 Om met de laatste kwestie te beginnen: het is handig om in zulke gevallen eerst de exacte titel en liefst ook jaar en regisseur te achterhalen. Voor veel televisiefilms en -series geldt dat ze ook te traceren zijn in de Internet Movie Data Base (IMDB). Als je de naam van een al dan niet historisch personage weet, dan kun je die invullen in de rubriek ‘characters’ (in het popupvenster naast ‘Search’ bovenin).

Lees verder »