Willem Schippers mailt:
Voor of na ‘Gomorra’ was er nog een Italiaanse film over de maffia. In een recensie las ik dat de een niet zonder de ander bekeken moest worden.
Vraag: welke film?

Vermoedelijk heeft u tijdens het laatste International Film Festival Rotterdam een artikel gelezen van filmredacteur Coen van Zwol dat als kop draagt De ideale Italiaanse double bill… Het gaat over de twee films die eerder in Cannes samen werden vertoond, Gomorra van Matteo Garrone en Il divo van Paolo Sorrentino. Omdat ook in beide films Toni Servillo de hoofdrol speelt, ligt die vergelijking voor de hand. U kunt die double bill bovendien nu op elk willekeurig moment thuis bekijken, want beide films maken ook deel uit van de door NRC Media uitgegeven dvd-box ‘De nieuwe Italiaanse meesters’. Maar het verband met de maffia in Il divo is enigszins impliciet: voormalig premier Giulio Andreotti, de titelheld van de film, is wel altijd beschuldigd van maffieuze connecties, maar dat maakt het nog niet tot een film over de georganiseerde misdaad. Over de maffia in Napels zijn eerder veel andere films gemaakt.

Ben ook op zoek naar een kopie van de documentaire ‘Faja Lobbi’ van Herman van der Horst. Is die ergens te verkrijgen??

Hans Schaefer uit Bleiswijk mailt:

De film is zo’n 15 à 20 jaar geleden op televisie uitgezonden en wil hem graag weer zien, omder andere vanwege enkele spannende scènes. Vermoedelijk is hij in zwart-wit. Het is een politie/misdaad film. Productie denk ik circa 1960.
Hoofdrolspeler is de Franse, oorspronkelijk Italiaanse acteur, wijlen Lino Ventura (politie-inspecteur of -commissaris), zijn tegenspeler is waarschijnlijk de Franse acteur Michel Bouquet (de boef).
Ik vermoed dat ook Jean-Paul Belmondo meespeelt, maar dit is allerminst zeker. In de film komt een Citroën ID of DS voor, daar rijden de politiemensen in. Deze auto is geproduceerd tussen 1955 en 1975 (ja, 20 jaar!). ID en DS zien er vrijwel hetzelfde uit, en worden
“de snoek” genoemd. Ik herinner me slechts weinig scènes. Op een gegeven moment wil de politie de boef arresteren. Ze weten dat hij op een avond in een afgelegen soort wegrestaurant zit te eten, en ook dat hij zeer schietgevaarlijk is, d.w.z. als ze zouden binnenlopen en zeggen u bent gearresteerd, zou hij meteen schieten. De Citroën wordt geparkeerd op de parkeerplaats, niet bestraat maar grint o.i.d. voor het restaurant, en drie in burger geklede politiemensen ( onder wie Ventura) stappen uit. Het is al halfduister. Ze besluiten, om niet op te vallen, als joviale vrienden binnen te stappen in het overigens verder verlaten en doodstille restaurant, te doen alsof ze lol hebben, een paar tafels verder te gaan zitten en eten te bestellen. Dan zou een van hen naar het toilet gaan en bij het langslopen van de crimineel op hem vallen en de anderen zouden dan direct ook meehelpen. Zo loopt het ook uiteindelijk, maar de spanning is zeker 10 minuten om te snijden temeer daar uitstekend de achterdocht van de boef in beeld wordt gebracht. Deze scène is me goed bijgebleven, echt zeer spannend. Na de arrestatie wordt de boef op het bureau van politie met handboeien aan een radiator geketend om hem even op te bergen voorafgaand aan het verhoor, maar ik geloof dat hij zelfs daar ook weer ontsnapt

In een aanvullende mail meldt Hans

Na lang zoeken denk ik het antwoord overigens gevonden te hebben: ‘Flic Story’, van Jacques Deray.
Met andere hoofdrolspelers dan ik had gedacht, nl. Alain Delon en Jean-Louis Trintignant.
Heb me denk ik vergist omdat Trintignant wel qua uiterlijk iets heeft van Michel Bouquet.
Hoe dan ook, ben erg benieuwd naar uw antwoord.

Filmliefde en Citroën hebben iets met elkaar te maken, zo lijkt het wel. Niet voor niets was het Franse automerk in de jaren negentig geruime tijd sponsor van allerlei Nederlandse filmactiviteiten, om die associatie vooral levend te houden. Het is inderdaad ook bij uitstek de auto in Franse gangsterfilms, dus voor de identificatie van de gezochte film is dit niet het meest handige zoekelement. Lees verder »

Cornelis Ariese mailt:
Ik ben al jaren op zoek naar een film, Engels  met Nederlandse ondertiteling.  Ik hoop dat u mij verder kunt helpen.
Het gaat om ‘Desirée’ met Jean Simmons en Marlon Brando, jaar 1954, uitgebracht door: 20th Century-Fox.
 
Twee Oscarnominaties kreeg de productie Desirée (Henry Koster, 1954): voor kostuums en art direction. Het was dan ook een spektakelstuk, dat zeer veel publiciteit genereerde. De rol van Napoleon Bonaparte werd vertolkt door de destijds onaantastbare superster Marlon Brando, lang ging het gerucht dat zijn tegenspeelster in de rol van verloofde Desirée Clary de even geliefde Audrey Hepburn zou worden. De rol ging echter naar Jean Simmons, terwijl Merle Oberon Napoleons echtgenote, keizerin Josephine, vertolkte. Overigens zou de historische Desirée het ook nog tot de troon brengen, nadat haar latere echtgenoot, Napoleons voormalige generaal Bernadotte, gekroond was tot koning van Zweden en Denemarken. Lees verder »

Sam Stofferis mailt uit België:

Ik ben hopeloos op zoek naar de filmtitel en personages van volgende plot: Een getrouwde vrouw (met kind) is airhostess en vliegt regelmatig (naar ik me nog kan herinneren) tussen Engeland en Amerika (kan ook Italië zijn, ben daar niet zeker van). Haar man is kok en baat een restaurant uit. In haar vrije tijd helpt de vrouw mee in het restaurant. Nu, tijdens een van haar reizen wordt ze verliefd op een andere man. Ze pendelt tussen de twee landen. Ze trouwt met de andere man ook (terwijl ze getrouwd blijft met de restaurantuitbater, bigamie dus). Ze heeft een gestructureerd leven dat eigenlijk aaneenhangt van leugens. Op een dag verraadt ze zichzelf bij haar tweede man als ze dronken over haar zoontje begint. Ze struikelen samen op dat moment aan een geparkeerde vrachtwagen terwijl ze zegt “big wheels, my son likes toys with big wheels”, en zo gaat de kat aan het dansen. Ik heb altijd gedacht was het vrijwel zeker dat de vrouwelijke hoofdrol door Monica Potter werd gespeeld. maar ik heb op de IMDB gekeken en zie de film niet tussen haar repertoire staan. Deze twijfels brengen me tot dit schrijven naar jou. Herken je deze film? Ik denk dat het een Amerikaans-Britse productie is. Op het eind van de film blijft ze wel getrouwd met beiden, hoewel de restauranthouder niet van haar dubblleven afweet.

Dit verhaal komt me niet bekend voor, maar dat hoeft niet te verbazen als het een film is van minder dan zes jaar geleden, want sindsdien mis ik veel nieuwe titels. Het leek me eenvoudig te vinden via de keywords in IMDB, door combinaties van ‘bigamist’, ‘flight attendant’ en ‘restaurant’, maar daar vergis ik me in, want die leveren weinig bruikbaars op. Lees verder »

Liesbeth uit Amsterdam mailt:

Voor een vriendin ben ik op zoek naar een video of dvd van de film  ‘La Verité’ van Clouzot. Op een of andere manier kan ik deze film nergens vinden. Is er soms wat mee of zoek ik niet op de juiste plekken? Heeft u een tip?

Eind deze maand, op 28 september, hoopt Brigitte Bardot haar 75ste verjaardag te vieren. Dat zij rond 1960 de grootste superster van de Europese film was, lijken niet veel mensen zich nog te kunnen herinneren. Er bestaat nog wel een beeld van Bardot als icoon, maar de meeste van haar films zijn echt vergeten. Er bestaat wel enige consensus dat ze in La vérité  (Henri-Georges Clouzot, 1960) het beste van zichzelf liet zien als actrice. Lees verder »

Kees Koenen mailt:

Ik zoek een film over een solipsist. Ik kende het woord niet, maar het betekent iemand die denkt dat de hele wereld alleen in zijn hoofd bestaat, ergo bestaat bij de gratie van zijn gedachten. Ik weet dat de film bestaat, heb er in 1997 iemand over horen vertellen. Ik kan alleen de titel niet vinden. Heb jij een idee?

Dit is een lastige vraag, omdat solipsisme in heel veel films een rol speelt. Het medium leent zich immers bij uitstek voor het fenomeen, omdat een filmverhaal immers niets anders is dan solipsisme: een beperkt bewustzijn dat de realiteit buitensluit. Een film bestaat bij de gratie van de gedachten van de makers, die voor de duur van die film de kijkers deel laten uitmaken van dat bewustzijn. Elke film met een sterk aanwezige hoofdpersoon, die er eigenzinnige gedachten op na houdt over de wereld waarin hij leeft, zou je kunnen aanduiden als een film over een solipsist. Om een paar bekende voorbeelden te noemen: 8 1/2 (Federico Fellini, 1963), Forrest Gump (Robert Zemeckis, 1994), Being John Malkovich (Spike Jonze, 1999) of elke andere door Charlie Kaufman geschreven film. Lees verder »