Archief voor: april 2009


Opsporing verzocht: koude zaken en oplossingen

De komende twee weken is de winkel even gesloten en de eerstvolgende aflevering van ‘Filmvragen’ verschijnt in de week van 10 mei. De bodem van de wachtlijst is overigens in zicht, dus wordt ieder die dit leest nadrukkelijk uitgenodigd om nieuwe vragen te sturen naar hb@nrc.nl

Dit is dus een goed moment om wat losse eindjes af te binden en eens te kijken welke cold cases nog om opheldering vragen en welke kwesties inmiddels zijn opgelost. Een overzicht: Lees verder »

Charlie in de loopgraven

P.W. Riemens stelde een vraag op de algemene NRC-website:

Ik heb ooit een fimfragment gezien, waarin Charlie Chaplin zich onder erbarmelijke omstandigheden in een
loopgraaf bevindt tijdens de Eerste Wereldoorlog. In deze loopgraaf schudde hij zijn drijfnatte beddegoed op, om toch te kunnen slapen.
Kunt U mij zeggen in welke film dit fragment voorkomt?

In 1918 stond Charlie Chaplin als regisseur en steracteur onder contract bij de maatschappij First National. Hij kreeg het idee een film te maken over de Eerste Wereldoorlog, hetgeen hem door collega’s als Cecil B. DeMille ten sterkste werd afgeraden, omdat het onderwerp gevoelig lag. Chaplin zette toch door, al resteerde van het oorspronkelijke plan er een vijfakter van te maken nog slechts de romp, zonder proloog en epiloog, met een speelduur van ongeveer drie kwartier.

 

 

Lees verder »

Wie stelt de titel van een film vast?

Cora Duin mailt:

De roman van Bernhard Schlink, ‘Der Vorleser’, is als film uitgebracht onder de titel ‘The Reader’. Waarom heeft men toch gekozen voor deze titel? In het woord ‘Vorleser’, hoor je als het ware de stem van iemand die je een verhaal voorleest. Bij ‘The Reader’, denk je veel meer aan iemand die een manuscript leest voor een uitgever of misschien een voorlezer van een kerkdienst.
Zo essentieel als deze titel de lading dekt van de film is het onbegrijpelijk dat men tot deze keuze is gekomen. Wie bepaalt dat?
 Hetzelfde geldt trouwens voor de film ‘Valkyrie’. Waarom heet deze film niet ‘Operatie Walküre’? In de film is het eigenlijk toch al storend dat er Engels wordt gesproken door General Von Stauffenberg.
Tom Cruise spreekt Engels, dat is niet anders maar waarom niet wat dichter bij huis blijven door de Duitse naam van de operatie te gebruiken? Valkyrie bekt toch al zo slecht.
 Het interesseert mij wie de keuze voor de titel maakt van de film, juist omdat ik dit zulke missers vind.
Het simpelste antwoord op de vraag waarom de verfilming van Der Vorleser luistert naar de titel The Reader is dat de Engelse vertaling van Bernhard Schlinks roman ook The Reader heet. Die verscheen in 1997 en werd verzorgd door Carol Brown Janeway. Omdat de film Engels is gesproken, zou het vreemd zijn om een anderstalige titel te gebruiken.
Je kunt je afvragen of er een beter Engelse vertaling van Der Vorleser bedacht had kunnen worden. Voorzover ik weet bestaat er geen ander Engels woord dat ‘voorlezen’ betekent dan to read. Je kunt nog denken aan to recite maar mijn woordenboek geeft daarvoor als enige betekenissen ‘voordragen, opzeggen’. Bovendien is er geen goed zelfstandig naamwoord voor degene die reciteert, a reciter is een voordrachtenboek. Lees verder »

De dochter van Grace Kelly’s zwarte bediende?

Anita van Steen uit België mailt:

Steeds denk ik terug aan een film met Grace Kelly waarin ze een dochter heeft, alsook een negerin die haar bediende is, en die ook een dochter heeft. Samen groeien die dochters op, eigenlijk gaat de film over de goede en de slechte dochter. Weet u mischien de titel van deze film?

Het filmoeuvre van Grace Kelly (1929-1982) is tamelijk overzichtelijk: elf films voordat ze in 1956 prinses Grace van Monaco werd. Zwarte bedienden heb ik eigenlijk alleen in het in Afrika gedraaide Mogambo (John Ford, 1953) kunnen ontdekken, maar die hebben weer geen relevante dochters. Goede raad leek dus duur, maar misschien is Grace in de herinnering verward met een andere blondine. Eva Marie Saint? Doris Day? Lees verder »

Een huis bedolven onder het vuil

Arnoudt Geerars mailt:

Ik ben op zoek naar een film waar ik geen titel of iets van weet. Is 
wel een oudere film in kleur zo’n 15 jaar geleden  of langer op tv 
gezien. Zal proberen een omschrijving te geven in de hoop dat jij of iemand 
mij kan helpen deze titel/ regisseur te achterhalen.
Het is in mijn geheugen een Italiaans- of Spaanstalige film.
Het gaat over een klein huis met bewoner dat in een hele grote diepe 
kuil of dal staat; elke keer komt er tijdens de film een vuilnisauto 
vuil storten. Het vuil stapelt zich op rond om het huis tot het bijna 
is verdwenen. Een soort aanklacht tegen onze consumptie maatschappij .
Meer weet ik er niet van alleen dat het een geweldige film was de 
details ben ik vergeten maar ben al heel lang op zoek naar deze film.

Dat klinkt inderdaad als een fascinerende film. Ik kan me niet herinneren zoiets gezien te hebben, dus ben ik maar eens op goed geluk wat Spaans- en Italiaanstalige filmmakers gaan checken. Dat is geen erg vruchtbare werkwijze, vrees ik. Lees verder »

Helden van de effectenbeurs

Tanja Snel mailt:

Ik ben op zoek naar de naam van de Engelse tv-serie die grotendeels speelde op de Londense beurs. De serie was (dacht ik) eind 80-er jaren te zien op de Nederlandse tv, ik weet niet meer bij welke omroep. Wat ik nog wel weet was dat een van de hoofdrolspelers in de serie Declan heette. Hopelijk kunt u mij helpen met het achterhalen van de naam van deze tv-serie.

Dat waren nog eens tijden, toen handelaren op de effectenbeurs voor helden in een televisieserie konden doorgaan! Ik kende de serie niet, maar de naam van het personage Declan vormde genoeg aanwijzing om de titel voor te geleiden. Lees verder »

Zingen in de pub

Martin van Beest mailt een vraag door van zijn vriend Frank. die hij zelf niet kon beantwoorden. Hij kwam niet verder dan ‘The Snapper’ en ‘The Commitments’, maar wist dat die het niet waren:

Lang lang geleden heb ik een film gezien welke volgens mij in Liverpool speelt. De film volgt de belevenissen van ‘gewone mensen’ die elkaar regelmatig in de pub treffen en daar allerlei ballads zingen.
De film dateert volgens mij van eind tachtiger jaren. In mijn herinnering een hele ontroerende film die ik graag aan mijn bescheiden collectie zou willen toevoegen. Gaat er een belletje rinkelen….?

Nou en of er een belletje gaat rinkelen, zeg maar een kerkklok. De gezochte film is namelijk een van mijn favorieten. Bovendien werd er in deze rubriek al eens eerder naar gezocht. Lees verder »