Sascha Brasz uit Amsterdam mailt:

Ik was een jaar of 8-9, het zal dus rond 1982 geweest zijn. Ik kan me niet veel meer van de film herinneren, maar speciaal was dat mijn ouders mij speciaal uit bed hebben gehaald omdat er zo’n bijzondere film op tv was! De film ging over een zwaar lichamelijk gehandicapte jongen, die bij zijn ouders thuis woonde. En een beeld uit de film dat mij is bijgebleven is dat zijn vader op een gegeven moment een machientje had gemaakt, zodat de jongen ‘zelfstandig’ aan tafel kon mee eten met de rest van de familie. Het machientje was iets met een vork die dan een hap van het bord opschepte en naar de mond van de jongen bewoog. Welke film zou dit kunnen zijn geweest?

Mijn eerste associaties bij deze vraag leiden niet direct naar het gezochte antwoord. De speelfilm My Left Foot van regisseur Jim Sheridan kwam pas in 1990 in de Nederlandse bioscoop en nog later op televisie. Daniel Day Lewis won een Oscar voor zijn rol van de zwaar spastische Ierse dichter Christy Brown (1932-1981), die leerde schrijven en schilderen met zijn linkervoet. De film is een hommage aan inventiviteit en doorzettingsvermogen van een gehandicapte, maar dat is nog iets anders dan het verzinnen en bouwen van een voedingsmachine.

Zo’n apparaat speelt wel een belangrijke rol in de Modern Times (Charlie Chaplin, 1936). Chaplin speelt daarin een fabrieksarbeider aan de lopende band, die gehandicapt wordt gemaakt door een doorgedraaid industrieel apparaat. Tijdens zijn lunchpauze wordt hij in een machine geplaatst, voor een ronddraaiend plateau met soep en ander voedsel. Het apparaat schuift het eten mechanisch bij hem naar binnen, omdat dit sneller en efficiënter zou werken.

Lees verder »

 Explicateur Maurts Servaas uit Utrecht mailt:

Laatst zag ik weer eens een stuk van een geluidloze film, uit het pre-talkie-tijdperk. Toch wel grappig dat een soms minutenlange dialoog “afgedaan” wordt met een ultrakorte samenvatting. Wat me dan als eerste te binnen schiet is: als het toch niet uitmaakt wat en hoeveel je zegt, waarom hou je dan zo’n heel verhaal. Maar…. dat roept gelijk de vraag op: waar heeft men het uberhaupt over? Ik ben het liplezen niet machtig. Jij waarschijnlijk ook niet. Maar misschien weet je of er in die tijd gewerkt werd met uitgewerkte filmscripts, of ratelde men maar voor de vuist weg (heb je nog boodschappen gedaan, hoe gaat het met de kinderen etc)? Benieuwd naar je antwoord.

Interessante kwestie, waar geen eenduidig antwoord op valt te geven, vrees ik. De periode van 1895 tot 1927, toen de eerste film met direct geluid werd geprojecteerd (enkele experimenten daargelaten wordt The Jazz Singer met Al Jolson algemeen als de eerste geluidsfilm gezien), leverde een breed scala aan filmgenres op. De stille (of stomme) film is dan ook zelf geen genre, zoals tegenwoordig wel eens wordt aangenomen. Er zitten films met uitgebreide (onhoorbare) dialogen tussen en films waarin zelfs met gebruikmaking van pantomimetechnieken emoties met gesloten monden worden uitgebeeld. Lees verder »

Franklin Fremouw uit Cadzand mailt:

Jedid-Jah Jonker mailt:

De film ‘Troubled Water’ van regisseur Erik Poppe was een van de publieksfavorieten tijdens de laatste editie van het filmfestival in Rotterdam. Wat mij betreft terecht – ik vind het een zeer bijzondere film. Het is heel jammer dat deze film nog geen Nederlandse distributeur heeft.
Mijn vraag gaat over de orgelmuziek die wordt gespeeld door de hoofdrolspeler. Een van de nummers die hij speelt is “A bridge over troubled water” van Simon & Garfunkel. Dit speelt hij volgens mij tijdens een rondleiding van een schoolklas. Ik wil graag weten welke muziek hij speelt tijdens de trouwdienst. Het is erg lastig om dit te achterhalen, omdat er nergens informatie over soundtrack te vinden is.

De Noorse film DeUsynlige (letterlijk vertaald: De onzichtbaren, internationale titel: Troubled Water) van regisseur Erik Poppe heb ik niet gezien, maar de uitgebreide trailers op internet geven wel een aardige indruk. Met name de officiële Noorstalige website is een schitterende aanbeveling. Omdat de film twee gezichtspunten bevat, die van een alleenstaande moeder en pastor aan de ene kant en de organist, die haar kind zou hebben vermoord aan de andere kant, staan op de site twee naast elkaar geplaatste schermen met lange fragmenten; het is onmogelijk om beide tegelijk scherp te krijgen, de bezoeker moet met de cursor kiezen tussen het ene of het andere point of view. Mooie technische vondst met betekenis. Lees verder »

Patricia Koster mailt:

Karin Kamminga mailt:

Zo’n 30 jaar geleden de film ‘Calmos’ (Nederlands ondertiteld), ook wel bekend als Femmes Fatales,  in de bios gezien. Op de ‘message boards’ van IMDb.com komt men met verschillende sites aan waar deze film nog te koop is (video – dvd) maar ‘no subs’, terwijl ik de film met NL-subs heb gezien. Zonder ondertiteling is het niet te doen, ook al is je Frans redelijk Wat nu, heeft u enig idee hoe hier met ondertiteling aan te komen….

Je ziet die film van Bertrand Blier uit 1976 inderdaad bijna nooit meer ergens opduiken. De laatste keer dat ik hem tegenkwam was in 1999 in het Ketelhuis in Amsterdam, waar Theo van Gogh een paar keer een van zijn favoriete films mocht programmeren, met een korte inleiding. Ik had de indruk dat het om een vertoning vanaf een Nederlands ondertitelde vhs-tape ging, dus die moet toen nog wel te vinden zijn geweest. Lees verder »

Tom Visser mailt:

Jaucke Hamstra mailt:

Onlangs bezocht ik ‘Valkyrie’. Het viel mij op dat er heel zelden een Heil-Hitlergroet werd uitgebracht. Is dit bewust gedaan om het kwetsende element grotendeels te verwijderen (soort censuur) of is er een andere reden voor?

Op Valkyrie kom ik zo terug, eerst iets meer context. Over de Hitlergroet bestaan veel misverstanden, zoals ook blijkt uit een toevallig gisteren in NRC Handelsblad gepubliceerd stukje van Ewoud Sanders. Daarin wordt verslag gedaan van een discussie tussen een paar jongens van twaalf of dertien over de vraag hoe Hitler zelf de groet bracht. Ze zijn ervan overtuigd dat hij drie vingers van zijn linkerhand onder zijn neus, op zijn bovenlip, hield en zijn rechterarm fier de lucht in stak. Als bewijsmateriaal worden satirische video’s op YouTube aangevoerd.

Lees verder »