Marjo Wijtenburg mailt:

Ik heb met veel plezier het boek ‘De pastakoningin”van Maria Orsini Natale
gelezen. In mijn uitgave, die niet meer te krijgen is, staat dat het boek
is verfilmd door Martin Scorsese met Sophia Loren in de hoofdrol. Ik heb
nooit de film of gegevens daarover gevonden. Gaat het misschien om een
televisieserie?
Hoe kom ik in het bezit van dit beeldmateriaal?

 De originele Italiaanse titel van Maria Orsini Natale´s roman uit 1995 luidt Francesca e Nunziata, over een familie van pastamakers uit Torre Annunziata, aan de voet van de Vesuvius. Lees verder »

Patrick Delaere mailt:

 Voor (hoger) onderwijsdoeleinden ben ik op zoek naar een film over het probleem van politieke verplichtingen, een film die de vraag oproept of we een morele plicht hebben om de staat te gehoorzamen. Mij komen niet direct geschikte films voor de geest. Maar ik hoop dat u wel een paar filmtitels te binnen zullen schieten en dat u die aan mij zult willen verklappen.

Dat is een leuke vraag met een brede reikwijdte. Spanning tussen loyaliteit aan de staat en een hogere morele imperatief ontstaat vooral in extreme situaties, bij voorbeeld wanneer het politieke gezag zijn legitimiteit verliest door oorlog, bezetting of opschorting van de democratie. Er zijn ook minder dramatische condities denkbaar, maar laten we eerst eens kijken naar de grondvorm. Lees verder »

Kay Buikstra mailt:

Inmiddels al weer vele jaren geleden is op Nederland 3 (2?) een aantal malen (in enkele opeenvolgende jaren?) een documentaire uitgezonden (in Het uur van de Wolf of een soortgelijke culturele documentaire programmareeks?) over de laatste levensjaren, in Garmisch-Partenkirchen, van de Duitse componist Richard Strauss, mede in relatie tot zijn compositie “Vier letzte Lieder”. Ik heb er mooie herinneringen aan en ben er sinds enige tijd naar op zoek, maar kan hem nergens vinden. Navraag bij de televisie leverde mij ook geen contact op met iemand die zich deze documentaire nog kon herinneren, laat staan de titel ervan. Googelen op “Richard Strauss” en documentary bracht mij ook niet verder. Kunt u mij misschien wel verder helpen?

Deze documentaire zit niet in mijn geheugen, dus ben ik gaan zoeken, en wel op vier manieren.

Lees verder »

Jan Mertens mailt uit België:

Ik ben reeds jaren op zoek naar een tv-film, ik ken enkel nog het plot, maar heb totaal geen kennis van de titel, acteurs of regie. Deze film kwam op de Nederlandse tv toen ik in de hogere humaniora school zat; dit is de periode 1985-1988. De film werd vertoond in twee delen en ik heb het tweede deel gemist: moest in die tijd nog op ‘uur’ naar bed en mijn ouders hadden nog geen video recorder. Daar de fim zeer spannend was herinner ik mij wel nog de plot:- Men onderneemt een expeditie naar een zeewrak. Het bewuste wrak/schip verging tijdens de Tweede Wereldoorlog. De Amerikaanse overheid stuurt een mannetje met die expeditie mee, daar in het schip ook geheime documenten zaten die de Tweede Wereldoorlog wel eens een volledig ander verloop hadden kunnen bezorgen. De spion moet ervoor zorgen dat als deze documenten nog zouden bestaan, deze niet het daglicht zullen bereiken.
- Het wrak zelf ligt ondersteboven, waardoor een enorme luchtbel in het schip is gebleven. Deze luchtbel heeft ervoor gezogd dat er nu nog steeds overlevenden (en nakomelingen) op het wrak leven. Op het wrak zelf echter gebeuren vreemde zaken. Zo zijn de overlevende opgedeeld in een ‘normaal’ regime en in rebellen. Daarnaast zou er een geheimzinnige (besmettelijke?) ziekte zijn. De rebellen zijn echter in de overtuiging dat deze ziekte niet bestaat, maar dat ze een alibi zijn van het regime om andersdenkenden (zoals zijzelf) te liquideren.
- Als de eerste expeditieleden in het wrak aankomen wordt er onmiddellijk iemand van die groep vermoord: krijgt een staaf door zijn hoofd/helm van duikerspak. van deze eerste groep blijft dan verdere communicatie uit.
- Als een tweede groep expeditieleden het wrak/luchtbel bereiken, worden deze ontvangen door de leiders van het regime, die hen met hun maatschappij laten kennismaken. Op de vraag of zij de andere expeditieleden gezien hebben, verklaren de leiders dat ze die nog niet gezien hebben maar dat er rebellen zijn en dat hun collega’s misschien in hun handen gevallen zijn. Als het zo zijn, dan ziet dit re volgens hen heel slecht uit want de rebellen zijn volgens hun meedogeloze moordenaars.…… alle verklaringen, ontknopingen en geheimen zaten natuurlijk in het gemiste tweede deel.

Op alle websites of filmdata bases die ik uitprobeer, kan je alleen maar zoeken op titel of acteurs, waardoor ik niet verder geraak. Ik heb ondertussen reeds veel mensen aangesproken maar niemand kan zich deze film herinneren. Ik hoop dat U dit wel kan, gezien uw beroep en het feit dat de film op de Nederlandse tv kwam.

Met enig zoeken heb ik vermoedelijk de hier beschreven tweedelige televisieserie kunnen thuisbrengen. Lees verder »

‘Roos’ mailt:

 In de vroege jaren ’60 moesten we verplicht naar de schoolbioscoop. Er draaide een film met de naam ‘Condition colorée’, gekleurde conditie (op zijn Frans). Het ging over het verschijnsel kleuren zien bij beelden en woorden: wat men nu synesthesie noemt. Ik weet de regisseur niet, maar zou graag die film nog eens zien. Voor mij was het onderwerp heel gewoon, maar dat was het moment dat ik ontdekte dat ik daar helaas mee behept was en mijn klasgenoten niet. Toen ik overstuur thuis kwam (ben ik gek?) kon mijn moeder mij gelukkig geruststellen, het was erfelijk in haar familie.
Is die film bekend  en nog ergens te krijgen?

Dat de dinsdag geel is en het getal vier groen, daar heb ik nooit aan getwijfeld, maar dat is niet de inzet van deze vraag. Welke documentaire met de titel ‘Condition coloré(e)’ kan in de eerste helft van de jaren zestig in een Nederlandse bioscoop aan schoolkinderen zijn vertoond? Lees verder »

Jan van Berkom mailt:

Het moet rond 1948 zijn geweest dat ik (geboren in 1933) een Franse film zag  (overigens
mijn eerste echt in de bioscoop in ‘s-Hertogenbosch) over een meisje dat
uit het gebombardeerde Rouen per trein werd uitgezonden naar Zwitserland.
Beelden zijn in mijn herinnering blijven hangen. Weet u welke film dat was?

Na ‘The Search’  en ‘The Year of the Quiet Sun’  is dit weer een vraag over een film die de directe nasleep van de Tweede Wereldoorlog in beeld brengt. Die verslagen en verwerkingen van de  belevenissen van weeskinderen en displaced persons spreken kennelijk ook ruim zestig jaar na dato nog steeds sterk tot de verbeelding. Lees verder »

Peter Donkers stelt “een kort algemeen vraagje”:

Weet U misschien hoe het komt dat televisie op 25 frames wordt uitgezonden en film op 24?

In feite zijn beslissingen over projectiesnelheid louter gebaseerd op afspraken.

Zoals bekend mag worden verondersteld berust film op een bewegingsillusie. Onze hersenen proberen altijd samenhang aan te brengen in aangeboden prikkels. Door in hoog tempo stilstaande beelden achter elkaar te projecteren, lijkt het of opeenvolgende, in feite statische beelden een beweging weergeven. Maar opvattingen over het optimale tempo van die projectie variëren, naar gelang van tijd, techniek en regio. Lees verder »

Truus Wapenaar uit Den Haag mailt:

Ik zoek de naam van een als tv-serie uitgezonden verhaal over de Italiaanse immigratie in de VS destijds, gespeeld door onder anderen Sofia Loren. De openingstune werd gezongen door Pavarotti die hierdoor beroemd(er) geworden zou zijn. Het gaat ook om wat Pavarotti toen zong. Jaren geleden allemaal.

Het kan hooguit twintig jaar geleden zijn, want de tweedelige mini-serie die u bedoelt werd voor het eerst vertoond in 1988. Lees verder »

Anne Schram mailt vanuit Tanzania:

Mijn mond valt open van uw kennis op filmgebied. Ik las net de filmvragen met uw antwoorden op internet. Zelf heb ik ook een filmvraag. Waarschijnlijk ligt hij voor u vrij voor de hand, maar ik ben niet thuis in Fellini en vraag het dus bij u na.
De schrijver Ronald Giphart vergelijkt in zijn debuut Ik ook van jou een dorpsfeest met een film van Fellini. Het feest vindt plaats in een Frans dorpshotel dat Giphart vergelijkt met het landhuis van kapitein Haddock. Het hotel is versierd met lampionnen, er zijn boogramen, grote spiegels, kroonluchters, het parket is versleten, en er zijn uitsluitend dorpsfamilies. “Dikke vrouwen met hoge suikerspinnen dansen langzaam met elkaar op landelijke en melancholieke klanken van drie accordeons, tientallen Louis-de-Funèssen draaien met hun eega’s ingehouden in het rond en ontelbare jonge meisjes en jongetjes springen uitgelaten een onbedoelde horlepiep.”

Voorwaar een beeldende beschrijving. Mijn vraag is in welke film van Fellini een dergelijk dorpsfeest voorkomt, of een dergelijke locatie.
Ik zie uit naar uw antwoord!

Deze kwestie lijkt simpel, maar is het niet. Het is namelijk maar de vraag of Giphart wel refereert aan een specifieke scène in een film van Federico Fellini (Rimini, 1920 – Rome, 1993). Het kan ook heel goed zijn dat hij doelt op een Felliniaans tafereel, een schouwspel dat doet denken aan een film van Fellini.

Lees verder »