Danielle van Dijk mailt:

In mijn jeugd heb ik ergens tussen 1971 en 1974 een jeugdfilm in de bioscoop gezien, mogelijk van Disney, die gaat over een (indianen-?)jongetje dat om één of andere tragische reden uit zijn stam wordt verbannen en vriendschap sluit met een arend (of condor of een andere grote vogel). Langzaam aan verandert het jongetje eveneens in een arend. Zou de film dolgraag ook weer aan mijn kinderen willen laten zien en ook zelf nog ‘ns een sentimental journey willen maken maar ik kan nergens, maar dan ook nergens iets vinden over de titel van deze film. Het verhaal doet denken aan het mythische verhaal van Aegypius.

De gezochte film is inderdaad van Disney, maar het verbaast me dat die in een bioscoop zou zijn vertoond, gezien het feit dat het een film is van slechts 48 minuten. Begin jaren zeventig waren er nog wel filmtheaters die korte en middellange films op het programma hadden, maar het waren toen al uitzonderingen. Was het misschien een matinee in een Cineac?

Lees verder »

Patricia Jansen mailt:

De vraag lijkt zo simpel en ik heb zelf echt hard naar het antwoord gezocht. Het resultaat blijkt uit het feit dat ik u nu toch deze vraag moet voorleggen. Naar ik aanneem in de eind jaren ’80, zag ik een film waarin een actrice volgens mij het zusje van de hoofdrolspeler was. Ze heette in die filmrol Amber en was een chaoot eerste klas. Ik herinner me een scène in een enorm rommelige keuken. De film was Engelstalig. Het was volgens mij een komedie.

Ik zou mijn Amber de film graag eens laten zien, als ik ‘m maar kon vinden.

Dit lijkt een eitje, omdat Internet Movie Data Base de mogelijkheid bevat om te zoeken op de naam van een personage. Lees verder »

Danielle van Dijk mailt twee vragen. Ik begin met de makkelijkste, volgende week komt de andere aan de beurt.

Op televisie hebben wij al weer wat jaren geleden een film gezien over een Engelse fanfare die het in een concours zo ver schopt dat ze uiteindelijk mogen optreden in het prestigieuze Carnegie(?)-Hall in Londen. Daarvan is de titel ons ontschoten.

De Carnegie Hall zal het niet geweest zijn, want die staat in New York. Maar ik begrijp de verwarring, want Royal Albert Hall in Londen vervult een zelfde soort functie van muzikaal heiligdom. Lees verder »

Adrie Kuil mailt:

Rond 1962/1963 was ik een kleine jongen. Mijn ouders waren ‘s avonds laat bezig met het leggen van tapijt. Hierdoor was ik nog wakker. De zwart-wit televisie stond aan en daarop werd een enge film vertoond: in een donker huis gingen deuren telkens vanzelf open, verscheen er een geheimzinnig licht en begon de angstige vrouw des huizes hard te gillen. Jarenlang heb ik nachtmerries gehad van deze film. Weet u misschien de titel?

Dit is een tamelijk generieke beschrijving (een cowboy rijdt naar de horizon, waarachter de zon net ondergaat; een oplichtersbende wordt zelf het slachtoffer van een ingenieuze afpersing) van een film over een huis waar het spookt. Er zijn vele antwoorden denkbaar. Enig houvast biedt de datering, maar de tweede helft van de jaren vijftig waren zulke enge films zeer in zwang, dus blijft de keuze nog steeds ruim.

Lees verder »

Rik Bast zoekt een film:

Ooit op tv gezien alleen weet niet meer hoe deze heet. Het begin is (wat ik me kan herinneren) dat er een bus in een land rijdt met veel bossen. Ik denk zelf aan een Afrikaans of Zuid-Amerikaans land.Onderweg stapt er een persoon in die naast een dame wil gaan zitten die blind is. Deze dame heeft in de gaten dat hij naar haar kijkt en ze beginnen een gesprek.Dan wordt de bus overvallen en gaat hij er vandoor omdat er geschoten wordt, uiteraard neemt hij deze blinde vrouw mee het oerwoud c.q. jungle in. Daar volgen de overvallers het stel en ze komen in heel veel rare situaties. Deze avonturen waren toen best leuk en wil de film nog eens een keer zien.

Inmiddels heb ik al een paar uur gestoken in het zoeken naar een antwoord op deze vraag en ik vrees dat ik er nog steeds geen heb. Lees verder »

Joke Schoot Uiterkamp in Nijmegen bracht een deel van haar kerstvakantie door met het helpen beantwoorden van een filmquizvraag aan haar dierbare zwager Jos:

Na pakweg twee uur denken, zoeken in boeken en surfen op ‘t net kom ik ten einde raad bij u.
De vraag luidt:

2. De onbekende biedt haar zijn hulp aan, en zijn kaartje. Zij neemt het kaartje aan en loopt er zwijgend mee naar de railing. Met een gezicht waarop onuitsprekelijke verveling te lezen staat, bekijkt zij het. Dan, langzaam, gedecideerd scheurt zij het aan snip­pers, die zij met haar wijsvinger wegschiet.

VRAAG: Dit is een beschrijving van een scène uit een speelfilm. Om welke film gaat het en wie spelen de beide persona­ges?

Weet u het antwoord?

Het  is jammer dat niet vermeld wordt waar en in welke context deze vraag gesteld werd. Was het een hersenkraker voor gevorderden of een divertissement voor mensen met algemene interesse in van alles?

Ik houd het op het eerste, want ik kan de scène ook niet direct plaatsen. Bovendien is de oplossing misschien intussen allang gepubliceerd. Toch maar even proberen er alsnog de tanden in te zetten. Lees verder »

Rients Pieters (16 ) mailt dat hij al vanaf zijn dertiende in eigen beheer amateurfilms maakt:

Ik ben nu al ongeveer een jaar bezig met mijn grootste filmproject tot nu toe… Een speelfilm met super veel acteurs erin (mijn vorige bestonden vaak uit 2 of 3 acteurs) en veel moeilijke shots maar het gaat goed, ik heb een goed verhaal geschreven, acteurs en actrices gevonden en veel locaties gevonden die passend zijn. De 1e opnamen zijn onlangs genomen en ze zijn werkelijk prachtig….
U ziet dus wel dat ik van deze film iets groots wil maken, als het zo goed gaat worden als ik hoop komt er een gigantische premiere en daarna hoop ik deze film ook op TV te kunnen uitzenden bijv. op de lokale TV omroep…Ik heb begrepen dat zodra ik muziek of andere dingen uit andere films gebruik ik de nodige problemen kan krijgen. Dit wil ik natuurlijk niet maar als ik ook nog mijn eigen muziek moet componeren wordt het wel heel moeilijk. Bovendien zijn er zoveel goeie film soundtracks die ik kan gebruiken dat mijn film veel mooier zou worden met muziek uit andere films of gewoon artiesten. Mijn vraag is…

Belangrijke kwestie is dit, waar wel meer beginnende filmmakers tegenaan lopen. Lees verder »

Joan Somers mailt:

Nergens kan ik het antwoord vinden op de volgende vraag:
Waarom komt er in de film  ‘Alles is liefde’ geen multiculti of allochtoon voor?
Kunt u mij verder helpen?

Er staat me bij dat ik diezelfde vraag op televisie heb horen stellen aan de scenarioschrijfster, Kim van Kooten. Dat moet dan wel bij ‘Pauw & Witteman’ zijn geweest, want voorzover ik weet is dat het enige programma waarin zij rond de première haar opwachting maakte, mede omdat ze op dat moment erg zwanger was. Het antwoord herinner ik me nog vrij goed. Lees verder »

Tot mijn plezier komen er met gestage regelmaat vragen over film en televisie binnen op het adres hb@nrc.nl Voorzover ik de antwoorden weet of kan achterhalen, blijf ik die ook beantwoorden, in een ritme van twee per week. Er is nog steeds een wachtlijst, op dit moment van een week of acht, wat jammer is als de vraag een actuele of dringende kwestie betreft. Om het tempo een beetje op te voeren, maar ook op inhoudelijke gronden, introduceer ik met ingang van de eerstvolgende aflevering twee nieuwe regels.

1 Vragen waar een bepaalde film op dvd of video te vinden is, zijn eigenlijk niet zo interessant. Ik ga dan gewoon naar een site als www.vinden.nl of www.vergelijk.nl/film of www.elcheapo.nl en vind daar de antwoorden die elke vragensteller ook eenvoudig zelf kan opsporen. Als daar de titel niet voorkomt, kun je nog naar buitenlandse dvd-outlets zoeken of kijken of dvd.ebay.com   misschien iets ter veiling aanbiedt. Zulke vragen worden dus niet meer beantwoord.

2 Vragen die proberen een uitspraak te ontlokken over recensies of andere activiteiten van de filmredactie van NRC Handelsblad of nrc.next heb ik nooit beantwoord. Er is niets op tegen om in een forum discussies te entameren over de strekking of de formulering van een filmkritiek, maar ik vind dit niet de juiste plaats daarvoor. De filmredactie is ook zelf actief op de sites van www.nrc.nl en www.nrcnext.nl . Als de filmredactie daar een recensieforum wil opzetten, dan zal ik me daar ook niet op mengen. Je moet nooit je opvolgers voor de voeten lopen met je ideeën over het werk dat zij nu verrichten, vind ik. Vanaf nu is dat een formele regel in deze rubriek. Klachten, complimenten en andere opmerkingen dus graag adresseren aan filmredacteur Bas Blokker, blokker@nrc.nl

Het klinkt misschien een beetje bureaucratisch, maar ik wil gewoon sneller en beter kunnen antwoorden op al die vragen die ik wel leuk vind: het opsporen van een filmtitel aan de hand van summiere gegevens, algemene overpeinzingen over filmeducatie of allochtonen in Nederlandse films, informatie over oude televisieseries verzamelen of vragen naar mijn mening over wat dan ook.

Lees verder »