Theo de Bont mailt twee korte vragen:
Er is eens een film op tv geweest die ging over een gezin, dat moest zien te overleven op een reddingsvlot. Weet u 
misschien de titel van deze film en of deze verkrijgbaar is op dvd ?
Ook wil ik graag weten of de film “In broad daylight”, met Brian Dennehy verkrijgbaar is op dvd.
Vooruit dan maar, twee antwoorden in een aflevering, omdat het in beide gevallen simpele kwesties betreft.
Frans Diender mailt:
Op grond van de roman ‘Little Dorrit’ van Charles Dickens is er in 1988 een gelijknamige film
gemaakt waarin naast een groot aantal Britse topacteurs ook een beginnende actrice speelde
met de naam Sarah Pickering. Het schijnt dat deze actrice nooit daarna meer in een film is opgetreden en ook is gestopt
als toneelspeelster. Ik schat haar leeftijd nu op circa 44 jaar. Omdat ik mij afvraag waarom zij met haar carrière destijds is opgehouden en ik tevens graagzou willen weten wat er van haar is geworden heb ik reeds voor nadere informatie diverse Britse toneel-en filminstanties benaderd, zonder echter enig positief resultaat.
Omdat ik pas heb vernomen dat uw filmrubriek ook vragen van lezers tracht te beantwoorden
richt ik mij dan gaarne tot u met de vraag of u wellicht iets naders over Sarah Pickering
kan vertellen?
Het klopt dat alle filmdatabases onder de naam ‘Sarah Pickering’ slechts een enkele vermelding bevatten: de titelrol van de jonge Amy Dorrit in de Dickensverfilming ‘Little Dorrit’ (Christine Edzard, 1988).
Merkwaardig toeval: kort elkaar vragen Wendelien Wellink en Willy Nap, naar ik aanneem onafhankelijk van elkaar, naar 
informatie over dezelfdem niet erg voor de hand liggende film.
Wendelien mailt:
Er is ooit een film uitgezonden op tv die in de jaren ’50 in de bioscopen heeft gedraaid.
De film heet in het Nederlands ‘De zoon van niemand’ en in het Italiaans ‘I figli di Nessuno’.
Weet U of die film te koop is?
Willy Nap uit Oude Pekela heeft meer gegevens:
Ik zoek ‘figli di nessuno I’ 1951, al veertig jaar zit ik te wachten om die nog eens terug te zien, oftewel hoe hij toen heete: ‘De zoon van niemand’. Van volgens mij, Amadeo Nazzari- Guido Canali–Yvonne Luisa Fanti ??? Maar wel met Nederlandse ondertiteling.
Dat wordt lastig, maar laten we eerst eens wat meer over de film te weten komen.
Vera Heitink mailde nog een vraag:
Lang geleden, we hadden toen net tv, ik dacht eind 1962, begin 1963, was er een zwart-wit film die enorm indruk op mij had gemaakt. Ik weet niet meer wat de titel was, maar wel een fragment, en dat was dat er een vliegtuig overkwam, mensen over een weg liepen, en vanuit het vliegtuig werden de mensen beschoten, vrouwtje met baby/kinderwagen. Er kwam ook een hondje in voor. Het was een zwart-wit film uitgezonden op de Nederlandse TV, tussen 1963 en 1964, want toen hadden we iedere week een filmavond?
Zou U na kunnen gaan wat de titel van deze film was?
Lastig, want het vanuit de lucht beschieten van évacués tijdens de Tweede Wereldoorlog komt in veel films voor. Het meest recente voorbeeld dat me te binnen schiet komt uit ´Les égarés´ (André Téchiné, 2003), maar die film wordt hier uiteraard niet bedoeld. Ik heb wel een ander vermoeden. Lees verder »
Vera Heitink mailt uit Bloomington, Indiana:
Misschien weet U de titel van een toneelstuk, ik herinner me dat Maxim Hamel en Sonja Brill er in speelden, zij was ziek, en als het laatste blaadje van de boom viel zou zij overlijden, een oom of haar geliefde plakte het laatste blaadje aan de muur of boom, en zij zag dat, en werd beter. Ook dit is mij bijgebleven.
Is het mogelijk om dvd’s in Nederland te kopen met toneelstukken van vroeger, en zo ja, waar eventueel?
Ik woon al meer dan 30 jaar in Amerika, maar zou dat altijd via familie kunnen kopen.
Tot in de jaren zeventig bestond er een levendige traditie van toneelstukken op televisie. Ik meen me zelfs te herinneren dat er een vaste avond in de week (donderdag) voor gereserveerd was. Lees verder »
Corrie van der Wolf mailt:
Wij zijn op zoek naar een Amerikaanse kerstfilm uit wat wij denken 1994 en het gaat over een meisje genaamd 
Jennifer Baxter of Braxton.
Haar vader kan met kerst niet thuis zijn omdat hij moet spelen als pianist in een groot warenhuis.
Zij loopt van huis weg en gaat met de bus naar de stad waar haar vader speelt.
Onderweg ontmoet zij een aardige man die blijkt de kerstman te zijn zij beleven een aantal avonturen waaronder een waarbij de kerstman in de gevangenis komt die daar een neger ontmoet.
Samen gaan zij verder met het meisje Jennifer op zoek naar haar vader.
Als U weet om welke film dit gaat dan zouden wij dat graag van U vernemen.
Altijd fijn als een vragensteller zeer exacte gegevens weet aan te leveren. Met een naam van een personage als Jennifer Baxter kan Internet Movie Data Base goed uit de voeten, en dat levert twee titels op, waaronder een kerstfilm. Lees verder »
Don Englander mailt:
Ik heb een dvd uit de NRC Handelsblad dvd-collectie aangeschaft, namelijk ‘Fanny och Alexander’ van Ingmar Bergman. Op de achterkant van het doosje staat bij Taal: Zweeds, Duits, Jiddisch en Engels. Nu probeer ik in het hoofdmenu Engels te kiezen, maar de taal van de dialoog in de film blijft in het Zweeds. Heeft u voor een suggestie hoe ik dat alsnog in het Engels kan selecteren?
Hier is sprake van een grappig misverstand. Lees verder »
Tim Bakker uit Veghel mailt:
Rond 1993 zag ik op TV een film die ik graag nog eens wil zien omdat hij een bijzondere indruk op me maakte. Ben dus 
op zoek naar een titel of andere gegevens. Helaas is het enige wat ik heb een beperkte beschrijving :
Een jongen van ongeveer 10 jaar woont bij zijn moeder in een eenvoudig huisje eenzaam op het platteland ergens in Zuid-Amerika. De mensen spreken er Portugees of Spaans , maar er wordt Vlaams gesproken door moeder en zoon. De moeder gaat dood, en zij wordt gecremeerd op het erf door de zoon die daarbij wordt geholpen door een zwerver die toevallig langs kwam. Daarna volgt hij de zwerver en zij sluiten zich aan bij een groepje zwervenden. Daar eindigt de film.
Het is niet helemaal Zuid-Amerika, maar in de buurt: Mexico.
Bob Zwaal mailt:
Ik heb al vele jaren een filmdocumentaire in het achterhoofd, waarvan ik de naam helaas nooit heb kunnen terugvinden. Ik zal het u schetsen: De documentaire is minstens 15 jaar geleden uitgezonden op vermoedelijk de 
VPRO. Het land van herkomst zou wel eens Hongarije, of een aangrenzend Oostblokland kunnen zijn. De film duurde vrij lang, minstens een uur. Opvallend was dat de “situaties” heel lang werden gefilmd. Er gebeurde steeds heel weinig en de camera bleef een bepaald gebeuren min of meer eindeloos vasthouden. In zekere zin was het tragikomisch. Ik moest wel steeds lachen om de eindeloze treurigheid van de beelden.
Op het platteland is een dorp tijdens de Sovjet-invloedssfeer. Overal in de griebus staan palen met luidsprekers opgesteld, waaruit aan het begin van de dag blikken muziek en toespraken klinken. Die scène duurt “eindeloos”.
Een klein meisje is met haar fietsje gevallen in het dorp en huilt maar door in close-up. Het achterwiel van het fietsje blijft maar draaien.
Het gemeenschapshuis van het dorp (of een stadje) wordt betreden door de camera en er is een dansfeestje, met treurige muziek en een paar oude dansende mensen. Een student (denk ik) wordt gefilmd en deze houdt een trieste monoloog over de liefde. In een scene later in de film is hij stomdronken, kleedt zich uit en valt met zijn broek op de hielen op zijn gezicht. Een andere man heeft vermoedelijk een vrouw in Oostenrijk ontdekt en ontmoet haar in Wenen en ze zitten in het reuzenrad.
Het was één groot tranendal, waar het fascinerend naar kijken was, en in zijn bizarheid nog komisch ook. Leedvermaak ongetwijfeld. Vroeger zouden we zeggen: “Een typische VPRO-film”. Mocht u uit het bovenstaande een titel te binnen schieten, dan zou ik dit zeer op prijs stellen.
De eerste associatie die bij mij opkwam waren de films van de Hongaarse regisseur Béla Tarr, over wie in deze rubriek onlangs al een vraag werd gesteld. Maar stijl waarin de treurige dorpen in ‘Damnation’/'Karhozat’ (1988) en ‘Satantango’ (1994) werden verbeeld, kan moeilijk voor documentair worden versleten. Bovendien kan ik me geen grensoverschrijdend huwelijk herinneren uit het werk van Tarr. Dat komt wel voor in een andere film.