Arman Avsaroglu mailt:

Sinds het horen van de magnifieke muziek van Ennio Morricone voor de film ‘Nuovo Cinema Paradiso’ uit 1988, kan ik niet wachten deze oscarwinnende film van Guiseppe Tornatore te bekijken. Aangezien er echter twee versies van deze film in omloop zijn, namelijk de internationale, verkorte versie van 123 minuten en de director’s cut van 170 minuten, vraag ik mij af welke versie volgens u het eerst bekeken zou moeten worden.

Door de wijde beschikbaarheid van verschillende dvd-uitvoeringen van films laait ook steeds weer de discussie op over de vraag wat nu de originele versie is. In het algemeen gesproken zijn dat futiele debatten, temeer daar het bestaan van die verschillen vaak het alibi is om weer eens een nieuwe dvd uit te brengen. In het geval van ‘Nuovo Cinema Paradiso’ is het wel degelijk zinvol om een bewuste keuze te maken, omdat de film ook in de bioscoop in verschillende lengtes uitgebracht werd. Lees verder »

Waarschijnlijk de kortste vraag ooit gesteld in deze rubriek komt van Joop Koehler uit Den Haag:

Weet U welke films met Sandrine Kiberlain in Nederland in de bioscoop zijn vertoond?

Leuke vraag over een spannende actrice. Als we eenmalige festivalvertoningen, tijdelijke import en dergelijke buiten beschouwing laten, dan zijn acht van de 35 films van Sandrine Kiberlain in Nederland uitgebracht.

Lees verder »

Eric Peters mailt:

Ik ben op zoek naar een Italiaanse (?) film over een man die alles in het werk stelt om de laatste plaats op de locale begraafplaats voor zijn zieke vrouw te waarborgen. Hiervoor probeert hij iedereen in leven te houden en de sterfgevallen buiten het dorp te houden. Ik heb gezocht op het internet maar het enige wat ik kan vinden is iemand die op zoek was naar de zelfde film . Hopelijk kunt U me verder helpen.

De twijfel of dit een Italiaanse film betreft, kan ik me levendig voorstellen. Lees verder »

Rytah Waals is al een tijdje op zoek naar de titel van een film waarvan ze zich geen enkele naam herinnert.
Het is in ieder geval een Britse film. Ik denk ergens uit de jaren 80. De hoofdrolspeler is die, een beetje dikke acteur, met van die varkensoogjes.
Hij speelt een zanger van een soort Napolitaanse operaliedjes (wel in het Engels). Hij draagt gedurende zijn hele optreden in de film een lange sjaal en ik dacht ook een hoed. Het verhaal speelt in een Engelse badplaats (weet niet zeker) en het gaat om de sloop van een theater. Een aantal mensen willen dat voorkomen, uiteindelijk lukt het ook om het theater te behouden. Aan het eind komt die zanger via een luchtballon (of zoiets) vanuit de lucht zo het theater in gevlogen.
Er wordt redelijk wat gezongen in de film. Ik wil die film graag nog eens zien en vooral de liedjes beluisteren.
Ik hoop dat u er met deze schamele informatie achter kunt komen welke film het is.

Dit leek een gemakkelijke opdracht, maar er schuilt een addertje onder het gras.

Lees verder »

Ronald Gebhardt schrijft:

Elk jaar tijdens het Nederlands Filmfestival klinkt weer de – rituele- roep om meer geld van de overheid. Ik zou de situatie hier willen vergelijken met die in Hong Kong. Daar wonen minder mensen, en men slaagt erin om een heel divers filmpalet te ontwikkelen tegen lage kosten maar met een grote publiekswaardering. Waarom kan dit daar wel en hier niet?

Natuurlijk heeft de Hong Kong filmmarkt een potentieel groter afzetgebied, maar het komt mij ook voor dat Nederlanders grosso modo niet zo filmminded zijn. Aan de andere kant slagen Nederlandse filmmakers er klaarblijkelijk niet in om een product te maken dat aanslaat bij een groot publiek. In Hong Kong staan ‘lokale’ films regelmatig in de top 5 van bestbezochte films – en dat zie ik in Nederland niet gebeuren.

Met andere woorden, wat zou er gebeuren als er geen overheidssteun voor de filmwereld meer zou zijn? Hoogstwaarschijnlijk zou het grote publiek het niet eens merken.

Mijn vraag is uiteindelijk deze. Waarom kan in de voormalige Britse kroonkolonie wel een bloeiende populaire filmcultuur bestaan, waar ook wat ruimte is voor meer experimentele films, en lukt het Nederlandse filmmakers niet om het grote publiek te bereiken?

Berichten over de mate van succes van Nederlandse films berusten vaak op een momentopname.

Lees verder »

Soms komt er na enige tijd toch nog schot in onopgeloste kwesties die in het kader van deze rubriek werden opgeworpen. Meestal gebeurt dat in de vorm van reacties van lezers op het weblog, maar veel mensen zullen alleen de meest actuele afleveringen bijhouden. Een enkel keer stuurt iemand mij nadere gegevens of suggesties direct per mail. Een aantal daarvan heb ik voor deze keer bij elkaar geharkt.

Lees verder »

Anyssa Tlili mailt:

Onlangs kwam ik tot de ontdekking dat de functie filmredacteur bestond. Nu heb ik altijd een passie voor films gehad, ik ben alleen geen producer, schrijver of journalist. Dus tot nu wist ik niet dat ik ook echt van mijn passie mijn werk zou kunnen maken. Ik zou ontzettend graag wat meer willen weten over het werk van een filmredacteur, en ik vroeg me af of u mij iets meer wilt/kunt vertellen hierover. Ik hoop van u te horen, een prettige avond alvast.

Grappig, zo is het mij halverwege de jaren zeventig ook vergaan: ik wilde iets met mijn filmliefde doen, maar wist niet goed wat, want ik was evenmin een producent, maker of journalist.

Lees verder »

Mini Smulders mailt:

Bas Heijne of Bas Blokker schreef een artikel/interview in het Cultureel Supplement van NRC, ik geloof in het voorjaar tijdens het IFFR, over een nieuwe film van een Japanse regisseur. In de film wordt een man telkens opnieuw verliefd. Hij doet dit zonder enige herinnering aan vorige relaties. Hij heeft geen geheugen op dit gebied. Ik ben op zoek naar de naam van de regisseur en de titel van de film.

Dit soort vragen zijn het best te beantwoorden met behulp van Tark, het interne archiefsysteem van de krant. Lees verder »

Olivier van der Drift mailt:

Ik vermoed dat het zo’n 15 geleden was dat ik een film op tv heb gezien over een oorlog in Azië. Het zou best de Vietnamoorlog geweest kunnen zijn, maar voor hetzelfde geld speelt het verhaal zich af in Cambodja. Voor mijn gevoel heb ik het eerste deel gemist en herinner ik me enkel een aantal flarden van het tweede deel, maar ook hier geldt dat ik het allemaal niet zeker meer weet. De flarden zoals ik me die herinner laten het volgende verhaal zien. Er zijn twee kampen, een kamp met Europeanen of Amerikanen en een kamp met Aziaten. Deze kampen bevechten elkaar vanuit stellingen bestaande uit een gat in de grond met daar bovenop een hut met de nodige gaten en spleten om door te loeren en te schieten. In mijn herinnering vallen er aan beide zijden slachtoffers en blijft er van elk kamp uiteindelijk maar één persoon over. Het duurt even voordat de laatste twee overgeblevenen de moed vinden om met elkaar de confrontatie aangaan, maar als het na een mentale voorbereiding eenmaal zover is stormen ze al schreeuwend in de stromende regen elkaar tegemoet. Ik meen dat geen van beide zijden meer beschikte over munitie en zij dus genoodzaakt waren elkaar met minder moderne wapens te lijf te gaan. Ik heb geen idee hoe het afloopt. Al jaren vraag ik me af wat de titel van deze film is. ik zou hem graag nog een keer zien. Ik hoop dat je me behulpzaam kunt zijn bij mijn zoektocht.

Het lastige van deze vraag is dat er weinig concrete gegevens zijn. De film is vermoedelijk van voor 1992, speelt zich af in een Aziatisch land en mogelijk in de Vietnamoorlog. Lees verder »