Atty van Delden zoekt naar sportende beesten:

Tijdens de laatste Olympische spelen heb ik op BBC 1 of 2 een film gezien,
die ging over Olympische spelen voor dieren. De film begint met het van heel
hoog inzoomen op een arena. Daar vinden de Spelen plaats waar dieren tegen
elkaar strijden naar verhouding van grootte/sterkte etc. Bijvoorbeeld de Vlo
wint het hoogspringen. Het is een hilarische spannende film met
aanmoedigingen van plukjes toeschouwers/mededieren op de tribune en een
“authentieke” begeleidende enthousiaste commentaarstem. Er wordt aan vele
sporten gedaan, waaronder zwemmen. Daarvoor wordt het stadion onder water
gezet! Weet U de titel van deze film? En zou ik die in een videotheek kunnen
huren?

Er zijn meer fans van deze bijna vergeten animatiefilm, die werd vervaardigd met het oog op de Olympische Spelen van 1980 in Moskou. Om politieke redenen werden juist die Spelen door de Verenigde Staten geboycot, maar de film ‘Animalympics’ van Steven Lisberger kon met des te meer effect elke vier jaar opnieuw te voorschijn worden getrokken.
Regisseur Lisberger zou overigens twee jaar later (1982) voor Disney de eerste computeranimatiefilm regisseren, ‘Tron’.
De beschikbaarheid van de film is niet zo simpel. Er bestaan voor zover mij bekend geen dvd’s, wel vhs’en, die je bij voorbeeld in Engeland kunt bestellen bij Amazon waar ook vele fans de lof zingen van ‘Animalympics’.
Overigens zijn op de site van youtube een aantal lange en korte fragmenten van de film direct te bekijken. Met name de muziek van 10CC bezorgde de film veel liefhbbers. Ook op Youtube een filmpje met close-ups van een leeuwin als Afrikaanse hardloopster, met het nummer ‘Kit Mambo’, en de onderwaterscène afgespeeld op meer dan twintig televisieschermen tegelijk.
En o ja, u vroeg naar een videotheek? Moviecenter, filiaal Ferdinand Bolstraat 32, Amsterdam, zou, volgens de website nog een vhs in de verhuur hebben.

M. Schnepper schrijft:

Enige tijd geleden had ik een aflevering van ‘The Osbournes’ van het laatste
seizoen gezien, in deze aflevering gingen ze naar Japan voor een award in
ontvangst te nemen. In deze aflevering (ik geloof aan het einde) kwam een
Japans nummer voor die ik al eens eerder in een oudere film gehoord heb.
Aangezien mijn zangkunst (en Japans) niet erg goed zijn, kan niemand in mijn
omgeving mij vertellen hoe dit nummer heet. Nu hoop ik dat u mij kan helpen
om aan de titel en eventuele artiest van dit nummer te komen.

Het kostte niet veel moeite vast te stellen om welke aflevering van de reality soap van The Osbournes het hier gaat. In de op twee na laatste episode van het vierde en laatste seizoen bezoekt de rockfamilie de MTV Music Video Awards in het Japanse Chiba. Die aflevering, zoals de meeste vernoemd naar een licht verbasterde filmtitel, heet ‘Lozt in Translation’ en werd voor het eerst uitgezonden op 7 maart 2005.
Lastiger is het om te achterhalen welk gezongen Japans nummer u bedoelt, temeer daar Japanse popmuziek niet mijn sterkste terrein is. Was het een zanger, een zangeres of een groep?
Op de Engelstalige Japanse site jeansnow.net ( A Guide to Design and Pop Culture in Tokyo) wordt verwezen naar deze aflevering van de reality-serie en melding gemaakt van een obligaat geachte verwijzing naar de groep Pizzicato Five en hun nummer ‘Twiggy, Twiggy’. In het Wikipedia-artikel over de groep Pizzicato Five (in het westen vooral bekend als duo) wordt gesteld dat het nummer ‘Twiggy, Twiggy’ eigenlijk ‘Twiggy vs. James Bond’  heet en gebruikt is op de soundtracks van ‘de documentaire Pret-a-porter’ en in de film ‘Charlie’s Angels’, in de feestscène in het appartement van Corwin (Tim Curry). Vermoedelijk wordt met die documentaire de modespeelfilm ‘Prêt-à-porter’ (Robert Altman, 1994) bedoeld. De soundtrack listing van imdb bevestigt dat ‘Twiggy, Twiggy’ in een uitvoering door filmcomponist Lalo Schifrin in ‘Charlie’s Angels’ voorkomt, maar niet in ‘Prêt-à-porter’ .
Het nummer staat bij voorbeeld op het album ‘Made in USA’ (1994) en bij Amazon  kunt u naar een sample luisteren.

Bram van der Kamp mailt:
Ik ben al jaren op zoek naar de dvd van “Who’s afraid of Virginia Woolf?” Mijn zoektocht heeft tot op heden niets opgeleverd. Weet u/jij of deze film op dvd is verschenen, regio 2? Zo niet, kan de NRC deze niet op dvd uitbrengen? Hoort toch wel thuis in de serie klassiekers!

Het is inderdaad een klassieker, die filmversie van Edward Albee’s toneelstuk (Mike Nichols, 1966). En het is ook juist dat het niet eenvoudig is de film op dvd te verkrijgen. Er bestaan wel een paar Amerikaanse uitgaven, de meeste zijn niet (meer) leverbaar. Wel kunt u bij Amazon een zoekopdracht uitzetten voor een gebruikt exemplaar.
Ook verschijnt op 5 december a.s. de veertigjaar-jubileumeditie op dubbel-dvd. U kunt die nu al bestellen maar ook daarvoor geldt vooralsnog dat het een regio1-uitgave betreft. Overigens zijn de meeste nieuwe dvd-spelers wel regiovrij, geloof ik, althans als ‘multiple system’ te verkrijgen.
Voorlopig moet u het misschien doen met een reeks beroemde citaten of de sleutelscène uit de Nederlandse versie van de Nederlandse Comedie (1964), waarin George (Han Bentz van den Berg) Martha (Ank van der Moer) verbaal martelt met nadrukkelijke mededelingen over het ongeluk van hun kind: “Martha, onze zoon is dood!”, waarop Martha zich om zijn knieën klemt en schreeuwt: “Dat mag je niet doen!” De scène staat als extra bij aflevering 3 (“De gouden jaren”) op de dvd-box van “Allemaal theater”, de televisieserie van de Van den Ende Foundation en de AVRO, die overigens niet eenvoudig in de handel te verkrijgen is.

Els van den Bosch schrijft:

Hierbij een vraag betreffende een film waarnaar ik op zoek ben.
Het probleem is dat ik slechts vage gegevens heb, maar met uw ervaring weet u misschien waarover ik het heb.
Het flimverhaal volgt een familie ( Frans? Italiaans?) gedurende een korte periode.
De familie bestaat uit een druk bezette vader, middelbaar, een heel jeugdige en mooie moeder (een bekende filmster, maar wie… Lena… of zoiets?) en drie? zonen.
De zonen gaan met hun moeder om als een zusje, ze dollen en spelen met elkaar.
Vooral de jongste zoon heeft een intieme band met zijn moeder. Die intimiteit gaat zover dat de zoon (eenzaam) met de moeder ( op dat moment in de steek gelaten door man en minnaar) samen het bed induiken om elkaar te troosten. De jongen zoekt daarna zijn heil bij een vriendinnetje. Eind goed al goed, bij de ontbijttafel treft iedereen elkaar en het gezin kan weer in harmonie verder.
Als ik het zo teruglees klinkt het verhaal buitengewoon banaal maar het was een
prachtfilm, zeer subtiel gebracht en mooi gespeeld. Het had toen (tachtiger jaren?) alom goede recensies.
Ik ben op zoek naar de titel, de regisseur en ik zou graag weten of deze film op video verkrijgbaar is.
Ik hoop van harte dat u iets herkent in mijn beschrijving.

Iets herkennen doe ik zeker en uw geheugen zit op een aantal detailpunten zeer dicht in de buurt. Het gezin was Frans (omgeving Dijon), maar de heer des huizes, een rijke arts, heeft een vijftien jaar jongere, Italiaanse vrouw getrouwd, die het beter kan vinden met haar drie zonen dan met haar echtgenoot. De moeder heet Clara, maar werd gespeeld door een Italiaanse actrice, Lea Massari: geen echt bekende filmster, maar ze was wel eerder te zien in bij voorbeeld ‘L’avventura’ (Michelangelo Antonioni, 1960) en ‘Les choses de la vie (Claude Sautet, 1970).
De film uit 1971 heette ‘Le souffle au coeur’, naar een – voor een Oscar genomineerd – origineel scenario van Louis Malle, die ook regisseerde. In een documentaire heeft Malle (1932-1995) wel eens gesuggereerd dat het verhaal zich in zijn eigen familie had kunnen afspelen.
Zelfs voor de jaren zeventig was vooral het terloopse karakter van het onbekommerde incestverhaal nogal schokkend: geen van de betrokken personages lijkt er echt onder te lijden. De beschrijving van die lichte toon vond ik voortreffelijk terug in de recensie van Roger Ebert, toch al een van mijn favoriete critici. Je zou het oedipale thema in de verte kunnen vergelijken met bij voorbeeld dat in ‘La luna’ (Bernardo Bertolucci, 1979), waarin een kauwgomdraad tussen moeder en zoon de navelstreng verbeeldt, en het meer religieus georiënteerde ‘Mat i syn’/'Mother and Son’ (Aleksandr Sokoerov, 1997). De kracht van ‘Le souffle au coeur’ (in het Engels ‘Murmur of the Heart’) is vooral dat het geen Groot Thema behandelt, maar gewoon een curieus verhaal vertelt, dat wel eens echt gebeurd zou kunnen zijn.
Op dvd en video (The Criterion Collection) is de film vrij gemakkelijk te vinden, bij voorbeeld bij cdplus.

Tonny Koenders-Crets vraagt: Wil je me raad geven? We hebben ooit op een bandje via de VPRO uitzending ‘De Roverssymfonie’ opgegenomen. Nu zou ik dolgraag willen weten hoe ik de muziek en het gesproken woord zou kunnen bemachtigen, want het bandje is zo slecht. Is een dvd ook mogelijk?

De kans is groot dat u op zondagmiddag 3 september de televisie-uitzending van de film op Nederland 3 heeft gezien of opgenomen. Anders is er misschien wel iemand anders die een videotape of dvd heeft opgenomen. Het gaat hierom de door het Filmmuseum uitgebrachte recente reconstructie op basis van een kopie van het British Film Instititute. Die filmkopie rouleert ook in het land.
Onlangs schreef Marjolijn van Riemsdijk in het aardige boekje ‘De kleine bioscoop met de grote naam – driekwart eeuw filmtheater De Uitkijk’ (uitgegeven in eigen beheer door Maatschappij voor Cinegrafie, ISBN 9090206884) over de recente heruitbreng: “Vanaf het moment dat De Uitkijk de film weer op het programma zette, stroomde de zaal vol. Uit sentiment, uit nieuwsgierigheid, wie zal het zeggen, maar een feit was dat mensen van heinde en ver naar De Roverssymfonie waren gekomen. Ze kregen waar voor hun geld: deze Roverssymfonie duurde een half uur langer dan de eerste versie, met nog nooit eerder vertoonde scènes van de jongen met de pianola, de ezel en de hond, ploeterend door metershoge sneeuw.”
Het blijft een probleem, die beschikbaarheid van ‘The Robber Symphony’ (Friedrich Feher, 1936), waar keer op keer naar gevraagd wordt. Omdat de film alleen in Nederland een klassieker werd, bestaan er geen internationale dvd-uitgaven. Of de VPRO die band bewaard heeft, weet ik niet, maar een grotere kans biedt de stichting “Beeld en Geluid’.

Interessant is een LP (vinyl dus), die op eBay wordt aangeboden:

De plaat wordt daar omschreven als ‘Unieke elpee van de muzikale bloemlezing uit de tv-produktie’. Het betreft vermoedelijk de Nederlandstalige tv-reconstructie ter gelegenheid van het veertigjarig bestaan van de VPRO. Elders zag ik die als volgt omschreven:

“De roverssymphonie / composities en arrangementen naar melodieën en thema’s uit de gelijknamige film: Stefaro Julius ; auteur: ; liedteksten: Otto Dijk; orkest o.l.v.: Leo Driehuys; uitvoerenden: Bianca: ; Fernando: Paolo Gorin ; Daniëllo: Frans Vroons; verbindende teksten: Kees Brusse; uitvoering muziek: piano: Joop Stokkermans – HSX 125. – [S.l.] : Columbia, [1968]. – langspeelplaat : mono

Een muzikale bloemlezing uit de televisie co-produktie van VPRO en BRT van ‘De Roverssymphonie’, naar de film van André Véher.”

Resteert de vraag: hoe getrouw kan die versie zijn, als de naam van de regisseur zo verbasterd is…

Ger van Santen stuurt uit Chiangmai in Thailand een vraag over een ‘foute’ film:

Tijdens de oorlog speelde in Alhambra maandenlang de film ‘Wenn die Götter lieben’. Heb die film nooit gezien want het was een Duitse film. Ging over Mozart. Is over deze film nog iets bekend? Wat de film inderdaad zo goed dat maandenlang gedraaid kon worden in Alhambra of was dat bij gebrek aan beter?