*

Filmblog » Bianca Stigter :: nrc.nl

Berichten door Bianca Stigter

Nederlands in Rotterdam en Berlijn

Geplaatst op 25-01-2009.

Kan_20door_20huid_20heen.jpgOp het filmfestival van Berlijn, dat vlak na dat van Rotterdam begint, draaien vier speelfilms van Nederlandse vrouwen. De meeste zijn in Nederland al in première gegaan, zoals Het zusje van Katia van Mijke de Jong, Calimucho van Eugenie Jansen en Winterstilte van Sonja Wyss. Eén gaat daar pas in première, zoals Kan door huid heen, het speelfilmdebuut van Esther Rots, niet in de competitie overigens, maar in het Forum.

Zouden we het een nieuwe Hollandische Welle kunnen noemen, of zelfs een Frauwenwelle?

Lees verder »

Spookhuis in de Witte de Withstraat

Geplaatst op 23-01-2009.

hungry.jpgEen tentoonstelling die elke dag pas om vijf uur open gaat, dat hoor je niet vaak. Maar om een ote bezoeken moet het volgens programmeur Gertjan Zuilhof donker zijn. Dus gaan pas om vijf uur de deuren open van het voormalig fotomuseum in de Witte de Withstraat, waar acht filmmakers uit Azie ieder een kamer hebben ingericht. Gisteravond werd de tentoonstelling geopend met een performance van een Indonesiche dame die danste met een masker van een godin en een beest. Sommige kamers mag je alleen in je eentje betreden en dat geeft dezelfde thrill als het spookhuis op de kermis, je bent al bang als je naar binnen gaat. 

Lees verder »

Meer acteurs voor één personage

Geplaatst op 31-01-2008.

05e93928_b86e_4510_afa7_d4b521db05f2.jpg

Cate Blanchett als Bob Dylan in I’m Not There

De gimmick van I’m Not There van Todd Haynes, een van de beroemdere films op het Rotterdams filmfestival, is dat Bob Dylan er door zes verschillende acteurs in wordt gespeeld, niet alleen door Cate Blanchett, maar ook door Richard Gere, Heath Ledger en nog drie andere acteurs.

Het is een gimmick met geschiedenis, meerdere acteurs die hetzelfde personage spelen, die voor zover ik weet begon met Bunuels Cet obscur objet du desir (1977) en weer opgepakt werd in Palindromes(2004) van Todd Solondz. Een korte geschiedenis dus. Maar op dit festival wordt het genre opeens uitgebreid met nog twee films.

Lees verder »

Wiet op Taiwan

e252d805_0ddb_4796_901e_cc2845c6adc6.jpg

Waar een bezoek aan het Rotterdams Filmfestival al niet goed voor kan zijn. Het kan regisseurs zelfs helpen aan het onderwerp voor een film. Voor Help Me, Eros van Lee Kang-sheng woensdagavond in Cinerama wordt vertoond vertelt Azië-expert Tony Rayns dat de regisseur toen hij drie jaar geleden in Rotterdam was met zijn debuut The Missing, voor het eerst marihuana rookte, en dat we dat in de film wel zullen merken.

Rayns heeft niets teveel gezegd. Wietplanten spelen een grote rol in de tweede film van Lee, een barokke, kluchtige en zelfingenomen variant op het meeste werk van Tsai Ming-liang.

Lees verder »

Filmmakers aan het woord

Geplaatst op 30-01-2008.

389309ae_f2d9_4bfd_ab6c_bd38405af65a.jpg

Rosa van Praunheim alias Holger Radtke in Meine Mutter: Sporensuche in Riga

Glory to the Filmmaker! Het filmfestival Rotterdam staat bekend als auteursfestival. Dus zijn er niet alleen films van maar ook een paar over filmmakers, zoals de twee korte films die in opdracht van het festival over de Coen Brothers werden gemaakt,  door Sietske Tsallingii (Bowled over) en Edwin (Hulahoop Soundings, een remake van Joel Coens eerste film), die vertoond werden voorafgaand aan de Coens’ nieuwe film No Country For Old Men.

Dan zijn er een aantal documentaires over filmmakers, zoals Trumbo, een film over de Amerikaanse scenarioschrijver Dalton Trumbo, schrijver van onder meer Roman Holiday en Spartacus en een van de ‘ Hollywood 10′ tijdens de heksenjacht op communisten begin jaren vijftig in Amerika.

Bijzonder zijn twee films van filmmakers over zichzelf.

Lees verder »

Persepolis in het Engels

Geplaatst op 27-01-2008.

c5acc0ca-62ad-406e-b3d5-a39fe68a9084_2.jpgPersepolis is een animatiefilm over het leven van Marjane Satrapi, die opgroeide tijdens de revolutie in Iran, door haar ouders naar Wenen gestuurd werd, daar ook niet gelukkig was, terugkeerde naar Teheran, naar de universiteit ging, waar ze zelfs tijdens de anatomieles gesluierde vrouwen moest tekenen, trouwde omdat ze betrapt was op hand in hand zitten met haar vriendje, scheidde en ten slotte naar Parijs vertrok.

Lees verder »

Ik houd niet zo van film, zegt Alexander Sokoerov

a363a9c2_4a1b_41fd_a436_d93ab8b3d4ca.jpgVloeken in de kerk, dat deed de Russische regisseur Alexander Sokoerov vanmiddag in de Capellezaal in De Doelen. ,,Ik houd niet zo van film” zei Sokoerov, ,,ik houd eigenlijk veel meer van literatuur. Zelfs een regisseur als Eisenstein kan niet in de schaduw staan van een schrijver als Tolstoj of Dickens.’ ‘ Zo’n mening hoor je niet vaak op het Rotterdams Filmfestival, waar liefde voor film er haast vanzelfsprekend voor moet zorgen dat literatuur daar niets te zoeken heeft. Sokoerov, hier een paar jaar geleden filmmaker in focus, is in Rotterdam omdat op het festival zijn nieuwste film Alexandra wordt vertoond, waarin een grootmoeder haar kleinzoon opzoekt aan het Tsjetsjeense front. Interviews geeft hij niet. Wel wilde hij openbaar in gesprek met de Nederlandse regisseur Jos Stelling, met wie hij bevriend is. Stelling maakte bovendien de film Duska, waarin een Rus op bezoek gaat bij een Nederlandse filmjournalist.

Lees verder »

Het impressionisme in de films van Hou

Geplaatst op 24-01-2008.

Het maakt eigenlijk niet uit waarover het gaat, wat er te zien is enzovoort: de films van Hou Hsiao-hsien zijn op de eerste plaats een genot door het licht. Hoe hij ‘t m flikt weet ik niet, maar Hou kan elke situatie, elke kamer, elke straat, elk interieur en elk exterieur adembenemend maken. Op de een of andere manier zorgt hij ervoor dat het licht opvalt, als bij de beste zeventiende-eeuwse schilders.

Lees verder »

Onbegrijpelijke films op het Filmfestival

Still uit LimiteCollega Mike Naafs doet een interessant voorstel in de nieuwe Filmkrant, die gisteravond laat op het festival arriveerde (met Engelstalige special over het festival). Hij heeft een film gezien, een Tsjechische film uit de jaren zestig over de Middeleeuwen, Marketa Lazarová van Frantisek Vlásil, uit 1967, waar hij geen touw aan vast kon knopen. Echt geen touw. Niet eens een draadje. ,,Bij deze film verbleekt Andrei Roeblevvan Tarkovski tot een rechtlijnige thriller,” schrijft hij (ook te lezen op http://www.filmkrant.nl/) En toch wordt de film geafficheerd als verloren meesterwerk.

Lees verder »

Vrije radicalen

Wat is dat toch met die free radicals? Het is de term die directeur Rutger Wolfson het liefst in zijn mond neemt als hij over het festival praat, ook weer gisteravond tijdens de opening van het festival. In de programmakrant staat de kortste omschrijving van de betekenis: free radicals, zo noemt Rutger Wolfson eigenzinnige filmmakers. De term is in korte tijd al zo ingeburgerd dat er al variaties op bestaan: de tentoonstelling in TenT in de Witte de Withstraat van werk van Robert Breer (filmmaker in focus), Cameron jamie (artist in focus) en Paul Sharits heet ’3radicals’.

Lees verder »