Hij zal de prijs voor beste-film-met-bijdrage-van-het-Hubert-Balsfonds wel niet winnen, maar Jermal stond gisteren hoog op de lijst publieksfavorieten.  Twee details die u wellicht aardig vindt. Eigenlijk is het in hoge mate een Nederlandse film: veteraan Orlow Seunke hielp met het script, produceerde, monteerde en deed ook nogal wat regie. En tijdens de opnames spookte het op de set, wat normaal schijnt te zijn in de Indonesische filmindustrie. Zie ook het programma-onderdeel Hungry Ghosts. Lees verder »

Overigens verbaast het proza van de jury van de Tiger Awards me. Het moet toch mogelijk zijn iets concreets over een film te zeggen? De typeringen hieronder kan je onder duizenden films plakken. Raadt u maar welke beschrijving hoort bij welke winnaar: Wrong Rosary, Breathless of Be Calm and Count to Seven.

1) ‘Een krachtig verbeelde en geacteerde film met een uitstekend gevoel voor realiteit in het portretteren van een situatie die zelden voorkomt in de filmkunst. Wij waren ook verrast door een uiterst verontrustend thema, behandeld met een welkom gevoel van warmte en humor. ‘

Lees verder »

Geen slecht veld dit jaar bij de Tiger Awards. De drie winnaars kent u wellicht al uit andere bron: tweemaal Azië, eenmaal Eurazië.
Wrong Rosary, het debuut van de Turkse regisseur Mahmut Fazil Coskun, zag ik pas op in een videocabine nadat we de uitslagen onder embargo hadden gekregen, zo’n uur of twee ‘s middags. Helaas zonder ondertiteling, en dan gaat er toch wat verloren bij een Turkse film. Ik heb me hem laten uitleggen, maar veel zinnigs kan ik er hier verder niet zeggen. Sorry. Maar er is meer. Lees verder »