Cate Blanchett als Bob Dylan in I’m Not There

De gimmick van I’m Not There van Todd Haynes, een van de beroemdere films op het Rotterdams filmfestival, is dat Bob Dylan er door zes verschillende acteurs in wordt gespeeld, niet alleen door Cate Blanchett, maar ook door Richard Gere, Heath Ledger en nog drie andere acteurs.

Het is een gimmick met geschiedenis, meerdere acteurs die hetzelfde personage spelen, die voor zover ik weet begon met Bunuels Cet obscur objet du desir (1977) en weer opgepakt werd in Palindromes(2004) van Todd Solondz. Een korte geschiedenis dus. Maar op dit festival wordt het genre opeens uitgebreid met nog twee films. Lees verder »

Voor de tsunami had Aditya Assarat nooit van Takua Pa gehoord. Hij zat in Bangkok tv te kijken toen de vloedgolf over dit Zuid-Thaise dorpje raasde en 8.000 mensen plus de meeste huizen verzwolg. Een jaar later dreef nieuwsgierigheid de regisseur naar het gebied. ,,Er was voortvarend opgeknapt. Het plaatsje was zo te zien hersteld. Maar toen ik met de mensen ging praten, merkte ik dat zij nog helemaal niet hersteld waren. In die ruimte, dacht ik, zit een interessante film, in het verschil tussen het fysieke en het emotionele herstel.’’ Lees verder »

Waar een bezoek aan het Rotterdams Filmfestival al niet goed voor kan zijn. Het kan regisseurs zelfs helpen aan het onderwerp voor een film. Voor Help Me, Eros van Lee Kang-sheng woensdagavond in Cinerama wordt vertoond vertelt Azië-expert Tony Rayns dat de regisseur toen hij drie jaar geleden in Rotterdam was met zijn debuut The Missing, voor het eerst marihuana rookte, en dat we dat in de film wel zullen merken.

Rayns heeft niets teveel gezegd. Wietplanten spelen een grote rol in de tweede film van Lee, een barokke, kluchtige en zelfingenomen variant op het meeste werk van Tsai Ming-liang. Lees verder »

De voorstellingen voor het publiek zitten vaak vol, maar bij de filmvertoningen voor pers en filmprofessionals gebeurt het regelmatig dat een zaal maar half gevuld is. Maar dat geldt niet bij de vertoning van de Spaanse superhit: REC. Daarbij zat de zaal gisteravond mudvol, tot in het gangpad aan toe. En na afloop werd er hard geklapt en op vingers gefloten. Lees verder »

Rosa van Praunheim alias Holger Radtke in Meine Mutter: Sporensuche in Riga

Glory to the Filmmaker! Het filmfestival Rotterdam staat bekend als auteursfestival. Dus zijn er niet alleen films van maar ook een paar over filmmakers, zoals de twee korte films die in opdracht van het festival over de Coen Brothers werden gemaakt,  door Sietske Tsallingii (Bowled over) en Edwin (Hulahoop Soundings, een remake van Joel Coens eerste film), die vertoond werden voorafgaand aan de Coens’ nieuwe film No Country For Old Men.

Dan zijn er een aantal documentaires over filmmakers, zoals Trumbo, een film over de Amerikaanse scenarioschrijver Dalton Trumbo, schrijver van onder meer Roman Holiday en Spartacus en een van de ‘ Hollywood 10′ tijdens de heksenjacht op communisten begin jaren vijftig in Amerika.

Bijzonder zijn twee films van filmmakers over zichzelf. Lees verder »

Spreekt

u Chinees, vroeg in de zaal een Chinees aan David Verbeek. Geen gekke vraag, de jonge Nederlandse regisseur heeft net drie jaar in Shanghai gefilmd en de fonkelende film Shanghai Trance afgeleverd, vrijwel geheel Mandarijn gesproken. Gisteren was de premiere en na afloop beantwoordde Verbeek vragen uit het publiek. Waaronder dus deze.Ik zal het antwoord niet proberen letterlijk opschrijven, maar Verbeek gaf het in het Chinees en zei er daarna in het Engels achteraan dat hij bedoelde dat hij slecht Chinees spreekt. ,,Geloof hem niet!”, riep de Chinees in de zaal. Lees verder »

Halverwege het filmfestival voert Persepolis de lijst aan van publiekslievelingen. Het is een animatiefilm van Marjane Satrapi uit Iran en de Fransman Vincent Paronnaud. Bekijk de trailer:

De numm

er twee op de lijst van publiekslievelingen is Mio fratello è figlio unico (My Brother Is an Only Child) van Daniele Luchetti. Bekijk de trailer: Lees verder »

Nog een ding over de lol van Q&A’s. Wat vraag je aan een regisseuse die haar vader heeft geportretteerd en al zijn vrienden en je kijkt naar een mengeling van The Krays, The Godfather en The Soprano’s? En wat dúrf je te vragen als je weet dat in de zaal niet alleen de vader van de regisseuse zit, maar ook die vrienden? Enorme vleesnekken, met opgeschoren haar en een enkele oorbel. Lees verder »

De headbangers waren de filmfreaks de baas vanavond in Luxor. Cameron Jamie had vast de zaal niet vol gekregen met zijn filmpjes. Maar snoeiharde The Melvins wel. ‘Beware of extremely loud music’ stond op een plakkaat bij de ingang. Buiten deelde een jongen oordopjes uit. Lees verder »