Wegblijven bij VN-top racisme onverstandig
Door Roel Schrijvers (jurist in internationaal en Europees recht bij IUS-consult)
In Israël worden niet-Joodse inwoners achtergesteld. Daarom is het verkeerd van minister Verhagen dat hij de VN-racismeconferentie in Genève niet bijwoont. De logica van het zionisme impliceert apartheid en discriminatie en de praktijk bevestigt dit.
Minister Verhagen (CDA, Buitenlandse Zaken) stelde gisteren dat de „conferentie tegen racisme te belangrijk [is] om te laten misbruiken voor politieke doeleinden” – om zich vervolgens terug te trekken uit de conferentie. Het is een mooie verklaring van Verhagen, je zou bijna niet doorhebben dat de regering zich onredelijk opstelt, zo redelijk klinkt zij.
Lees op nrc.nl/opinie het volledige artikel
maandag 20 april 2009, 14:22 uur
Jammer dat u niet begint met de te bespreken tekst van de ontworpen resolutie op die conferentie.
Het is dan aan onze diplomaten om te taxeren om die vergadering iets kan opleveren dat wél voor ons aanvaardbaar is.
Zij vinden van niet. Dan is wegblijven mverstandig: elk gesproken woord – ook, of juist, in de wandelgangen kan verkeerd vallen. En daarmee latere gesprekken frustreren. De landen die deelnemen moeten dus maar eerst méér hun best doen om deelname voor ALLE landen aanvaardbaar te maken.
Overigens kriebelt ‘t bij mij erg bij de idee dat een Mugabe er zou rondlopen. Of de engerds uit Iran. Gelukkig ben ik geen diplomaat, wát een luxe!
maandag 20 april 2009, 15:24 uur
De tekst staat niet vast dus er valt weinig te bespreken. Ook bij de laatste top veranderde de tekst schijnbaar “op het laatste moment” nog genoeg zodat Israël na afloop er bijzonder positief over was, ondanks dat het al geen deel meer nam aan de onderhandelingen.
Overigens vind ik het persoonlijk een verkeerde zaak dat een beginsel als discriminatie, wat in de VS en EU uitgekristalliseerde juridische begrippen zijn geworden, in de internationale sfeer onderhavig is aan politieke consensus.
Waarom is het voor u relevant of het politiek aanvaardbaar is “voor ons”? Waarom niet gewoon “ons” begrip van discriminatie en racisme toepassen?
maandag 20 april 2009, 16:14 uur
Ik maak me veel zorgen om de starre houding van Verhagen en dus ons Kabinet. Niet alleen verspeel je als land elk recht om mee te praten als je wegblijft, ook is dit de zoveelste aantasting van de (door de wereld en ook door Nederland zelf benoemde) autoriteit van de VN. Dat kan de wereld zich niet permitteren. Een alternatief voor de VN is er niet.
Los daarvan hoop ik, tegen beter weten in, dat de felheid van Verhagen waarmee hij zich uitsprak voortkomt uit het feit dat hij duvels goed weet dat hij een historische vergissing begaat door blind en doof te blijven voor de schandelijke manier waarop de democratische staat Israël nog steeds meent te mogen omgaan met VN-resoluties, mensenrechten, internationale rechtsverdragen en Palestijnen. Een voor de gehele wereld levensgevaarlijke situatie. Dus ook voor ons.
maandag 20 april 2009, 16:21 uur
Als je een anti rascisme top houdt en je blijft weg omdat er mogelijk gepraat zou kunnen worden over het rascisme van Israel, dan ben je in principe dus een voorstander van rascisme.
Nu begrijp ik best dat we Uitverkoren Volkeren niet kunnen behandelen als gewone mensen van vlees en bloed. Maar als iets heel speciaals. Het heeft echter niets van doen met anti semitisme. Als ik zie hoe in Israel de blonde blauwogige “semiten” omgaan met echte semiten dan geloof ik dat er wat betreft de Joden in Israel geen sprake is van antisemitisme. Het Zionisme zoals het nu uitgedragen wordt, is anders wel vergelijkbaar met het Nationaal Socialisme. Uitverkoren Volkeren die van minderwaardigen hun land afpakken en de restanten in kampen opsluiten zoals in Gaza, en dan ook nog weigeren een onderzoek naar oorlogsmisdaden toe te laten in het desbetreffende Konzentrationslager, die moeten gewoon helemaal geboycot worden. Gelukkig heeft Israqel de ambassadeur in Zwitserland teruggeroepen. Als de andere landen de desbetreffende ambassadeur nu ook nog wegzenden en de fascistoide regering in hun sop laten gaarkoeken dan zou de wereld er beter uit gaan zien. Meteen even een blokkade ivm met resolutie 242 betreffende aan de palesdtijnen terug te geven Lebensraum en deze Schurkenstaat zou zich misschien wat beter aan de internationale rechtsregels houden. Maar nogmaals; Uitverkoren Volkeren staan boven de wet natuurlijk!
maandag 20 april 2009, 16:25 uur
Even een paar feitelijke onjuistheden/nuances aanstippen:
-Een Jood die voet in IL zet krijgt niet automatisch staatsburgerschap, maar hij moet dit aanvragen en allerlei procedures doorlopen;
-De Israëlische wet op terugkeer geeft niet aan Joden alleen het recht op vestiging, maar ook aan niet-Joodse familieleden;
-De “Wet op Terugkeer” wordt gepresenteerd als discriminerend en iets unieks. In feite zijn er veel landen die immigratieprivileges verlenen aan mensen met etnische banden met die landen, zoals Duitsland, Ierland, Griekenland, en nog een hele rij andere staten. De Wet op Terugkeer is de basis onder Israël’s bestaan, hiervoor is het land per slot van rekening opgericht;
-Het Joods Nationaal Fonds ‘bezit’ slechts 13% van het totale land in Israël, en het is niet waar dat Arabische Israëli’s hier per definitie niet voor in aanmerking komen, als is het voor hun inderdaad in de praktijk (helaas) wel moeilijker. Ook is het volslagen onzin dat Arabieren niet in aanmerking komen voor onderwijssteun, al wordt deze inderdaad niet eerlijk verdeeld;
-Het Feit dat deze conferentie wordt geboycot heeft in mijn ogen meer te maken met het feit dat de vorige een algeheel “Israël-haatfestijn” was, en minder met de uiteindelijke slottekst;
-Arabische Israeli’s worden inderdaad niet gelijk behandeld aan Joodse burgers in Israël, iets dat mij steekt. Toch hebben Arabieren in Israël nog altijd meer rechten en vrijheden (en minder plichten) dan in vrijwel elk willekeurig Arabisch land. Bovendien peinzen Arabische Israeli’s er niet over dat hun dorpen/steden onderdeel zouden worden van een nog op te richten Palestijnse staat. Dat zegt veel. Verder zouden de Arabieren er goed aan doen ook wat meer kansen te grijpen op integratie en gelijke behandeling; een aanzienlijk deel van hun achterstelling wordt veroorzaakt door onwil deel uit te maken van de Israëlische samenleving, iets dat voornamelijk aangemoedigd wordt door hun politieke leiders.
-Veel allochtonen worden in Nederland ook niet gelijk behandeld. In vrijwel elk land ter wereld worden minderheden (al dan niet officieel) gediscrimineerd in meer of mindere mate. Maakt dat al deze landen dan racistisch? Niet dat ik het Israëlische beleid hier wil goedpraten, maar waarom moet altijd IL eruit worden gepikt? Vandaar toch die obsessie? En misschien had de Nederlandse terugtrekking niet alleen met Israël te maken, maar (vooral) met het feit dat het gehele Westen in de beklaagdenbank wordt gezet door landen die het zelf, zacht gezegd, met de mensenrechten niet zo nauw nemen?
maandag 20 april 2009, 17:11 uur
“In Israël worden niet-Joodse inwoners achtergesteld”.Dat is erg genoeg, en hoeft niet geillustreerd te worden met onwaarheden zoals de heer Schrijvers dat doet.
Niemand verwijt Durban I dat er een anti-semitische slotverklaring is aangenomen. Durban I wordt onder andere verweten dat er door een groot aantal NGO’s openlijk en enthousiast anti-semitisme is tentoongesteld naast de vergadering, zonder dat de officiele vergadering zich daarvan distantieerde. De vergadering zelf was eenzijdig, en daarmee geen vergadering tegen racisme maar een vergadering tegen zionisme.
Het Joods Nationaal Fonds bezit geen 92% van het land in Israel. Een groot deel van het land is staatsbezit, land dat tot 1918 bezit was van de Turkse regering, en tot 1948 van de Britse maandaatsregering. Israelische Arabieren bezitten grond, kunnen grond kopen, huren en er op werken. En doen dat ook.
De Wet op de Terugkeer, die aan joden gemakkelijker de Israelische nationaliteit geeft dan aan niet joden, discrimineert, maar compenseert daarmee voor de nationalisatiepolitiek van onder andere de Nederlandse regering, die joodse vluchtelingen 15 jaar of langer op een Nederlandse pas lieten wachten.
Het Joodse Agentschap dateert van ver voor 1948, en discrimineert niet erger dan welke Nederlandse zuil ook.
Er is in Israel geen apartheid. Er zijn zuilen, zoals er in Nederland nog niet zo lang geleden zuilen waren. Dat is discriminerend, maar geen racisme. Dat rechtvaardigt niet het haatfestijn dat Durban I was. Dat rechtvaardigt niet Durban II wanneer niet duidelijk afstand wordt genomen van Durban I. Dat rechtvaardigt niet dat discriminatie en racisme in andere delen van de wereld genegeerd worden.
maandag 20 april 2009, 17:30 uur
De VN is een vrijplaats voor autocratische en dictatoriale leiders om bondgenootschappen te smeden tegen het Westen.
Een breedfront van landen die de mensenrechten niet erkennen waarbij de Islaam landen het voortouw nemen. Er wordt geknaagd aan de de dominantie van het westen en dat komt door onze politiek correcte leiders die geen duidelijke streep trekken tav van de invloed van de Islaam. De Islaam voelt zich sterker worden door de enorme en groeiende aanwezigheid van de islaam in Europa. Vooral de inburgeringsresiste wijken putten moed de assertiviteit van de Islaam in de VN en roepen al dat ze de boel gaan overnemen.
Een bekend Moslemleider: „Er zijn 50 miljoen moslims in Europa, en er zijn tekenen dat Allah de overwinning zal schenken aan de islam in Europa. Zonder wapens, zonder strijd. Binnen enkele tientallen jaren wordt Europa een moslimcontinent.” Hij doelde daarmee op de massale emigratie van moslims naar de landen van het Westen. Al die immigranten dienen vooral kleine religieuze centra te stichten die uit kunnen groeien tot grote moskeeën van waaruit imams en ullahs (islamitische juristen) geleidelijk aan de samenleving dwingend kunnen gaan remodelleren. Het grote gevaar in het Westen is ongelofelijke naiviteit!
Wilders wordt steeds sterker in de peilingen, dat heeft Verhagen goed gezien, vandaar dat hij nu een duidelijke lijn trekt.
Blijft vooral op de PVV stemmen dat stuurt de koers van de grote partijen goed bij.
maandag 20 april 2009, 17:37 uur
Roel Schrijvers zegt o.a. in zijn artikel:
Quote R.S.:
“In 1950 wordt de ‘Ontwikkelings Autoriteitswet’ aangenomen die het Joodse Nationale Fonds eigendom geeft over 92 procent van het land. Middels een ‘Land Convenant’ wordt al dat eigendom, het meeste afgenomen van de Palestijnen, het onvervreemdbare eigendom van de Joodse mensen wereldwijd. Het uiteindelijke resultaat van deze wet in combinatie met latere wetten is dat niet-Joden nooit land kunnen kopen, huren of er op mogen werken.”
Commentaar: Wikipedia, the free encyclopedia:
“The Jewish National Fund (Hebrew: קרן קימת לישראל, Keren Kayemet LeYisrael) (abbreviated as JNF, and sometimes KKL) was founded in 1901 to buy and develop land in Ottoman Palestine (later Israel) for Jewish settlement. The JNF is a non-profit corporation owned by the World Zionist Organization and possesses quasi-government powers. By 2007, it owned 13% of the total land in Israel.”
Quote R.S.:
“In 1952 neemt Israël de Joodse Nationaliteitswet aan, die aan iedere Jood (en alleen Joden) wereldwijd het Israëlisch burgerschap en de Joodse nationaliteit geven op het moment dat ze voet zetten in Israël. Dit onderscheid tussen burgerschap en nationaliteit is uniek in de wereld en vormt de juridische basis voor door de overheid gesanctioneerde discriminatie, waarbij veel Joden met de Joodse nationaliteit in aanmerking komen voor privileges en diensten die door de overheid geleverd worden.”
Commentaar:From Wikipedia, the free encyclopedia:
“The Law of Return (Hebrew: חוק השבות, ḥok ha-shvūt) is Israeli legislation, enacted in 1950, that gives Jews, those of Jewish ancestry, and their spouses the right to migrate to and settle in Israel and gain citizenship.
On July 5, 1950, the Knesset, Israel’s Parliament, enacted item 5710-1950 the Law of Return. Follow-up legislation on immigration matters was contained in the Nationality Law of 1952. These two pieces of legislation combine religion, history, nationalism, and democracy, in a way unique to Israel. Together, the legislation grants special rights to Jews with the aim of facilitating their immigration to the Jews’ ancestral homeland.”
Quote R.S.:
“In hetzelfde jaar(1950 volgens R.S.-P.S.) komt het Joods Agentschap tot stand. Dit agentschap is belast met de taak om de ontwikkeling van het land te regelen en te stimuleren. Door de Nationaliteitswet komen duizenden Israëlische burgers met een niet-Joodse nationaliteit niet in aanmerking voor de voordelen gebaseerd op ‘nationaliteit’: ze mogen niet op ‘nationaal’ land werken, mogen niet deelnemen in ‘nationale’ huisvesting en komen niet in aanmerking voor onderwijssteun en agrarische subsidies.”
Commentaar:From Wikipedia, the free encyclopedia:
“The JNF was founded at the Fifth Zionist Congress in Basel in 1901 with Theodor Herzl’s support based on the proposal of a German Jewish mathematician, Zvi Hermann Schapira. Early land purchases were completed in Judea and the Lower Galilee. In 1909, the JNF played a central role in the founding of Tel Aviv.”
Quote R.S.:
“Op 25 december 1989 oordeelt Israëls hoogste gerechtshof dat een Jood die zich bekeert tot een andere religie niet langer een Jood is en daarmee niet in aanmerking komt voor de Joodse voordelen van nationaliteit en burgerschap. De uitspraak onderstreept de juridische basis voor discriminatie, door nationaliteit gelijk te stellen met religieuze overtuiging.
Zoals blijkt uit de woorden van een van de rechters elf dagen later is de Israëlische maatschappij zo ingericht dat zionisme verkozen wordt boven universele waarden als non-discriminatie.”
Commentaar P.S.:
Mijns inzien baseert het Israelische Hoog Gerechtshof dit niet zozeer op het Zionisme per se(wat een seculiere ideologie is) maar op de Wet op de Terugkeer die een ruimere interpretatie van joods zijn accepteert dan de joodse religieuze wet(Halacha). Overigens zijn bij mijn weten katholieke priesters met een joodse achtergrond wel degelijk toegelaten. Ook al verandert men van religie, men blijft etnisch joods.
Quote R.S.:
“Zionisme komt neer op het onteigenen en marginaliseren van niet-Joden en dan met name de Palestijnse Arabieren. De Israëlische staat is een feit, maar zionisme en democratie zijn duidelijk niet verenigbaar als Joden de minderheid zijn. De logica van het zionisme impliceert apartheid en discriminatie en de praktijk bevestigt dit.”
Commentaar P.S.:
Bij de onafhankelijkheidsverklaring in 1948 riep Ben Gurion Palestijnse Arabieren nadrukkelijk op om te blijven en samen het land op te bouwen. Tijdens de onafhankelijkheidsoorlog die erop volgde(5 Arabische staten vielen Israel aan) zijn er Palestijnse Arabieren gevlucht maar zijn er ook veel gebleven – hun nakomelingen zijn de 1 miljoen Arabische Israeliers van vandaag. Zij hebben volledige burgerrechten maar er bestaat discriminatie in Israel zoals in veel andere landen. Zionisme heeft hier echter maar zijdelings mee te maken.
maandag 20 april 2009, 17:44 uur
Beste Daniel, dank voor je nuances. Ruimtebeperking voor een krantenartikel (daar had ik het oorspronkelijk voor geschreven) veroorzaakt dat ik hier en daar wat kort door de bocht moet gaan.
Enige nuance op jouw nuances:
- tuurlijk is er een immigratieprocedure, maar iedere Jood ter wereld heeft automatisch het recht op Israëlisch burgerschap en de Joodse nationaliteit en dus allerlei subsidies.
- de wet op terugkeer heb ik volgens mij niet betiteld als iets unieks. De scheiding tussen Israëlisch burgerschap en de Joodse nationaliteit wel.
- de 92% verwijst naar de situatie in 1950. Sinds 1967 is het één en ander veranderd in het geclaimde landoppervlak van Israël en heeft het Fonds ook veel land verkocht aan Joden. Of je bezet gebied mee zou moeten rekenen in dat landoppervlak is een tweede. Niet een punt wat ik nou zo belangrijk vind. Het gaat mij vooral om de geïnstitutionaliseerde discriminatie in relatie tot de huidige racisme top.
- Is de verwachting dat op een racisme/discriminatie conferentie de Arabieren niet over Israël zullen praten wel reeël? En waarom zou het niet besproken mogen worden? En wie weerhoudt ons van een kritische toon aan te slaan ten opzichte van Iran, China en Rusland etc.? En wat versta jij onder een haatfestijn?
Nu zijn mensen weggelopen omdat er gezegd werd dat Netanyahu en consorten racistisch zijn. Dat is vergelijkbaar met weggelopen omdat iemand Wilders een racist noemt. Daar valt ook bar weinig over te discussiëren en was puur een politiek gebaar.
- Die punten die jij aanhaalt over andere landen zijn heel relevant en belangrijk en moeten ook op tafel. Echter, dat Israël het relatief beter doet, stelt het niet vrij van kritiek. Tu quoque, de zogenaamde jij-bak, is nu eenmaal geen argument.
- Bij het laatste punt: Je hebt absoluut gelijk dat discriminatie overal is. En ook de niet geïnstitutionaliseerde discriminatie dient besproken te worden. Daar zijn wij in Nederland, of het nou om moslims, Joden, Surinamers of Antillianen gaat, zeker niet vrij van. Met betrekking tot de top wordt naar mijn gevoel Israël als excuus gebruikt door beide kanten. Het Westen in dit geval als excuus om de discussie niet aan te gaan door de andere kant gewoon als antisemitisch weg te zetten. Zo simpel is het helaas niet.
Waarom Israël er “uitgepikt” wordt is voor mij in deze context ook een doorn in het oog, maar weglopen is geen antwoord. Dat Israël zo vaak in het nieuws is, komt natuurlijk ook door zijn bijzondere historische positie waarbij het gehele Westen en het Midden-Oosten op een ingewikkelde manier met elkaar verstrengeld zijn geraakt.
maandag 20 april 2009, 18:57 uur
Peter Schouten:
“The Jewish National Fund (Hebrew: קרן קימת לישראל, Keren Kayemet LeYisrael) (abbreviated as JNF, and sometimes KKL) was founded in 1901 to buy and develop land in Ottoman Palestine (later Israel) for Jewish settlement. The JNF is a non-profit corporation owned by the World Zionist Organization and possesses quasi-government powers. By 2007, it owned 13% of the total land in Israel.”
In 1952 geeft de Staat Israël het eigendom over 92% van het Israëlische land aan het JNF middels de genoemde wet. Er is geen tegenstrijdigheid alleen maar omdat het JNF eerder bestond.
Peter Schouten:
“The Law of Return (Hebrew: חוק השבות, ḥok ha-shvūt) is Israeli legislation, enacted in 1950, that gives Jews, those of Jewish ancestry, and their spouses the right to migrate to and settle in Israel and gain citizenship.”
De Wet van Terugkeer is niet de wet waaraan ik refereer, anders had ik hem zo wel genoemd. 1952 is het goede jaartal en het verschil in jaartallen en termen, alsmede de omschrijving (die meer omvat dan alleen de Wet van Terugkeer), had al duidelijk moeten maken dat het twee verschillende wetten zijn. De Nationaliteitswet was een uitbreiding op de Wet van Terugkeer waarin het onderscheid tussen Israëlisch burgerschap en de Joodse nationaliteit vastgelegd wordt, zoals in je verdere citaat ook duidelijk is:
“On July 5, 1950, the Knesset, Israel’s Parliament, enacted item 5710-1950 the Law of Return. Follow-up legislation on immigration matters was contained in the Nationality Law of 1952.”
Peter Schouten:
“The JNF was founded at the Fifth Zionist Congress in Basel in 1901 with Theodor Herzl’s support based on the proposal of a German Jewish mathematician, Zvi Hermann Schapira. Early land purchases were completed in Judea and the Lower Galilee. In 1909, the JNF played a central role in the founding of Tel Aviv.”
In 1952 passeert Israël de “World Zionist Organization/Jewish Agency (Status) Law” dit is niet hetzelfde als het JNF. Ik snap je punt dus niet.
Peter Schouten:
“Mijns inzien baseert het Israelische Hoog Gerechtshof dit niet zozeer op het Zionisme per se(wat een seculiere ideologie is) maar op de Wet op de Terugkeer die een ruimere interpretatie van joods zijn accepteert dan de joodse religieuze wet(Halacha). Overigens zijn bij mijn weten katholieke priesters met een joodse achtergrond wel degelijk toegelaten. Ook al verandert men van religie, men blijft etnisch joods.”
Het gaat niet om toegang tot Israël; ze laten heus wel mensen met andere religies toe. Het gaat erom dat burgers geen aanspraak meer hebben op specifieke subsidies omdat ze hun joodse nationaliteit kwijtraken door bekering naar een andere religie.
Het Israëlische hooggerechtshof, zoals uit de quote blijkt, baseert zich op het zionistische gedachtegoed. Of dat nu een seculiere of religieuze beweging is weinig interessant. Of er wordt gediscrimineerd op etnische afkomst of op basis van religieuze overtuiging. Het feit dat bekering doorslaggevend is, lijkt het me vooral een religieuze aangelegenheid, waarom ik dat in mijn stuk verkoos.
Peter Schouten:
“Zij hebben volledige burgerrechten maar er bestaat discriminatie in Israel zoals in veel andere landen. Zionisme heeft hier echter maar zijdelings mee te maken.”
Als jij dat denkt; ik denk dat de feiten maar voor ieder voor zich moeten spreken. Zonder zionisme was er geen Israël en zonder zionisme was de Joodse identiteit ook niet belangrijker dan non-discriminatie. Het is in mijn ogen onlosmakelijk, te meer als ik daar de verschillende statuten van de Israëlische politieke partijen op na sla en de Balfour-declaratie er nog eens op na lees.
maandag 20 april 2009, 19:34 uur
De laatste uit de hoge hoed getoverde reden is, zo verneem ik in de media, is dat “Arabische landen” “kritiek op religie” proberen te verbannen. De conceptverklaring noemt, na herzieningen, “de minachtende stereotypering en stigmatisering van mensen op grond van hun religie.” Dat lijkt me een heel redelijke stellingname, aangezien dat op elke grond onwenselijk is, dus ook op die van huidskleur, inkomen, sekse, etcetera. Maar volgens Verhagen is die zinsnede “onaanvaardbaar”. Dus kunnen we concluderen dat Verhagen onze eigen wetten net zo onaanvaardbaar vindt. Daarnaast vergroot ook dit weer zijn hypocrisie uit aangezien hij en zijn partij het verbod op ’smalijke godslastering’ niet uit het Wetboek van Strafrecht wil schrappen, een idee dat hij “bizar” noemde. Maar lastert bijveerbeeld Geert Wilders een andere god of religie dan de zijne, dan valt dat weer onder vrijheid van meningsuiting.
Je mag op zijn minst concluderen dat minister Verhagen een man in de war is, al ging het alleen maar om zijn geweten. Maar een beleidsmaker die religies, landen, wetten en grondrechten inzet alsof het een spelletje mikado is, en ze invult naar wispelturige normen die zijn persoonlijke opvattingen het beste ondersteunen, mag je allesbehalve een democraat noemen.
maandag 20 april 2009, 20:11 uur
Nu ja, ik heb geen oordeel over de Israelische wetgving inzake voorwaarden voor vestiging daar. Dat is hun zaak tenslotte. Wat anders is als de Joodse entiteit doorslaggevend zou zijn en dat is in toenemende mate het geval en is een veroordeling op zijn plaats. Dat geldt natuurlijk al langer wat betreft de “zuiverheid” van de Joodse identiteit binnen Zionisme. Dat is rascisme optima forma.
Daar kun je allemaal een discussie over voeren, maar die discussie vindt niet plaats. De Westerse wereld, nog krom van het schuldgevoel negeert dat bewust. Maar de weerzin tegen de handelswijze van Israel neemt toe. De kritiek op de Joodse (heil) staat wordt natuurlijk nog verhevigd door de gedragingen van deze natie t.o.v. de Palestijnen.
Dat zou voor hen positiever kunnen worden beinvloed als met name de V.S. duidelijker stelling nam en de uitvoering zou eisen van al lang bestaande VN resoluties. President Obama blijkt, in mijn optiek, steeds meer een retorisch begaafde man, maar daar lijkt het dan ook bij te blijven. In vele zaken zet hij het beleid, zij wat leuker verpakt, van zijn voorganger voort. En Verhagen is reformatorisch, een buigzame katholiek die het aan lef ontbreekt. Israel voert een beschamende politiek daar hoeft geen twijfel over te bestaan.
maandag 20 april 2009, 20:42 uur
R. Schrijvers misunderstands what, precisely, is objectionable about the Durban process. His “stukje historie” is precisely that — and little more. Israel and her allies would have no objection to criticisms as part of a comprehensive condemnation of all forms of discrimination.
For example, the Amnesty International annual reports always criticise Israel harshly and thoroughly, with little serious objection from Israel or her allies. Why? Because the reports provide comprehensive, generally even-handed condemnation of all human rights abuses, by all states.
The Durban process does nothing of the kind. The criticisms of Israel, however worthy in themselves have been used not to promote a broader, global human rights agenda, but to make a mockery of it.
R. Schrijvers’s woefully naive, legal-formalist delusion is indeed to isolate Israel, precisely as Iran and her supporters have done, within that same naive ideological vacuum.
Whilst we cannot for a moment overlook Palestinian suffering, countless ethnic groups in the world, notably in central and Eastern Africa, have suffered abuses numbering millions of victims (sadly far more than Palestinians in sheer numbers), with nary a word from the Durban process. Those same states perennially queuing up to condemn Israel have, for several years, systematically sabotaged the UN Human Rights council, blocking all action to end the Darfur genocide.
Those same states, over decades, whilst slamming Israel at every turn, have systematically joined forces to prevent criticism of human rights abuses in Libya, Iran, Syria, Tunisia, Morocco, Saudi Arabia, Uzbekistan, Khasakstan, Yemen, Saddam’s Iraq, and a long list of others.
In this life, context is everything. In fact, for the most part, Israel, and Jews worldwide, generally accept fair-minded, even-handed criticism of Israel. To suggest, as R. Schrijvers sadly does, that these manipulations in Durban yield anything of the sort is so ludicrous as to be terrifying.
maandag 20 april 2009, 21:21 uur
One other thought. I agree wholeheartedly with the observation of L. Slijper: “Niemand verwijt Durban I dat er een anti-semitische slotverklaring is aangenomen. Durban I wordt onder andere verweten dat er door een groot aantal NGO’s openlijk en enthousiast anti-semitisme is tentoongesteld naast de vergadering, zonder dat de officiele vergadering zich daarvan distantieerde. De vergadering zelf was eenzijdig, en daarmee geen vergadering tegen racisme maar een vergadering tegen zionisme.”
Another formalist delusion, which only the most cloistered lawyer or diplomat could entertain, is that the Durban process is justified as long as its final texts (slotverklaringen) are generally acceptable. That is so much as to say: “The end justifies the means.” And that would certainly be a surprising stance on the part of a so-called human rights lawyer or community.
If only the result, and not the process, carries ethical value, then exactly how far would R.Schrijvers expect such outrages to be tolerated (since he clearly does not find those thus far manifested to be sufficiently objectionable)? What, if anything, would be required to make the process objectionable? A Nuremberg rally? Is it anything more than comfortable Weltfremdheit to suppose that only the final text bears upon the ethical content of the Durban process, or of other UN processes?
In my view, FAZ took a far more Enlightened view:
“Es ist vollkommen richtig, dass Deutschland sich nicht als Kulisse für Tiraden gegen Israel und den Westen missbrauchen lässt und der sogenannten Antirassismuskonferenz fernbleibt. Wie richtig das ist, hat sich schon am Eröffnungstag gezeigt, als der iranische Präsident wie erwartet über Amerika und den „rassistischen Zionismus“ herzog und daraufhin die teilnehmenden europäischen Delegationen den Saal verließen – verlassen mussten.”
“Diese Peinlichkeit, dieses Fiasko hätten sich die EU-Länder sparen können. Düpiert stehen auch die UN da. Deren Generalsekretär gibt sich enttäuscht über das Fernbleiben westlicher Länder, die Hochkommissarin für Menschenrechte will darüber sogar „schockiert“ sein. Schockiert muss man allenfalls sein über die Selbstbezogenheit dieser Leute, die nichts entgegenzusetzen haben, wenn Veranstaltungen dieser Art von Kräften gekapert werden, welche die Menschenrechte selber mit Füßen treten und schlimme Regime führen. Da muss man sich nicht wundern, wenn die wahren Opfer von Rassismus nicht oder nur zu Propagandazwecken vorkommen.”
http://www.faz.net/s/Rub7FC5BF30C45B402F96E964EF8CE790E1/Doc~EAED9A8BE60FC4154B6CF3D543E2E3200~ATpl~Ecommon~Scontent.html
maandag 20 april 2009, 21:22 uur
Beste Roel Schrijvers,
Dank voor je nuances op mijn nuances. Heb er in principe weinig aan toe te voegen. Ik als Israëli zou nooit roepen dat Israël vrij is van kritiek, het tegendeel, er is meer dan genoeg kritiek te leveren en dat moet ook gebeuren. Maar dat neemt niet weg dat ik mij zeer stoor aan de algehele wereldobsessie met Israël, dat altijd Israël in de beklaagdenbank wordt gezet en eruit wordt gepikt en dan vaak ook nog door landen die zich zelf vele malen erger schuldig maken aan zaken die zij Israël verwijten. Er zijn over de hele wereld conflicten te vinden waar mensenrechten veel erger geschonden worden dan in het Israëlisch-Palestijns conflict. Dat maakt het Israëlische beleid daarmee nog niet rechtvaardig, maar evenmin biedt dat beleid rechtvaardiging aan de constante Nazi-vergelijkingen die je ook op deze pagina weer tegenkomt. Mensen die dit soort dingen roepen worden óf geleid door blinde haat (en zijn daarmee niet beter dan de Israeli’s die zij verwijten extreme dingen over Palestijnen te roepen), óf worden gehinderd door een chronisch gebrek aan kennis. Het constant meten met 2 maten en het negeren van andere wereldconflicten, het voortdurend in de beklaagdenbank zetten van Israël terwijl zij niet de enige schuldige is in dit conflict, het algehele negatieve wereldklimaat tov Israel en Joden terwijl terrorismesponsors met open armen ontvangen worden; dat soort dingen noemen Israeli’s antisemitisme, of ze nu gelijk hebben of niet. Het feit dat de staat Israël in de huidige wereld het nieuwe populaire haatobject is geworden in plaats van ‘de Jood’ als individu, draagt daar veel aan bij. Vaker niet dan wel is de lijn tussen anti-Zionisme (wat ik in principe volstrekt legitiem vind) en zuiver antisemitisme inderdaad erg moeilijk te trekken, lees de reacties op Nederlandse krantenwebsites er maar op na. Je wordt er misselijk van. Zelfs op de meeste extreme Israëlische websites lees je zelden reacties die zulk een haat en racisme ten toon spreiden als vele Nederlandse talkbacks. Misschien een ideetje voor een onderwerp voor deze VN-top?
maandag 20 april 2009, 22:23 uur
“Maar het hele fenomeen zionisme is discriminerend. Kort gezegd willen zionisten een land met een Joodse identiteit, dat veilig is voor Joden. Op het eerste gezicht lijkt daar niks mis mee[, maar de praktische invulling om dat doel te bereiken veroorzaakt grote problemen.]“, schrijft de heer Schrijvers.
Logica is niet de sterkste kant van deze jurist: “op het eerste gezicht lijkt daar – het zionisme – niks mee”, maar wel is “het hele fenomeen zionisme discriminerend”. Dit is toch niet wat men een vooroordeel noemt?
maandag 20 april 2009, 22:47 uur
Het enige dat werkt is om elkaar te ontmoeten en met elkaar in gesprek te blijven.
Wegblijven, weglopen, negeren, ontkennen zijn allen destructief voor de democratie en als dit zelfs op het hoogste regeringsniveau bij een VN top wordt toegepast is het einde werkelijk zoek. Bekritiseer, debateer, zeg elkaar wat je er van vindt, scheldt voor mij elkaar uit, maar loop alsjeblieft niet weg. En loop vooral niet weg van al die andere tientallen miljoenen die de schade van racistisch handelen dagelijks aan den lijve ervaren. Het Midden Oosten is belangrijk en net zo belangrijk zijn alle andere mensen in een ander deel van de wereld.
dinsdag 21 april 2009, 07:00 uur
Op fors aandringen van “het Westen” werd iedere rechtstreekse verwijzing naar de fijngevoeligheden van dat “Westen” (vrijheid van belediging, Israel mag niet worden genoemd, e.d.) uit de concept-verklaring van de conferentie verwijderd. Zelfs de president van de VS moest erkennen dat die niet-westerlingen zich behoorlijk hadden ingespannen om “het Westen” tegemoet te komen. Het resultaat was een verklaring waartegen een gemiddelde, redelijk denkende gemiddelde Nederlander toch echt geen fundamenteel bezwaar kan hebben. Maar dat was niet genoeg. De meeste “westerlingen” bleven toch weg.
Vervolgens houdt de president van Iran een rede waarin hij betoogt: „Ter compensatie voor de verschrikkelijke gevolgen van racisme in Europa, hebben ze (“het Westen”) geholpen om het meest wrede en racistische regime in Palestina aan de macht te brengen”. Opmerkelijk dat hij, getuige dit citaat, volstrekt genezen blijkt van zijn eerdere Holocaust-ontkenning, en zorgvuldig vermeed om de woorden “jood” of “joods” in de mond te nemen, maar dat een vertegenwoordiger van een regiem betreft dat zelf tonnen boter op het hoofd heeft als het om mensenrechten gaat, blijft natuurlijk erg zuur. Neemt allemaal niet weg dat ook ik als geboren en getogen “westerling” deze uitspraak volledig kan onderschrijven.
Het gaat hier om een uitspraak die v.w.b. het racistische element: Israel discrimineert, in wezen ook door een behoorlijk aantal Israelische filosofen en journalisten wordt onderschreven. V.w.b. het wreedheidsaspect betreft, spreken de onevenredig grote aantallen Palestijnse en Libanese slachtoffers (doden, gewonden, verdrevenen, onteigenden) van het Israelisch-Palestijns conflict op zichzelf al boekdelen. Alleen wie per se wil “wegzien” kan (zoals in deze serie reacties) volhouden dat Israel hooguit op nuances blaam treft.
Door niet te komen resp. weg te lopen — Noorwegen verdient wat dat betreft veel respect — demonstreert “het Westen” in wezen zijn onvermogen om binnen de wereldgemeenschap nog langer de “morele” dienst uit te maken. De suggestie in het hoofdredactionele commentaar als zou “het Westen” wel in staat zijn om een verbeterde anti-racisme-verklaring op te stellen, zal een aperte illusie blijken te zijn zolang het v.w.b. het gedrag van Israel weigert om in de eigen spiegel te kijken.
dinsdag 21 april 2009, 10:31 uur
Het mag duidelijk zijn uit de reacties dat het een gevoelig onderwerp is en dat niet iedereen het eens is met mijn stellingen.
Interessant vind ik dan uiteindelijk nu net de persoon met een “titel” zich meent te moeten bedienen van drogredenen. Dat begint met verwijten over mijn “naïviteit”, een ad hominem, in een poging mijn “autoriteit” weg te nemen.
Of ik een autoriteit ben op dit vlak is irrelevant. Wel meen ik dat de feiten die ik aandraag kloppen. In plaats van een aanval op de persoon en mijn “vermeende” (so-called human rights lawyer) kennis in twijfel te trekken, zou u er goed aan doen inhoudelijk te reageren. Waarom mijn lezing naïef zou zijn, maakt u ook niet duidelijk. Het lijkt er op dat u het gewoon oneens met mij bent, maar daar geen inhoudelijke argumenten voor hebt.
Dat mijn interpretatie van de situatie samenvallen met die van landen met een minder rooskleurig mensenrechtenbeleid is volkomen irrelevant, maar is weer een andere drogreden; die van de “schuld door associatie”.
Die feiten doen niet af aan de eventuele (on)juistheid van mijn interpretatie van de situatie in Israël. En de politieke situatie noodzaakt dat ik spreek over Israël omdat Verhagen juist daaraan zelf refereert.
Niks had Nederland gestopt om andere landen aan de schandpaal te nagelen op de conferentie zoals Iran e.a. dat proberen met Israël. Dat doen we echter niet, we lopen weg.
Wat betreft de ethiek van het Durban-proces, komt de zoveelste drogreden naar voren; tu quoque is geen argument. Dat andere landen mensenrechten niet eerbiedigen, betekent niet dat ze daarmee geen kritiek kunnen leveren. We kunnen ze hypocrisie verwijten, maar niet op die basis bij voorbaat hun stellingen als ongeldig of onjuist verklaren.
Ten slotte betekent aanwezigheid op de conferentie niet dat Nederland de slotverklaring hoeft te ondertekenen of te accepteren. Het kan ook nog voorbehouden maken. En als het dan al om de ethiek van het “proces” gaat; dan vraag ik mij af of de Professor denkt dat het meer of minder ethisch is met de afwezigheid van Nederland?
dinsdag 21 april 2009, 11:25 uur
We gebruiken de woorden bejaarden en ouden-van-dagen niet meer; het zijn pejoratieven. Woorden waar negatieve zaken bij gedacht worden zoals gebreken, niet mee kunnen komen, enz., hoewel de termen op zich niets slechts vertellen. Zo ook hebben sommigen een hekel aan het woord oranje omdat daar ongelijkheid, opzettelijke verstoring van gelijkwaardigheid mee geassocieerd wordt. Indien de term zionisme als een rode lap op stieren werkt lijkt het eveneens in aanmerking te komen om als pejoratief geclassificeerd te worden.
Anders dan in Arabische landen wordt je in Israel bij de bushalte in het hebreeuws aangesproken. Dat komt omdat de moderne joden fysiek aan de rest van de wereld verwant zijn geraakt en blauwe ogen of donkere huidskleur hebben. De natievorming daar is inderdaad bijzonder in onze ogen, gestoeld op andere kenmerken dan bij ons geldig zijn. Op te merken valt dat de Basken niet onafhankelijk mogen worden en naar gelang je dat het beste uitkomt kun je kenmerken accepteren danwel verwerpen en zo anderen benadelen.
Maar Israel, temidden van Arabieren die in de umma geloven en staatsgrenzen als secundair beschouwen, benadeelt toch niet buurlanden en evenmin de Palestijnen die van hen op gelijk materieel en geestelijk nivo mogen komen. Wat is belangrijker: wegdoen van schoolboekjes die de Israeliers als minderwaardige mensen afschilderen of een eigen centraal gezag, bijvoorbeeld ergens tussen Den Haag en dictatuur als in Teheran?
Als tijdelijke oplossing voor de Palestijnse problemen komt in aanmerking stichting van een metropool tussen El Arish en Rafa. De grote stad biedt huisvesting, werk en recreatie, is een instrument tot vermeerdering van welvaart. De Westoever is te klein en qua klimaat minder geschikt om alle Palestijnen boeren en herders te laten worden. Daarenboven is er compenserende correctie nodig voor de bevolkingsexplosie welke bedoeld was om de Israeliers in zee te drijven. Veel huidige Palestijnen trokken onder Turks regime weg van Nijl, Eufraat en uit Syrie omdat migratie lichte verbetering van bestaansmiddelen meebracht. Het was niet de bedoeling om de plaats van de Israelieten in te nemen. Het moderne Israel moet gezien worden als voortzetting van dat oude Israel en wat er aan vergankelijke regelingen bestaat zoals in zionisme is ondergeschikt. Want dat oude Israel had sublieme ideeen over mensenrechten en dit wordt door moslims erkend. Zowel Jodendom als Islam roepen op tot het bestrijden van verstoring van die rechten, al gaan sommigen bij interpretatie over de schreef. Het tegenwoordige Israel heeft als taak om intensief verder bezig te zijn met zulke rechten. Komt daar niet genoeg van terecht dan moeten wij helpen. Net als de bakker zorgt voor brood dient Jerusalem de “wet” te verspreiden die de zwakkere beschermt tegen de sterkere, de rijke, de listige, de gemene.
dinsdag 21 april 2009, 11:34 uur
Het is dus ook in de ogen van Roel Schrijvers niet verwerpelijk om de identiteit van het Nederlandse volk te willen bewaren. Dan wordt het pas goed moeilijk als onze hier wonende Arabieren proberen die te ondermijnen. Als er Arabische politieke partijen in het parlement komen om één en ander te obstrueren. Als diezelfde Arabieren ook nog contact onderhouden met andere Arabieren die onze Nederlandse staat slechts willen vernietigen via aanslagen, raketten of infiltratie.
Brr, ik zou ze ook liever niet in ons leger willen hebben, en ook maar liever niet als geestelijk verzorger. Stel dat in de koran staat dat Mohamed ons wil brengen onder de sharia en dat je tegenstribbelende Nederlanders moet vermoorden, en dat dan ook hier meisjes worden gestenigd omdat mannen misbruik van hen hebben gemaakt.
Gelukkig is het in ons land nog niet zo ver, maar als Israel geen stand houdt, te midden van al die Arabische haat, redden we het hier ook niet.
Ik hoop dat onze regering met Maxime Verhagen de rug ook in de toekomst recht houdt. Het is hypocriet om als discriminerend land altijd maar naar Israel te wijzen. Want de VNmensenrechtenraad wordt gedomineerd door Arabische landen die een zondebok willen.
dinsdag 21 april 2009, 12:20 uur
Geachte heer Schrijvers; U schetst in uw (hoofd)artikel naar mijn optiek een feitelijk gang van zaken. Uit uw reracties op sommige reflectanten proef ik een beetje dat u in uw artikel kennelijk niet duidelijk genoeg bent geweest. U weet zelf ook wel dat elke mening over Israel, die verder gaat dan de verdediging van de Joodse staat, weerstand oproept.
Wat had u dan verwacht? Ik begrijp zelf niet waarom de huidige politiek van deze bezetter stelselmatig wordt goedgepraat. De reacties op uw artikel beamen juist uw stellingname, want ook ik heb geen gefundeerde inhoudelijke argumenten kunnen waarnemen. De onstaansgeschiedenis van de staat Israel was in oorsprong al een bom onder de verhoudingen met de Arabische wereld. Over de consequenties daarvan is al zoveel gezegd maar er is geen wijken aan. De macht van de bewapening spreekt, de dwang om iets wat onrechtmatig is in stand te houden. Kan nooit goed gaan. De haat tegen het gedrag van Israel is onomkeerbaar groot. Het Westen meent zich daar niet in te mengen, dan alleen de voortdurende steun aan Israel met hier en daar een kritische noot. Het beleid van Europa is vooral gevoed door Duitsland dat zich krom buigt uit schuldgevoel. Maar onrechtvaardigheid is onrechtvaardigheid. Israel decimeert stap voor stap de leefbaarheid van de Palestijnen, zelfs op dat armzalige strookje land, dat met recht een Getto is. Geen vinger wordt uitgestoken om het wat dragelijker te maken. Israel pleegt oorlogsmisdaden tegen een verder weerloos volk en wij kijken toe en, ongelooflijk maar waar, onze regenten verdedigen dat. Alles wordt gerelateerd aan WO II maar dat is een beschamende vertoning geworden. Er rijden geen transporttreinen in GAZA om de Palestijnen versneld af te voeren, maar wurgen is ook een geplande weldoordachte strategie. Men maakt daar mensen dood alsof de methode wezenlijk verschil maakt. Thuis, herdenken wij altijd de opstand van de Joodse bevolking in Warschau in 1943. Die stumpers toen konden niet anders omdat de Duitsers hen het leven onmogelijk maakten. Israel doet niet anders en het verzet daartegen wordt met fosforbommen gesmoord.
Ooit hield ik van Israel. Ze zijn armzalig in hun gedrag geworden. Walgelijk!
dinsdag 21 april 2009, 16:52 uur
R. Schrijvers: Surely a bit of an over-reaction? My comments are by no means ad hominem, nor can they be as I do not know you. Whilst I accept that a phrase such as “so called” may appear harsh, the points thereby made are substantive, not ad hominem.
As we know, law, and particularly human rights law, cannot merely be about engineering desired results at all costs. It is also about integrity of procedure. Or, as I suggested, it is about integrity of means, and not merely achievement of desired ends at any price.
It would be difficult to identify any UN conference more utterly bereft of procedural integrity than Durban I and II. The problem, then, is that, by assuming my views to be wholly personal, you declined to provide any further insight on that very substantive issue. Once again, if I may, I would pose a question which remains fundamental to your criticism of Verhagen: Is anything and everything (short, perhaps, of criminal conduct) admissible at such a conference, as long as the final document (slotverklaring) recites a reasonable recitation of findings or conclusions? Would you place ANY limit on what can be said to, or about, UN member states, or on how they are treated, before questioning the legitimacy of such an event?
If so, can you at least provide some idea, however hypothetical, of what is unacceptable, if the treatment of Israel has been sufficiently acceptable to discredit the Dutch withdrawal? And, if not, then, quite frankly, the reductio ad absurdum leaves Verhagen’s views looking altogether appropriate.
EH
dinsdag 21 april 2009, 17:51 uur
Beste Roel Schrijvers,
Dank voor je reactie op mijn post. Je schrijft:
“In 1952 passeert Israël de “World Zionist Organization/Jewish Agency (Status) Law” dit is niet hetzelfde als het JNF. Ik snap je punt dus niet.”
Mijn punt was dat het Joods Agentschap al op 11 augustus 1929 is opgericht tijdens het zestiende zionistische wereldcongres. Kennelijk is haar status in 1952 in Israelische wetgeving bevestigd. Haar taak is begeleiding van immigratie terwijl het Joods Nationaal Fonds zich bezig houdt met landverwerving en beheer(tegenwoordig vooral herbebossing).
Je schrijft ook in je reactie:
“Zonder zionisme was er geen Israël en zonder zionisme was de Joodse identiteit ook niet belangrijker dan non-discriminatie. Het is in mijn ogen onlosmakelijk, te meer als ik daar de verschillende statuten van de Israëlische politieke partijen op na sla en de Balfour-declaratie er nog eens op na lees.”
Gecombineerd met deze quote uit je oorspronkelijke artikel…
“De Israëlische staat is een feit, maar zionisme en democratie zijn duidelijk niet verenigbaar als Joden de minderheid zijn. De logica van het zionisme impliceert apartheid en discriminatie en de praktijk bevestigt dit.”
…neem ik aan dat je logischerwijs gelijkberechtiging~non discriminatie als democratisch principe stelt boven de ‘nationale zelfbeschikking’ van het Joodse volk c.q. de zionistische wens tot de stichting van een eigen joodse staat. Als minderheid in andere staten voor 1948 kenden joden die gelijkberechtiging ook vaak niet wat ironisch juist een reden was voor het onstaan van het zionisme. Je logica is dus hermetisch in deze, maar is enigszins steriel in mijn ogen gezien dat anti semitisme de reden voor Theodor Hertzl was om eind 19e eeuw de zionistische beweging te beginnen. Als joden hun eigen staat zouden hebben zou dit wegvallen, meende hij. Helaas, i.p.v. anti semitisme beroept men zich nu op anti zionisme vanwege de botsing van Israel met Arabisch nationalisme(dat minderheden, joods of anderszins overigens ook discrimineert op etnische of religieuze gronden). Dit is een Tu QuoQuo argument in jouw optiek, maar wel een belangrijke reden voor Israel’s imperfecte bestaan in de reele wereld.
Wat de Balfour declaratie van 1917 betreft, de Britten deden zowel beloftes aan joden als arabieren in hun mandaatgebieden/kolonies(vaak tegenstrijdig zoals T.E. Lawrence ervoer). Weizmann c.s. namens de zionisten, net als vele arabische voormannen in het Midden Oosten, hebben er gebruik van gemaakt om hun politieke doelen te bereiken -’all in the game’ wisten de Britten.
Waar deze discussie mee begon was dat Maxime Verhagen niet naar de VN anti racisme conferentie in Geneve wilde gaan omdat veel landen uit het Midden Oosten daar exclusief de focus op Israel wilden richten in voorbijgaan van eigen tekortkomingen op dit terrein. Na de speech van de premier van Iran vraag je je af of het uiten van wederzijdse verwijten wel constructief is in internationaal verband. Politiek overschaduwt het issue van anti racisme, in Israel en elders. Je juridische boutade tegen het zionisme mist de ‘big picture’, de stichting van Israel heeft zijn ‘weeffouten’ maar de wereld is beter af met Israel dan zonder. Palestina zou waarschijnlijk zonder Israel net zo’n land zijn als Libanon(al is dat speculatie) waar arabische minderheden strijden om de macht. Over racisme spreken we dan nogeneens.
dinsdag 21 april 2009, 19:48 uur
Premier Balkenende betreurde het vertrek van de PVV-fractie bij aanvang van het crisisdebat. „Een volwassen (parlementair debat) is er mee gebaat dat iedereen meedoet”, was zijn commentaar.
Nou dan!
woensdag 22 april 2009, 10:29 uur
Overigens heb ik geen tijd meer voor verdere reacties. Ik dank in ieder geval iedereen voor zijn bijdrage.
woensdag 22 april 2009, 13:45 uur
Mijnheer Schouten; Waar ging het oorspronkelijke artikel ook al weer over? Uit uw reactie blijkt weer eens dat u er allerhande zaken bijsleept en juridisch getinte terminologie hanteert. Terwijl de opsteller het over vanille-suiker heeft beweert u dat chocolade ook lekker is. Het gaat om de rechtvaardiging, de voortdurende bescherming door westerse landen van wat Israel allemaal doet. Maar ook wat zij politiek gezien voorstaat. Is de huidige Israelische minister van BZ van niet duidelijk dan? U denkt met een fileermesje de feitelijke gang van in een andere daglicht te stellen. Na al uw eigen boutades, sluit u af met de mededeling dat de wereld beter af is met- dan zonder Israel. Israel is er en dat moet ook maar dat geeft hen niet het recht de Palestijnen zo te onderdrukken en weg te jagen. De vergelijking die u maakt tussen “Palestina” en Libanon is wel heel grof. Hun bestaan ontkennen, hun eigenwaarde ontkennen acht ik een vorm van racisme.
woensdag 22 april 2009, 14:20 uur
Nee, ik heb ook geen tijd om naar de internetuitzending van de conferentie te kijken, maar ik doe het toch maar. Allemaal verklaringen van regeringsambtenaren. De slotverklaring is al aanvaard.
Nederland blijft weg, hoewel men wel heeft meegewerkt aan de tekst van de slotverklaring. Nederland roept zichzelf op om het VN-verdrag bescherming migranten en families te ratificeren, tot nu toe weigert Nederland dat te doen. Nederland weigert het Unesco-verdrag culturele diversiteit te ratificeren. De Tweede Kamer hoor je er niet over. Geen ratificatie van het VN-verdrag tegen discriminatie van gehandicapten. Het gaat nog jarenlang duren. Nederland blijft weg, het CDA blijft weg. Ze worden er toch voor betaald met ons belastinggeld, om daar aanwezig te zijn?
woensdag 22 april 2009, 14:22 uur
Wat te verwachten was: een polemiek met Schrijvers’ artikel als oriëntatie-punt. Want zo gaat dat als Israël onderwerp van discussie is.
Twee kritische noten van mijn kant. Als zionisme aan de orde wordt gesteld, is het absoluut noodzakelijk erbij te vermelden of dit het politieke zionisme betreft, of dat de hang van Joden, naar het gebied waar hun godsdienst en cultureel-traditionele leefpatronen ontsproten, bedoeld wordt. Dit laatste mag als een onschuldig fenomeen beschouwd worden, tót dat er politieke motieven aan verbonden worden. Dan is van onschuldig geen sprake meer.
Schrijver had in zijn stuk het bijvoegelijke ‘politiek(e)’ bij zionisme niet achterwege mogen laten, óf hij had in het begin van zijn betoog moeten aangeven dat waar hij over zionisme schrijft, dit als politiek zionisme moet worden opgevat. Want uit alles wordt duidelijk dat de politieke gevolgen van het streven naar een Joodse staat, voorwerp zijn van zijn kritiek. In de reguliere (papieren) krant had boven zijn artikel dan ook moeten staan: ‘Helaas, politiek zionisme discrimineert’
Deze kop komt niet voor bij deze expertdiscussie. Dit wil ik slechts opgemerkt hebben, zonder daar nader op in te gaan.
Tweede punt van kritiek: Schrijvers geeft niet de juiste bewoordingen weer van de in 1975 aangenomen VN-resolutie inzake zionisme. Die stelt niet dat zionisme racisme is, maar de tekst luidt als volgt: “Zionisme is een vorm van racisme en raciale discriminatie… “. [Ook hier had nmbm het bijvoegelijke 'politiek(e)' niet mogen ontbreken, maar dit terzijde.]
Nog een korte opmerking in de richting van hen die hierboven proberen Israël vrij te spreken van blaam, waar het de politieke belangen van het Palestijnse volk betreft. Door bemoeienis van de kant van de internationale gemeenschap mét dit conflict tussen het Joodse en het Palestijnse volk, ís die gemeenschap (VN) verantwoordelijk voor het welzijn van béide volken. En die verantwoordelijkheid blíjft bestaan, tót het moment waarop beide volken zich op een redelijke manier binnen het hun toegewezen gebied hebben kunnen ontplooien zónder lastig te worden gevallen dóór één van hen. Voorkeur voor een of andere partij is daarbij ongewenst, en evenwichtige politiek zou aan de orde moeten zijn. Helaas ontbreekt het daaraan maar al te zeer. De Westerse buitenproportionele steun aan het politiek-zionistische project is allebehalve toevallig, en draagt zonder meer bij aan het uitblijven van een regeling voor wat in feite als een onhaalbare zaak moet worden beschouwd.
woensdag 22 april 2009, 15:39 uur
Roel Schrijvers (jurist in internationaal en Europees recht bij IUS-consult) schrijft (@19)A: “tu quoque is geen argument. Dat andere landen mensenrechten niet eerbiedigen, betekent niet dat ze daarmee geen kritiek kunnen leveren.”
De deskundigheid van mr. Schrijvers in twijfel trekken zou ik niet durven, maar toch vraag ik mij af hoe je als afgestudeerd jurist volledig onbekend kunt zijn met elementaire, reeds duizenden jaren levende noties van billijkheid en rechtvaardigheid.
“Tweeerlei weegsteen is den Heere een gruwel”, “Die van ulieden zonder zonde is, werpe eerst den steen op haar.”. Wie bijbelvast is kan nog wel een tijdje doorgaan met citaten, waaruit blijkt dat “tu quoque” al in de oudheid een argument was.
Zou Roel Schrijvers zich wel eens afgevraagd hebben waarom vrouwe Justitia altijd met een blinddoek wordt afgebeeld? Of waarom telkens een enorme opschudding ontstaat wanneer een rechter zelf een misdrijf begaat? Wij kennen allemaal ‘de rammende rechter’, die overigens vanwege dat rammen uit zijn ambt ontslagen is. Waarom eigenlijk, zou je je met Roel Schrijvers kunnen afvragen? Argumentatietheoretisch bezien, belet zijn eigen misstap hem toch niet deskundig & goed recht te spreken?
donderdag 23 april 2009, 10:49 uur
Egbert Talens schrijft:
“Twee kritische noten van mijn kant. Als zionisme aan de orde wordt gesteld, is het absoluut noodzakelijk erbij te vermelden of dit het politieke zionisme betreft, of dat de hang van Joden, naar het gebied waar hun godsdienst en cultureel-traditionele leefpatronen ontsproten, bedoeld wordt. Dit laatste mag als een onschuldig fenomeen beschouwd worden, tót dat er politieke motieven aan verbonden worden. Dan is van onschuldig geen sprake meer.”
Een lovenswaardige poging, maar een onderscheid tussen politiek zionisme en een ‘onschuldig a-politiek zionisme’ is nu juist niet te maken. Dat is precies wat Schrijvers betoogt. Israel maakt dit onderscheid zelf ook niet, zie hun claim op bijv. de Westbank als zijnde traditioneel joods erfgoed.
Ton Timman:
Een misstand benoemen is van een heel andere orde als het vellen van een vonnis. Alleen door het probleem te benoemen is er verandering mogelijk. Het en masse geconditioneerd wegduiken van het Westen bij het horen van kritiek op Israel’s beleid, zal uiteindelijk ook de doofpot zijn voor de misstanden in de kritiek gevende landen.
donderdag 23 april 2009, 17:23 uur
Het is jammer dat Roel Schrijvers geen tijd meer aan deze discussie kan schenken, anders zou hij hebben kunnen aangeven of het enórme onderscheid tussen a) (een onschuldig a-politiek) Zionisme en b) hét politieke zionisme dat het kenmerk is van dít! Israël — dat het resultaat is van het politiek-zionistische project Joodse stáát — de kern van zijn betoog uitmaakte. De vraag is gewettigd of Schrijvers überhaupt van dit enórme onderscheid op de hoogte ís; hij gaf nergens die indruk, vandaar de door mij gevoelde noodzaak er op te attenderen. Nu kan Rob van Wieringen wel beweren dat Schrijvers het niet kunnen maken van dat onderscheid nu juist betoogt, maar waaruit blijkt dit dan met zoveel woorden? Als het erom gaat tussen de regels door te lezen, dán ben ik veel eerder geneigd te denken dat Schrijvers éigenlijk bedoelt te zeggen dat (politiek) zionisme nu juist (een vorm van) racisme is, oftewel dat het terugdraaien van VN-resolutie no. 3379 (XXX) – 10 november 1975 als een onjuiste gang van zaken moet worden beschouwd.
In het uitermate interessante boek van James Renton, The Zionist Maquerade, komt een passage voor die illustratief kan zijn voor het door mij genoemde onderscheid. Maar eerst wil ik opgemerkt hebben dat in dit zwaar gedocumenteerde werk bij voortduring sprake is van… political zionism. Omdat de inhoud van Rentons boek bijna volledig draait om de Balfour Declaratie, ontkomt ook R. er niet aan kennis te nemen van de wijze waarop in Joodse kringen destijds over deze verklaring werd gestoeid. Er was in die kringen veel meer verzet tegen dan wij ons nu kunnen voorstellen. In het blad Fraynd, orgaan van de Arbeter Ring (Yiddish; e.t.) schreef de redactie inzake de Zionistische Beweging dat deze Kring van Arbeiders er geen positie tegen in nam. ‘We would say that the A.R. as an organisation has approached Zionism like religion. It is a private affair.’ Nmbm geeft dit precies aan waar het enórme onderscheid tussen Zionisme en politiek zionisme in schuilt, en anders dan RvW meen ik te mogen stellen dat dit verschil heel goed is te maken, en wórdt gemaakt, juist door die Joden die in dít Israël, in déze Joodse staat, geen heil kunnen zien; en terecht, voeg ik er dan nog eens aan toe, maar ja, wie ben ik…
Wat een ‘leuke’ opmerking van RvW dat Israël dit onderscheid ook niet maakt. Nogal wiedes! Want zou dit wél het geval zijn, dan had dát Israël al lang een overeenkomst bereikt met die Palestijnen die heel wel inzien dat voor hen enkel ca. 22% van het oorspronkelijke Britse Mandaatgebied Palestina als Palestijnse staat nog realiseerbaar is. Laten wij elkaar toch geen mietje noemen…
donderdag 23 april 2009, 21:41 uur
Mijn vorige reactie (@30) was ten gevolge van tijdgebrek wel erg summier..
Laat ik daarom opnieuw beginnen. Waar gaat het om?
Durban II is natuurlijk een farce, een mensenrechtenconferentie die geopend wordt door Ahmadimejad. Deze begint zijn toespraak met: “In the name of God, the passionate, the merciful.” En zo gaat hij nog een tijdje door: Abraham, Mozes, Jezus, de laatste profeet Mohammed en het monotheïsme roept hij aan, voordat hij overstapt naar de racistische misdaden van de ‘zionistische entiteit’. Dat er ook nog andersdenkenden, zoals Hindoes, Sikhs en Boeddhisten, in de zaal zouden kunnen zitten, daar heeft de president van de Islamitische Republiek Iran uiteraard geen boodschap aan. De eis van respect voor andere religies en hun aanhangers, die de Islamitische staten in VN-verband willen voorschrijven, geldt natuurlijk niet voor henzelf.
Dat Nederland niet deelneemt aan deze vertoning, lijkt mij heel verstandig en eigenlijk nauwelijks reden voor discussie.
Niettemin geeft de argumentatie van Maxime Verhagen aanleiding tot een prettig rondje Israel-bashing.
De aftrap wordt gegeven door Roel Schrijvers met een ongetwijfeld deskundig requisitoir tegen Israel.
Een aantal lezers neemt de verdediging van Israel op zich en Roel Schrijvers reageert daar terstond en heel hoffelijk op.
Dan komt prof. Eric Heinze (@13 en @14) met een reactie waar Roel Schrijvers geen trek in heeft (@19): de professor geeft geen serieuze argumenten, maar uitsluitend drogredenen: beroep op eigen autoriteit, ‘ad hominen’, ‘guilt by association’ en ‘tu quoque’.
Tot zover kun je je afvragen: so what?
Echter in zijn repliek (@19) expliciteert Roel Schrijvers een misverstand dat waarschijnlijk veel voorkomt. Ik citeer: “tu quoque is geen argument. Dat andere landen mensenrechten niet eerbiedigen, betekent niet dat ze daarmee geen kritiek kunnen leveren.”
Tot op zekere hoogte heeft Roel Schrijvers daarmee gelijk:
- Een land dat beschuldigd wordt van misstappen, kan zichzelf niet rechtvaardigen door te wijzen op dezelfde of ernstiger misstappen van andere landen;
- Dat partijen zelf de mensenrechten niet eerbiedigen, tast op zichzelf de geldigheid van hun betogen (voor zover deze juridisch steekhoudend zijn) en de door hun aangedragen feiten niet aan.
Daar staat echtertegenover:
- Een land dat zelf de mensenrechten niet eerbiedigt, verliest wel het morele recht en het gezag om andere landen op niet naleving aan te spreken;
- Hetzelfde geldt voor een gremium dat één schenner aanspreekt, maar zijn ogen sluit voor alle andere schenners ( “Tweeërlei weegsteen is den Heere een gruwel” , zoals het heilig boek van de Joden en de Christenen het zo beeldend formuleert ).
Wie met deze overwegingen in gedachte de bijdragen van Eric Heinze (@13 en @14) leest, moet tot de conclusie komen dat deze het geheel bij het rechte eind heeft.
Nu we het er toch over hebben, zou ik nog een vraag aan de critici van Israel, hier willen stellen: hebt u ook twee weegstenen in uw zak? Vindt u bijvoorbeeld de stichting van de staat Israel in 1948 een grotere humanitaire ramp dan de stichting van de Islamitische Republiek Pakistan in 1947? Meer dan zeven miljoen Hindoes en Sikhs moesten toen het gebied van deze nieuwe republiek verlaten. Ook werden toen meer dan zeven miljoen moslims verdreven uit India. Het precieze aantal dodelijke slachtoffers bij deze volksverhuizing is onbekend, maar ligt in de orde van grootte van een half miljoen. Uiteraard zijn nu de sporen van deze ramp uitgewist: Pakistan was zo verstandig alle Hindoes en Sikhs te verdrijven; ook hebben al deze vluchtelingen een nieuw bestaan in India opgebouwd. Niettemin blijft de vraag: hebben zij geen recht op terugkeer of compensatie?
Wat vindt u daarvan?
vrijdag 24 april 2009, 11:48 uur
Egbert Talens:
De kop van Roel Schrijvers artikel is: “Helaas, zionisme discrimineert”. Dit kan gelezen worden als een eindconclusie, genomen na een afweging tussen een, gehoopt, ‘onschuldig a-politiek zionisme’ en een ‘politiek zionisme’. Door de essentiele toevoeging ‘Helaas’ meen ik impliciet te mogen concluderen dat er voor Schrijvers slechts één zionisme geldt en dit tot zijn spijt.
Wat betreft de definitie die gegeven wordt van ‘onschuldig a-politiek zionisme’, namelijk: “..de hang van Joden, naar het gebied waar hun godsdienst en cultureel-traditionele leefpatronen ontsproten…”, het volgende. Als dit gebied ook de Westbank betreft, met welk soort ‘onschuldig a-politiek zionisme’ hebben we dan te doen?
Het zionisme als louter een privé aangelegenheid ervaren, is natuurlijk mogelijk. Dat individuele gevoel zal integer en oprecht zijn, lijkend op weemoedig heimwee. Maar naar buiten toe, als stroming, zullen er dan toch ook stellingen moeten worden ingenomen.
vrijdag 24 april 2009, 13:32 uur
Op de vraag van Ton Timman (@ 33) wil ik wel ingaan. Het is nmbm zeker niet zo dat waar zaken politiek-maatschappelijk niet gaan zoals iemand graag zou willen, dat private belangen daarbij een, of dé, hoofdrol mogen of moeten meespelen. Mijn voorkeur gaat hierbij uit naar het minst slechte regeersysteem van de huidige tijd, democratisch gedachtegoed dat scheiding van kerk en staat, internationaal en humanitair recht, en godsdienstvrijheid als primair vrijheidsrecht (in private betekenis), in het vaandel voert. Nu de wereld een dorp is geworden, liggen belangen van legio groeperingen dagelijks op ons bordje, en het is niet toevallig dat een politiek lichaam in het leven werd geroepen, om die belangen voorzover enigszins mogelijk, te behartigen. Van Volkerenbond naar Verenigde Naties, werd en wordt geprobeerd de mondiale ontwikkelingen bij te sturen, om gewelddadige afhandeling van conflicten te voorkomen dan wel op te lossen.
Het conflict in Palestina zoals wij dat de laatste decennia waarnemen, is niet zonder internationale bemoeienis gebleven, en vanuit dat perspectief draagt de internationale gemeenschap mede de verantwoordelijkheid voor het treffen van een regeling daarvoor; ánders dan bij conflicten die door Timman c.s. worden genoemd. Ik laat nu eerst dit podium aan laatstgenoemde(n), want uiteraard is met deze reactie, of een antwoord op de vraag wat van zijn benadering wordt gevonden, de discussie niet ten einde. Eigenlijk begint die nu pas, en het is meer dan jammer dat Roel Schrijvers zó snel is afgehaakt…
vrijdag 24 april 2009, 19:57 uur
Er kunnen vraagtekens gezet worden bij “de hang van Joden, naar het gebied waar hun godsdienst en cultureel-traditionele leefpatronen ontsproten”, dus kan er geen bepalend lidwoord staan bij definitie, zoals Rob van Wieringen doet.
Verder betreft dit natúúrlijk ook de Westelijke Jordaanoever — Westbank is er als term ingeslopen, maar kan uiteraard niet van toepassing zijn, zolang er meerdere rivieren van Noord naar Zuid, of omgekeerd, stromen — en mogelijk zelfs met sterkere accenten dan op het overige gebied ten westen én ten oosten van de Jordaan. Maar wat verandert dit aan de insteek van Aliya bedrijvende Joden, als er geen politieke motieven met hun opgaan naar Zion (Tsion) samenhangen?
De eeuwenlange trek van Joden vanuit de Dispora naar Palestina heeft tóen toch geen ontwrichtende invloed op de maatschappelijke verhoudingen met zich meegebracht? De ellende begon pas toen vanaf ca. 1860 Joden (Olim) vanuit (Oost-)Europa hun pioniersgeest gestalte gaven door middel van de politieke motieven, die tot een eigen Jóódse staat moesten voeren. Het is die instelling, dát politieke zionisme, waar het conflict door gestempeld wordt.
Zonder steun van de (westerse) mogendheden van die periode, zou het politiek-zionistische project weinig of eigenlijk geen enkele kans van slagen hebben, omdat de basis ervan moest liggen in public law, en daarmee is een deel van de internationale bemoeienis met dit conflict verklaard. Het andere deel is veel minder duidelijk, en eigenlijk tot op de dag van vandaag in duisternis gehuld. Maar daarover een andere keer. Nu was het onderscheid tussen (een) Zionisme en hét politieke zionisme aan de orde. Een en ander moge tot iets meer duidelijkheid hebben geleid.
maandag 27 april 2009, 11:31 uur
Korte reactie: Alhoewel dit niet duidelijk bleek uit mijn stuk, laat ik mij vooral leiden door de feitelijke, juridische betekenis van het zionisme. Dat is vanzelfsprekend een product van politiek zionisme (kabinet + parlement).
Enige persoonlijke gevoelens van superioriteit als gevolg van een sterke vereenzelviging met een collectieve identiteit is ongevaarlijk als daadwerkelijke discriminatie juridisch strafbaar gesteld is. Op het moment dat een Staat de drijvende kracht is achter die discriminatie, spreken we volgens mij over een ernstig probleem.
Egbert Talens’ begrip “politiek zionisme” onderschrijf ik dan ook.
maandag 27 april 2009, 16:45 uur
Aardig maar vooral nuttig dat Roel Schrijvers tóch nog tijd vond voor een korte aanvulling, over de wijze waarop déze Joodse staat, dít Israël, probeert te functioneren binnen het democratische deel van de internationale gemeenschap.
Dat Schrijvers mijn uiteenzetting — over een te maken onderscheid tussen enerzijds Zionisme en anderzijds politiek zionisme — onderschrijft, pleit voor zijn gezonde verstand, om het enigszins oneerbiedig te zeggen, zodat ik er meteen aan toevoeg dat ik op géén moment bij het tot mij nemen van zijn, Schrijvers’, producten ook maar een seconde getwijfeld heb áán zijn verstandelijke vermogens.
Het onderwerp van deze discussie, de staat Israël en zijn politiek-maatschappelijke functioneren, is met méér voetangels en klemmen omgeven, dan normále mensen voor mogelijk houden, of, als het apologeten van déze opmerkwaardiglijkvreemde opererende natie betreft, wáár willen hebben. [Wáár in de zin van feitelijke realiteit, enigszins gerelateerd aan (de) waarheid.]
Indien érgens van discrepanties of merkwaardige zaken sprake is, dán rond deze met veel kunst en vliegwerk in elkaar gezette Jóódse staat. En dat het côute que côute in-stand-houden ervan al evenzeer elke beschrijving tart, is daarmee volkomen in evenwicht. Dat dit gehele politiek-zionistische project van onevenwichtigheid aan elkaar hangt, is niet in strijd met wat de logica van onlogische strapatsen mag heten.
Behalve Schrijvers’ bijdrage, die onder een andere kop óók het reguliere NRC-Handelsblad haalde, mochten hier (op de site dus) Zvi Markuszower en Florimond Wassenaar hun beschouwing ten beste geven. Allemaal naar aanleiding van of in samenhang met die VN-anti-racisme top in Genève. ´Lang leve de persvrijheid en de vrijheid van meningsuiting´, zóu men kunnen roepen. Want doorgaans komen artikelen van het Roel-Schrijvers-kaliber niet in aanmerking om aan den volke voor te houden. Een kleine vergissing in casu? Dat er reacties op Schrijvers bij ons gerenommeerde avondblad zijn binnen gekomen, staat voor mij als een paal boven water. Echter… kregen wij daarvan in de reguliere krant niet een onder ogen. Vandaar mijn scepsis in deze.
Wél zichtbare en waarneembare reacties hier, op de site. Ik meen te mogen stellen dat er meer kritische geluiden jegens Israël naar voren werden gebracht, dan andersom. Ik zou eerstgenoemden willen oproepen, door te gaan met het discussiëren over de wijze waarop de staat Israël functioneert, of in elk geval de discussie te blijven volgen, want ik zou een en ander rond dit functioneren van Israël op het vlak van de internationale politiek toch wel nader uitgewerkt willen zien. Daarbij gaat het (mij) voornamelijk om de noodzaak van het helpen inrichten van een Palestijnse staat náást Israël, dus óók ten Westen van de Jordaan. Immers werd VN-resolutie 181-II door de politieke zionisten geaccepteerd, en in de Onafhankelijkheidsverklaring van de staat Israël staat onmiskenbaar dat die erkenning door de Verenigde Naties van het recht van het Joodse volk hun Staat te stichten onherroepbaar is. Weliswaar begint deze negende paragraaf van die “Verklaring tot het Stichten van de Staat Israel” met de woorden: Op de 29e november 1947 nam de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties een resolutie aan, die opriep tot het stichten van een Joodse Staat in Eretz-Israel; … maar als wij óók de geest en niet alleen de letter van die resolutie volgen, dan mag uit de oorsprónkelijke tekst worden opgemaakt dat de VN inderdaad een Joodse Staat meenden te mogen aanbevelen. Als die aanbeveling inderdaad onherroepbaar is — en tot dusver wijst niets erop dat dit níet het geval ís — dan kan geen enkel lid van de VN ánders concluderen dan dat óók de in die resolutie aanbevolen Arabische Staat er gewoon moet komen, precies omdat ook de Joodse Staat ermee tot stand kon worden gebracht én, sterker nog, tot stand mócht worden gebracht.
Nu is het hier (rustig) wachten op al die apologeten van de Joodse staat die met alle ijver en eloquentie waarover ze beschikken naar voren zullen brengen dat het de Arabieren zijn en/of waren die van die resolutie van 29 november 1947 niets willden weten, zodat Israël er moeilijk nog aan gehouden kan worden, maar die vlieger gaat (natuurlijk) niet op. Onherroepbaar is nu eenmaal onherroepbaar, en een man een man, een woord een woord, niet waar? Trouwens, wat hebben die Arabieren er eigenlijk mee te maken? Het gaat toch om grondgebied voor de Palestijnen, en toevallig gaat het ook nog eens een keer om grondgebied ván! de Palestijnen.
Als Schrijvers geen tijd heeft om deze materie nader te bespreken, dan kan de NRC-internetredactie toch wel iemand anders vinden die deze discussie onder zijn hoede kan nemen? De vraag mag zelfs gesteld worden waarom een stuk van iemand als Zvi Markuszower zo maar op de site wordt opgenomen. Geeft het enkele jaren in Israël wonen automatisch recht op het op de NRC-site ophoesten van allerlei kretologieën in samenhang — nou ja wat heet samenhang; zeggen wij naar aanleiding van — die anti-racisme top in Genève? Enfin, als iemand zich geroepen voelt tot een reactie, dan kan zij/hij verzekerd zijn van een antwoord.