Eerder deze maand presenteerde een samenwerkingsverband van vijf onderzoekspartijen een methode (pdf-document) om de maatschappelijke waarde van wetenschappelijk onderzoek vast te stellen.
Tot nu toe werd de kwaliteit van onderzoek vooral gemeten aan de hand van het aantal publicaties dat onderzoekers produceren en hoe vaak die worden geciteerd door andere onderzoekers.
Wetenschap behoort per definitie objectief te zijn maar wetenschappers zijn dat zelden. Zij worden lang niet altijd uitsluitend gedreven door een wetenschappelijke honger naar de waarheid. De roep om onafhankelijkheid is daarom naïef, stelt Henk Jan Out. Lees verder »
Door Bart Fleuren (student filosofie en rechten in Leiden en lid van het Christen Democratisch Jongeren Appèl).
Een studie als filosofie wordt weggehoond omdat ze geen producten oplevert. Maar ze maakt ons wel geestelijk weerbaar.
Volgens de onderwijsfilosofie van dit kabinet moeten onderzoek en onderwijs vooral bijdragen aan de kenniseconomie. Nederland moet zijn concurrentiepositie verbeteren en daarvoor is innovatief onderzoek nodig.
De kenniseconomie – wie wil niet dat Nederland vooroploopt bij nieuwe technologische ontwikkelingen? Toch zou het rampzalig zijn als de overheid erin zou slagen haar onderwijsfilosofie te realiseren. Er is namelijk een wetenschapsgebied dat buiten het plaatje van de kenniseconomie valt: de humaniora. Vakken als filosofie, geschiedenis en klassieke talen lijken niet nuttigte zijn, want ze leveren geen nieuwe processen, producten en diensten op. Volgens de heersende opvattingen bieden ze, anders dan de natuurwetenschappen, überhaupt geen ware kennis over mens en wereld.
Lees het volledige artikel op nrc.nl/opinie.
Swart: “In de natuurwetenschappen gaat het niet alleen om de feiten. Ook normatieve vraagstukken, over bijvoorbeeld embryoselectie, komen aan bod. Subdisciplines als wetenschapsfilosofie zijn reeds in het academisch onderwijs geïntegreerd.”
Door Jan P. Vandenbroucke (Akademiehoogleraar en hoogleraar klinische epidemiologie aan het Leids Universitair Medisch Centrum)
Volledige openbaarmaking van wetenschappelijke publicaties kan ertoe leiden dat auteurs veel meer macht krijgen dan nu. Dat is niet zonder risico.
Op het eerste gezicht lijkt er geen zinnig argument in te brengen tegen de roep om totale openbaarheid van wetenschappelijke publicaties (NRC Handelsblad, 1 augustus). Echter, er zijn mogelijke onvermoede gevolgen. Die hebben te maken met het financieringsmodel. Het maken van een vooraanstaand wetenschappelijk tijdschrift kost (veel) geld. Het voorstel om volledige openbaarheid mogelijk te maken betekent dat niet langer de lezer een abonnement neemt, maar dat de auteur het tijdschrift moet betalen om zijn artikel gepubliceerd te krijgen. Dat betekent dat een wetenschapper extra geld (naast zijn salaris en geld voor onderzoek) nodig heeft om zijn artikelen te publiceren.
Door Dick Leurdijk (VN-deskundige verbonden aan het instituut Clingendael)
In 2008 weerden Nederlandse universiteiten Iraanse studenten. Dit ter naleving van een VN-resolutie die verbiedt nucleaire technologie ter beschikking te stellen aan Iran. Hetzelfde moet nu gebeuren met studenten uit Noord-Korea.
De VN-Veiligheidsraad sprak zich vorige week, op 12 juni, in resolutie 1874 ‘in de meest krachtige bewoordingen’ uit tegen de Noord-Koreaanse kernproef van 25 mei jl. als een flagrante inbreuk op eerdere relevante resoluties, met name uit 2006.
Door Gerdien de Jong (universitair hoofddocent biologie)
Investeren in mensen en kennis lijkt een van de beste wegen om uit een economische crisis te komen of voortgaande economische activiteit te stimuleren.
Daarom hebben de regeringsleiders van de EU in maart 2000 in Lissabon een overeenkomst gesloten om van de EU tegen 2010 de meest competitieve en dynamische kenniseconomie van de wereld te maken.
Lees hier het volledige artikel
Door Robbert Dijkgraaf (lid Innovatieplatform)
Met geen extra investeringen in onderwijs en onderzoek zakt Nederland langzaam weg bij internationale vergelijkingen in prestaties op het gebied van kennis en technologie.
Nu de economische onweerswolken zich samenpakken en het zicht op de toekomst ontnemen, is een langetermijnvisie cruciaal: een vast punt aan de horizon om op aan te sturen.
Lees hier het gehele artikel
Alleen de wetenschap is de maat der dingen, stelde universiteitshoogleraar Herman Philipse in NRC Handelsblad (13 december 2008). Hij lokte daarmee twee gelovige wetenschappers uit de tent: Cees Dekker en Rik Peels. De polemiek was voor tientallen lezers reden in de pen te klimmen.
De wetenschapsfilosoof Philipse windt zich in zijn artikel op over een Delftse hoogleraar moleculaire biofysica die zich geprofileerd zou hebben tot een spindoctor van CDA-ministers. Daarmee doelt hij op Cees Dekker, de professor die voormalig minister Maria van der Hoeven (Onderwijs) er in 2005 toe gebracht zou hebben een balletje op te werpen over Intelligent Design als les op school. Lees verder »
