Door David De Cremer (hoogleraar behavioural business ethics)

Wat bankdirecteuren verstaan onder herstel van vertrouwen is iets anders dan wat de psycholoog ermee bedoelt. Namelijk verantwoordelijkheid nemen en oude normen verlaten. De huidige crisis vraagt om opoffering, om opofferend leiderschap.

Logisch dat banken en andere financiële instellingen dus zoeken naar manieren om het vertrouwen van de burger te herstellen. De vraag is: slaagt deze sector hierin? Ik heb het gevoel dat de financiële instellingen blijkbaar het idee van trust repair niet goed begrijpen en aldus ook niet goed aanpakken

Lees op nrc.nl/opinie het volledige artikel

Door Roel Beetsma (hoogleraar macro-economie) en Ward Romp (onderzoeker pensioenhervorming)

Het kabinet heeft jongeren niet betrokken in het crisisberaad. Merkwaardig. Het laatste wat we nodig hebben is een groep jongeren die opstaat en weigert mee te betalen.

Het is verbazingwekkend dat de vakbonden met hun vergrijsde ledenbestand zo fel tegen verhoging van de AOW-leeftijd zijn. Zoals het huidige voorstel is geformuleerd (vanaf 2012 elk jaar één maand omhoog), zal de 67 pas in 2036 zijn bereikt. Ruim vóór die tijd zijn veel van de huidige vakbondsleden al met pensioen.

Lees op nrc.nl/opinie het volledige artikel

Door Henk Smeijsters (lector vaktherapieën aan de Hogeschool Zuyd)

Politici zouden de economische crisis kunnen aangrijpen om een nieuwe visie uit te dragen op mens en maatschappij. Eén waarin het geestelijke belangrijker is dan het materiële. Want als het erop aankomt streeft iedereen niet consumptie, maar geluk na.

Het artikel van Wouter van Dieren en Arnold Heertje (NRC Opinie, 14 maart) over het herstel van de economie laat een verfrissend geluid horen. Mijn betoog begint waar hun betoog stopt.

Lees op nrc.nl/opinie het volledige artikel.

Alleen al uit mijn huidige positie als voorzitter van een middelgrote bank, en als bankier, volgt een grotere verantwoordelijkheid dan voor die instelling alleen.

Dat er 64.000 effecten door de rating agencies met een triple A rating zijn vereerd, en dat er maar een handvol niet-staatsbedrijven met zo’n rating zijn, wisten we niet allemaal. Maar wij hadden het moeten weten. Dat de kredietmarges zo laag waren dat zelfs het normale bedrijfsrisico er niet meer in tot uitdrukking kwam, wisten al veel meer banken en bankiers. Maar ik heb mijn mond gehouden.

Dat Van Lanschot complexiteit die het niet begreep, vermeden heeft, moge een voortreffelijke beslissing zijn geweest. Dat ik het ongemakkelijke gevoel, dat ik daarbij had, niet breder uitgemeten heb, verwijt ik me, en vind ik ook verwijtbaar.

Voor het niet nemen van die verantwoordelijkheid, past tenminste bescheidenheid. Maar in de huidige recessie, bij de omvang van de problemen in de bancaire sector, en van iemand die ook de rest van zijn werkzame leven met recht een fatsoenlijke bankier wil zijn, passen verontschuldigingen. Die bied ik hierbij aan.

Lees het volledige arikel op nrc.nl/opinie

Door Wouter van Dieren (lid van de Club van Rome) en Arnold Heertje (oud-hoogleraar economie)

Dankzij de crisis maken de consumenten niet meer alles op. Eindelijk sparen ze de wereld. Nu nog investeren in duurzame technieken.

Dat aan de basis van deze recessie de zwendel van de financiële markten staat, behoeft geen verder commentaar. Maar er zijn meer oorzaken die nauwelijks worden onderkend. Die hebben te maken met het overspannen gedrag van het moderne management, dat wij de bomen-in-de-hemelillusie noemen. Een andere oorzaak is het geringe besef bij investeerders, overheden, managers en economen met betrekking tot de betekenis van het natuurlijk kapitaal. In veel economenjargon komt dat zelfs niet voor.

Lees hier het volledige artikel

Door Dolf van den Brink (hoogleraar Financial Institutions aan de Universiteit van Amsterdam)

De huidige crisis is niet zomaar een recessie maar een correctie op een langdurige tijd van voorspoed. Het geld is de laatste tien jaar te makkelijk verdiend hetgeen zal moeten leiden tot een structurele herschikking van bestedingen en dat kan wel tien jaar gaan duren.

Het is asociaal en getuigd van weinig verbeeldingskracht per saldo op de rem te gaan staan! Het zal uiteindelijk niet tot een verbetering van de overheidsfinanciën leiden, maar wel tot grote sociale ontwrichting. Nú besteden is een investering in de toekomst, ook al wordt het gefinancierd door oplopende overheidsschuld.

Lees hier het volledige artikel

Door Dolf van den Brink (hoogleraar Financial Institutions)

Het zou onrechtvaardig zijn om de pensioenen te verlagen, omdat de huidige pensioentrekkers het economisch herstel niet meer meemaken.

De wereldeconomie is zwaar over-leveraged geraakt: de verhouding financiële activa / nationaal inkomen is sinds 1980 opgelopen van 1:1 tot ruim 4:1. En dat is veel te veel. Het is aannemelijk dat deze factoren de wereldeconomie 10 á 15 procent hebben opgeblazen. En dat zal in de nabije toekomst worden gecorrigeerd. Deze correctie is gestart in het bankwezen. En nu komen via de kredietcrisis de bedrijven aan de beurt. Het ziet ernaar uit dat over een paar jaar de overheden volgen.

Lees hier het volledige artikel

Door Lans Bovenberg, Sweder van Wijnbergen, Bas Jacobs, Arnoud Boot, Willem Buiter (economen)

Politiek bekvechten over ‘stimuleren’ of ‘saneren’ is vruchteloos. De uitdaging is beide te combineren zonder dat ze elkaar ondermijnen.

Ook het Centraal Planbureau is nu om: de economische groei voor 2009 wordt op -3,5 procent ingeschat – een naoorlogs unicum. Voor 2010 voorziet het CPB een krimp van 0,25 procent. Dit is nog optimistisch, want de meeste financiële crises duren veel langer dan een jaar.

Lees hier het gehele artikel, Lees verder »

Door Steven Brakman en Arjen van Witteloostuijn (hoogleraren economie)

Flexibilisering en ICT brengen de economie in een stroomversnelling. Ook in tijden van recessie. Beseft de overheid dat wel.

De economische voorspellingen van het Centraal Planbureau vallen veel somberder uit dan was voorzien. De snelheid waarmee de recessie zich uitbreidt, is ongekend.

Lees hier het gehele artikel

Door J. Th. Degenkamp

De huidige crisis is naar algemeen gevoelen een kind van veel vaders, maar een aantal centrale veroorzakers is toch wel aan te wijzen.

In de financiële sfeer is jarenlang sprake geweest van leven op de pof, dat mede mogelijk werd gemaakt door het goedkoopgeld-beleid in Amerika onder leiding van de heer Greenspan en de dereguleringsdruk van het Bush-regime.

Lees hier het volledige artikel