De Onderwijsraad bracht vorige week een advies uit aan het kabinet over het efficiënter maken van het onderwijs. Volgens de Raad moeten leraren op middelbare scholen een bonus krijgen als ze goed presteren, en moeten klassen gaan bestaan uit 50 à 75 mensen met meer dan één leraar voor de klas. De Raad stelt ook voor dat leraren hun uren gaan bijhouden. Lerares Marijke Breeuwsma vindt het een verkeerd advies Lees verder »
Door Ronald Plasterk (minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen voor de PvdA) en Dirk Schoenmaker (decaan van de Duisenberg school of finance).
Ja, betoogt minister Plasterk. Het binaire stelsel van hbo en universiteit staat onder zware druk. Een diverse groep studenten wordt nu door twee types onderwijs geperst. Dat moet anders.
Lees het volledige artikel van minister Plasterk op nrc.nl/opinie.
Helemaal mee eens, schrijft Dirk Schoenmaker. Ik juich het initiatief van Plasterk toe om het universitair onderwijs te versterken met -naast breed toegankelijke universiteiten- ruimte voor gespecialiseerde topinstituten. Een broodnodige impuls voor de Nederlandse kenniseconomie.
Lees het volledige artikel van Dirk Schoenmaker op nrc.nl/opinie.
Nou, schrijft Lou Beeren, of het een goed plan is om het hoger onderwijs pluriformer te maken, betwijfel ik. De kans van nog meer overlappingen en elkaar bevechtende opleidingen is groot, evenals de verdere inflatie van de academische titels.
Lees het volledige artikel van Lou Beeder op nrc.nl/opinie.
Wat vindt u? Moet ons hoger onderwijs meer gaan lijken op het Amerikaanse systeem van university colleges? Of voldoet het huidige stelsel nog? Moet het onderscheid tussen hbo en universiteit verdwijnen?
Door Emiel Willms (voorzitter van het Landelijk Aktie Komitee Scholieren)
Steeds meer jongeren willen na het vmbo naar de havo en daarna naar het hbo. Stimuleer dat en ruim dus blokkades uit de weg.
De eindexamens zijn gemaakt, de diploma’s zijn uitgereikt en alle geslaagde kandidaten bezinnen zich nu op de volgende stap. Iemand met een vmbo-tl (theoretische leerweg)-diploma op zak heeft opties te over: je kunt reizen, werken, of uit honderden mbo-opleidingen kiezen. En je kunt natuurlijk naar de havo. Wie echter met de huidige regels wil doorstromen naar de havo, loopt vaak tegen een absurde hoeveelheid obstakels aan. Het is een typisch voorbeeld van hoe jongeren worden gefrustreerd door het systeem.
Door Yvonne Killian ( leraar wiskunde in het voortgezet onderwijs) en Karin Hoogeveen samen met Anne Luc van der Vegt (werkzaam bij Sardes, de organisatie die de landelijke invoering van de schakelklassen begeleidt).
Zo snel mogelijk, betoogt Yvonne Killian. Waarom pas taalklassen na groep drie of na groep acht? Logisch nadenken over deze klassen is bovendien nuttiger dan het effect ervan onderzoeken.
Het verbaast me al lang niet meer dat er regelmatig onderzoek naar open deuren wordt gedaan. Ik wacht dan ook al tijden op het volgende nieuws: ‘Uit onderzoek blijkt dat kinderen die onderwijs krijgen meer weten dan kinderen die geen onderwijs krijgen.’ En ja hoor, vorige week vrijdag was het raak. Enkele kranten reageerden op het persbericht ‘Schakelklassen effectief bij wegwerken taalachterstand’. Dat berichtte over de resultaten van een onderzoek uitgevoerd door het Instituut voor Toegepaste Sociale wetenschappen (ITS) van de Radboud Universiteit Nijmegen en het SCO-Kohnstamm Instituut van de Universiteit van Amsterdam, in opdracht van het ministerie van OCW. Het onderzoek betrof zo’n 2.250 kinderen, waarvan 90 procent allochtoon, met een „grote taalachterstand”. Schakelklassen blijken klassen te zijn waarin aan taal gedaan wordt. Waarom ze ‘schakelklassen’ worden genoemd, is niet duidelijk. Ik houd het bij taalklassen. Van taalklassen word je beter in taal, is de conclusie van het onderzoek waarin de effecten van verschillende soorten taalklassen bekeken en vergeleken werden, zoals een taalklas na groep drie, een „kopklas” na groep acht, taalklassen onder schooltijd en taalklassen buiten schooltijd. Ze bleken allemaal te helpen.
Lees hier het volledige artikel van Yvonne Killian
Zo eenvoudig is het niet, aldus Karin Hoogeveen en Anne Luc van der Vegt. We weten nog veel te weinig van de effecten van dergelijke taalklassen en daarom is onderzoek nodig. Logisch nadenken, zoals Killian betoogt, is dus niet voldoende.
Lerares wiskunde Yvonne Killian betoogt dat het succes van de schakelklas, de officiële naam van de taalklas, een open deur is en dat onderzoek daarnaar overbodig is (Opiniepagina, 10 juli). Logisch nadenken over de klassen volstaat volgens haar. Was het maar waar. Lees verder »
Door Theo Baart (fotograaf en voormalig docent fotografie) en Coos Salomons (zelfstandig adviseur).
Kunstacademies moeten strenger selecteren, meent Theo Baart. Ze doen nu bijna niets aan selectie. Daarom studeren er te veel mensen af die weinig in hun mars hebben. En daar heeft niemand baat bij.
Deze maand zijn 1.521 kunstenaars afgeleverd door de beeldende kunstopleidingen „De moedigen die kozen voor de kunst”, schreef Dirk Limburg licht vertederd over de eindexamententoonstellingen (NRC Handelsblad, 3 juli). En dat klopt wel, vind ik. Je bent moedig als je voor de kunstacademie kiest. Mijn moeder sprak meteen haar zorg uit toen ik was toegelaten tot de Rietveld Academie: „Wat jammer nou, je kunt zo goed leren.”
Maar bij mij overheerst bij het lezen van dit aantal vooral de vrees dat een groot deel van deze mensen de verkeerde opleiding heeft gekozen en velen nooit gaan doen waarvoor ze zijn opgeleid. Velen zijn ten onrechte toegelaten en hebben niet het onderwijs gekregen waarop ze recht hebben.
Lees hier het volledige artikel van Theo Baart
Nee, stelt Coos Salomons. Lang niet alle afgestudeerden van kunstacademies worden later kunstenaar. En dat is helemaal geen probleem.
‘Wie tijdens de diploma-uitreiking om zich heen kijkt, weet dat de meeste klasgenoten het niet zullen halen. Maar dat zijn natuurlijk de anderen”, schrijft Dirk Limburg over de kansen van afgestudeerden van kunstacademies (NRC Handelsblad, 3 juli).
Interessant is het woordje ‘het’ in deze zin. Want ‘het’ staat – zo blijkt – voor de zonnige carrières van grootheden als Viktor en Rolf, Marcel Wanders, Joep van Lieshout. Voor de auteur is dit kennelijk het ideale einddoel van kunstopleidingen. Maar deze visie is achterhaald.
Mieke Groenendijk (leerkracht in het basisonderwijs)
Vroeger gaven ouders hun kind in goed vertrouwen aan ons leerkrachten mee. Maar nu worden wij bedolven onder wensen en instructies.
’s Ochtends druppelen ze met hun kind mijn klas binnen en staan dan in de rij om instructies te geven. Ik moet zorgen dat broodtrommels leeggegeten worden. Ik moet niet vergeten jassen dicht te maken bij het naar buiten gaan. Ik krijg briefjes toegestopt met telefoonnummers. Dit alles dien dien ik met een glimlach te ontvangen.
Door Gerdien de Jong (universitair hoofddocent biologie)
Investeren in mensen en kennis lijkt een van de beste wegen om uit een economische crisis te komen of voortgaande economische activiteit te stimuleren.
Daarom hebben de regeringsleiders van de EU in maart 2000 in Lissabon een overeenkomst gesloten om van de EU tegen 2010 de meest competitieve en dynamische kenniseconomie van de wereld te maken.
Lees hier het volledige artikel
Door Robbert Dijkgraaf (lid Innovatieplatform)
Met geen extra investeringen in onderwijs en onderzoek zakt Nederland langzaam weg bij internationale vergelijkingen in prestaties op het gebied van kennis en technologie.
Nu de economische onweerswolken zich samenpakken en het zicht op de toekomst ontnemen, is een langetermijnvisie cruciaal: een vast punt aan de horizon om op aan te sturen.
Lees hier het gehele artikel
Door Erik Bähre (economisch antropoloog, Universiteit Leiden)
Geld geeft pas status als je het uitgeeft. Het probleem van deze tijd is dat veel mensen zonder status toch geld hebben. Zij camoufleren hun gebrek aan status met consumptie. De kredietcrisis zal de mensen ontmaskeren die hun schuld in stilte dragen.
Ik heb niet veel sympathie voor de financiële wereld en geniet er eerlijk gezegd ook wel een beetje van als de goeroes van het financiële verkeer een veeg uit de pan krijgen.
Door Peter Conneman (adviseur arbeidsvoorwaarden en Lans Bovenberg (hoogleraar economie)
De gevolgen van de economische recessie worden voelbaar. Veel bedrijven hebben werktijdverkorting aangevraagd en wegens noodzakelijk geachte afslankoperaties dreigen massaontslagen.
Werkloosheid kan aanzienlijke economische en sociale schade aanrichten. Denk bijvoorbeeld aan frustratie en onverschilligheid bij schoolverlaters die niet aan de slag komen. Of aan een onvrijwillig vertrek van ouderen die liever willen doorwerken – al was het alleen maar om hun inkomen op peil te houden nu hun pensioenfonds waarschijnlijk gedurende langere tijd hun pensioen niet kan indexeren.
Lees hier het volledige artikel
