Het Nederlandse WRR-rapport over ontwikkelingssamenwerking Minder pretentie, meer ambitie pleit voor specialisatie van de donorlanden. Doe waar je goed in bent en concentreer bovendien de hulp op een beperkt aantal ontwikkelingslanden.

Thijs Berman, delegatieleider van de PvdA in het Europees Parlement, onderschrijft die visie. Maar de nieuwe taakverdeling binnen de EU baart hem zorgen. Met de komst van Catherine Ashton, de Hoge Vertegenwoordiger voor buitenlands beleid, spreekt de EU weliswaar met één stem, maar wordt Eurocommissaris Piebalgs “gedegradeerd tot hulpsinterklaas”. De notie dat ontwikkelingsbeleid een eigen positie moet innemen wordt volgens Berman niet meer serieus genomen.

Lees hier zijn opiniestuk.

De mensen die een sterkere EU wantrouwen, moeten niet klagen dat de EU afwezig was in Kopenhagen. Om met één stem te kunnen spreken, dienen lidstaten hun vetorecht in te leveren.

Dat betoogt Bas Eickhout, Europarlementslid voor GroenLinks, vandaag in NRC Handelsblad.

De boterzachte verklaring, waarin harde doelstellingen voor de vermindering van broeikasgassen ontbreken, is volgens de politicus een direct gevolg van het versnipperde Europa. Daarom faalde de Klimaattop in Kopenhagen, aldus Eickhout.

“Simpel gesteld hebben de drie grootste landen of landengroepen in Kopenhagen hun verantwoordelijkheid niet genomen: de Amerikaanse president Obama mocht niet van zijn Senaat,  China wilde niet en de Europese Unie kon niet. Een treurige conclusie na een proces van jaren om tot een mondiale aanpak van de klimaatcrisis te komen.”

Wat vindt u? Zou het beter zijn als opstandige lidstaten zich gewoon neerleggen bij de wil van de meerderheid? Of komt de EU daardoor nog verder van de burger af te staan? Heeft u een alternatief: hoe zorgen we dat de VS en China het internationale beleid niet dicteren?

Moet Europa Hamas erkennen als gesprekspartner? Nee, schreef Alfred Pijpers, verbonden aan Instituut Clingendael, eerder op de opiniepagina. Hij vond de oproep die politici, wetenschappers en deskundigen deden, dubieus:

Dubieus, omdat gesprekken met Hamas, door wie ook, nooit iets hebben veranderd aan de gewelddadige en fundamentalistische inslag van deze groepering. Verder zal toenadering tot Hamas Iran in de kaart spelen, het Midden-Oostenbeleid van Obama ondermijnen en de kans op Palestijnse staatsvorming verder verkleinen.

Turkije is in cultureel en geografisch opzicht geen Europees land en hoort dus niet toe te treden tot de EU, vindt Gert-Jan Seger, directeur van het Wetenschappelijk Instituut van de ChristenUnie.
Lees verder »

Hoewel premier Balkenende officieel geen kandidaat is, hebben de fractievoorzitters van CDA, PvdA en ChristenUnie zich vandaag uitgesproken tegen een eventuele aanstelling als EU-president.

Het is nog te vroeg om een prominente ‘president van Europa’ te benoemen, schreef Gideon Rachman, commentaar bij de Britse zakenkrant Financial Times, vandaag in NRC Handelsblad.

Hij noemt daarvoor twee redenen. De eerste houdt verband met de wankele legitimiteit van de positie (niet democratisch gekozen). De tweede heeft te maken met een gebrek aan achterliggende eenheid, wat nog altijd het streven naar een gemeenschappelijk Europees buitenlands beleid bemoeilijkt.

Wat vindt u? Moet de Europese president misschien democratisch gekozen worden? Of is Europa daar nog te verdeeld voor? En wat zou u ervan vinden als Balkenende de post krijgt? Is het dan nodig om nieuwe verkiezingen te houden?

Door Steven de Jong (redacteur NRC Handelsblad)

De Europese samenwerking bracht vrede en voorspoed. Een project waaraan inmiddels 500 miljoen mensen uit 27 lidstaten deelnemen. Of beter gezegd: 500 miljoen klanten uit 27 afzetmarkten. Want net als bij Unilever gaat het om de merken, niet om het orgaan.

“De burger lijkt te geloven in een model waarin de EU zich profileert op de thema’s waarvoor ze ooit in het leven is geroepen, namelijk stabiliteit en economie”, luidt de conclusie van het opinieonderzoek 21minuten.nl. Zou dat het zijn? Is het project ‘Europa’ in de ogen van de Nederlandse kiezers volbracht? Zijn de oorspronkelijke doelstellingen, zoals Robert Schumann die in 1950 aan de vooravond van de oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (EGKS), formuleerde gehaald? Is Europa ‘klaar’?

Lees het volledige artikel op nrc.nl/opinie

Door Martin Mevius (historicus)

De meeste mensen voelen zich vooral Nederlander. Het Europees Parlement moet een meer nationaal gezicht krijgen.

Buiten de Europese instellingen om bestaan er nauwelijks Europeanen. Politieke discussie wordt nationaal gevoerd. ‘Europa’ bestaat al ruim 50 jaar, maar al die tijd is er geen internationaal Europees debat op gang gekomen. Pogingen zo’n, in gruwelijk jargon uitgedrukt ‘Europees discours’ op te zetten mislukken steeds.

Lees op nrc.nl/opinie het volledige artikel

Door Ben Knapen (onder meer columnist van NRC Handelsblad)

Zonder verdere integratie loopt de Europese Unie als nooit tevoren het risico zijn politieke stabiliteit te verspelen.

Nederland is de weg kwijt. Dat is geen verwijt, maar een constatering. Straks zijn er Europese verkiezingen en praktisch geen mens kan er warm voor lopen. De meeste politieke leiders dus ook niet. De meesten van hen goochelen zich eruit met slagen om de arm, aarzelend enthousiasme en in pathos gehulde dubbelzinnigheid.

• Lees op nrc.nl/opinie het volledige artikel
• Zie ook de weekenddiscussie ‘Wil Nederland Europa nog wel?’
  

Nieuws: De Deense premier Rasmussen heeft zich officieel kandidaat gesteld als opvolger van Jaap de Hoop Scheffer als secretaris-generaal van de NAVO. Turkije heeft bezwaren. De islamitische regering in Ankara verwijt Rasmussen dat hij in 2005 cartoons over de islamitische profeet Mohammed verdedigde als vrijheid van meningsuiting.

Opinie: In plaats van de Deense premier Rasmussen kan de NAVO beter Sikorski, de Poolse minister van Buitenlandse Zaken, kiezen als secretaris-generaal. Dat vindt Slawomir Magala (hoogleraar cross-cultural management). Lees haar artikel op nrc.nl/opinie.

Door Simon Tilford

Nederland en Duitsland moeten zich soepeler opstellen tegenover zwakke partners in de eurozone. Een crisis raakt ook onszelf.

Twaalf maanden geleden leek het nog ondenkbaar dat een EU-lidstaat in een staatsschuldencrisis zou belanden. Toch behoort dit nu tot de mogelijkheden. En als één land door een crisis wordt getroffen, zal dit vrijwel zeker tot een golf van crises leiden en de EU, en vooral de eurozone, in beroering brengen.

Lees hier het gehele artikel