Nederland vertrekt eind dit jaar als lead nation uit de provincie Uruzgan. Maar dat betekent niet dat de rol van Nederland in Afghanistan uitgespeeld is. Gisteren bleek een Kamermeerheid voor de motie van GroenLinks en D66 om de mogelijkheden voor een politietrainingsmissie te onderzoeken.

De PvdA aarzelt over de motie. De partij hield eerder vast aan haar streven om na dit jaar geen militaire missie in Afghanistan meer te hebben. Dat zorgde uiteindelijk zelfs voor de val van het kabinet. Als de politietrainingsmissie er komt, zullen Nederlandse militairen de trainers gaan beschermen. En dus zou kunnen worden gesproken van een kleine militaire missie. Lees verder »

Wie vertelt de kiezer dat de bevolking uit Uruzgan graag zou willen dat Nederland blijft, dat de aanpak van de Nederlanders ze zo goed bevalt?

En dat ze bang zijn dat wij opgevolgd worden door Amerikanen die een heel andere aanpak hebben? Welke partij durft hardop te zeggen dat terugtrekking uit Afghanistan gevolgen heeft voor onze positie in de wereld? Dat terugtrekking betekent dat het moeilijker wordt om aan tafel te zitten bij de G20?

Die vragen stelt majoor Niels Roelen vandaag in dit artikel op de opiniepagina van NRC Handelsblad. Hij wijst erop dat terugtrekking vóór eind december dit jaar moeilijk ten uitvoer is te brengen, aangezien het een grote logistieke operatie betreft.
Lees verder »

Nu het kabinet gevallen is, wordt het tijd eens na te denken over het te voeren vredes- en veiligheidsbeleid. Het boek Defense and Diplomacy van C.J. Bartlett kan daarbij helpen. Bram Stemerdink, oud-staatssecretaris en oud-minister van Defensie (PvdA), bespreekt het vandaag op de opiniepagina.

“In 1838 vond de Engelse regering dat de corrupte heerser in Kabul, Dost Mohammed, zijn oren te veel naar de Russen liet hangen. In 1839 begon Engeland zijn militaire campagne in Afghanistan en verving de corrupte Dost door een stroman. Het politieke doel was duidelijk: de invloed van Rusland in de regio terugdringen. De militaire operatie liep uit op een grote mislukking. De Engelsen wisten niet hoe ze hun strijdkrachten moeten inzetten in dit achtergebleven gebied, en inlichtingen over de politieke, militaire en sociale situatie kwamen vooral van vooringenomen en belanghebbende informanten. Versplintering van het politieke landschap en strijd tussen de verschillende volkeren was even natuurlijk voor de Afghaanse gemeenschap als ademhalen. Na vijf jaar kwamen de Engelsen tot het inzicht dat er met militaire middelen geen blijvend voordeel was te behalen. Een beslissende militaire interventie bleek onuitvoerbaar, de operatie zou slechts resulteren in een eeuwigdurende opmars. In 1843 moest Engeland dan ook accepteren dat de verdreven Dost weer in het zadel werd geholpen.” (lees hier het volledige opiniestuk)

Welke conclusie moet de Kamer hieruit trekken?

Foto Roel Rozenburg

Het kabinet Balkenende IV is gevallen. Wie draagt er het meeste schuld voor de val van het kabinet?

Zaterdagochtend om vier uur maakten de coalitiepartijen bekend niet meer voldoende vertrouwen in elkaar te hebben om verder te regeren. Premier Jan Peter Balkenende gaf zaterdagochtend vroeg een korte persverklaring.
Lees verder »

Minister Ter Horst (Binnenlandse Zaken, PvdA) pleitte deze week in Het Parool andermaal voor praten met de Talibaan. Zij vindt dat het Westen hiertoe een aanzet moet geven. Dat ergert vooral haar collega-minister Verhagen (Buitenlandse Zaken, CDA) die vindt dat verzoening tussen Afghanen gestimuleerd moet worden door de Afghaanse regering. Hij reageert geprikkeld op de uitspraken van Ter Horst.

Jorrit Kamminga (beleidsmedewerker van de International Council on Security and Development) betoogt in dit opinieartikel dat mooie beloftes van conferenties over Afghanistan (morgen begint een nieuwe conferentie in Londen) weinig opleveren. Geef de Talibaan liever politieke mogelijkheden, stelt hij:

Lees verder »

Verliezen in Afghanistan is ‘geen optie’, aldus de bezwerende woorden van veel Atlantici. Maar Thomas van der Dunk denkt daar in dit opiniestuk heel anders over.

Wat hem betreft is verlies een heel reële optie. De Duitsers kunnen ons dat navertellen, zo weet hij. “Het is ze tweemaal overkomen. Niet toevallig stellen ze zich nu wat terughoudend op.”

De cultuurhistoricus wijst erop dat de feitelijke militaire machthebbers in Pakistan en Afghanistan de inheemse Talibaan gebruiken om Washington chanteren: ‘Geef ons geld om ze te bestrijden, en zeur niet over ‘echte’ democratie, want het alternatief voor ons heet dan sharia.’

Zij zullen de Talibaan dus halfhartig bestrijden, vermoedt Von der Dunk. Want zolang Washington in oorlog is, staat de geldkraan open.

Ook NRC-columnist Ben Knapen gelooft niet in de militaire missie, zelfs niet in wederopbouw. “In Kosovo zitten 3-D’ers (troepen die zich inzetten voor defense, diplomacy and development) nu al tien jaar, het ligt om de hoek, het heeft nog geen 10 procent van het inwonertal van Afghanistan en het wachten is nog steeds op succes.”

Begin deze maand liet voormalig brigadegeneraal P.H. de Vries zijn licht schijnen over een goede exit-strategie, want daar ontbreekt het ook aan: een tweede Srebrenica ligt op de loer, zo waarschuwde hij in dit artikel.

Wat vindt u? Moet het Westen zijn verlies nemen of moet het karwei afgemaakt worden? De redactie is benieuwd naar uw overpeinzingen.

“Vanuit de gedachte dat Afghanistan niets anders is dan een onherbergzame, falende staat, is het een politiek-militair moeras. Om zo’n gebied met 25 miljoen inwoners op te bouwen, zijn tientallen jaren nodig. Als het al lukt. In Kosovo zitten 3-D’ers (troepen die zich inzetten voor defense, diplomacy and development) nu al tien jaar, het ligt om de hoek, het heeft nog geen 10 procent van het inwonertal van Afghanistan en het wachten is nog steeds op succes.”

Aldus Ben Knapen, vandaag in zijn column. Bent u het met hem eens? Reageer op nrc.nl/knapen

Dat de democratie in Afghanistan de afgelopen jaren niet voldoende heeft gewerkt is niet door een teveel aan democratie, maar door de keuze voor louche deals en onder de tafel geritsel met warlords en stamoudsten.

Dat schrijven Bernard Bot (voormalig minister van Buitenlandse Zaken) en Roel Meijenfeldt (algemeen directeur Netherlands Institute for Multiparty Democracy) zaterdag in de opiniebijlage van NRC Handelsblad.

Zij menen dat het Westen zich had moeten verzetten tegen de kieswet, die krijgsheren bevoordeelt en patronagenetwerken versterkt, en tegen de partijdige kiesraad.
Lees verder »

Goed dat de Amerikaanse president Barack Obama extra militairen stuurt naar Afghanistan, maar die extra inspanning heeft alleen effect als ook aan de wederopbouw wordt gedacht. De internationale gemeenschap moet daarom meer doen om voor stabiliteit en vrede in het land te zorgen.

Dat schrijven 20 voormalig ministers van Buitenlandse Zaken in een pamflet. De oproep, een stappenplan voor meer stabiliteit in Afghanistan en Pakistan, is mede ondertekend door Jozias van Aartsen (VVD), thans burgemeester van Den Haag.

Het pamflet komt voort uit de Aspen Atlantic Group, een organisatie die tot doel heeft om voormalig ministers uit verschillende landen te laten werken aan concrete, niet-partijdige beleidsvoorstellen.

Hieronder kunt u de (Engelse) tekst van het pamflet lezen. Reageren kan daaronder. Lees verder »

De strijd in Afghanistan valt militair niet te winnen. Nederland moet het roer omgooien en de politie aldaar gaan trainen.

Dat betoogt Mariko Peters, Tweede Kamerlid voor GroenLinks, vandaag op de opiniepagina.

Voor de meeste Afghanen zijn de Talibaan het probleem niet, zo schrijft Peters. Zij bekommeren zich eerder om het gebrek aan verzoening tussen de facties die de afgelopen decennia het land in puin gooiden.

“Ze eisen verschoning van het politieke toneel en het administratieve apparaat dat door krijgsheren wordt gedomineerd. Ze willen dat er een einde komt aan de criminaliteit, straffeloosheid en het daarmee gepaard gaande klimaat van onveiligheid. De Talibaan spinnen garen bij de ontevredenheid onder de bevolking over de corruptie van de regering en het gebrek aan legitimiteit van Karzai.”

waar militaire oplossingen niet blijken te werken moet dit taaie handwerk [politietraining, red] wel ter hand worden genomen. Historicus Arend Jan Boekestijn betoogde maandag juist dat Afghanistan meer militairen nodig heeft. Niet investeren in opbouwwerk, maar in het handhaven van de orde met geweldsinstrumenten, luidde zijn devies.