Staat er meer op het spel dan onze voetbalreputatie?
Kan het WK onze gebutste natie helen? In 1998 stond Nederland voor het laatst in de halve finale. Sindsdien volgde de ene crisis de andere op: 11 september, de moorden op Fortuyn en Van Gogh, vallende regeringen en electorale verschuivingen naar uiterst links en dan weer rechts.
De politiek heeft in ieder geval gekeken vanavond. “De felicitaties voor Nederland van ambtgenoten komen binnen via SMS”, twitterde demissionair minister Maxime Verhagen (Buitenlandse Zaken, CDA) na afloop van de kwartfinale Nederland-Brazilië (2-1). Het Zuid-Amerikaanse land heeft hem nog niet gefeliciteerd. “Maar dat is begrijpelijk”, besluit de bewindsman met een smiley.
Weerspiegelen
Politiek en WK voetbal. Columnist Frits Abrahams voorspelde het 11 juni al. “Beide onderwerpen nemen elkaars gestalte aan en over een paar dagen zullen we het verschil niet meer zien.” Het Franse elftal kan daarover meepraten. Nadat het door ruzies uiteengedreven was, zei filosoof Alain Finkielkraut dat het geplaagde voetbalteam “een verdeelde natie in onverbiddelijk verval” weerspiegelt.
Grote woorden, maar voetbal is ook groot: vanmiddag waren de kantoren leeg, de terrassen vol en vanavond slaan wildvreemden elkaar op de schouders onder het genot van veel bier. Nederland is uitzinnig. De vraag is: hoelang duurt de roes? En als Nederland de finale wint: hoe zal dat naar binnen en naar buiten uitstralen?
Reputatie
Net als Finkielkraut, wist ook sportcolumnist Auke Kok het voetbal te vermaatschappelijken. “De mentaliteit bij ons nationale spel vertoont opvallende parallellen met de rest van de samenleving”, schreef hij gisteren in NRC Handelsblad. “Luttele weken na de verkiezingsoverwinning van Geert Wilders legt Oranje een spel op de mat dat mijlenver afstaat van de progressieve bravoure waarmee hele generaties zijn opgegroeid.” Kok ziet in Oranje niet meer de zelfbewuste vertegenwoordiger van een handelsnatie. Hij vreesde het ergste als Nederland vandaag zou verliezen. “De voetbalreputatie zal verder afglijden – zoals op politiek gebied al gebeurde.” Het liep anders, getuige de tweets van politici.
De historicus Coos Huijsen gaf in zijn boek De Oranjemythe aan wat het belang is van het spel. “Je kunt geen gemeenschap vormen met alleen abstracte begrippen als vrijheid en democratie”, doceert hij. “Er is ook behoefte aan een emotionele dimensie die zin en betekenis geeft aan het zijn van een gemeenschap.”
Kampioen emotie
Dat onderschrijft Henri Beunders. “Nederland is kampioen emotie in de wereld”, constateert de hoogleraar geschiedenis in zijn boek Publieke Tranen. Beunders merkt op dat het Oranjegevoel is doorgedrongen tot de elite. “De deftig-recalcitrante stem des volks”, noemt hij dat in een interview met De Humanist. Volgens Beunders leven we in een manisch-depressieve heisa-maatschappij, een samenleving die na de sombere jaren tachtig en de ideaalloze jaren ‘90, weer toe is aan actie, temperament en strijd. En Oranje, de kleur die volgens ‘kleur-analisten’ er één is van beweging, warmte, levenskracht en vitaliteit, beantwoordt aan dat oergevoel.
Maar aan dat temperament ontbreekt het nu juist, waarschuwde Auke Kok voor de kwartfinale. “Oranje speelt alsof het spijt heeft.” En die behoudende speelstijl is volgens hem riskant: als we vandaag verliezen, verliezen we dubbel. Nu we hebben gewonnen, luidt de vraag: is deze zege groter dan een historische voetbalprestatie?
Wat vindt u? Is kijken naar het WK meer dan een vrijetijdsbesteding? Doet het echt iets met de psyche van de samenleving? Of maken die sociologen en filosofen ons maar wat wijs?
NB: Dit bericht is geactualiseerd na de wedstrijd. Graag reageren onder vermelding van voor- en achternaam.
vrijdag 2 juli 2010, 10:48 uur
Die kleur oranje mag best eens voor een andere kleur worden ingewisseld. Die is foeilelijk en ik zou me kunnen voorstellen dat een speler die daar wat gevoelig voor is, zou kunnen bedanken voor het Nederlands elftal zolang er niet met een wat meer aantrekkelijke outfit wordt gespeeld. En de combinatie oranje shirt en zwarte broek doet al helemaal pijn aan de ogen.
Zelf zie het liefst alleen Nederlandse spelers in het Nederlands elftal, ook al zou dat leiden tot een wat mindere prestatie. Het is overigens de vraag of op een wat langere termijn een Nederlands elftal met buitenlanders structureel ook sterker zal zijn. Eenheid is een belangrijke facor voor de kracht van een nationaal team en dat wordt bevorderd door er alleen Nederlanders in te laten spelen. En waartoe buitenlanders kunnen leiden bleek uit de beschamende vertoning rond het Franse nationale elftal.
vrijdag 2 juli 2010, 10:50 uur
Dat de politiek en de economie zich zo nadrukkelijk bemoeien met het voetbal vind ik zorgelijk. Ook ik kijk graag naar de wedstrijden en hoop dat Nederland kampioen wordt, maar als we er uit vliegen ga ik weer over tot de orde van de dag.
De economie en de politiek proberen zo’n WK uit te buiten en het land op de kaart te zetten zodat het aanzien stijgt en er meer orders binnen komen.
Dit gebeurt niet alleen in Nederland maar overal.
De elite mag wat mij betreft best met oranje meeleven maar moet niet denken dat het welzijn van de mensheid van sport afhangt, nu begint het zolangzamerhand een religie te worden.
Voetbal moet weer terug naar de basis, dat wil zeggen een spelletje van 11 tegen 11 met een strenge fluitist.
Van mij mag het spelen van de volksliederen afgeschaft worden want daardoor wordt het geheel nog nationalistischer.
En och die filosofen, laat ze maar kletsen, in het veld doet iedere speler zwart of wit het om de eer voor zichzelf en niet voor het vaderland.
vrijdag 2 juli 2010, 11:00 uur
Wat een hoogdravend gedoe om niks! Het is zeker belangrijk om zelf aan sport, of tenminste lichaamsbeweging, te doen, en vaak is het leuk om naar te kijken. Voetbal is amusement voor het grote publiek, maar ook al gaan er gigantische bedragen in om en is het big business geworden, het hoort zeker niet tot de essentialia van het (samen)leven. Ik gun eenieder dat Nederland ver komt in het WK, en daarbij een beetje carnavalbeleving, maar zal ook een zucht van verlichting slaken als die gekte weer voorbij is. Er zijn genoeg werkelijk belangrijke kwesties om ons met recht en reden druk over te maken.
vrijdag 2 juli 2010, 11:08 uur
@ J.J. van der Gulik (1):
Citaat:
“Zelf zie het liefst alleen Nederlandse spelers in het Nederlands elftal,…”
Dat is ook het geval: alle spelers hebben de Nederlandse nationaliteit, zoals ook andere landen alleen spelers met de eigen nationaliteit mogen opstellen! Of vindt u dat Nederlandse spelers per se een relatief licht velletje moeten hebben?
vrijdag 2 juli 2010, 11:31 uur
Massapsychose met een effect dat niet verder strekt dan de laatste overwinning, en daarna gaat iedereen weer over tot de orde van de dag.
.
Ons nationale elftal wordt (net als overal) bijeengeharkt met miljonairs die elders hun kunstje opvoeren, maar die toevallig dezelfde nationaliteit hebben. Daar een reputatie aan op te hangen lijkt me nogal mager, maar tegenwoordig heeft het klootjesvolk niet veel nodig om een identiteit aan te ontlenen, en waar hersens ontbreken staan ledematen in hoog aanzien.
Morgen weer een dag, met al dat oranje in de kliko en Duitsland-Brazilie in de finale
vrijdag 2 juli 2010, 11:51 uur
Reactie 1 is natuurlijk te belachelijk voor woorden. Iedereen moet natuurlijk zelf weten wat zij/hij doet, maar mijn voorstel zou zijn om niet in te gaan op de reactie. Heeft toch geen zin en daar wacht deze persoon juist op. Als ik me niet vergis – en al dat zo is, maak ik graag excuses – is deze persoon vaker op dergelijke wijze actief op internet.
vrijdag 2 juli 2010, 11:55 uur
Waarom voetbal helemaal nergens over gaat.
Zoek een buurjongetje of een neefje of zo met een spelcomputer en een voetbalspel. Laat ‘m dat spel spelen en ga luisteren naar het commentaar. U zult merken dat het door de spelcomputer bedachte commentaar in niets te onderscheiden valt van commentaar bij een door mensen gespeelde wedstrijd, zelfs de stem is die van een bekend voetbalverslaggever.
Dus, zou je op de radio naar een voetbalwedstrijd luisteren dan hoor je geen verschil meer tussen een neefje met spelcomputer en 22 volwassen, overbetaalde en over het paard getilde druiloren.
Dus, een neefje en een spelcomputer bepalen de psyche van de samenleving.
Maar het kan nog veel cultuurpessimistischer.
De spelcomputer is namelijk ook prima in staat om zonder neefje een wedstrijd te speele, inclusief commentaar. Het neefje heb je alleen maar nodig om de spelcomputer aan te zetten en aan de tv te hangen.
vrijdag 2 juli 2010, 13:03 uur
Geef het volk brood en spelen. Sinds de Romeinen zijn we nog niet wijzer geworden.
vrijdag 2 juli 2010, 14:47 uur
Ik wil niet heel onaardig doen, maar dit is niet echt inhoudelijke ‘sociologie,’ noch erg informatieve maatschappij-kritiek. Er worden een aantal kreten gebruikt die vermoedelijk herkenbaar zijn voor het ‘brede publiek’, maar ik kan nou niet zeggen dat ik begrijp waar de auteur heenwil, of waar deze zich zorgen over maakt. Als het NRC graag iets aan wil kaarten, kan zij dan in vervolg niet iets beter schrijvende relschopper vragen om een opiniestuk? Dit rooit nergens op.
vrijdag 2 juli 2010, 14:51 uur
Het is leuk geprobeerd, maar natuurlijk gelul van een dronken aarbei. Onze voetbalreputatie staat niet op het spel, niet met een enkele wedstrijd of een enkel toernooi, en daarmee ook onze reputatie op om het even welk ander gebied niet.
Het leggen van dit soort verbanden is een ernstige vorm van ‘hineininterpretieren.’ Wint een Nederlander morgen de proloog en over twee weken een bergritje, dan is de kleur geel ineens weer helemaal top, en zijn wij een volk van noeste stoempers die als onverzettelijke klimgeiten de alpentoppen bestormen. Er schiet mij voor die gelegenheid zo een twee drie geen econo-politieke vergelijking te binnen, maar daar hebben de columnisten nog een dag of veertien e tijd voor.
Het is juist dit soort hysterische mediaklets die in hoge mate bijdraagt aan het beeld dat Nederland een ‘manisch-depressieve heisa-maatschappij’ is. Het is niet zo, maar het wordt er van gemaakt.
Nederland was, is en blijft een dodelijk saaie uithoekje.
vrijdag 2 juli 2010, 15:46 uur
Terzijde merk ik op dat ik een veel hogere pet op heb van filosofen, dan van sociologen. Het oorspronkelijk denken, met ethica en logica als richtsnoeren, vereist nu eenmaal meer begaafdheden van gepsychologiseerde kudde-bestudering, dat teveel niet-bestaande gemiddelden met zich meebrengt.
Wat mij echter erg aanspreekt, is de constatering van het gebrek aan ‘temperament’, hetgeen sowieso altijd al een zwakte van de Nederlander en diens samenleving is en was.
De jaren met Balkenende als premier, de opkomst van VVD en PVV en de huidige chicanes van het CDA, maken duidelijk dat deze zwakheid momenteel eerder toe – dan afneemt. Deze, door lafheid en gebrek aan creatieviteit ingegeven, tendens is ook te herkennen in naar het midden schuivende overige partijen.
Het zit inmiddels zo diep, dat ook andere maatschappelijke uitingen als kunst, theater en sport. slechts op kille cijfers beoordeeld worden, maar geen ogenblik kunnen bekoren.
Een nieuwe, eigentijdse, variant op de jaren 1968 – 1979 (ongeveer) is een noodzaak ! Het sompige, bugerlijke, fantasieloze boekhouden is Nederland reeds vaker fataal geworden.
Als Nederland de strijd in de belangrijkste bijzaak in de wereld verliest, komt dat mede door die beschetenheid, het gebrek aan lef en flair.
vrijdag 2 juli 2010, 17:03 uur
Het is rust. ‘We’ staan een-nul achter. Net ‘te traag’ in ons spel tegenover de individuele klasse van de Braziliaan. Belgische tv natuurlijk want op de Nederlandse zender zijn de commerciele boodschappen natuurlijk altijd belangrijker dan de analyse en de spelherhalingen.
Waarmee we weten waar het in het Nederlandse ‘spelletje’ werkelijk om gaat. Om de knikkers, de gadgets van AH en Super de Boer.
Ach het Nederlandse nationalisme en de Nederlandse trots?
En nu maar ‘hopen’ op een bevlieging van Geesink in de Tour?
vrijdag 2 juli 2010, 17:52 uur
Ja, dat denken jullie 84% van Nederland nu wel, maar dan begrijpen jullie niet dat voetballen belangrijk is.
Wat voor nationale uitingen kennen wij als Nederlanders nu helemaal? Waar zijn we nu trots op als land? Toch helemaal niks. Dat Nederland bestaat, daarover zal niet bijna niemand willen discussiëren, maar jullie staan naar een dood paard te kijken. Het paard ‘Staat der Nederlanden’, het staat op z’n poten in de wei maar het eet niet. Een Argentijnse mevrouw heeft al eens gezegd dat volgens haar het paard dood is. En als er toch ergens in de wereld een land is waar ze alles van paarden en koeien weten, dan toch wel Argentinië.
Vragen jullie, 84%, je nooit af waarom we het lijkt of het paard dood is? Is het paard soms getraumatiseerd? Heeft het paard geen trots, geen besef van eigenwaarde? Moet het paard niet in psychotherapie?
Mochten we van Brazilië verliezen, dan is heel het land in rouw. Van de NRC-respondenten vindt 84% dat niet belangrijk: morgen gaan ze gewoon weer door met ondernemertje, advocaatje, makelaartje, doktertje spelen, om met geld verdienen. Jammer, want zo schiet het niet op. Zo bewijzen ondernemertje, advocaatje, makelaartje, doktertje het gelijk van die mevrouw uit Argentinië: het paard is dood! Nederland als het land van het dode paard. Kunnen jullie met die gedachte leven, Nederland als het land van het sprakeloze paard, Nederland als het land van het dode paard?
vrijdag 2 juli 2010, 18:08 uur
7-Sander van der Wal—Het hele leven gaat nergens over, anders dan de invulling die we er zelf aan geven, en daarbij is het nog altijd beter op de bal dan op de man te spelen
.
vrijdag 2 juli 2010, 18:31 uur
Ik heb net even buiten gekeken maar alles is nog hetzelfde.
vrijdag 2 juli 2010, 18:45 uur
Misschien bedoelt #1 hiermee uitsluitend spelers die in de Nederlandse competitie spelen?
Dan zijn uw opmerkingen futiel want dan doen we in geen elk toernooi van belang meer mee – als Oranjeteam.
Oranje is, leuk vinden of niet, al erg lang onze “nationale” landenkleur die teruggaat tot vooroorlogse racewedstrijden.
En zo lelijk is het niet: slechts de mensen die er verkleed in lopen en die plastic rommel is niet om aan te zien.
Maar daarvoor maakt de kleur weer niet uit.
vrijdag 2 juli 2010, 19:16 uur
VOLVIO LA MACINA NARANJA
Wordt er in Latijns Amerika geroepen.
Als eerste advies voor JJ van der gulik
Koop een ouderwetse zwart-wit tv en je probleem is opgelost.
Sport draagd wel degelijk bij aan het maatschappelijk eenheidsgevoel.
Nederland en het Nederlandse elftal heeft hier altijd in hoog aanzien gestaan.
Het is daarom jammer dat er de laatste jaren weinig terecht kwam van het Nederlandse voetbal.
En idd kan je zeggen dat we over het paard getild waren/zijn.
Nu wordt het tijd om onze schaamte te verruilen voor de oude vechtlust.
Het elftal is goed op weg.
Helaas als ze het niet tot kampioen schoppen,maar er zit weer leven in het voetbal.
Op straat spreken mensen je aan hier en wensen je succes.
Geeft toch een fijn gevoel.
Alleen voor de Nederlanders in Brazilie is het even geen oranje shirt aan nu.
Zeker is wel dat de prestaties van het Nederlandse elftal goed gewaardeerd wordt en helpt bij vriendschappelijke banden.
Spyche?
Zeker
vrijdag 2 juli 2010, 20:05 uur
@ Maria Pekelharing (5):
Eén ding is zeker: voorspellende gaven heeft u niet.
vrijdag 2 juli 2010, 21:10 uur
Gebruik voetbal voor morele verbetering
Het enthousiasme voor voetbal wijst denk ik op een behoefte aan het uiten van bepaalde gevoelens die op andere manieren in onze samenleving mogelijk minder ruimte krijgen. Bijvoorbeeld groepsband en solidariteit die in onze individualistische samenleving sterk zijn verminderd. En enthousiasme dat in andere situaties soms veroordeeld wordt als ‘uncool’ of kinderachtig. En de uitbundige kleding van voetbalfans wijst er mogeijk op dat sommige mensen de geldende moderegels te onvrij vinden.
Gebruik voetbal om de algemene mentaliteit bij de bevolking ten goede te veranderen op de volgende manieren:
Geef elke profvoetballer een dubbel minimumloon. Geef de rest van het geld aan goede doelen.
Verplicht pestpreventieprojecten op amateur-voetbalclubs.
Artiesten moeten aantrekkelijke positieve morele voorlichting geven tijdens voetbalwedstrijden en voorlichting over conflictbemiddeling.
Laat voetballers teksten op hun kleding dragen over geweldloosheid.
Verbied alcoholreclame in voetbalstadions.
Verbied alcoholmerken als naam voor een voetbalstadion.
Houd alcoholcontroles bij toegang tot voetbalstadions.
Voetballers moeten publiek oproepen om zelf regelmatig te sporten.
vrijdag 2 juli 2010, 21:11 uur
Het is gewoon leuk om te winnen. Als we verloren hadden waren we allemaal even depri geweest en daarna over tot de orde van de dag.
vrijdag 2 juli 2010, 21:19 uur
Terwijl iedereen kijkt naar het voetbal, rost het demissionaire kabinet er nog een aantal zaken doorheen.
Maar we zien wel He !!!
vrijdag 2 juli 2010, 21:41 uur
@J.J. van der Gulik
Pot verdikke!!!! Wat een racistische opmerking. Omdat sommige van de Nederlandse spellers een kleurtje hebben zijn ze meteen buitenlanders voor jouw!!!!!
WoW! Jij bent een levende bewijs dat integratie alleen een stok is om gekleurde Nederlanders mee te slaan.
vrijdag 2 juli 2010, 22:35 uur
Qua cultuur zijn we niet echt één natie, een volk, te noemen, dat zijn we ook nooit geweest. We vormen een samenraapsel van zoveel verschillende groepen mensen. Als geheel hebben we geen identiteit zoals andere landen die wel kennen. Dus dan krijg je binding op andere niveaus zoals dat we direct zijn en luidruchtig en dus die Oranje gekte. Want blijkbaar is er wel behoefte aan iets. Daar moeten we het gewoon maar mee doen. Je kunt tenslotte niet alles hebben.
vrijdag 2 juli 2010, 23:32 uur
@J.J. van der Gulik, wat een in en in naargeestige reactie. Omdat het nederlandse elftal uitsluitend voetballers kent met een nederlandse nationaliteit kan ik me niet aan de aandacht onttrekken dat hij/zij hier doelt op de mogelijke voor-ouderlijke afkomst van sommige voetballers. Met zo’n instelling kan het inderdaad nog even duren voordat dit soort droefgeestige gedachtes de wereld uit zijn.
vrijdag 2 juli 2010, 23:38 uur
Alsof dit de PVV-schande zou kunnen wegpoetsen. Politiek is iets anders dan voetbal.
zaterdag 3 juli 2010, 02:44 uur
Ik heb er een hard hoofd in dat Nederland in één jaar én een dikke overwinning voor de PVV én een dikke overwinning op het WK kan halen.
Maar met zoveel mazzel, wie weet komt PVV-VVD-CDA er nog en kunnen we eindelijk de wonden gaan helen.
zaterdag 3 juli 2010, 07:36 uur
Meestal kan het voetbal me niet zo deren. Toen NL gisteren op achterstand stond vond ik het wel licht jammer maar besteedde er niet veel aandacht aan. Maar toen men voorstond en de tijd naar het einde naderde, kwam er toch een soort trilling in me. Ik hoopte van harte dat NL zou winnen. Emotie. Indentificeren. Basis-gevoel van stammenrivaliteit (leve de eigen groep). Niet zo erg, denk ik.
Zo lang de idioten met bier en laag EQ maar niet bushokjes gaan vernielen en andere ongeregeldheden die eerder voorkwamen.
Het was wel leuk geweest als Ghana wereldkampioen was geworden. Wij hebben ons EK feestje al gehad. Maar Uraquanistan won. Ik ben al middelmatig qua leeftijd en herinner me nog het blauw-wit van Argentinie in de tijd van de Kerkhof. Was ik daarom voor Ghana (Ur speelde in het blauw/wit)?
Ik denk wel dat het iets met de psyche van de samenleving doet – het confronteert met het feit dat we een groep zijn. Jacque Janssen-van Driel kan verbaasd naar zijn buurman kijken die zijn woning oranje maakt en vice versa over die koele bekakte kikker, maar het verbroedert wel enigzins. Net zoals een plotselinge hevige sneeuwbui op straat verbroedert – de glimlach naar de passant die ook overvallen is.
zaterdag 3 juli 2010, 08:19 uur
Verander sport ten gunste van betere samenleving
En als je wint met voetbal, wat vier je dan? Dat jouw land de duurste spelers en trainer heeft kunnen kopen? En misschien ook het beste dopinggebruik en overtredingen heeft kunnen camoufleren? Of misschien zelfs spelers van de tegenpartij heeft omgekocht?
Ik vind dat er geen buitenlandse spelers en trainers moeten mogen worden gekocht.
Het WK-Voetbal werkt via het conflictmodel. Het is een soort geritualiseerde nagespeelde oorlog. Ik vraag me af of dat de wereldvrede dichterbij brengt of juist niet.
Denk creatief mee over heel andere nieuwe vormen van voetbal en andere sporten, die maatschappelijke verbeteringen kunnen ondersteunen.
(Zie ook mijn bericht 19 hierboven.)
zaterdag 3 juli 2010, 08:21 uur
Waar we het liever niet over hebben:
Voetbal kost de Nederlander handen vol geld, wij betalen met z’n allen de peperdure spelers. Er is vrijwel geen club meer in ons land die niet geniet van een miljoenen steun. Alleen de vlaggetjes en toeter verkopers varen er wel bij.
Waar we het ook liever niet over hebben is het feit dat de PVV zaken benoemd die alleen door een groot deel van de politieke partijen als schandalig wordt benoemd. Was het maar waar dat ook de overige partijen de koe eens bij de horens pakten, dan eerst zal er weer een Nederlands klimaat ontstaan, een maatschappij die niet, zoals bij voetbal, de gewone Nederlander handen vol met geld kost en waar geen enkele verbetering in is waar te nemen. Met het voetbal zullen we er achter komen dat de miljoenen salarissen voor de spelers op termijn onbetaal zullen zijn. Ook onze samenleving is bijna onbetaalbaar geworden.
zaterdag 3 juli 2010, 11:27 uur
Wat een overdreven geschreeuw en gegil. Wat een psychose. Dom massagedoe. Maar ja,er moet iets zijn. Geen kerkgang meer,dan maar voetbalreligie. Wel duur. Geld zou beter besteed zijn aan mensen die ,die in het allerergste geval niet eens schoon water hebben om te drinken.Het nieuwe Geloof is voetbal. Amen.
zaterdag 3 juli 2010, 12:00 uur
Oranje is mijn favoriete kleur. Ik vind het geweldig dat het elftal, dat geheel uit Nederlanders bestaat (J.J. van der Gulik komt wat dat betreft helemaal aan zijn of haar trekken – wat is dat voor naam trouwens: “van der Gulik”???) deze kleur dragen. Helemaal top!
zaterdag 3 juli 2010, 12:27 uur
“Doet het WK echt iets met de psyche van de samenleving?”
evenzoveel als een paracetamolletje doet
met de hoofdpijn: symptoomverdoving.
zaterdag 3 juli 2010, 12:33 uur
@ jj. van Gulik 2.7 10.48
Foei jj van Gulik. U moest zich schamen
zaterdag 3 juli 2010, 12:38 uur
@ jj van gulik (vervolg)
Maar kijk uit: al dat schaamroond op uwe oerHollandsche kaken zou weleens de indruk
kunnen geven dat u van allochtone (lees: Indiaanse)
makelij… Met als consequentie dat u zich zelf
het land uit knikkert.
zaterdag 3 juli 2010, 13:43 uur
Ik ging om de wedstrijd te bekijken op weg naar iemand, die net niet thuis was. Ik pakte later de fiets; toen ik bij een dorp aankwam, waar gekeken was naar het voetbal, werd ik omhelst door iemand die ik nooit eerder gezien had, dat Nederland had gewonnen. Ze vroegen me of ik blij was, en ik zei ja, ik vond het leuk. Het dorp geeft te denken, het was dit jaar 777 jaar oud. We moeten het ruim zien.
zaterdag 3 juli 2010, 14:32 uur
Zeker staat er meer op het spel: Voetbal is een vehikel voor ondernemers die de FIFA dicteren hoe en wat en omdat het veel geld in het laadje brengt zijn regeringen bereid om ook deze doctrine aan haar bevolking op te leggen.
En wat denk u hiervan: Steeds als ik toevallig al zappend op TV op Nederland 1 kwam, zat daar steevast onze pratende tomaat van Gelder met gasten te praten over voetbal.
Maakt niet uit hoe laat, dit circus gaat 24/7 door.
Heerlijk toch?
zaterdag 3 juli 2010, 14:42 uur
@ J Ouendag
Uraquanistan?
denkt u dat dat land in het midden oosten ligt of zo?
Uruguay is het buurland van Argentinie
Een interland Uruguay-Argentinie is te vergelijken met Nederland-Duitsland.
Uruguay heeft veel weg qua mentaliteit van Nederland.
We hebben gister samen genoten van de 2 wedstrijden en kijken uit naar wat komen gaat.
Wordt het een favoriete finale voor Uruguay tegen Argentinie of wordt het Nederland-Duitsland
Mischien wel Nederland-Argentinie weer.
Wat er ook gebeurd vandaag en dinsdag,men is hier blij weer bij de eerste vier te zijn wat al in geen 40jaar gebeurd is.
Mocht Uruguay van Nederland verliezen dan gaan ze hier(in de plaartselijke kroeg) voor Nederland juichen in de finale.
We gaan dinsdag lekker samen kijken.
Jammer dat Suarez er niet bij is.
Maar ja, hij heeft zich genoeg bewezen en door z,n handsbal heeftie toch mooi Uruguay de kans gegeven.
Dat kan hier nog,zonder elkaar de hersens in te slaan gelukkig.
En even voor de duidelijkheid.
Uruguay zijn die mannekes in celeste/zwart
celeste is lichtblauw
begrijgt u J Ouendag?
Uitslag voor dinsdag?
iig goals van Sneyder,Robben en Forlan denk ik.
hopelijk nog van “el Loco” en van Persie
lekker veel juichen
zaterdag 3 juli 2010, 15:11 uur
18-Olav Meijer—Zoals u zelf al aangeeft: voetbal gaat nergens over, dus waarom zou een voorspelling in dezen dat wel moeten doen, daar krijg je maar uitslag van. Overigens was het geen voorspelling, maar wensdenken, je moet een ander ook iets gunnen. U ziet: uw zekerheden zijn de mijne niet, maar dat wisten we al.
zaterdag 3 juli 2010, 15:12 uur
Wat zijn er toch veel “weg-met-ons” mensen in dit kleine landje!
En dan al deze “semi-intellectuele” reacties. Waar kleine mensen groot in willen “lijken”. En dan elkaar maar kleineren. Sommigen hebben kennelijk te lang in de pekel gelegen.
Wees toch eens blij met blije mensen!
Gun iedereen toch zijn eigen “cultuur”.
zaterdag 3 juli 2010, 15:23 uur
“ Wat vindt u? Is kijken naar het WK meer dan een vrijetijdsbesteding? Doet het echt iets met de psyche van de samenleving? Of maken die sociologen en filosofen ons maar wat wijs? “
VRAAG: “Is kijken naar het WK meer dan een vrijetijdsbesteding?”
ANTWOORD: Ja. Kijken naar voetbal en vooral naar de analyses over voetbal en wat daar allemaal bijhoort, is voor mij steeds meer een manier om “betekenis te tanken” geworden. Ik keek vroeger stukken minder naar voetbal en al helemaal niet naar praatprogramma’s erover.
Over voetbal praten mensen namelijk die veel, zo niet alles van voetbal weten. Dat wil niet zeggen dat ‘ze’ er geen onzin over zouden kunnen uitkramen, maar dat wordt dan meestal direct weersproken en weerlegd door lieden die er iets zinniger onzin over te berde kunnen brengen.
Bovendien kan iedereen de resultaten van voetbalstrategieën, -tactieken, -opstellingen en de achterliggende filosofieën met eigen ogen zien en verifiëren.
Dit in schrijnende tegenstelling tot hetgeen er gewoonlijk door (Nederlandse) politici wordt beweerd en gezwateld. Want ik vergelijk voetbal en politiek tegenwoordig met elkaar, omdat ik langzamerhand geloof dat er een soort van communicerende-vaten-principe aan ten grondslag ligt: hoe rampzaliger de politiek-sociale situatie in een land en hoe armoediger en aftandser de politici, hoe fanatieker grotere delen van de bevolking zich op het voetbal concentreren – als compensatie, vermoed ik. Daar is ook het hooliganism mee verbonden, denk ik. Mensen willen toch ergens mee en in serieus worden genomen.
Een voetbaltrainer die er niets van bakt, moet tenslotte zijn biezen pakken en iets anders gaan doen – zie bijvoorbeeld Marco van Basten (die desondanks toch een geweldige voetballer blijft). Voor een voetballer idem dito.
Kom daar in de politiek eens om; de grootste brekebenen en krankzinnigste kneuzen kunnen eindeloos op dat pluche blijven kleven en een ongelooflijke schade aanrichten. Bijna niet te geloven gewoon. Politici zijn bijna niet meer op hun inhoudelijke capaciteiten te waarderen of op prestaties af te rekenen. Dat komt natuurlijk omdat ze veelal geen inhoud hebben, maar toch ook omdat ze die innerlijke leegheid curieus genoeg mogen verbloemen achter ontelbare persona, schijnpersoonlijkheden en mombakkessen. Aan dit laatste werken de media volop mee, helaas. Zelden vraagt een journalist echt door op de evidente onzin die menig pratend hoofd debiteert.
Nederlandse voetbalcoaches zijn wereldwijd bekend en befaamd.
Sommige Nederlandse politici zijn intussen wereldwijd berucht, maar dat heel iets anders en dat kunnen we missen als kiespijn.
Dus voetbal is voor mij, behalve genieten van esthetisch mooi spel door atleten, steeds meer een betekenisvolle wereld gaan uitmaken vanwege de samenhangende verhalen daaromheen. Het luisteren naar personen die vanuit degelijke historische en technische (parate) kennis over een onderwerp praten dat hen zichtbaar nauw aan het hart ligt, vind ik op zich een vorm van ontspanning.
Mijn volgen van het voetbalgebeuren gebeurt dus deels ter compensatie voor de toenemende zinloosheid die tiert in de biotoop die eigenlijk de eerste en hoofdrol zou moeten spelen in ons leven: de politiek.
De politiek houd ik nauwlettend bij – hetgeen me weer dubbel ergert vanwege de tijdverspilling die ik het eigenlijk vind – om geïnformeerd te blijven, maar die geïnformeerdheid betreft hoofdzakelijk notoire nonsens en natte nekklets. Vandaar mijn irritatie jegens het politieke gebeuren. Dat is pas ècht niet om aan te gluren of naar te luisteren.
VRAAG: “Doet het echt iets met de psyche van de samenleving?”
ANTWOORD: Jazeker doet het dat. Over wat en hoe zou een serie discussies nodig zijn en niet een digidiscussie als deze.
VRAAG: “Of maken die sociologen en filosofen ons maar wat wijs? “
ANTWOORD: Dat zou zo maar kunnen, want sociologen en filosofen zijn nu eenmaal geen cultureel antropologen.
Maar, degenen die ons het vaakste iets (niet veel zaaks) wijs willen maken zijn natuurlijk die zich als politicus afficherende lummels en lapzwansen. Zeker wanneer een specimen uit die biotoop over voetbal gaat twitteren en kwetteren.
Kijk naar de fransozen en de heisa rond hun nationale elftal, maar denk ook aan de zompige spionage soap momenteel in de VS. Daarmee proberen marketeers, framers, spindoctors en wat al niet voor vage figuren nog meer, ongetwijfeld de aandacht af te leiden van die olieramp in de Golf van Mexico – en het afghaanse militaire moeras erbij.
Maar het leuke is bij deze laatste affaire weer, dat die russische “spionnen” aan de andere kant ook weer best spionnen zouden kunnen zijn. Alleen zijn ze dan op een heel andere wijze met heel andere dingen bezig dan waarmee wij spionnen gewoonlijk associëren. Het infuseren van (ideologische) desinformatie zal minstens net zo belangrijk worden – of reeds zijn – als het ontfutselen van technische know how destijds was.
De Russen – en vermoedelijk ook de Chinezen en Indiërs – zouden dat weleens al heel goed door kunnen hebben. De Israëli weten het al langer. Alleen Europese landen als Nederland zullen er wel weer nog geen flauwe sjoege van hebben. Maar ja, wat wil je ook met zulk abominabel onderwijs als het onze.
VRAAG: “Of maken die sociologen en filosofen ons maar wat wijs? “
ANTWOORD: Dat zou zo maar kunnen, want sociologen en filosofen zijn nu eenmaal geen cultureel antropologen.
Maar, degenen die ons het vaakste iets (niet veel zaaks) wijs willen maken zijn natuurlijk die zich als politicus afficherende lummels en lapzwansen. Zeker wanneer een specimen uit die biotoop over voetbal gaat twitteren en kwetteren.
Kijk naar de fransozen en de heisa rond hun nationale elftal, maar denk ook aan de zompige spionage soap momenteel in de VS. Daarmee proberen marketeers, framers, spindoctors en wat al niet voor vage figuren nog meer, ongetwijfeld de aandacht af te leiden van die olieramp in de Golf van Mexico – en het afghaanse militaire moeras erbij.
Maar het leuke is bij deze laatste affaire weer, dat die russische “spionnen” aan de andere kant ook weer best spionnen zouden kunnen zijn. Alleen zijn ze dan op een heel andere wijze met heel andere dingen bezig dan waarmee wij spionnen gewoonlijk associëren. Het infuseren van (ideologische) desinformatie zal minstens net zo belangrijk worden – of reeds zijn – als het ontfutselen van technische know how destijds was.
De Russen – en vermoedelijk ook de Chinezen en Indiërs – zouden dat weleens al heel goed door kunnen hebben. De Israëli weten het al langer. Alleen Europese landen als Nederland zullen er wel weer nog geen flauwe sjoege van hebben. Maar ja, wat wil je ook met zulk abominabel onderwijs als het onze. Gelukkig dat we uitblinken in voetbal, nietwaar. Wat koop je tenslotte voor een kennismaatschappij of een kenniseconomie……
zaterdag 3 juli 2010, 18:34 uur
Snelle quiz voor #1 (antwoorden binnen) 10 seconden): wie was de eerste Nederlandse voetballer die betaald voetbal in het buitenland ging spelen?
Voor #10 die zegt: “Nederland was, is en blijft een dodelijk saaie uithoekje”.
Wat heb ik aan mijn klomp/pet hangen? Met 80 jaar oorlog tegen Spanje? Met Rembrandt, Frans Hals, Jan Steen, Karel Appel, etc.? Eerste land met homohuwelijk? Niks saai hoor.
zaterdag 3 juli 2010, 19:40 uur
Nu de Braziliaan zichzelf voorbij gelopen is lonkt Duitsland. En zo wordt, als we die finale halen en daar tegen onze buren spelen, voetbal toch weer even echt voer voor de sociologen en filosofen onder ons.
#41 helemaal zeker ben ik niet, maar is het niet Faas Wilkens? Die ging in Italie voetballen geloof ik.
zaterdag 3 juli 2010, 19:41 uur
Zoals met alles,zo gauw er een mogelijkheid is voor de kapitalist,om munt te slaan uit een emotionele situatie,zoals voetbal,omdat er anders niets meer over schijnt te zijn voor de nationale trots,dan zijn ze er als de kippen bij en exploiteren die kans tot het uiterste en wordt alles tot het uiterste uitgemergeld.Uiteindelijk erkent een kapitalist geen grenzen,religies of culturen,alleen de Mammon en zijn eigenbelang;de bevrediging van de macht- en hebzucht.In plaats van de mensheid korter bij elkaar te brengen en de verschillen te overbruggen,wordt het ‘divide et impera’ (verdeel en heers) systeem ingeschakeld,dat zo succesvol geweest is altijd voor het Britse imperium.Het is het tegenovergestelde van ‘Concordia res parvae crescunt’(eendracht maakt macht),zoals dat stond geëtst in het oude wapen van de Nederlandse Republiek.Er wordt teveel emfaze gelegd op anderen de loef afsteken i.p.v. met anderen samenspannen.Onderlinge competitie is gezond,maar waarom moet dat tot het uiterst negatieve doorgevoerd worden?Zekere mensen hebben zekere talenten,die anderen niet hebben en vice versa.Het is veel geest- en cultuur-verrijkender,om verschillen te celebreren dan overeenkomsten.Compassie is waar de wereld tegenwoordig erg in tekort schiet.Ben ik nu verondersteld een beter persoon te zijn,omdat Nederland won van Brazilië?Ik heb er toch niets aan bij gedragen?Kijk eens naar dat belachelijke gedrag van de FIFA over die oranje jurkjes.En waarom?Omdat er een Amerikaanse bierbrouwer kapitalen uitlegde,om de hoofdsponsor te zijn.Beseft hier niemand,dat wij voor die onzin moeten betalen?Ik zou liever m`n centen gespendeerd hebben aan die arme Afrikanen,waaraan de kans werd ontnomen,om een paar extra centen te verdienen.Maar in de plaats werden ze verdreven door die FIFA maffia.Zijn de Afghanen,de Irakezen,de Pakistanen of de Palestiniërs nu beter af,omdat Nederland won van Brazilië?Zouden zij in hun individuele vluchtelingenkampen zitten te juichen over die overwinning,of hebben die meer dringende problemen,om op te lossen,zoals de drang,om nog weer een dagje te overleven,of hopen,dat het folteren stoppen gaat,of dat ze genoeg te eten hebben?Onze prioriteiten zijn net zo door elkaar als de maaltijd van een kermishond.
zaterdag 3 juli 2010, 19:48 uur
@ 28 Interessant punt, die geritualiseerde oorlog.
Maar dat hoeft niet erg te zijn. Oorlog en nationalisme horen in het verleden, en dat mag best een plekje in het nu krijgen.
Net als carnaval. Maar daarna weer met wezenlijke dingen aan de gang.
zaterdag 3 juli 2010, 22:08 uur
Leuk die voetbalgekte. Ik ben helemaal niet zo’n voetbalfan en kijk nooit voetbal behalve bij EK en WK, maar dat mensen meeleven, enthousiast worden en emotie laten zien vind ik wel mooi. In ons stijfe ‘doe maar normaal’ landje is dat een welkome afwisseling. Lang heb ik de intellectueel uitgehangen (ja ik lees NRC en heb een universitaire opleiding) die boven ‘het gewone volk’ stond dat zo meeleefde met het voetbal. Nu moet ik zeggen: sport is mooi en een beetje leven in de brouwerij is een stuk beter dan onderdrukte emoties. Misschien helpt het dat ik een Mexicaanse vriendin heb die gek is van voetbal. Hup Holland!
zaterdag 3 juli 2010, 22:21 uur
Bewondering voor voetbal staat los voor bewondering van een land. Brazilië speelde al prachtig voetbal toen het nog een dictatuur was die indianen uitroeide, dat maakte het er niks minder om. En nu genoot ik enorm van het Nederlandse spel in het laatste half uur en vind de oranjegekte voor het eerst sinds jaren weer LEUK. En ik was verbaasd over mezelf hoeveel lol ik ineens die middag had (ik vond mezelf terug op straat terwijl ik ‘Oh prachtvolle gloed dezer eeuw’ zong, en ik had niks gebruikt!) En dat staat voor mij los van de kabinetsformatie, van de PVV, van bezuinigingen, van Paars-plus, van etc. etc. Alles hoeft toch niet met alles te maken te hebben?
zondag 4 juli 2010, 00:11 uur
“Nederland is kampioen emotie in de wereld”
Een volkomen absurde claim, want waar het emotie aangaat, staat Nederland volgens mij zo’n beetje onderaan de ranglijst. “Nederland is kampioen emotieloosheid” is veel gemakkelijker te onderbouwen en conform de reputatie van de Nederlanders wereldwijd. Nederlanders horen tot de koelste, minst gepassioneerde, meest zakelijke volkeren ter wereld. Gisteren zag ik een discussie op televisie over de slavernij en slavenhandel. Hoe extreem zakelijk en emotieloos de Hollandse historicus hierover sprak werd door de anderen als schokkend ervaren. Ook de zogenaamde Nederlandse tolerantie wordt door buitenlanders vaak gezien als een gebrek aan bekommernis. Nederlanders prijzen zichzelf om hun redelijkheid, maar veel buitenlanders vinden die koelheid een beetje beklemmend.
Zoals voetballers wedstrijden spelen om te weten wie ze tot kampioen uitroepen, zou Beuners minstens wat landen moeten vergelijken, voordat hij tot zijn conclusies komt, maar hij schrijft slechts over ontwikkelingen binnen Nederland zelf. Wat zegt dat nou over zo’n kampioenschap? Ieder kan zelf bedenken (vergelijk volk met volk) hoe emotioneel volkeren zijn. Hoe hoog scoren Nederlanders in uw visie? En wie is Kampioen Emotie?
zondag 4 juli 2010, 00:46 uur
Gezien de verkiezingsuitslag let het volk in ieder geval beter op hun spelen dan op hun brood (zie Cammaart;8)
zondag 4 juli 2010, 00:49 uur
T.a.v. de opmerking van Kammaart (8) en de verkiezingsuitslag dient gezegd dat het vol beter op hun spelen let dan op hun brood.
zondag 4 juli 2010, 02:21 uur
@ Jerry Mager (40):
De makke van de politiek is nu eenmaal dat er geen scheidsrechters als Leo Horn zijn.
Zou u als niet-filosofisch en niet-sociologisch ingestelde cultureel antropoloog –u zegt het maar liefst twee keer, om het ons goed in te prenten- er misschien iets in zien een politiek scheidsrechtersklasje op te richten?
zondag 4 juli 2010, 10:35 uur
Over wat BTKN is: het BijTanKeN van BeTeKeNis
(met dank aan Jerry Mager)
Gisteren ging ik op bezoek in het ziekenhuis. In Italië – waar ze niet alleen problemen hebben met de politici en hun daden maar ook nog met de voetballers, terwijl, als ik denk aan genieten van esthetisch mooi spel door atleten ik vooral aan Italiaanse voetballers denk en niet aan Hollandse voetballers, waarvan ene Van der Gulik wil dat ze ook nog allemaal op klompen lopen. Hier in I zijn naar het ziekenhuis gaan nog wat grotere afstanden dan in NL dus ik moest onderweg even bijtanken. Ik kwam daardoor iets later aan dan afgesproken, maar uitsluitend dankzij dit bijtanken had de patiënt zijn bezoek.
Kun je betekenis bijtanken? Bij voetbal wel te verstaan! (Het moet wel bijtanken zijn Jerry, want je hebt in je leven al zoveel betekenis mogen ontvangen.) Ik weet het niet. Terug van het bezoek aan het ziekenhuis, heb ik maar eens naar Studio Sportzomer gekeken. Youp van’t Hek was te gast bij gastheer Jack van Gelder en stamgasten Piet de Visser en Ronald de Boer (kan ook Frank geweest zijn). Youp was ter voorbereiding ook naar een wedstrijd geweest. Youp zag er niet naar uit dat hij betekenis had bijgetankt of aan het bijtanken was. Ik geloof dat ik in slaap gevallen ben. Dat wist ik niet zeker, want toen ik wakker werd viel ik in hetzelfde geklets: het programma heeft kennelijk zoveel betekenis dat het onmiddellijk herhaald wordt, waardoor je natuurlijk mensen als ik krijgt die slapen dromen wakker door elkaar gaan halen, en dat levert ook wel betekenis op maar dan van de soort I’m now confused at a higher level.
Jerry Mager, die mij nog wel eens op de betekenis van dingen wijst – ik voeg daar voor alle duidelijkheid maar aan toe: steeds zijn betekenis, niet altijd de betekenis – en ik zijn het over één ding oneens en over één ding eens.
Waar zijn we het over oneens?
NL is geen land met puinhopen. Voor zover er sprake is van puinhopen zijn dat toch vooral puinhoopjes. Jullie kunnen Italië als referentiepunt nemen, dat kan ik in ieder geval, we kunnen ook een willekeurig land van de G8 of de G20 als referentiepunt nemen. Lees een krant uit die landen, de commentaren en de ingezonden brieven en je weet één ding zeker: als we al wereldkampioen zouden willen zijn moeten we echt de finale van het WK halen én winnen, want verder maken we ook op het gebied van puinhopen niks klaar.
Is dat een reden om tevreden te zijn? Nee!
Is dat een reden om niet ontevreden te zijn? Ja!
Er is in ieder geval één reden tot tevredenheid: voor zover er sprake is van puinhoopjes zijn ze ook nog netjes aangeharkt. Door onze politici.
En daarmee zijn we aanbeland waar Jerry en ik het wel over eens zijn. De kwaliteit van onze politici.
Ik moet denken aan de uitdrukking laat de bal het werk doen. Zoals een trainer op de persconferentie wel eens zegt: de spelers vergaten dat de bal het werk moet doen en daarom hebben ze verloren. Ik begrijp dat nooit, want dan is er ook een elftal dat heeft gewonnen en daar heeft de bal dan wel het werk gedaan en ik heb toch echt maar één bal op het veld gezien. Ra ra hoe kan dat: een bal die wel en niet het werk doet.
Het vleesgeworden exempel, de maat van alle politic NL maakt dat duidelijk. Ik bedoel Balkenende. Wanneer die zegt (zei) ik neem mijn verantwoordelijkheid. Ik zag dan dat hij een arm vol lucht naar zich toehaalde, dat onder zijn vuistje plat sloeg en dan parmantig in de camera of naar de Kamer keek.
Een bal die wel en niet het werk doet is als een politicus die als mens even langs komt om de Balkenendenorm in zijn zak te steken, en daarmee zijn inkomen heeft genomen, en dan als politicus een armpje vol lucht plat slaat en daarmee zijn verantwoordelijkheid heeft genomen.
Zijn ze anders dan andere politici? In andere delen van de wereld, bedoel ik.
Ik moet weer even aan Italië denken. Poeh! Moet je de mensen hier horen. Maar, eerlijk is eerlijk: een Italiaanse politicus komt voor een beetje Balkenendenorm echt zijn bed niet uit. Daar zijn ze toch echt te goed voor!
Voetbal is oorlog en daarmee kunnen we zien in welke buurt we de echte grote staatslieden moeten zoeken. Bush heeft goed geluisterd naar Rinus Michels en zo kun je zien wat een echt staatsman vermag als er puinhopen gemaakt moeten worden. Niet alleen in eigen land maar ook nog een paar niet onaanzienlijke landen verderop in de wereld.
Dat is/was nou eens een politicus!
Dus, wat kan ik nu zeggen dat BTKN is: het moet niet is zijn, het moet zijn zijn.
BTKN zijn magere puinhoopjes.
Benieuwd of onze voetballers daaraan betekenis gaan geven.
God geve dat ze er geen betekenis aan ontlenen!
zondag 4 juli 2010, 12:13 uur
Die ellenlange verhandelingen hierboven sla ik over zoals gebruikelijk. Waarom hebben sommige mensen zoveel woorden nodig om iets te zeggen? Het nodigt niet uit tot lezen, alleen maar meer van hetzelfde, misschien goed om je dat eens te realiseren.
Zie het voetbal zoals het is. Het blijft een spel, met een gezonde competitie. We gaan er lekker in mee, moedigen ‘onze jongens’ natuurlijk aan. Als ze winnen, zijn we blij. En als ze verliezen is het jammer en vergaat de wereld niet. Dan is het gewoon weer over tot de orde van de dag.
zondag 4 juli 2010, 12:44 uur
Het elftal kan wel degelijk een positieve invloed hebben op onze identiteit. Vooral door de aanpak en duiding van bondscoach Bert van Marwijk:
Géén snelle personeelswisseling als er volgens het volk onvoldoende wordt gescoord. Er wordt in elkaar geïnvesteerd en gebouwd aan onderling vertrouwen. De pers krijgt er geen vinger tussen om er relletjes van te maken.
Er is twee jaar hard gewerkt aan de missie om het hoogste te halen. Tegenvallers worden gezien als leermomenten om mentaal sterker van te worden.
Er kan gefeest worden, maar binnen het kader van de missie.
Als Nederlanders met die werkwijze ver komen, kan dat inspireren om ook in de politiek en het bedrijfsleven meer Rijnlands dan Angelsaksisch te gaan (samen)werken.
zondag 4 juli 2010, 13:02 uur
Voor de zwaar gehavende Nederlandse politiek is de WK een leuke afleiding van de werkelijke penibele economische toestand in ons land. Praten, praten en niet handelen. Ze zijn ziende blind. Proost!
zondag 4 juli 2010, 14:13 uur
Wanneer men de kijkcijfers van de voetbalwedstrijden en de verkiezingsuitslag bekijkt moet men concluderen dat het volk beter op zijn spelen let dan op zijn brood!
zondag 4 juli 2010, 15:08 uur
De Nederlandse voetballers staan er vast en zeker niet voor supporters zoals een heer van Gulik (#1). Een enkeling zal wel nooit begrijpen dat het in de sport louter en alleen om de beste prestatie gaat. Met zoveel miljoenen toeschouwers van spelers met bovenmatig talent wordt de eer wel heel belangrijk en voelen we met eigen spelers mee.
Hoe meer zielen, hoe meer vreugd en voor (bijna) iedereen even alleen maar voetbal.
zondag 4 juli 2010, 19:06 uur
Ach, uiteindelijk is het maar een spelletje. Uiteraard is er een grote overwinningsroes, maar die ebt ook snel weer weg. Hoewel ik het nederlands elftal zeker steun, hoop ik altijd dat het beste team zal winnen. Al die filosofische en politieke conculsies die aan het voetbal worden ontleend vind ik enkel gevaarlijk. Immers, de bal is rond en kan alle kanten op. Om te winnen moet er eerst worden gescoord. En in dit WK hebben we weer eens kunnen zien hoe vaak de scheidsrechter de hoofdrol opeisde. Een doelpunt maken en scoren was in Zuid-Afrika lang niet altijd het zelfde. Wel link om daar de status van een heel land aan te verbinden.
Het commentaar van Van Der Gulik (nr1) toont overigens treffend het soort ongure types dat ons land rijk is.
maandag 5 juli 2010, 13:13 uur
Citaat nrc:
” …… , maar voetbal is ook groot: vanmiddag waren de kantoren leeg, de terrassen vol en vanavond slaan wildvreemden elkaar op de schouders onder het genot van veel bier. ”
Kon dit maar worden gezegd over politieke verkiezingen, zoals in de opmaat naar 9 juni jongstleden! Maar bij de laatste Kamerverkiezingen heeft nota bene ruim een kwart (25+ %) van de Nederlanders niet gestemd. Dat vind ik ernstig.
Ik voorzie en vrees dat de komende tijd allerlei politieke lulhannessen en keuvelkutjes verhalen en beelden zullen misbruiken die aan de voetbalwereld zijn ontleend. Vooral wanneer het Nederlandse elftal de WK-beker zou winnen. We hebben het al eerder gezien met Jack the plumber uit Amerika.
De voorspelling van Frits Abrahams ( “Beide onderwerpen nemen elkaars gestalte aan en over een paar dagen zullen we het verschil niet meer zien.”) zie ik bewaarheid worden in de zin dat politici zich zoveel mogelijk zullen proberen toe te eigenen van het eventuele succes van het Nederlandse elftal – ze lenen, of kidnappen, iedere succesvolle identiteit, omdat zij zelf identiteit ontberen. Parasitair en manipulatief gedrag dus (denk maar aan Balkenendes geforceerde foto-ops met Obama: tenenkrullend qua gênantheid).
Hoe komen we van dit slag jan-salie-politici af? Ze lijken alleen maar in aantal toe te nemen; plucheklevers die fulltime bezig zijn met schijn ophouden en imagopoetsen, maar die vaker contraproductief werken dan dat ze ons als maatschappij enig voordeel opleveren.
Politieke partijen zijn uitzendfirma’s voor vette baantjes en behartigers van beperkt kliekjesbelang. Vreselijk om lang over te denken. Dus verdoven we ons maar weer gauw met voetbal. De transparantie, afrekenbaarheid en het nemen van verantwoordelijkheid, die in de voetbalwereld inherent aan zijn aan het gebeuren, en waar politici de mond zo vol van hebben, zijn precies de kenmerken waarop wij moderne politici niet kunnen betrappen.
De citaten van de heer Henri Beunders zeggen mij helemaal niets. Sorry: geronk op Vivaniveau en van Privéallooi.
De opmerking van Auke Kok, die de reputatie van het Nederlandse voetbal gelijkstelt met de afglijdende reputatie van de Nederlandse politiek, vind ik van een verkeerde observatie getuigen. Mocht Nederland de WK-beker niet halen, dan zal ik mij de oranjespelers toch met genoegen blijven herinneren, evenals bondscoach Bert van Marwijk. Ik heb legio positieve herinneringen aan voetbalcoaches (zelfs aan Van Basten!), die naast hun internationale successen (die mij toch met trots vervullen) ook hun verlies kunnen nemen, omdat ze groot krediet hebben opgebouwd. Zij hebben reputaties om op terug te vallen! Wat een verschil met personen als Balkenende of Kok met hun pover polderende ploegjes!
Het meeste heb ik hier toch met de observatie van Jerry Mager (# 40), die voetbal en politiek vergelijkt met communicerende vaten wanneer het gaat om de betrokkenheid van een natie: hoe armoediger de kwaliteit van de nationale politiek en politici, hoe groter en fanatieker de aandacht van de bevolking voor het voetbal zal zijn. Mensen identificeren zich toch het liefst met èchte mensen die ècht en aantoonbaar laten zien wat ze wel of niet kunnen.
De interactie tussen de Nederlandse voetbalwereld en het Nederlandse publiek vind ik veel betekenisvoller dan die tussen de Nederlandse politici en het publiek – bij het laatste gaat het vooral om schijninteractie en loze beloften. Voor voetballers en coaches is het onmogelijk hun eventuele in-competentie tot die grote hoogte te “verbergen” zoals politici dat doen.
Politici kunnen veel falen verdoezelen door de medeplichtigheid en/of gemakzucht / bangigheid van de media; vandaar de aanhalingstekens om “verbergen.” Vaak spat de incompetentie van een politicus van het scherm of de karntenpagina, maar bijna altijd worden zijn of haar woorden behandeld als parels van wijsheid waaromheen lagen gewichtig commentaar worden gedrapeerd. Dat is het geldende ritueel.
De WRR had het recent over de grote democratische ongeletterdheid in Nederland. Met die karakterisering ben ik het eens, maar dan ongeletterdheid bij zowel de Nederlandse politici als het publiek. Als politici zich niet langer voor echte politiek interesseren, hoe kun je dan verwachten dat het publiek dat wel doet? Nederlandse politici worden naar mijn maatstaven ruim gesalarieerd, maar ze presteren over de gehele breedte van het spectrum al heel lang beschamend ondermaats.
Vergelijk de berichtgeving over politici eens met die over voetballers. Vergelijk programma’s als Nova en Buitenhof eens met het voetbalpraatprogramma Voetbal International. In Nova en Buitenhof zie ik rituelen die zich angstvallig binnen de bekende kaders afspelen. Het obligate overschakelen naar Ferry Mingele op het Binnenhof levert in 99 van de 100 gevallen nul komma nul aan relevante informatie op en dat wordt steeds ergerniswekkender; alweer een nietszeggend pratend hoofd dat lucht verlispelt als antwoord op steeds hetzelfde genre vragen. In Buitenhof idem dito. Rituelen en verstikkende conventie die ongemerkt als zelfcensuur fungeren.
Het voetbalpraatprogramma van de publieke omroep, Studio Voetbal, verloopt al even rimpelloos en politiek correct. Vergelijk het eens met Voetbal International, waar unverfroren van de lever commentaar wordt geleverd zonder dat het in evidente onzin vervalt. Gewoon, het beestje bij de naam noemen, zonder meel in de mond en zonder beledigend te worden. Het kàn echt. Alleen vreemd dat een commerciële omroep als RTL7 het doet en niet de publieke. Je zou het andersom verwachten.
De povere kwaliteit van politici komt in deze tijd het duidelijkste aan het licht door de opkomst van figuren als Geert Wilders, in Nederland en elders; zij zijn de apotheosen van luidruchtige nietszeggendheid, deze wolwauwelaars. In wezen zijn Wilders c.s. de spiegelbeelden van het politieke establishment, dat net zo hol en voos is. Merk op hoe snel Wilders is geïncorporeerd in het Haagse toneelspel onder de kasstolp. Wij, met ons allen, kopen er niets voor.
Ik ben met Mager eens dat mensen vooral symbolische dieren zijn, die niet alleen bij brood leven. Aan de politiek is de taak om de juiste balans tussen brood en spelen te vinden en te bewaren. Daar zie ik voor Nederland geen rooskleurige perspectieven, want de huidige soort politici komt grotendeels met heel andere drijfveren het politieke bedrijf in en houdt zich niet bezig met zinvolle arbeid in de politiek.
Hun voornaamste doelen lijken financieel en carrièrematig. De meesten hebben geen enkele ambitie om iets goeds neer te zetten in het algemeen belang, geen trots op vakmanschap en geen waardering voor prestaties die voor de lange termijn zijn berekend. Huidige politici zijn meestal hooguit middelmatige managers, niet anders. Hun gebrek aan algemene ontwikkelng en daarmee aan het vereiste overzicht in de diepte (historisch) en de breedte (wat gebeurt er elders op de aardbol), vind ik schrikbarend. De meesten zijn sterk bijziend en kortetermijngefixeerd en daarbij ook nogeens behept met een groot ego, hetgeen aan hun sneue potsierljkheid bijdraagt.
Citaat nrc: ” ” De historicus Coos Huijsen gaf in zijn boek De Oranjemythe aan wat het belang is van het spel. “Je kunt geen gemeenschap vormen met alleen abstracte begrippen als vrijheid en democratie”, doceert hij. “Er is ook behoefte aan een emotionele dimensie die zin en betekenis geeft aan het zijn van een gemeenschap. ” ”
De begrippen democratie en vrijheid zijn door politiek misbruik beduimeld en inmiddels ontdaan van iedere zeggingskracht; ze klinken mij alleen nog vals en hol in de oren. De grootste erosie van democratie en grofste uitholling van onze vrijheid heeft plaatsgevonden door de idiote en totaal onverantwoordelijke (semi-)privatiseringen van publieke taken en goederen.
Door die “privatiseringen” heeft het politieke establishment zijn verantwoordelijkheden (i.e. de redenen van bestaan voor politici!) van zich afgeschoven – politici gaan tegenwoordig haast nergens meer over. Hun grootste inspanningen zijn erop gericht de schijn op te houden van hun belangrijkheid en hun onmisbaarheid, terwijl ze in werkelijkheid wegkruipen zodra het er echt om gaat. Deze situatie van “balletje-balletje-onder-welke-beker-balletje?” kan niet eeuwig duren, daar ben ik van overtuigd. Allen de wijze waarop de implosie zal plaatsvinden weet ik nog niet. Misschien gaat het geleidelijk en bijna ongemerkt, misschien abrupt.
elfs een voetbalwedstrijd beslissen door strafschoppen vind ik vele malen bevredigender want eerlijker dan het ondoorzichtige gezeur en gezever op vierkante micromillimeter van Nederlandse politici. Laat de media de boel eens goed onder de loep nemen en de voosheid ontmaskeren waar die al te gênant door de laklaag heensteekt. Dat lijkt me niet al te moeilijk. Je moet het alleen wel durven en kunnen natuurlijk. (Zoals leen karman bijvoorbeeld)
maandag 5 juli 2010, 15:12 uur
57-K. Herman—Dat laatste vind ik nogal boud gesteld, waar Van der Gulik naar ik aanneem doelt op nationaliteit en niet op afkomst, dus goed voor alle kleurtjes. Als Van der Gulik met Nederlands ‘blank’ bedoelt wordt het een ander verhaal, maar dat zou ik dan wel graag uit zijn mond vernemen.
Gelezen op een hondenpagina: ‘Ik kies voor een stamboom rashond omdat ik voor een bepaald type hond ga. Dus een bepaald karakter, werklust, bouw, intelligentie, etc. Ik zoek tussen de rassen wat bij mij past, en ga dan voor dat ras.’
Het schijnt dat mensen HET het liefst op z’n hondjes doen, dus misschien heeft Van der Gulik wel een punt, al is het maar om aan te zuigen…
Ter overdenking: waarom zouden religies het alleenrecht van uitsluiting mogen hebben, dus misschien heeft VdG wel degelijk een punt.
maandag 5 juli 2010, 19:53 uur
Zo te lezen – Maria Pekelharing – bedoelt v.d. Gulik afkomst en niet nationaliteit. Immers voor een vertegenwoordigend Nederlands team moet je de Nederlandse nationaliteit hebben.
dinsdag 6 juli 2010, 03:17 uur
Voor allen die voetbal en politiek verbinden een mooie voetbalkreet uit vervlogen tijd; “geloel”.
woensdag 7 juli 2010, 16:49 uur
We zouden het wensen dat we zulke politici hadden als de Nederlandse voetbalcoaches!
Dat zijn pas leiders en managers! Vergelijk dat toch eens met de polderpremiers, inclusief die welke nu in de “wachtkamer” zitten …… de treurnis en benauwdheid slaat je om de ziel.
Zo’n Balkenende, die zijn team niet bij de les kon houden. Deerniswekkend. En toch gewoon acht jaar door kunnen gaan met evidente schade aanrichten. Ongelooflijk!
Ook Wim Kok was geen Bert van Marwijk, laat staan een Guus Hiddink; Koks communicatieve vaardigheden waren hooguit nominaal en zijn neoliberale ideologie en navenante aanpak – alsof Nederland een BV was! – heeft mede het begin ingeluid van de narigheid waarin we ons nu bevinden.
Gelukkig dat we nog iets betekenen op voetbalgebied. Daaraan kunnen we tenminste nog énige troost en trots ontlenen.
donderdag 8 juli 2010, 13:36 uur
Ach, rood en geel is ook oranje. Indien nodig, geef ik de Spanjaarden een crash-cursus overwinningsliederen zingen: “Ole, ole, ole, ole, we are the champions!”
vrijdag 9 juli 2010, 15:23 uur
De nrc-vraag: “ Kan het WK onze gebutste natie helen? “ vind ik bij nader inzien en in tweede instantie nog de interessantste; vanwege het woordje ‘natie.’ De redacteur heeft het over crises die electorale verschuivingen naar links en rechts (en vice versa ?) tot gevolg hebben. Het onderscheid tussen autochtoon en allochtoon komt niet aan de orde. Etnie is geen factor voor (sic) betekenis.
Ook “het vermaatschappelijken” van de fransman Finkielkraut lijkt mij van een andere modaliteit dan dat van Auke Kok. Waar Finkielkraut het hoogstwaarschijnlijk heeft over het onderscheid tussen donkere fransen en lichte fransen (vide de ruzie tussen Anelka en de trainer), legt Kok een verband tussen het conservatisme van de PVV en het behoudende resultaatvoetbal van Oranje (weet u nog: Nederland speelt nu zoals Duitsland destijds placht te spelen, terwijl Duitsland …..). Dus ook bij Kok geen onderscheid op grond van allochtoon – autochtoon, of nòg simpeler: tint of kleurnuance van de huid. [ terzijde: in S.A. is voetbal vooral een zwarte – autochtone- sport, terwijl rugby overwegend door blanken – allochtonen – wordt bedreven]
De Nederlandse kleur is (pragmatisch) oranje en de voornaamste vraag is of het ons elftal met degelijk behoudend (conservatief) voetbal zal lukken de WKbeker binnen te halen. Grappig. Zou het zo zijn dat “een handelsnatie” vooral voor de winst gaat en de verdere rest van secundair of nog minder belang acht?
De fransen hebben hun Grandeur en de engelsen hadden een Empire en kennen nog steeds de Commonwealth. Een brit is niet per definitie een engelsman en een british subject is dat al helemaal niet.
De Economist van 12 juni beweert dat het Engelse voetbalteam dat aan deze WK meedoet, het enige team is dat niet voor een natie staat – ‘the only team that is not also a state.’ De meeste engelse fans zullen volgens de Economist met de vlag zwaaien waarop het kruis van St. George staat en niet met de Union Jack.
De vlag met het St. Georgekruis staat voor uit-sluitend (ex-clusive), en wordt zelfs als dreigend gezien, omdat extreem rechts nogal met die vlag pleegt te zwaaien. Behalve voor nationaliteit en nationalisme staat de St. Georgevlag volgens de Economist voor (arbeiders-)klasse.
Het WK-gebeuren zou in de UK/GB vooral de tegenstelling tussen de echte engelsen en de rest van de wereld benadrukken – dus inclusief Welshmen, Ieren, Schotten, enzovoorts.
Maar, zo zegt de Economist, het engelse WKteam wordt dit keer – i.t.t. tot vier jaar geleden – gezien zoals het is: een groep toegewijde maar niet uitzonderlijke spelers (“committed but not exceptional”), zij het dat het team wordt verlevendigd door een blitskikker in de persoon van de spits Wayne Rooney. De heer Rooney, aldus het tijdschrift, wordt echter gehinderd door typische engelse ondeugden, te weten: ongedisciplineerdheid en verwaten zelfoverschatting (“insubordination and petulance”). De Economist vestigt er de aandacht op dat het nota bene een buitenlander (Fabio Capello) is die het engelse team discipline heeft weten bij te brengen en het blad spreekt de hoop uit dat het land dit keer hooguit de vernedering van een nederlaag te verduren zal krijgen en dat het de schande van gewelddadig hooliganism bespaard zal blijven.
Hoe het het engelse team op het toernooiveld is vergaan weten we inmiddels. Het wachten is op de grote analyses na afloop van het WK. De titel boven het stuk in de Economist waaruit ik hierboven putte, luidt: “This England / The intertwined fates of a people and their football team.”
Dat voetbal ook in Nederland nauw verweven is met de belevingswereld van grote delen van de bevolking geloof ik stellig. Van dit gegeven kan verstandig en wijs of opportunistisch en mallotig gebruik worden gemaakt. In het huidige tijdgewricht het WK naar Nederland willen halen, beschouw ik op dit moment in ieder geval niet als hoogste wijsheid.
zaterdag 10 juli 2010, 13:28 uur
De nrc-vraag: “ Kan het WK onze gebutste natie helen? “ vind ik bij nader inzien en in tweede instantie nog de interessantste; vanwege het woordje ‘natie.’ De redacteur heeft het over crises die electorale verschuivingen naar links en rechts (en vice versa ?) tot gevolg hebben. Het onderscheid tussen autochtoon en allochtoon komt niet aan de orde. Etnie is geen factor voor (sic) betekenis.
Ook “het vermaatschappelijken” van de fransman Finkielkraut lijkt mij van een andere modaliteit dan dat van Auke Kok. Waar Finkielkraut het hoogstwaarschijnlijk heeft over het onderscheid tussen donkere fransen en lichte fransen (vide de ruzie tussen Anelka en de trainer), legt Kok een verband tussen het conservatisme van de PVV en het behoudende resultaatvoetbal van Oranje (weet u nog: Nederland speelt nu zoals Duitsland destijds placht te spelen, terwijl Duitsland …..). Dus ook bij Kok geen onderscheid op grond van allochtoon – autochtoon, of nòg simpeler: tint of kleurnuance van de huid. [ terzijde: in S.A. is voetbal vooral een zwarte / autochtone sport, terwijl rugby overwegend door blanken / allochtonen wordt bedreven]
De Nederlandse kleur is (pragmatisch) oranje en de voornaamste vraag is of het ons elftal met degelijk behoudend (conservatief) voetbal zal lukken de WKbeker binnen te halen. Grappig. Zou het zo zijn dat “een handelsnatie” vooral voor de winst gaat en de verdere rest van secundair of nog minder belang acht?
De fransen hebben hun Grandeur en de engelsen hadden een Empire en kennen nog steeds de Commonwealth. Een brit is niet per definitie een engelsman en een british subject is dat al helemaal niet.
De Economist van 12 juni beweert dat het Engelse voetbalteam dat aan deze WK meedoet, het enige team is dat niet voor een natie staat – ‘the only team that is not also a state.’ De meeste engelse fans zullen volgens de Economist met de vlag zwaaien waarop het kruis van St. George staat en niet met de Union Jack.
De vlag met het St. Georgekruis staat voor uit-sluitend (ex-clusive), en wordt zelfs als dreigend gezien, omdat extreem rechts nogal met die vlag pleegt te zwaaien. Behalve voor nationaliteit en nationalisme staat de St. Georgevlag volgens de Economist voor (arbeiders-)klasse.
Het WK-gebeuren zou in de UK/GB vooral de tegenstelling tussen de echte engelsen en de rest van de wereld benadrukken – dus inclusief Welshmen, Ieren, Schotten, enzovoorts.
Maar, zo zegt de Economist, het engelse WKteam wordt dit keer – i.t.t. tot vier jaar geleden – gezien zoals het is: een groep toegewijde maar niet uitzonderlijke spelers (“committed but not exceptional”), zij het dat het team wordt verlevendigd door een blitskikker in de persoon van de spits Wayne Rooney. De heer Rooney, aldus het tijdschrift, wordt echter gehinderd door typische engelse ondeugden, te weten: ongedisciplineerdheid en lichtgeraaktheid (“insubordination and petulance”). De Economist vestigt er de aandacht op dat het nota bene een buitenlander (Fabio Capello) is die het engelse team discipline heeft weten bij te brengen en het blad spreekt de hoop uit dat het land dit keer hooguit de vernedering van een nederlaag te verduren zal krijgen en dat het de schande van gewelddadig hooliganism bespaard zal blijven.
Hoe het het engelse team op het toernooiveld is vergaan weten we inmiddels. Het wachten is op de grote analyses na afloop van het WK. De titel boven het stuk in de Economist waaruit ik hierboven putte, luidt: “This England / The intertwined fates of a people and their football team.”
Dat voetbal ook in Nederland nauw verweven is met de belevingswereld van grote delen van de bevolking geloof ik stellig. Van dit gegeven kan verstandig en wijs of opportunistisch en mallotig gebruik worden gemaakt. In het huidige tijdgewricht het WK naar Nederland willen halen, beschouw ik op dit moment in ieder geval niet als hoogste wijsheid.
zaterdag 10 juli 2010, 14:47 uur
De verwevenheid van het Engelse voetbalteam en de Engelse samenleving (# Jerry Mager) wordt in de eerste helft van het artikel “This England” (Bagehot, 12 juni) nog pregnanter tot uitdrukking gebracht dan u vertelt, maar u beperkt zich hier vanzelfsprekend.
Ik heb het artikel n.a.v. uw posting opgegraven, met plezier herlezen en ik citeer hieronder enkele passages voor de andere reageerders en belangstellenden.
” As this World Cup begins, think back to the last one, in 2006. Britain was still enjoying an economic boom that, to many, seemed set to last for ever.(……)
The England football team exemplified this collective delusion, and the country’s rampant materialism. The last World Cup was the heyday of the WAGs (footballers’ wives and girlfriends), consorts who were famous for being famous, and for their pharaonic shopping trips and table-top dancing. They personified a spreading everything-for-nothing culture—the corrosive idea that young men and women could take the elevator straight to the top, if only they were pretty or lucky enough.
The team itself was feted as a “golden generation” of English footballers. It was expected—almost, it seemed, entitled—to win the cup. Alas, as with the economy, the commentators had mistaken swagger for authentic talent. Beneath their superstar reputations, many of the Englishmen turned out to be less good than others at passing the football. Just as slack productivity and skill shortages were concealed by finance-fuelled economic growth, beneath the players’ renown lay a hobbling deficiency in technique. They played in the grip of a peculiarly English affliction: having swept into the tournament with a presumption of greatness—a greatness inherited from a misty past that they were commissioned to recover—they proved anxious and hesitant, quailing in the face of history, and losing on penalties.
This time the chatter is altogether more realistic. The sense of vaulting entitlement is gone, even if much of the squad is the same. David Beckham, a sort of footballing equivalent of Lord Mandelson, the undead politician of the New Labour era, is in the entourage, now reincarnated as a mentor. But, like the political class, excoriated as it was by last year’s parliamentary-expenses scandal, the footballing elite has been chastened by a string of newspaper stings, mostly involving erotic peccadillos, which have lead to noisy warnings of the risks inherent in giving young males more money than they know what to do with (or rather, which they know exactly what to do with). ”
Dat voetbal en grote delen van de meeste samenlevingen wereldwijd zeer op elkaar zijn betrokken, ben ook ik van mening.
Ik vrees evenwel dat (onze) politici niet zo wereldwijs en intelligent zijn om daarvan een profijtelijk “gebruik te maken” dat ons allen ten goede kan komen.
Zij zullen zich ongetwijfeld – zoals reeds langere tijd het geval is – laten beïnvloeden door allerlei lobby-groepen en pr-prietpraters, en zich uitsluitend de kortetermijn-(quasi-)voordelen voor laten spiegelen (zie ook de discussie over Srebrenica en – al veel langer: ons onderwijs).
Helaas pindakaas, maar hoe komen we aan een andere bevolking op het pluche, dat wordt bezet door een submiddelmatig establishment?
Wanneer het een voetbalteam zou gelden dan zou het veel minder problemen opleveren om kneuzen en brekebenen eruit te schoppen, maar wat de politiek aangaat, heb je als burger na de verkiezingen geen enkele zeggenschap meer over wie er gaan regeren.
zaterdag 10 juli 2010, 15:56 uur
Voetbal behoort voor velen over de hele wereld onmiskenbaar tot de belangrijkste dingen in het leven. Ik ben dan ook benieuwd of de NRC-redacteur die het commentaar van vandaag voor zijn/haar rekening nam gelijk krijgt:
“In de wetenschap dat het hier om oprispingen gaat die van voorbijgaande aard zijn, kan men van dit soort gebeurtenissen naar believen geamuseerd of geïrriteerd kennisnemen, of er schouderophalend aan voorbijgaan. Dat wordt anders wanneer politici zich zo intensief met de resultaten op het WK gaan bemoeien als her en der op de wereld het geval is. ”
Ik heb Nederlandse politici namelijk NIET erg hoog zitten. Vermoedelijk gaan Nederlandse politici nog veel ‘vreemdere dingen’ doen als de Franse en Afrikaanse die de commentator hier mild ironisch gispt.
” Het is niet te hopen, en zou zelfs ondenkbaar moeten zijn, dat er straks vragen in de Tweede Kamer worden gesteld, mocht Nederland het zondag tegen Spanje onverhoopt niet redden. Twee open grenzen verderop is dat echter al wel gebeurd. Een Franse parlementscommissie heeft in een besloten zitting bondscoach Raymond Domenech en de onder politieke druk al afgetreden bondsvoorzitter Jean-Pierre Escalettes aan de tand gevoeld. President Sarkozy heeft de Franse vedette Thierry Henry ten paleize laten komen. ……..
Nog dwazer maakte de president van Nigeria, Goodluck Jonathan, het. Hij wilde wegens wanprestaties in Zuid-Afrika het nationale elftal twee jaar schorsen, en zag er pas vanaf toen de FIFA op basis van haar statuten dreigde zijn land van internationale toernooien uit te sluiten. ”
Wellicht wil de NRC de Nederlandse politici alvast waarschuwen, wie zal het zeggen.
Die meneer Blatter schijnt het succes van het WK in Zuid Afrika af te meten aan het aantal royalties en anderssoortige bobo’s die de wedstrijden bezochten.
Hoeveel gekker kunnen we het nog maken? Daar ben ik benieuwd naar.
zaterdag 10 juli 2010, 17:03 uur
Ongetwijfeld !
Want Cruijff, Van Basten, Gullit, Neeskens, Krol, Rijkaard, Bergkamp, Sneijder, Robben, V/d Sar, zijn op internationaal niveau, van hoog tot laag, van koningshuizen, multinationale bedrijven totaan de armen in bidonvilles vele malen beter bekend en gezien dan dementen als Luns, sijmerds als Joop de Haap en brekebeentjes als hoe-heettie-ook-alweer?.
Voorts ben ik van mening, dat de fifa alleen een WK in Nederland MAG organisren, als men volledig onde het juk van ons vigerende rechtsstelsel heengaat, met een volkomen open boekhouding, die op elk gemeentehuis ter inzage ligt.
zondag 11 juli 2010, 10:56 uur
@ 13 Johan Kloosterman zegt:
vrijdag 2 juli 2010, 17:52 uur
Ben het met je eens.
Verder denk ik dat de voetbalmanie een innerlijke leegte invult, de leegte van de (schijn)rationaliteit en economie die alle openbare leven lijkt in beslag te nemen.
Alleen “autoriteiten” hebben recht van spreken, en hun publiek geventileerde mening voor waar aangenomen. De normale burger komt er nauwelijks meer aan te pas.
Passies worden alleen als individuele gedrevenheid serieus genomen of gerespecteerd- anders zou er ook geen bevolkingsvervanging zijn-, verder is onze samenleving uitgebloed: het politieke correcte denken en spreken, en de economische factor bepalen het openbare leven.
Doodsaai, ieder voor zichzelf, ongenoegens verzwijgend en goedpratend, de vlucht in het materiele. Waarden lijken er te zijn om weg te relativeren, en om de botsing ervan te ontkennen.
“vrij en onverveerd” is steeds meer tot een lege huls verworden,
maandag 12 juli 2010, 16:04 uur
Over de verwevenheid van voetbal met de (communistische) maatschappij schrijft Robert Edelman in zijn boek: “Spartak Moscow: The People’s Team in the Workers’ State” (2009 / Cornell University Press).
Sportjournalist Simon Kuper – die zelf enkele boeken over voetbal op zijn naam heeft staan – bespreekt Edelmans boek in de London Review of Books van 10 juni. De titel van Kupers review luidt: “Make Soap from the Ref!” (“Maak zeep van de scheids!” ) een veelgehoord spreekkoor dat in de communistische Sovjet Unie op menige zaterdagmiddag door duizenden fans in de stadions werd aangeheven.
Opmerkelijk vind ik dat Kuper ons informeert over de enorme terugval in de aantallen toeschouwers van het voetbal, nadat de muur eenmaal was gevallen en het communisme had afgedaan: “Niet alleen omdat Oost-Europeanen andere bronnen van vermaak ontdekten. Maar vooral omdat het voetbal had ingeboet aan de grote belangrijkheid / betekenis die het onder het communisme had. ……. Het voetbal heeft zijn politieke betekenis verloren en daarmee zijn aantrekkingskracht. …. In het Rusland van nu is een wedstrijd tussen Spartak en Dinamo vooral een strijd tussen rivaliserende oligarchen en hun speeltjes, meest tweederangs buitenlandse spelers die meer bij een club als Bolton Wanderers thuishoren.” Bovendien tieren corruptie en ondermaats presteren welig in het Russische voetbal.
= = = = = = = = = = = = = = = =
Een ander boek over de relatie tussen voetbal en (de franse) samenleving werd afgelopen maand gepubliceerd door de amerikaanse historicus Laurent Dubois: “Soccer Empire: The World Cup and the Future of France” ( googelen!)
Citaat ( zie: http://edition.cnn.com/2010/OPINION/06/25/dubois.football.france/ ) :
“The world watched with awe and derision this past week as the French national soccer team, boasting a roster of star players, imploded on and off the field at the World Cup.
In case you missed it, here’s the play-by-play. At half-time during the France-Mexico game, striker Nicolas Anelka insulted French coach Raymond Domenech in the locker room.
Such words, of course, are heard frequently in the half-time locker rooms of losing teams the world over — though not so often spoken to a coach’s face. They don’t, however, usually decorate the covers of newspapers.
But there was a leak, and in a gesture that was extremely profitable (if of questionable journalistic integrity,) the French sports newspaper L’Equipe published Anelka’s insults as their headline. Anelka refused to apologize for the outburst, and the player was sent home.
It might have ended there, except that the French players did what all self-respecting French workers would do in the situation: Led by team captain Patrice Evra, they went on strike, refusing to practice last Sunday.”
====== ======= ====== ======
En van de Website: http://www.ucpress.edu/book.php?isbn=9780520259287:
” When France both hosted and won the World Cup in 1998, the face of its star player, Zinedine Zidane, the son of Algerian immigrants, was projected onto the Arc de Triomphe. During the 2006 World Cup finals, Zidane stunned the country by ending his spectacular career with an assault on an Italian player.
In Soccer Empire, Laurent Dubois illuminates the connections between empire and sport by tracing the story of World Cup soccer, from the Cup’s French origins in the 1930s to Africa and the Caribbean and back again. As he vividly recounts the lives of two of soccer’s most electrifying players, Zidane and his outspoken teammate, Lilian Thuram, Dubois deepens our understanding of the legacies of empire that persist in Europe and brilliantly captures the power of soccer to change the nation and the world.”
maandag 12 juli 2010, 20:55 uur
Geachte heer J. Mager,
Uw bijdragen worden over het algemeen gewaardeerd, ook door mij. Echter ook wel een beetje overschat, zaoals ik soms lees. Dat is niet erg, goed is goed genoeg immers.
Voetbal is een bruikbare metafoor voor de samenleving, dat hebben we weer mogen meemaken en blijkt ook wel uit uw laatste bijdrage. Maarehhhhh… wat wilt u nu eigenlijk zeggen ?
Dat topsport (dus voetbal als grootste sport ter wereld zeker) het gelijk van ideologieen moet bewijzen en sociale problemen aan het licht brengt ? Dat wisten we toch allang ? Dat kunnen we allicht betreuren, maar niet zo snel uit de klauwen redden van de protagonisten van die visie.
Om te beginnen met onze eigen volgwoed, maar evenzeer Spaanse staatssetun aan een club die succes mag kopen met een miljard euro schuld en sporten uit de VS en Canada, waar verder geen hond in geinteresseerd is, maar die wel alle aandacht opkopen.
Stel, het ware fieljeppen, petanque of jeu des boules….
dinsdag 13 juli 2010, 14:14 uur
# 71 w.j. v/d straat, fieljeppen, petanque of jeu des boules, is mij even goed. Sport & spel zijn cultuurdingesen (dingesen is meervoud van dinges) en dus kun je volgens mij aan (volks-)sporten veel van een volk herkennen en aflezen (zie bijvoorbeeld Huizinga’s “Homo Ludens”).
” Maarehhhhh… wat wilt u nu eigenlijk zeggen ?
Dat topsport (dus voetbal als grootste sport ter wereld zeker) het gelijk van ideologieen moet bewijzen en sociale problemen aan het licht brengt ? Dat wisten we toch allang ? Dat kunnen we allicht betreuren, maar niet zo snel uit de klauwen redden van de protagonisten van die visie.”
U zegt het.
Omdat voetbal inmiddels een “wereldsport” is – bijna overal ter wereld verwoed wordt bedreven, overdacht en gecultiveerd – leent het zich als fenomeen heel goed om (sub-)culturen onderling (intra-) en wereldwijd (inter-) te vergelijken.
Voetbal is een lingo dat communicatief succesvoller is dan Esperanto. Roept u op het Rode Plein of aan de oever van de Jang Tse rivier (in China) maar: Johan Cruyff of Guus Hiddink (liefst in het Russisch en Mandarijn) en u zult versteld staan.
Vandaar dus. (Dank u voor uw uitgesproken waardering)
woensdag 14 juli 2010, 13:54 uur
# 72 J. Mager:
Dat sport een cultuurdinges is, ben ik volledig met u eens. Als grootste wereldsport, is voetbal vermoedelijk zelfs een Dingsigheid ‘an sich’. Eerlijk gezegd moet het mij van het hart, dat ik me behoorlijk erger aan lieden die dat ontkennen. Roependen in een Staphorster achtertuin zijn het, wereldvreemde esperantisten, inderdaad.
Na de EK-winst in ’88 was ik op rondreisvakantie in Turkije. Enthousiaste begroetingen met “Wan Bazten, Goellit, Rajkaart !!!” en het leverde mij gratis consumpties en korting op de taxi op. Een decennium eerder openden posters van Cruijff vaak letterlijk deuren. (zie tevens mijn eerdere bijdrage #69)
In de Minoische tijd ging sport – gelijkwaardig – op in religieuze beleving, dans, vermaak, cultuur dus ! (denk aan het bekende stierspringen)
Ook van het Friese slootje-springen (fierljeppen – ik maakte eerder een typefout) is van alles te leren: socio-demografisch natuurlijk; er wordt daar weinig alpinisme bedreven, in het Andesgebergte springt men dan weer weinig over slootjes.
Ook aardig is dat deze regionale sport de verwantschap van Fries en Engels onderstreept. Fier Ljep = Far Leap. Van daar uit is er dan weer een opstapje naar historisch inzicht.
De gedaante van ‘Homo Universalis’ spreekt mij dan ook het meeste aan. En sport, ook de voetbalsport, hoort daarbij.
(overigens ben ik Amsterdammer…)
woensdag 14 juli 2010, 16:34 uur
# 71 w.j. v/d straat
“Stel, het ware fieljeppen, petanque of jeu des boules”
Dat zijn ongetwijfeld respectabele volkssporten, alleen zullen ze – vermoed ik althans – niet op die schaal wereldwijd populair zijn als voetbal dat is.
Vandaar dat voetbal als “lingua franca” (en dus ook als vergelijkings- en analysinstrument) eerder voor hand ligt dan de door u genoemde sporten.