Moet de straatcultuur uit scholen verdreven worden?
Leerlingen hebben het nodig om ergens bij te horen, een school met een eigen karakter. Dat bieden massale scholen juist niet.
Dat betoogt Leo Prick, medewerker van deze krant, vandaag op de opiniepagina. Hij maakt zich zorgen om docenten die werknemers worden van anonieme mammoetorganisaties. Dat heeft ook zijn weerslag op de leerlingen, meent hij. Een beeld dat werd bevestigd in NRC Weekblad: de school als hangplek voor jongeren, nauwelijks nog te onderscheiden van de straat waar ze de rest van de dag doorbrengen.
Van een school voor beroepsonderwijs mag je niet alleen verlangen dat die de leerlingen een vak leert, maar daarnaast ook het gedrag bijbrengt dat nodig is om straks voor een baan geaccepteerd te worden.
Het gedogen van de straatcultuur binnen de schoolmuren leidt volgens Prick tot een situatie waarin iedereen zich aan zijn verantwoordelijkheid onttrekt.
woensdag 24 maart 2010, 13:53 uur
De woordkeus ‘gedogen’ is wat ongelukkig vind ik. Zolang mensen (niet alleen scholieren/studenten) zich realiseren dat bepaald gedrag wenselijk is op een kantoor en bepaald gedrag niet, dan maakt het niet uit wat zij doen in contexten waar de gedragsregels anders zijn. Op een school is het prima om punker te zijn, of om je klasgenoten uit te schelden (ik zou het niet fijn vinden om door mijn omgeving uitgescholden te worden, maar als een groep dat wil…).
Uit mijn ervaringen voor de klas is gebleken dat ook de meest ‘asociale’ leerlingen heel goed weten wat wel en niet mag. Het normbesef is duidelijk aanwezig, normen worden gebroken om uit docenten te proberen en dergelijke.
Zolang er het besef is dat zodra je voor een baas gaat werken je je te voegen hebt naar de mores van die werkplek. Als deze boodschap duidelijk wordt overgebracht door docenten zie ik eigenlijk geen probleem; elke groep heeft haar eigen regels en de ene set regels is niet inherent beter dan de andere.
woensdag 24 maart 2010, 16:13 uur
Eens met de stelling: een school voor beroepsonderwijs behoort te investeren in vakkennis en daarnaast ook in gedrag dat nodig is om voor een baan geaccepteerd te worden.
Mammoetscholen doen er goed aan om serieus en effectief te investeren in personeel dat zich gericht daarmee bezighoudt.
Desnoods ten koste van een of meer managementlagen, die eerder het zicht van bestuur/directie lijken te ontnemen op wat wezenlijk is, in het belang van sociale kwaliteit en de kansen van jongeren op een goede toekomst.
woensdag 24 maart 2010, 17:36 uur
Ik zou eerst wel eens goed gedefinieerd willen zien wat ‘straatcultuur’ is. Dat klinkt als een dooddoener, maar dat is het niet. Anders gaat iedereen het begrip naar eigen smaak invullen en praat iedereen langs elkaar heen.
Maar goed, áls onder straatcultuur de status-, bezit-, seks- en geldverheerlijkende cultuur van veel rappers wordt verstaan, ja, natuurlijk is die ongewenst. Maar een cultuur weren lijkt me nog moeilijker dan mensen weren. De cultuur zit in die jongeren en die krijg je er niet zomaar uit. Je kunt wel – desnoods op rigoureuze wijze – proberen bepaalde normen te handhaven.
Dat zal mogelijk tot een verhoogde schooluitval leiden. De jongeren waarmee je nog iets kunt – die bijvoorbeeld het belang inzien van ABN spreken en schrijven of het uitdoen van hun gouden tanden bij een sollicitatiegesprek – blijven binnenboord. Degenen die dat niet inzien of gewoon geen beperkingen aan hun levensstijl accepteren, zijn verloren.
@Joris Dudink: je bent leraar, dus mij past bescheidenheid, maar ga je er niet te veel vanuit dat alle jongeren kunnen ‘schakelen’ van code, al naar gelang de situatie? Ik betwijfel dat sterk. Een voorbeeld: een paar jaar geleden werd door taalkundigen betoogd dat sms-taal ‘naast’ het ABN zou bestaan. Voor een achteruitgang of zelfs het verdwijnen van de beheersing officiële taal hoefde niemand te vrezen. Uit het artikel over straattaal in het weekblad bleek dat het anders is. Veel jongeren kennen alleen nog maar straattaal, een amalgaam van verschillende uitheemse talen.
woensdag 24 maart 2010, 17:58 uur
Ik mis in de eerste reactie de aandacht voor prikkels om het vuurtje bij jongeren te doen ontvlammen om maatschappelijk en intellectueel iets te willen betekenen.
De laatste zin van Prick: “Het gedogen van de straatcultuur binnen de schoolmuren leidt tot een situatie waarin iedereen zich aan zijn verantwoordelijkheid onttrekt” is alarmerend.
Een cultuur waarbij jongeren precies weten wat wel en niet mag, maar waarin ze daarentegen geen omgeving kennen die hen stimuleert tot liefde voor bepaalde waarden en vaardigheden… Ik krijg associaties met jeugd en pvv-achtig denken.
woensdag 24 maart 2010, 18:47 uur
De parallel van Dhr. Dudink zou je ook kunnen doortrekken en betogen dat op het werk, men gerust collega’s kan traineren, als men maar een beleefd gezicht opzet als er een klant in de buurt komt. Is er dan geen “universele” waarde meer in gedragsregels? Marcus Aurelius schreef zo’n 1900 jaar geleden al over het nut van bescheidenheid en aandacht voor de medemens. Ik meen dat er wel degelijk een inherente waarde is aan een zekere discipline in sociale omgang. Bovendien vraagt “leren” ook een zekere concentratie en zorgvuldigheid die beter hand in hand gaan met respect en aandacht voor anderen.
Als ik op het NS station tussen honderden of zelfs duizenden anderen loop, besef ik hoe anoniem je bent, en hoeveel anderen je tegenkomt. Vechten tegen de “indifferentie” is een goede zaak om je te wapenen tegen afstomping, te beginnen mede op school.
woensdag 24 maart 2010, 18:58 uur
Zembla (http://zembla.vara.nl) had een goede documentaire over de misstanden op een ROC ASA in Amsterdam. De problemen die daar aangekaart werden hoor ik vaak van kinderen, zoals dat er wel iemand voor de klas staat, maar dat er geen les wordt gegeven. Het lesmateriaal is bovendien zwaar verouderd. Er staan vele fouten in en het niveau wordt verder verlaagd door de fouten van laagopgeleid en volkomen onverschillig personeel.
De erbarmelijke kwaliteit van ‘onderwijs’ op ROC scholen werd geweten aan de marktwerking op de scholen, die is ingevoerd, en het gebrek aan staatsbemoeienis.
Ja ROC scholen zijn hangplekken geworden, waar jongeren uitsluitend nog komen om in te klokken, maar dat ligt niet aan de jongeren. Dat ligt aan een onverschillige overheid, een rechtse politiek en is de consequentie van marktwerking waardoor geen les meer gegeven wordt en het geld opgaat aan hoge vergoedingen voor bestuurders en andere graaiers.
woensdag 24 maart 2010, 21:01 uur
Geestelijk geweld
Beperk middelbare scholen tot maximaal 500 leerlingen, of compartimenteer ze met hekken in gangen en op schoolpleinen tot volledig zelfstandige scholen van die maximale grootte.
Geestelijk geweld is in ons land een van de meest onderschatte problemen van de afgelopen decennia. Het hangt statistisch samen met gebrekkige empathie en criminaliteit bij daders (positieve correlatie) en veroorzaakt psychische aandoeningen bij slachtoffers.
Psychisch geweld en andere morele problemen kunnen vaak goed worden vermindert via voldoende deskundige inzet van mediavoorlichting.
WEBVIDEO’S OVER GEESTELJK GEWELD
http://www.youtube.com/results?search_query=%22psychological+abuse%22&search_type=&aq=f
woensdag 24 maart 2010, 21:01 uur
Het plaatje in de krant bij het artikel van Leo Prick nam meer ruimte in beslag dan de tekst. De stelling dat een mbo-school ook het gedrag bijbrengt dat nodig is om straks voor een baan geaccepteerd te worden… dat kun je te makkelijk verstaan als een oproep tot het kweken van dociele dommekrachten. Jaren geleden vond ik al dat het onderwijs de verkeerde kant op ging, toen mijn kinderen op school leerden pannenkoeken bakken, en van hun juf de opdracht kregen thuis met papa de tafels tot tien er in te stampen.
Ik hoop dat docenten en leerlingen zich jegens elkaar zo gedragen dat de schoolperiode een prettige, succesvolle tijd wordt. Treedt corrigerend op tegen docenten en leerling die met hun gedrag dat verstoren. Laten scholen voor beroepsonderwijs zich verder vooral concentreren op het aanleren van een beroep. En dan het liefst zo, dat ze over 15 – 20 jaar nog steeds in staat zijn op een waardige manier in hun levensonderhoud te voorzien, in plaats te worden ontslagen omdat voortschrijdende technologie hun vaardigheden overbodig heeft gemaakt. Dat is al moeilijk zat.
Het gedrag na de schoolperiode, dat komt dan verder wel goed. Bedrijven, personeelsfunctionarissen prikken daar wel doorheen. Zeker als -helemaal eens met Prick- dat onderwijs niet wordt gegeven in “de massaliteit van een flat van Bijlmermeerproporties” door “een anonieme mammoetorganisatie”. Maar als ik me niet vergis was dát ook de kern van Pricks probleem.
woensdag 24 maart 2010, 23:15 uur
Over de hele linie in de massale leerlinghouderij is verloedering merkbaar.
Docenten kiezen dikwijls de weg van de minste weerstand: ‘geen gezeik met leerling en top, iedereen hogerop’. Een mentaliteit die gunstig uitpakt voor de onderwijsinstelling en de leerling, maar niet voor het bedrijfsleven, dat opgescheept raakt met gedevalueerde gediplomeerden.
De straat lijkt de MBO/HBO te hebben veroverd, wordt weleens beweerd; het ziet ernaar uit dat op personeelsniveau (ondersteunende werkers, docenten) de Gooise matras haar intrede gedaan heeft. Wat beslist niet stimulerend is voor een opbouwende moraal, richting adolescenten. Ook op dit niveau kan ingrijpen dringend nodig zijn.
donderdag 25 maart 2010, 00:19 uur
Natuurlijk heeft mijn voornaamgenoot 100% gelijk. Hij stelt zich m.i. zelfs nog te gematigd op. Het is van het grootste belang dat de orde op scholen hersteld wordt, koste wat kost, zodat die scholen hun functie weer normaal kunnen vervullen. Scholen moeten gelegenheid bieden om les te geven en te krijgen, om te onderwijzen en kennis (en, vooruit, vaardigheden) op te doen. Een beetje opvoeding als extraatje is ook nooit weg. Leerlingen die zich niet willen voegen naar de lesorde en leraren die niet bereid of in staat zijn die orde te handhaven, horen niet thuis op een normale school. Die leraren moeten maar een ander vak kiezen; voor die leerlingen zal een oplossing gevonden moeten worden in het kader van de kinderbescherming, desnoods door dwangmaatregelen.
donderdag 25 maart 2010, 07:40 uur
Het is natuurlijk dringend nodig, maar begin er maar eens aan: het onderwijs – en de leerlingen – disciplineren na tientallen jaren heilloos ,,verbouwen”. Onderwijs – in alle vormen en maten – is voor de komende beleidsagenda minstens zo belangrijk als economie en staatsfinancien.Als er ergens achterstallig onderhoud zichtbaar is, dan hier!
donderdag 25 maart 2010, 07:47 uur
Het vele afschuiven op de hapgrage overheid is de reden waarom iedereen zich aan zijn verantwoordelijkheid onttrekt.
donderdag 25 maart 2010, 10:52 uur
Op zoek naar een baan leek werk in de kinderopvang mij wel iets. Mijn hbo-opleiding voldeed niet helemaal, maar een evc-procedure zou dan uitkomst kunnen bieden. Mogelijke uitkomst had geweest kunnen zijn: mijn kennis aanvullen met enkele vakken op mbo-niveau namelijk SPW-3.
Had ik daarvoor gekozen dan was ik aangewezen op een ROC. In wat voor een rare wereld leven wij? Nu zag ik zoiets niet zitten. Waarom zou ik me ‘afscholen’? Maar nu ik Zembla gezien heb over de ROC’s en het NRC Weekblad heb gelezen, dan is wel duidelijk dat er iets goed fout zit.
Een leven lang leren is een loze slogan gebleken.
donderdag 25 maart 2010, 12:46 uur
Ik proef hierboven de aanloop naar het invoeren van een schooluniform.
Ik denk dat een beetje straatcultuur geen kwaad kan. Dat is de cultuur waar die jongeren in leven.
Ik denk dat het onderwijs veel beter wordt als de overhead van, would be kolonels met het denkniveau van een sergeant majoor, beter bekend onder de vage aanduidng “Managers” binnen een school nooit groter mag zijn dan zo’n 10 tot 15 procent. secretariaat, jridische diensten, personeelsdiensten en conciegrerie inclusief.
Dat zou de oplossing zijn. Niet nog een manager of een advies vergader blabla bonusgezicht erbij. Neen docenten en waar nodig maatschappelijk werkers of vertrouwenspersonen.
donderdag 25 maart 2010, 13:35 uur
Ik begrijp Prick toch niet helemaal. Hij signaleert twee zaken die hij problematisch vindt: het (kennelijke) oprukken van straatcultuur in school enerzijds, en grote scholen anderzijds. Het is niet duidelijk wat en of de twee iets met elkaar te maken hebben.
Wat betreft straatcultuur: uit de reportage in NRC krijg ik de sterke indruk dat het vooral iets is van grote steden en vooral van het VMBO en MBO.
Wat betreft grote scholen: heel veel leerlingen op een grote locatie is ongewenst, maar grotere scholen waarbij verschillende locaties zaken als adminstratie en HR management delen is toch niet problematisch?
donderdag 25 maart 2010, 13:46 uur
Ik ben het volledig eens met het opinie-artikel van Leo Prick.
1. Als de straatcultuur het voor het zeggen krijgt, zal onze maatschappij geen lang leven beschoren zijn. De straatcultuur is er namelijk een van individualisme. Dat uit zich in het onbreken van normen en waarden. Het laat zich kenmerken aan de hand van onaangepast gedrag in de publieke ruimte, denk bijv. aan het niet meer opstaan van zwangeren en ouderen in tram, bus en trein. Wie doet dat nog?
2. De straatcultuur laat zich verder kenmerken door nivellering (dat is wat met het onderwijs gebeurd is), devualering en een leven bij de waan van de dag. Men is zich niet langer bewust van (historische) wortels.
Als ouders het laten afweten (en dat doen ze massaal, want hoeveel ouders zijn al door het moderne denken geinfiltreerd? – hoeveel ouders vinden het niet de normaalste zaak van de wereld dat hun kinderen gebruik maken van wikipedia, chatten, sms’sen, ed), is het de taak aan scholen om tegen de straatcultuur in te gaan. Het is vijf voor twaalf…
donderdag 25 maart 2010, 14:41 uur
De driehoek school, straat en gezin is in de opvoeding van jongens en meisjes te belangrijk dat eruit zomaar een deel terzijde kan worden geschoven.
Zoals Iliass El Hadioui duidelijk heeft gemaakt en ook is opgepikt intussen te merken aan het verslag dat afgelopen zaterdag in het NRC magazine stond, mag wat op straat wordt opgedaan en hoe daar wordt gecommuniceerd niet zomaar de school worden binnengelaten. Op school moeten de omstandigheden zo zijn dat daar niet de straat regeert, maar de eigen criteria van goed menselijk verkeer, waarin overdracht van kennis optimaal kan plaatsvinden. Dat kan inderdaad beter gegarandeerd worden op kleine overzichtelijke ROC’s of aanverwante scholen waar een duidelijk vak onderwezen wordt. Maar hoe bewerkstellig je dat?
Immers, vergis je niet. De zogenaamde ‘straatcultuur’ is niets meer en niets minder dan een verzamelnaam voor alledaagse praktijken van jongens en meisjes waarbij onder andere een sleutelrol wordt vervuld door het expressieve lichaam, allerlei gevoelens (respect bijvoorbeeld), geautomatiseerd gedrag dat zonder erg wordt uitgevoerd in overeenstemming met wat iemand tot een geaccepteerd lid maakt van zo’n groep. Bovendien staan jongens en meisjes daar beiden heel verschillend in. Cultuur is daarvoor een veel te losse term.
Meisjes vertegenwoordigen nauwelijks een apart in te zetten factor, blijkt uit onderzoek. Daarvoor doen ze teveel gewoon mee. Ze zouden echter wel degelijk een aparte rol kunnen gaan vervullen. Maar dan moet je de straat in elk geval voor hen de school binnenhalen.
Het tegen elkaar uitspelen van straat en school is juist vanwege de tamelijk ondoordachte aard van wat er op voor jongens en meisjes verschillende manieren speelt, niet verstandig. Er moet veel minutieuzer worden gekeken naar hoezeer jongens een gebrekkige switch maken als ze de straat in de school laten overlopen. Waarom hebben ze dat korte lontje, waarom meteen dat gedoe rond respect en gezichtverlies? Hoe zit dat bij meisjes? Jongens houden de straat vast uit onzekerheid, omdat dat territrium juist aan hen het houvast biedt dat op school door niets wordt gecompenseerd.
Herinnert u zich nog dat volgens een politicus de lastige straatjongens maar moesten worden vernederd? Het is gemakkelijk in te zien dat dat niet helpt. Maar je kunt wel laten zien dat wat iemand op straat kan, op school niet werkt. Je kunt ook laten zien hoe het meisjes precies vergaat als ze met die jongens moeten meedoen (en wie dat met tegenzin doen en wie niet) en hoe het zit met de meelopers en de koplopers.
Dat de school ter vervanging van de straat dan maar iets moet bieden wat het erbij horen bevordert, zoals Leo Prick voorstelt, lijkt me onvoldoende. De subset aan gedragingen waar deze jongens op straat meesterschap in kunnen tonen wordt op die manier niet van een effectief en haalbaar alternatief voorzien.
Ik zou zeggen begin eens met de straat tot onderwerp te maken van een paar goede lessen over wat er op het spel staat, waarom de straat voor jongen die specifieke rol speelt en hoe dat bij meisjes is. Laat ze daar eens samen flink over met elkaar in de clinch gaan. Een opgedrongen schoolidentiteit is wel een heel oudbakken middel.
donderdag 25 maart 2010, 18:15 uur
Als we de redenering van Dhr. Dudink @1 doortrekken, is er ook geen bezwaar als we op het werk onze collega’s traineren, zolang we maar netjes gaan doen als de klant in de buurt komt. Is er dan geen universele waarde aan gedragsdiscipline? Marcus Aurelius stelde 1900 jaar geleden al dat bescheidenheid en zorg voor de medemens goede waarden waren. Ik denk dat bij “leren” een zekere aandacht en intelligentie hoort, die beter kan gedijen als er een sfeer van respect is. Dus wel degelijk optrden tegen een sociaal klimaat dat een inherente waarde aan onderling respect koppelt.
donderdag 25 maart 2010, 19:01 uur
Nee, Jos, wat jij bepleit is nu juist dat verfoeilijke gedogen. Leerlingen hebben behoefte aan duidelijke regels. Waarom mogen die dan niet gewoon fatsoen en respect voor anderen inhouden?
En volgens jou weten ze donders goed wat wel of niet kan. Houd ze daar dan aan!
donderdag 25 maart 2010, 19:02 uur
Nee, Joris, wat jij bepleit is nu juist dat verfoeilijke gedogen. Leerlingen hebben behoefte aan duidelijke regels. Waarom mogen die dan niet gewoon fatsoen en respect voor anderen inhouden?
En volgens jou weten ze donders goed wat wel of niet kan. Houd ze daar dan aan!
donderdag 25 maart 2010, 22:33 uur
Leo Prick stelt vast dat de straatcultuur op de scholen een treurige ontwikkeling is. Hij vindt dat leraren zich minder tolerant moeten opstellen.
Aan de tienerleeftijd gaat een hele kleuter- en kindertijd vooraf waarin ouders hun deel van de opvoeding te leveren hebben. Bij de toelating tot (vervolg-)onderwijs behoor je op gedrag te selecteren. Indien een school alles en iedereen toelaat, mag je niet verrast zijn wanneer docenten het moede hoofd in de schoot leggen. Die strijd om het gedrag, les na les, met steeds weer andere groepen, verliest hij. Zonder de hardere hand van selectie redt geen docent het in het gevecht om behoorlijke omgangsvormen. Uiteindelijk zal het ideaal van scholing voor alles en iedereen niet houdbaar blijken. Het was en is een historische vergissing Jan en Alleman toe te laten zonder naar gedrag of opvoeding te vragen. Heel wat tieners zouden beter af zijn met een echte werkkring dan met het ratjetoe op school.
donderdag 25 maart 2010, 23:09 uur
In ziekenhuizen heerst op afdelingen zelfs een “straatcultuur” omdat het personeel zo is opgegroeid en opgeleid. De manier waarop de bezoekers worden toegesproken is dan bijvoorbeeld in de trant van:”Wat moet je (van de patient)?”.
Op die manier werd ik zelf tweemaal toegesproken, zowel door verpleeghuispersoneel als ziekenhuispersoneel. Dat is volgens mij dan een cultuurclash, waar iedere hoogopgeleide persoon of meer ontwikkelde persoon mee te maken krijgt bij bezoek aan een ziekenhuis.
Ik zag eens een medische documentaire over Wubbo Ockels, die zijn verblijf in het ziekenhuis een vernederende ervaring noemde. Het ziekenhuis is inderdaad een eigen wereld met een eigen cultuur, anders dan de cultuur op de universiteit. De cultuur in het ziekenhuis en bejaardenhuis is een volkscultuur, die ontstaat door het gedrag van het verplegend personeel, zelfs een superluxe vormgeving kan dit niet veranderen.
vrijdag 26 maart 2010, 11:35 uur
Mr. drs. R. Winter (@22),
Tja, het is wat met dat “tuig” dat ons “fatsoenlijke” mensen zo “brutaliseert”, hoe durven ze… Eronder houden dat zootje, al durft u dàt net niet te zeggen…
Ik ben er van overtuigd dat een proces van tientallen jaren van ethische verwaarlozing en feitelijk terzijde schuiven en verdonkeremanen van ooit diep verinnerlijkte waarden, wat zo kenmerkend is voor “samen”levingen waarin de “happpy few” op een “fatsoenlijke” manier en welhaast onbeteugeld zijn hebzucht en allerlei andere vormen van egoïsme –ten koste van o.a. dat ”zootje”- mag uitleven, o.a. deze (Amerikaans getinte) z.g. “straatcultuur” heeft geïmporteerd en laten gedijen.
Die is overigens slechts een van de vele negatieve en verwerpelijke gevolgen van een overweldigende en allesdoordringende sociaal-economische orde, (neoliberaal kapitalisme) die ethische regels voornamelijk ziet als een sta-in-de-weg voor ongebreidelde “ondernemingslust”.
Ik kan me zo ergeren aan het telkens weer AFZONDERLIJK benoemen -nu dus deze “straatcultuur”- van de talloze negatieven gevolgen van (neo)liberaal kapitalisme, daar waar de afkeuring EINDELIJK eens gericht zou moeten zijn op de werkelijke oorzaak van al dat negatiefs, de manier waarop “wij” ”onze” samenleving inrichten.
“hoogopgeleid” en “fatsoenlijk” zijn blijkt –binnen de verderfelijke context van (neo)liberalisme- juist helemaal geen garantie (integendeel!!) voor een broodnodige maatschappelijke ommezwaai naar een werkelijk fatsoenlijke en rechtvaardige samenleving, waarin iedereen het gevoel heeft dat hij of zij mag meedoen…
Harrie V.
vrijdag 26 maart 2010, 12:13 uur
Onverschillig en laagopgeleid ?
Denkbaar is dat gekwalificeerd personeel met affiniteit en een kritische instelling wordt uitgefilterd in het VMBO/MBO/HBO onderwijs.
Organisaties als caop en atana spannen zich al lange tijd in voor kwaliteitsversterking en diversiteit, op het vlak van bestuuur en toezicht. Zonder noemenswaardige effecten.
De deuren blijven op de diverse niveaus gesloten voor onafhankelijke, kritische geesten met deskundigheid en affiniteit.
Prick doet er goed aan om eerst te onderzoeken wat de mammoet-bobo’s bezielt. Bijv. via de bos-uitjes voor het personeel, op afstand van de straat.
vrijdag 26 maart 2010, 12:14 uur
Kleinschaligheid komt (sociale) controle ten goede, de leerfabrieken van Wallage (stem vooral PvdA!) en consorten hebben hun nut nog nooit bewezen. Schoolgaande kinderen dienen zich veilig en geborgen te voelen, met een maximum aan aandacht voor hun individuele kwaliteiten, om zich optimaal te kunnen ontplooien. Met al die zelfstandigheid hebben we ze verantwoordelijkheden gegeven die ze helemaal niet aan kunnen, waar op die leeftijd juist grenzen dienen te worden gesteld, en nagekomen. Het is het zoveelste voorbeeld van een falend gedoogbeleid, mede in de hand gewerkt door Haagse bureaucratie, met leraren verworden tot profielarme, inwisselbare begeleiders.
vrijdag 26 maart 2010, 12:39 uur
Gezien de strekking van het artikeltje en de reacties daarop voert het niet te ver om de NRC een kleinburgerlijk medium te noemen.
vrijdag 26 maart 2010, 13:57 uur
inderdaad, weg met de straatcultuur. Nog beter, weg met de straat. nog beter, weg met de vette burgers die in die straat wonen, laat de docenten weer les geven aan alleen nette leerlingen! laten we dit ook doortrekken naar het werk dan graag. de baas heet weer: “baas” en niet “Henk”, we doen weer gewoon wat hij zegt, het is ook geen “zij” meer of van die nieuwerwetse fratsen, de vrouw bakt gewoon weer pannekoeken thuis (geen pannenkoeken!), Lekker, net als moeder vroeger!
vrijdag 26 maart 2010, 17:09 uur
Maria Pekelharing, ‘t zal wel van voor jouw tijd zijn. Maar die leerfabriek ofwel de Mammoetwet kwam toch uit de koker van de KVP (voorloper van het CDA): http://nl.wikipedia.org/wiki/Mammoetwet
Neemt natuurlijk niet weg dat dat een van de eerste flinke missers was. Helaas.
vrijdag 26 maart 2010, 18:03 uur
28-Lisa de Wit—Inderdaad was Cals met zijn KVP de initiator, maar tekende Wallage voor de Wet op de Basisvorming, al zat het debacle daar toen al in besloten, maar aan alle voorbehoud en tegenwerpingen had regent Wallage geen boodschap. Prima reden om zowel CDA als PvdA buiten de nieuwe regering te houden, maar ik vrees wederom het ergste…
zaterdag 27 maart 2010, 14:30 uur
23 Harrie Vrijmans – “Zum Dritten, zum Letzten?” Allereerst, dat “hoogopgeleid” en “fatsoenlijk” geen garantie is voor een broodnodige en rechtvaardige samenleving ben ik helemaal met u eens. U moet dat ‘hoogopgeleid” meestal wel met heel wat korreltjes zout nemen. Vooral van personen die dat van zichzelf beweren. En wat is hoog en opgeleid, opgeleid tot wat?
Over schaalvergroting en straatcultuur zou het moeten gaan. Wat verstaan we onder die begrippen, hoe beoordelen we ze? Die schaalvergroting heeft alles van doen met die door u bekritiseerde economie en met een overheid die graag alles onder controle houdt. Gewoon om je heen kijken en je ziet het. Alles in mootjes gehakt en de schaal van die mootjes, het z.g. wonen, winkelen, verkeren wordt steeds groter. De kapitalistische urbane wereld dus. De overheid legt dit alles in plannen en regeltjes vast ten faveure van die economische orde en voor handhaving van de eigen macht. Het bekende duo gaat hier hand in hand: staat en kapitaal.
En waar zijn de straat en de straatcultuur gebleven? Hoe kon die vooral voor kinderen zo belangrijke straatcultuur verdwijnen? Voor de petit-bourgeois is het een zege gebleken, die zag toch al alle kwaad van de straat komen. Hij kan deze nu tot zijn eigen groot genoegen voor zijn mobieltje gebruiken. Wat een vooruitgang!
Dit soort constateringen lijken me een goed vertrekpunt voor een zinnige discussie. Wat dacht u?
En het onderwijs? Als een bepaald slag zestigers begint te ouwehoeren hoe goed het vroeger allemaal wel was en dat met dank aan links alles naar de verdommenis is geholpen, kan ik alleen maar schamper lachen. Wat een ellende was het vroeger, krakkemikkige gebouwen, met 63 kinderen in één klas, om over het sanitair en de speelruimte maar te zwijgen. Fijne kleinschaligheid. Maar we hadden gelukkig nog de straat.
Ook het op brandgevaarlijke zolderverdiepingen hokken, in de zestiger jaren, waar de stank van het chemielokaal door de vloer omhoog steeg. De rotte eiergeur. In een vieze kelderruimte je brood moeten oppeuzelen bij niet te drinken koffie. Je niet kunnen verschonen als je onder het stof en het vuil zat. Hebben de criticasters dit soort zaken niet meegemaakt, er nooit iets over gehoord?
Ook op zaterdag ontkwamen de kinderen niet aan de leerplicht. Leerplicht, waarom geen recht op onderwijs, ongedeeld, voor iedereen gelijk? Enfin. En de leerkrachten vroeger? Och, laten we dat onderwerp maar met de mantel der liefde bedekken.
En hoe handelt reactionair rechts? Niet zelf, dat doet ze in principe nooit, ze laat doen, ze laat uitvoeren. Zelf vuile handen maken? Hoe vies. Wel de zaak saboteren als ze denkt dat het moet. Denk maar eens aan het experiment met een middenschool, of aan dat ach en wee geklaag over die arme slimmertjes die niet voldoende aan hun trekken zouden komen.
Ja, het is heel erg dat de sociale komaf niet meer dat gewicht van vroeger heeft. Maar, Harrie, is eigen initiatief en het stimuleren daarvan nu werkelijk zo slecht? Ja, denk ik, als het dient voor het najagen van puur eigen profijt ten koste van anderen. Maar het kan toch ook anders? Welke rol kan of moet het onderwijs hierin spelen, m.b.t die sociale verantwoordelijkheid dus, dacht u?
Terzijde. Wiebe van der Land heeft het in zijn fraaie stukje over panne(n)koeken. Vraag, wie kent ‘riefkeuk’? Reibekuchen dus. Zit een Joodse connectie aan vast. Lekker, die riefkeuk, met gefruite uien. Volgend maal het recept.
zaterdag 27 maart 2010, 16:00 uur
Schaalvergroting en marktwerking zijn de recepten voor de teloorgang van het onderwijs.
Beide aspecten zijn overigens debet aan heel veel zaken in de samenleving die brood, broodnodig revisie behoeven.
zaterdag 27 maart 2010, 23:20 uur
Onderwijs: het hellend vlak
Gelukkig heeft de NRC vaker aandacht aan de kwaliteit van het onderwijs besteed en ook weer in dit artikel. Ik denk dat de problematiek zeer complex is. De schaalvergroting (sovjetisering) van het MBO wordt in dit artikel terecht aan de kaak gesteld. Als bedrijfskundige kan ik geen rationele argumenten bedenken die voor een dergelijke schaalvergroting pleiten. Onderwijs is en blijft vooral de overdracht van kennis en vaardigheden door een leraar op een groep leerlingen. Moderne hulpmiddelem kunnen dit enigzins nuanceren maar een leraar is altijd noodzakelijk voor jongeren bij wie de ontwikkeling van het brein nog niet is voltoooid (zie het Puberbrein van Eveline Crone). Het primaire proces, lesgeven, heeft geen schaalvergroting nodig behalve het bij elkaar brengen van vakdocenten voor verschillende vakken in het curriculum. Ondersteunende functies wellicht wel. Zo is het handig om bijvoorbeeld een MTS met verschillende disciplines bij elkaar te brengen zodat docenten voor vakken als Nederlands etc. aan de school verbonden kunnen worden. Ook zijn er vakken die voor meerdere studierichtingen gegeven worden. Er is absoluut geen noodzaak om een school te hebben waarin de MTS en bijvoorbeeld SPW, SMD etc. onder één dak zijn gebracht. Vroeger had een MTS een directeur, een adjunct directeur (beiden technisch en vaak ook parttime docent) en iemand op de administratie. Vaak was er voor de vakgroepen een coordinator en hadden leraren ook nog andere verantwoordelijkheden, die de functie leuker maakten. In deze constellatie werd ruim 90 % van het geld besteed aan lerarensalarissen. Nu is dat percentage bedroevend lager; ik zou graag onderzoek zien hoeveel dit nu is. Nu lopen er managers rond die eigenlijk overbodig zijn als we kijken naar het primaire proces en de ondersteunende processen. Niets is gevaarlijker want ze gaan wel iets doen dus mensen voor de voeten lopen en van het werk houden, de vergaderfrequentie verhogen en overbodige of desructieve opdrachten geven etc. Het opsplitsen van ROC’s tot opleidingen als de MTS en vergelijkbaar is het medicijn voor deze symptomen van de ziekte. Een tweede probleem is de kwaliteit van het onderwijs met als onderliggend probleem de motivatie en discipline van de leerlingen. Hierbij doen zich vragen voor als: moet een leraar leerlingen van deze leeftijd nog opvoeden? Wordt afwijkend gedrag getolereerd? Wat zijn toelatingseisen: kan een MBO opleiding aan de poort selecteren? Denk aan het beheersen van de Nedelandse taal en rekenvaardigheden. Kortom, als een leerling door het overwegend gebruik van straattaal het Nederlands niet voldoende beheerst heeft hij/zij naar mijn mening op een MBO niets te zoeken. Het gaat immers om een vervolgopleiding. Daarnaast denk ik dat de docenten minstens vakinhoudelijk bekwaam moeten zijn en dat de onderwijskundige kant door training on the job kan worden geleerd. In mijn tijd bestond op de Technische Hogeschool (TH) het behalen van een onderwijsbevoegdheid uit het volgen van een vak (onderwijskunde) van beperkte omvang. Het is opvallend dat pedagogische vaardigheden nu een veel belangrijker rol lijken te spelen ten koste veelal van vakinhoudelijke kennis. Richard Feynman (Nobelprijs Fysica) waarschuwde hier al voor in zijn toespraak voor science teachers: do not trust the experts. Wat Feynman voorstond was een leraar die vooral zijn leerlingen kon motiveren hetgeen natuurlijk ook kwaliteiten van de leerling vraagt. En dat brengt ons op de vraag die ook in dit stuk wodt aangeroerd: wat willen deze leerlingen eigenlijk. Uit de beschrijving van de situatie in de klas en de inhoud van het onderwijs denk ik dat er hele andere maatregelen nodig zijn. Een selectie aan de poort die naast eerder genoemde taal- en rekenvaardigheden ook de motivatie omvat lijkt steeds noodzakelijker. Ik heb het gevoel dat het MBO op een dusdanig niveau wordt les gegeven zodat ook minder begaafden kunnen participeren. In de discussie over het onderwijs kom ik nooit de vraag tegen welk onderwijs is nu voor wie? Dus gooi ik maar de knuppel in het hoenderhok: Middelbaar beroepsonderwijs dient zich te concentreren op het segment leerlingen met een IQ van rond de 100. Voor HBO valt te denken aan een IQ van ca 110 en voor WO aan een IQ van 120 plus. Ik denk dat een deelnemer aan een opleiding met een te laag IQ voor veel opleidingen een crime is door gedragsproblemen die daar uit voortvloeien. Het moet onderwijsinstellingen dan ook veel makelijker worden gemaakt om leerlingen met gedragsproblemen te wijgeren en verwijderen. Het zou bovendien te gek zij als de pedagogische eisen voor docenten in het beroepsonderwijs omhoog moeten om beter met gedragsproblemen om te kunnen gaan. Graag hoor ik ook de mening van anderen over deze problematiek. .
Ir. Arjan Korevaar
zaterdag 27 maart 2010, 23:35 uur
WAT wordt onze kinderen allemaal ingeprent? Het is belachelijk om identiteit in kinderen te internalisren door school&werk, uniforme socialisering tot homo-robotica met sociaal-emotionle feminisering. ALSOF kinderen niet weten waar ze vandaan komen, op deze manier raken kinderen gedissocieerd en zullen er zich allerlei persoonlijkheidsstoornissen ontwikkelen tot aan sociopathie en psychopathie aan toe, een onbetaalbare onaflosbare staatsschuld onder aanvoering van dominante wetenschappers die ook zonder eigen wil eigenlijk bij hun geboorte al klaar waren met leven!
zondag 28 maart 2010, 13:34 uur
Alphonse Scaf,
Ineens dwarrelt a.h.w. een woord als “straatcultuur” hier binnen in gezelschap van de bijna dwingende suggestie dat we hier met een welomschreven en voor iedereen duidelijk begrip van doen hebben.
Ik had uit het bewuste artikel begrepen dat uitsluitend de hedendaagse en treurig stemmende, door massamedia erin geramde, jongerencultuur van consumeren (van allerlei elektronische speeltjes) en veel ander, druk, lawaaiig en geldverslindend gedoe (dat eigenlijk slechts volslagen nihilistische leeghoofdigheid veroorzaakt) bedoeld wordt: heel erg Amerikaans dus.
Ik ben er echt van overtuigd dat hier sprake is van bewust bedoelde geestelijke manipulatie en hersenspoeling van onze jeugd en weet (voel dat overweldigend) zeker dat hierbij bepaalde schimmige organisaties al vele tientallen jaren een duistere rol spelen (geheime diensten als CIA…!) zonder dat “onze” overheid die ook maar een strobreed in de weg legt.
(Waarom zou ze ook, die wil ons nog steeds –zelfs nu nog!~- (neo)liberaal kapitalisme door de strot duwen, niet goedschiks, dan maar kwaadschiks.)
Dat daarvoor de culturele en geestelijke grondslag van hele samenlevingen eerst grondig en terdege moet worden gesloopt, is inderdaad intens misdadig, maar kan gelukkig voor de manipulerende machthebbers zo dus grondig en stiekem gebeuren.
(Nou ja, stiekem, wie eens wat dieper nadenkt en eens wat verder kijkt dan zijn neus lang is, ziet overal (mondiaal) overduidelijke sporen van dat zeer agressieve Amerikaanse cultuurimperialisme, waarmee overal op de wereld keiharde, van (neo)liberaal kapitalisme gecharmeerde mensen zo gebaat zijn…
Ik denk dat Sartre, toen hij ooit zei “wie een volk zijn taal ontneemt, ontneemt het zijn toekomst” mogelijk bovenstaande voor ogen had.
Wie de jeugd volslagen in zijn macht heeft, heeft de toekomst…
En… kijk eens om u heen: beluister de omgangstaal en zie de lichaamstaal van het merendeel van de jongeren: helemaal veramerikaanst… dus de schimmige manipulators en VOORAL hun griezelige opdrachtgevers kunnen intens tevreden zijn…
Tenslotte,zoals u kennelijk straatcultuur uitlegt kun je -vergeleken met bovenstaande- spreken van een groot verlies.
Harrie V.
zondag 28 maart 2010, 18:47 uur
32 Arjan Korevaar
Wanneer u schaalvergroting gelijkstelt met sovjetisering dan heb ik de stellige indruk dat u geen idee heeft wat een sowjet eigenlijk is.
Als u zich daaromtrent nu eerst eens oriënteert voordat u dit woord als een absurde betekenis van schaalvergroting misbruikt, dan lees ik een in deze context heroverwogen bijdrage van u met belangstelling.
zondag 28 maart 2010, 18:56 uur
34 Harrie Vrijmans
Mee eens. Deze veramerikanisering wordt ook duidelijk door de heden ten dage non-beheersing van een andere vreemde taal dan Engels ( of liever gezegd Amerikaans ) Frans en Duits wat is dat ?
Zet de buis aan en met name bij de commercielen glijden de Amerikaanse blubberseries je woonkamer binnen. ( zet de buis dus gerust uit) Die van mij is net van de tafel af gestuiterd op de beeldbuis en is dus kapot en ik koop geen andere meer want ik keek alleen nog naar ‘allo állo op Belgie 1
In deze ontwikkeling past ook de roep én de invoering van Engelstalige universiteiten en dito curriculae.
zondag 28 maart 2010, 22:01 uur
34 Harrie Vrijmans – Had u dat ook, na lezing van dat artikel van Prick: nou en? De zoveelste klaagzang met als ondertoon de vraag naar meer discipline. Tucht en orde dus.
Met dat citaat van Sartre, toegepast op de ruimte, kan ik volledig instemmen. Welke vrijheid genieten kinderen nog? Toen mijn eigen kinderen in de zeventiger jaren opgroeiden was het al volledig mis met die vrijheid. Wat dat betreft is het echt erg geworden. Als kinderen hun gevoel van onbekommerdheid wordt genomen, hun bewegingsvrijheid, hun lust tot spel en fantasie gaat het mis. Zaken die onlosmakelijk horen tot die straatcultuur. Hebben die aangehaalde leerkrachten hier nog weet van?
Zie ook hoe die straatcultuur steeds als het negatieve voorbeeld getoond wordt. Ja, en dan die alles controlerende overheid, wat zou die moeten beginnen met de vrijheid van de straat? Een niet te controleren openbaarheid? Dan zijn haar de media liever, alles valt na te gaan, alles vast te leggen en te lezen. Te censureren.
En waartoe leidt het onderwijs nog op? Om deel te nemen als een voorwerp aan een wegwerpmaatschappij. Consumeren moet, en als je dat niet kunt, weg ermee. Ook een vorm van selectie, waarmee feitelijk al meteen na de geboorte begonnen wordt. Ja Harrie, de American way of live is werkelijkheid geworden. De wetten van Malthus en de voorspellingen van Huxley en Orwell hebben ons ingehaald. We hebben als ouderen nog geluk gehad, dat we een andere kindertijd hebben mogen beleven.
Laten we niet ophouden om te analyseren waarom het fout is gegaan, door ondermeer dat vervloekte cultuurimperialisme van de Amerikanen. We komen er dan ook snel achter dat schaalvergroting de uiterlijke vorm van dat proces is en niet de oorzaak. Daar moet Prick nog maar eens heel goed over gaan nadenken.
zondag 28 maart 2010, 22:15 uur
34 M. Muskens – “In deze ontwikkeling past ook de roep én de invoering van Engelstalige universiteiten en dito curriculae.”
Je ontkomt kennelijk niet meer aan dat (Amerikaans) Engels. De taal van onze buren spreken we nauwelijks meer. Sterker, de Maastrichtse universiteit loopt voorop in deze Anglofiele gekte. Massaal herbergt deze universiteit Duitstalige studenten, moeten Engels leren (zonder Engels bestaat er kennelijk geen wetenschap meer) en zich op straat verstaanbaar zien te maken in Nederlands of Maastrichts. Of moeten Maastrichtenaren maar overschakelen op Engels? Wordt nog lachen geblazen…
Zullen we de kinderen verplicht weer drie talen laten leren, zonder Engels in het pakket? Het is toch maar een kleine minderheid in Europa die deze taal als moedertaal heeft?
woensdag 31 maart 2010, 18:53 uur
De term sovjetisering van het onderwijs is afkomstig van de buitenlandse bezoekers van een Nederlandse hoogleraar. Hem werd de vraag gesteld: gaan jullie nog steeds door met de sovjetisering van het onderwijs. Voor mij betekent dit grootschaligheid die niet ter discussie staat (een ongenuanceerd groot is mooi. Het welzijn en welbevinden van leraren en leraren is volledig ondergeschikt aan dit hogere doel. Het idee dat zeker de leraren een belangrijke inhoudelijke bijdrage kunnen leveren aan het vormgeven van een onderwijsorganisatie is de bureaucraten geheel vreemd.