Minister Cramer: kritiek op IPCC moet kunnen
Minister Jacqueline Cramer (Milieu, PvdA) reageert in dit opiniestuk op de 52 wetenschappers die het IPCC verdedigen in een open brief. Klimaatwetenschappers moeten dulden dat leken met kritiek komen, betoogt Cramer. Ze heeft “een lawine aan reacties gekregen op uitspraken over de fouten in het IPCC-rapport. Vooral vanuit de wetenschappelijke wereld.” Wetenschappers voelen zich volgens haar aangetast in hun beroepseer en wensen zich niet door de politiek de maat te laten nemen.
Maar de tijden zijn veranderd. We leven in een internetmaatschappij met mondige mensen. Wetenschappers hebben zich tot die realiteit te verhouden. Volstaan met ‘wij hebben de wijsheid in pacht’ werkt niet meer.
Een belangrijke les van alle commotie noemt ze “dat het circuit van geïnformeerde leken aan betekenis wint. Mondige burgers struinen internet af, chatten met elkaar en geven hun mening. Wetenschappers zijn niet gewend om met dit lekencircuit om te gaan.” Dat zorgt volgens haar voor een nieuwe situatie, die openheid van wetenschappers verlangt:
Discussiëren met klimaatsceptische ‘reaguurders’ zal een nieuwe opgave voor hen worden.
Wat vindt u? Zijn wetenschappers het inderdaad niet gewend om met leken om te gaan? Is meer openheid noodzakelijk?
vrijdag 12 februari 2010, 16:29 uur
Wetenschap en lange termijn (klimaat)voorspellingen.
In de NRC van 6 februari halen Van Dieren c.s. hard uit naar personen en organisaties die menen de conclusies van het IPCC in twijfel te mogen trekken. Zij zouden er beter aan doen om met deze critici in debat te gaan. Elke wetenschapper weet immers hoe moeilijk het is om voorspellingen over ontwikkelingen in een vakgebied te doen. In dezelfde NRC gaat Karel Knip uitgebreid in op het proces waarmee het IPCC rapport tot stand is gekomen. Nu is een goed proces een noodzakelijke voorwaarde voor een goed rapport maar belangrijker is of de inhoud op vaste bodem of op drijfzand is gebouwd.
Het IPCC rapport claimt een lange termijn voorspelling ( 50 – 100 jaar) te kunnen doen over het klimaat op aarde. Het rapport is tot stand gekomen middels een samenwerking tussen een groot aantal wetenschappers, deskundigen, adviseurs, ministeriële beleidsmedewerkers en geïnteresseerde leken. De vraag is wat de onderliggende waarde is van een rapport dat op een zodanige wijze tot stand is gekomen. Het IPCC claimt dat er binnen de topwetenschappers een communis opinio is over de conclusies van hun rapport en dat deze daarmee betrouwbaar zijn. Critici daarentegen wijzen op het gebrek aan openheid met een bijbehorende eenzijdige uitleg van feiten en een discutabele wetenschappelijke onderbouwing van de voorspellingen.
De vraag die niet aan de orde komt is of de wetenschap lange termijnvoorspellingen überhaupt kan onderbouwen. Wetenschap houdt zich bezig met het onderzoeken van verschijnselen in het heden en verleden, het zoeken naar wetmatigheden die ten grondslag liggen aan deze verschijnselen, het schatten van aard en grootte van de daarbij betrokken krachten en het opstellen van een (beperkt) model/theorie die deze verschijnselen kan beschrijven en verklaren. Nieuwe metingen (data) kunnen het bestaand model / theorie (de “tijdelijke waarheid”) bevestigen, veranderen, vernieuwen of op zijn kop zetten en daardoor tot andere uitkomsten leiden.
De wetenschap heeft intrinsiek een beperkt vermogen om voorspellingen te doen, zeker voor de zeer lange termijn. ( …) Wetenschap is zeker geen volstrekt vaststaand geloof, maar erkent onzekerheden en is bereid tot verandering.
De cruciale vraag is of wetenschappelijke experts zelf in staat zijn om lange termijnvoorspellingen met een grote kans van slagen te doen. Bekend is dat zelfs Nobelprijswinnaars en vergelijkbare uitnemende wetenschappers lange termijn ontwikkelingen in hun eigen vakgebied niet (goed) kunnen voorspellen. Onder andere omdat zich in de wetenschap vaak nieuwe, niet te voorziene, ontwikkelingen voordoen (ontdekkingen) die volstrekt nieuwe inzichten en toepassingen opleveren. Voorbeelden van nieuwe, onverwachte en niet voorspelde , ontwikkelingen in de bio-medische wetenschap gedurende de laatste 35 jaar zijn de ontdekking van gespleten genen, genetische modificatie en de ontwikkeling van en toepassingen uit genomics onderzoek. Zij hebben de inzichten in en toepassingen voor de biologie en de geneeskunde drastisch veranderd. Zo zijn bijvoorbeeld nieuwe technologieën zijn ontwikkeld om (potentiële) ziekten veel beter te kunnen herkennen (eventueel op persoonlijk niveau) en deze – soms met nieuw ontwikkelde geneesmiddelen – veel doelgerichter te behandelen. Individuele creativiteit was leidend in deze ontwikkelingen en niet communis opinio opvattingen. Als een uitnemende deskundige niet tot een lange termijnvoorspelling niet in staat is, dan levert de communis opinio van een groot aantal deskundigen -al dan niet gebruik makend van computermodellen (waarin de aannames van de experts zijn verwerkt) – niet een beter resultaat.
Dus het samenbrengen van een groot aantal experts zoals in het IPCC rapport wekt ten onrechte de indruk dat daarmee een grotere betrouwbaarheid van de voorspellingen tot stand is gebracht. Als een beperkte betrouwbaarheid van voorspellingen in tal van wetenschappelijke gebieden geldt, dan valt het niet in te zien in hoeverre klimatologen en aanverwante disciplines hierop een uitzondering vormen. Of bezitten zij soms een glazen bol die andere wetenschappen ontberen?
Een paar voorbeelden uit het recente verleden zijn illustratief voor de beperktheid van de communis opinio voorspellingen van wetenschappelijke experts. De gangbare mening in de financieel-economische wereld was een paar jaar geleden dat hun computermodellen uitstekend het gedrag van de financiële economie in de toekomst konden voorspellen. En die werd als zeer robuust gekarakteriseerd. Helaas werd er niet geluisterd naar de afwijkende mening van een enkeling (en nu dus een held!). Een tweede voorbeeld is de Mexicaanse griep. Het gros van de deskundigen meende (bij gebrek aan data, maar uitsluitend gebaseerd op een theoretische mogelijkheid) al te kunnen voorspellen dat de wereld te maken zou krijgen met een zeer grote pandemie. Na het verkrijgen van nieuwe data bleek dat toch heel anders.
Blijkbaar wordt hieruit weinig geleerd. Integendeel, men reageert op de klimaatsceptici alsof zij een geloof aanvallen en niet een wetenschappelijke theorie / voorspelling. De reactie van Van Dieren c.s. is hiervan een schoolvoorbeeld. Zij moeten zich toch ook hebben afgevraagd waarom eerdere modellen van de Club van Rome ten onrechte voorspelden dat ongeveer anno 2010 de aardbodemschatten zouden zijn uitgeput? Het feit dat op een bijeenkomst van voornamelijk geïnteresseerde leken tienduizenden een petitie ondertekenen duidt meer op een geloofsverklaring of een politieke beweging dan op wetenschappelijke gedegenheid. Tekenend voor een aanval op een geloof is ook wat Wouter van Dieren c.s. in het artikel doen: een arrogante houding aannemen, geen discussie over de inhoud voeren, de macht van de achterban in stelling brengen, wij-zij benadrukken, op de man spelen, in diskrediet brengen, kleineren en minachtend bejegenen. Het is de vraag wat de auteurs van dit stuk bezield heeft.
De doelstellingen van verminderde uitstoot van verbrandingsgassen, een betere benutting van bestaande energiebronnen en een beter gebruik van alternatieve (“gratis”) energiebronnen worden breed gedeeld. Om daarin verder te innoveren is het niet nodig dat uit naam van de wetenschap ten onrechte een zeer zekere (!) voorstelling van zaken over de lange termijn klimaattoekomst wordt gedaan.
Prof. Dr. J.A. van den Berg, vrml. hoogleraar genetica en genomics te resp Universiteit Leiden en Wageningen Universiteit, Prof. Dr. H.A. de Boer, vrml hoogleraar biochemie Universiteit Leiden, Prof. Dr. A.J.J. van Ooyen, vrml. hoogleraar industriële biotechnologie Wageningen Universiteit,
vrijdag 12 februari 2010, 16:52 uur
Probleem is dat er geen echt wetenschappelijk bewijs is, dat de mens verantwoordelijk is voor het stijgen van de temperatuur op aarde; dat is een aanname. De temperatuur stijgt, het CO2 gehalte neemt toe, de mens produceert meer CO2 dan vroeger, CO2 is een broeikasgas, dus de mens is verantwoordelijk voor de stijging.(?) Is hier sprake van een wetenschappelijk verband? Lijkt me niet.
Bovendien heeft onderzoek naar omstandigheden in het verleden aangetoond dat er altijd schommelingen in temperatuur en CO2 gehalte geweest zijn.Daaruit kon echter niet worden geconcludeerd dat er een correlatie was tussen beide.
Het IPCC wekt de indruk dat argumenrten gezocht zijn om de aanname van een direct verband te bevestigen.
Dat is jammer en allesbehalve wetenschappelijk.
Als gekeken wordt naar oorzaken van aardse temperatuur schommelingen zullen ook andere invloeden nadrukkelijker moeten worden bekeken.
Tot slot: natuurlijk moeten we een rem zetten op het verkwistend verstoken van fossiele brandstoffen.
De reactie van de 52 wetenschappers wijst er op dat ook zij de menselijke invloed op de opwarming als uitgangspunt nemen. Beste mensen; doe eens wetenschappelijk.
vrijdag 12 februari 2010, 17:31 uur
Dat wetenschap zich de maat moet laten nemen door de politiek is in dit land wel het laatste dat de politiek zich kan aanmatigen. Wetenschap als moeizame praktijk, als iets dat mensen met veel zorg vormgeven en als het beste en meest democratische middel dat we hebben om onzin te bestrijden, schittert door afwezigheid in het publieke debat.
Dat de minister van milieu die toch uit de wetenschap afkomstig is (al moet je uitkijken met mensen die wetenschap voor politiek verruilen; dat is meestal een gevolg van uitgewerkt zijn in de wetenschap, al sluit ik niet uit dat het soms ook van oprechte dadendrang getuigt) het in haar hoofd haalt lekenoordelen op voet van gelijkheid (bijna) met die van de wetenschap te plaatsen, is wel heel erg vergaand. Zowel op het terrein van integratie, alsook op dat van de gedragspatronen die een verstandig omgaan met de hulpbronnen van deze aarde verhinderen, is wetenschap in de journalistiek en politiek de grote afwezige. Wie je vaak wel aantreft zijn deelnemende wetenschappers die al een nauwe band met de politiek hebben, of hebben gehad en dan voor heel even ‘hoogleraartje’ mogen spelen, bij wijze van eerbetoon aan hun politieke inzet. Van wetenschappelijke belangstelling voor het gedrag dat ook een rol speelt in de commotie, bespeur ik weinig.
Ik denk dat gemakkelijk kan worden aangetoond dat het niet om verstandige reacties van het lekenpubliek gaat, maar om doorgaans tamelijk luie reacties op het politiek gebruik van wetenschap.
Ik volg websites erg intensief, ook hier bij de NRC. Ik ontdek zelden oordelen die gebaseerd zijn op meer dan emoties, vooroordelen en gemakzuchtige afhandeling van feiten en gegevens. Het zou een gedegen gedragswetenschappelijk onderzoek waard zijn om uit te vinden wat in al dat reageren werkelijk aan de hand is. Er zijn wel heel weinig reaguurders die het internet afstropen met een ander raster in hun hoofd dan een van verontwaardiging vergeven dédain voor wat toch echt nodig blijft: dingen eerst goed uitzoeken, alvorens aan het schrijven te slaan. Het internet is een zegen, maar het stelt wel erg veel mensen iets te gemakkelijk tevreden en vervolgens in staat van die tevredenheid te getuigen.
De opgave van de wetenschap is dingen goed uitzoeken en mee te werken aan een wereld die op z’n minst intact aan het nageslacht kan worden doorgegeven.
De reacties van mensen (ook mensen als Jacqueline Cramer) op de fouten in het klimaatrapport van het IPCC zijn het gevolg van hardnekkige patronen in het gedrag van mensen die zelden de witte jas van de onderzoekers hebben aangehad of zich in elk geval nauwelijks een voorstelling kunnen maken van hoe wetenschap werkt. Ik zou zeggen, doe daar eerst wat aan alvorens aan het bloggen of reageren te slaan.
vrijdag 12 februari 2010, 18:03 uur
Het IPCC is het enige vehikel waarmee de wetenschap eensgezind haar uitspraak kan doen richting de samenleving en politiek omtrent klimaatonderzoek. Gezien de omvang van het werk en al het pluiswerk van ‘sceptici’ zijn de fouten die zo nu en dan gevonden worden nog vrij onschuldig. Wat wil de minister nog meer?
De trieste realiteit is dat grote groepen mensen, vooral diegenen met zeer weinig kennis van zake, liever vasthouden aan pseudowetenschap en (bij)geloof, en zij zien zich op het internet gesteund door anderen. Hierin staan zij vrij, maar waarom zouden serieuze wetenschappers hierop in moeten gaan? Zou de minister ook meer debat willen tussen biologen en jonge-aarde creationisten? Het lijkt mij een verspilling van tijd.
De wetenschap biedt ons het enige proces waarmee we aan nieuwe kennis kunnen bouwen over onze leefwereld. De voordelen voor de mensheid zijn evident. Het is aan de politiek om de wetenschap te steunen, financieel, maar ook moreel!
vrijdag 12 februari 2010, 18:24 uur
De vraagstelling van de redactie is verkeerd, die zou moten luiden: Zijn LEKEN het inderdaad niet gewend om met WETENSCHAPPERS om te gaan?
Het overgrote deel van de bevolking weet zich al geen raad met ‘academische kwesties’ die geen antwoorden geven, maar slechts vervolgvragen opwerpen. Toch zorgen deze vragen juist voor de dynamiek, zonder welke geen vooruitgang kan worden geboekt.
De (persoonlijk gemotiveerde) korte-termijnbelangen van politici staan daar haaks op, alleen al daardoor dient men zich verre te houden van enig oordeel.
Voorts blinken de meeste politici uit in ‘behendigheid’, maar niet in kennis en kunde. De “Wikipedia-wijsheid” van internet is niet maatgevend.
Net zomin overigens, als dat Balkenende straks een gouden medaiille wint (dat doet het individu Kramer), heeft Cramer iets over wetenschap in te brengen.
vrijdag 12 februari 2010, 23:41 uur
In het IPCC rapport staan projecties van de verwachte stijging van de mondiale temperatuur(Engels = projections)en nadrukkelijk geen voorspellingen (Engels = predictions). De projecties zijn gebaseerd op sociaal-economische scenario’s (de SRES-scenario’s) die ieder op zich consistente beelden schetsen van de te verwachte ontwikkelingen in deze eeuw. Een goede econoom zal echter nooit beweren dat de gekozen scenario’s de toekomst volledig beschrijven. De scenario’s zijn echter zo gekozen dat ze een zeer ruime range aan mogelijke ontwikkelingen weergeven.
De SRES-scenario’s vormen de input voor de door klimatologen ontwikkelde modellen (GCM’s). Ook deze kennen natuurlijk nog steeds forse onzekerheden. De verschillende modellen geven dan ook een brede range in uitkomsten. Hoe breed verschilt per parameter, verandering in zomerneerslag is een voorbeeld waarbij sprake is van zeer brede ranges (zie de KNMI06-scenario’s voor Nederland).
Gegeven deze forse onzekerheden is het niet voor niets dat de verwachte temperatuurrange in het IPCC-rapport zo groot is (1,1 – 6,4 graden). Dit kan je nauwelijks een zeer zekere voorstelling over de lange termijn klimaattoekomst noemen. Daarnaast mogen we hopen dat beleid er juist voor zorgt dat de projecties geen werkelijkheid worden (het rapport aan de Club van Rome heeft immers ook tot fors milieubeleid geleid, waardoor de projecties over schaarste van grondstoffen geen werkelijkheid werden (tot nu toe denk ik dan).
Ondanks onzekerheden geldt voor een beleidsmaker echter beter iets dan niets. Beleidsmakers kunnen dan ook niet anders dan uitgaan van normatieve ethische principes, bijv. het voorzorgprincipe, en bij de ontwikkeling van beleid goed in de gaten houden hoe hard het wetenschappelijk bewijs voor een bepaald verschijnsel is. Voor de simpele vraag of er een versterkt broeikaseffect is wat door de mens wordt veroorzaakt lijkt mij het bewijs zeer hard. Veel beleid in Nederland is een heel stuk zachter onderbouwd.
Voor ingewikkelde vragen zoals waneer moeten we in Nederland het systeem van kustverdediging fundamenteel anders aanpakken, is de huidige kennis nog onvoldoende. Het huidige beleid is dan voor een deel ook heel simpel: nader onderzoek doen.
Voor wat betreft de reactie van de Minister, ik vrees dat ze toch een beetje naief is. Wie een beetje de blogs etc. op Internet bekijkt weet dan echte discussie met de meeste klimaatsceptici nauwelijks mogelijk is. Of het is een en al gescheld, of men beweert maar raak (het bekende geluid:’het is de zon’,het is sinds 1998 niet warmer geworden, de kosmische straling, etc).
Daarnaast zou ik als ik haar was niet onderschatten dat voor een deel van de sceptici geldt dat er sprake is van een bewuste politieke actie (al dan niet financiel gesteund door bedrijven zoals Exxon of de Amerikaanse kolenindustrie). Schep onzekerheid en torpedeer het klimaatbeleid, alle middelen zijn geoorloofd, dat is al jaren lang de strategie.
Het lijkt mij verspilling van schaarse middelen indien de Nederlandse klimaatwetenschappers zich daar nog steeds mee zouden moeten gaan bezig houden (het debat loopt immers al decennia en zal gezien de enorme belangen blijven voortduren).
zaterdag 13 februari 2010, 15:40 uur
Goed zo mevrouw. Met de kennis van vandaag is het beter hard te blazen dan uw mond te branden. Uw windmolens op de achtergrond zijn hier ook nog mee gebaat.
zaterdag 13 februari 2010, 20:30 uur
Hoog van de toren blazende beroepspolitici zijn geen ongewoon verschijnsel evenals niet-falende partijpolitieke bestuurders.
Schijnt te behoren bij de opbouw van hun imago.
a.zecha
zondag 14 februari 2010, 18:21 uur
Cramer gooit middel en doel, correlatie en causaliteit, objectiviteit en persoonlijke visie allemaal door elkaar.
Eerst een voorbeeldje van een teleologietje
Cramer begint en eindigt haar stuk, met dat ze een objectieve samenvatting van de wetenschap voorstaat.
Maar dan kom ik tegen:
“Want over de hoofdconclusies bestaat overeenstemming onder praktisch alle klimaatwetenschappers: de aarde warmt op en de mens draagt hier zeer waarschijnlijk in belangrijke mate aan bij. ”
en
“Door die verschillende invalshoeken wordt het fundament onder de hoofdconclusies over de opwarming van de aarde steviger”
en
” Dit laatste acht ik van groot belang om te voorkomen dat het draagvlak voor klimaatbeleid afbrokkelt.”
MAW: klimaatalarm is nodig. Waarom? om klimaatbeleid.
Waaruit bestaat dat klimaatbeleid? Uit “maatregels”
” Het is mijn stellige overtuiging dat iedereen in onze samenleving moet kunnen begrijpen waarom maatregelen nu nodig zijn. Een schone en duurzame wereld is niet slechts een zaak voor een kleine groep ‘klimaatalarmisten’”
Maar zijn dat maatregels tegen klimaatverandering? Waartegen zijn maatregels nodig?
En dan blijkt klimaatbeleid weinig met klimaat van doen te hebben , maar met:
” Iedereen beseft dat onze grondstoffen eindig zijn. Niemand wil afhankelijk zijn van leveranties uit grillige gas- en olielanden. En de planeet moet ook voor volgende generaties leefbaar blijven. ”
Dat lijkt me geen vraag van klimaatbeleid, maar van Grondstoffen en Energiebeleid, voor het Min. van Ec zaken dus.
Kan de overheid wat doen aan grondstoffen? Ja, recycling en stimuleren van efficient gebruik. Maar dat gebeurt al. Verder? Energie: naarmate de prijs ervan stijgt past zich het verbruik ervan aan. En doordat de overheid daar nog aardig wat bovenop legt is de prijs hier de hoogste ter wereld. Daarom dat in europa heel wat verbruiksvriendelijker auto´s rijden dan in de usa. Zijn we daarom ineens minder afhankelijk van “leveranties uit grillige gas- en olielanden” ? Nee. Krijgen we nu dan ineens nieuwe vormen van energie met klimaatregels? Nee, we zijn alleen duurder uit. Is onze leefomgeving dan zo smerig? Nee, recent onderzoek gaf aan dat de lucht in eeuwen niet zo schoon was.
Wat kunnen we dan in Nederland dan nog extra doen?
Moet de burger zo uitgeperst worden dat ie afziet van z´n westerse levensstijl? lijkt er wel op. De rest van de wereld probeert ons na te volgen, maar wij moeten kloosterlingen worden…
Maar terug naar de basis. Cramer weet dus wat voor pollitiek ze voorstaat. Weet ook dat ze daarvoor op wetenschap wil steunen. Hoe moet die wetenschap er dan uitzien?
Cramer:
“Dat biedt ruimte aan allerlei wetenschappers en geïnteresseerde leken om voortdurend met andere visies te komen over de toestand van ons klimaat.”
Ja, maar dat moet het beleid natuurlijk wel ondersteunen. En: het ging toch over grondstoffen en energie? Het leefmilieu is immers al goed .
” Dat is op zich ook goed. Maar laten deze mensen zich dan wel houden aan de strenge procedures om hun inzichten gepubliceerd te krijgen. Iedereen die denkt dat hij of zij het beter weet, moet dat bewijzen naar de maatstaven die de wetenschap aanlegt. ”
Maar daarvan heeft juist Climategate bewezen dat sceptici uit wetenschappelijke bladen werden gehouden, dat redacteuren van die bladen desnoods vervangen werden.
John Cristy heeft bewijs geleverd dat sceptische stukken voor publicatie soms maanden werden opgehouden tot alarmisten hun antwoord ook publicatieklaar hadden. En steven mcintye dat alarmistiche stukken nog vóór publicatie, laat staan peer-review, werden opgenomen in het ipcc rapport. En verder is ook duidelijk geworden dat onwelgevallig peer-reviewed sceptisch onderzoek, zoals bv van roger pielke jr (dat er minder klimaatrampen zijn dan vroeger), straal wordt genegeerd (, zelfs) door het Ipcc..
” Hiermee bepleit ik niet dat topwetenschappers naast hun werk voortdurend actief moeten zijn op internet, maar ze moeten wel nadenken over hun rol online. ”
Een soort realclimate.org ?, de site van PSU en NASA, resp Michael Mann en Gavin Schmidt, waarvan de climategate emails ook al weer aantonen dat ze zélf wel bepalen óf en welke commentaren op de site werden toegelaten. En elke kritiek op die manier smoren..Of van climateprogress.org van Joe Romm, waar bezoekers eenzelfde behandeling krijgen.
En dan besluit ze met een gotspe:
“Politici en wetenschappers zullen ervoor moeten zorgen dat mensen zich een realistische voorstelling kunnen maken van de gevolgen van klimaatverandering. Die voorstelling van zaken moet gebaseerd zijn op onafhankelijk onderzoek en verifieerbare gegevens. Daarbij past volledige openheid. ”
Politici en wetenschappers moeten ervoor zorgen..
“Zorgen”, lijkt me wat anders dan paniek schreeuwen, alarm geven ! Zeker als sceptici AANTONEN dat er geen reden tot paniek is. Zeker als dit alarm ook nog eens veel geld gaat kosten. Geld dat niet gebruikt wordt om onze afhankelijkheid van grondstoffen ed te verminderen, maar in schijnoplossingen als windenergie en vooral nog veel meer onderzoek naar nauwelijks veranderend klimaat.
De subsidiemolen draait nog het hardst van al die “maatregelen”
Cramer´s stuk samengevat: klimaatalarm is goed, want mensen moeten hun levensstijl aanpassen want er komt ´n grondstoffen tekort. Daarvoor zijn maatregels nodig gebaseerd op wetenschap.. Maar die wetenschap moet wel objecief zijn..!
Krommer/Cramer/Crommer gaat niet…
Mag ik mw Cramer verwijzen naar de heel goede commentaren op het NRC-stuk van Prof Drenth ?.
Dat moet voor haar als ex-wetenschapper een feest van herkenning zijn !
http://weblogs.nrc.nl/expertdiscussies/wetenschappers-maken-fouten-en-zullen-dat-blijven-doen/comment-page-1/#comment-12479
maandag 15 februari 2010, 14:09 uur
@Paul (3), Jan (4)
Het IPCC staat op het punt te bezwijken onder het gewicht van de eigen frauduleuze handelingen. Dr. Phil Jones (CRU) geeft nu zelf de fraude toe:
http://news.bbc.co.uk/2/hi/science/nature/8511670.stm
Het verbaast mij dan lichtelijk dat julie op dit moment nog de focus op het IPCC afwenden.
Niet het IPCC maar de ‘leek’ nemen julie op de korrel. De leek die het internet lijkt af te schuimen op zoek naar bits en pieces en alvorens ze door elkaar te husselen, naar eigen inzicht nog wat confetti toevoegt om vervolgens het hele zwikkie uit te strooien op webblogs als deze.
Ja deze leek veroorzaakt alleen maar ruis en vertroebelt elke vorm van discussie. Misschien is die ruis wel de oorzaak van alle commotie rond het IPCC. Oplossing? Elimineer de leek?
Excuseer.
De ‘ware’ leek pretendeert niet dat hij op gelijke voet met de wetenschappelijke orde rationalisaties kan maken. Daarvoor verlaat deze zich op de contra-expertise van bv. prof. Dr. Tim Ball.
Zie interview met prof. Dr. Tim Ball:
http://www.youtube.com/watch?v=kPKlBKoj1VA
Uit dit interview kan de leek inschatten dat de weigerachtige houding om de eigen onderzoeksdata vrij te geven, de boycot van peer reviews en het in de ban doen van dissonante wetenschappers, op zijn minst verdacht is in het gedrag van het IPCC. Daarvoor hoeft de leek geen doctorandus titel te dragen.
En gezien de onthulingen van Dr. Phil Jones was dat geen verkeerde inschatting.
maandag 15 februari 2010, 18:20 uur
@Erik de Haan, #6
Wat mij betreft is het verschil tussen een prediction en een projection te subtiel. Een wetenschappelijke theorie doet verifieerbare uitspraken, anders wordt het metafysica (alweer Popper). Het verifieerbaar zijn van een theorie is juist precies datgene wat een theorie een wetenschappelijke theorie maakt.
Een wetenschappelijke theorie over het klimaat dient dus verifieerbare voorspellingen toe doen over het klimaat. Zo’n voorspelling mag onnauwkeurig zijn, maar dient altijd gedaan te worden. Hoe anders zou je die theorie kunnen verifieren dan door de voorspellingen te vergelijken met de waarnemingen?
Als het IPCC (of wie dan ook) zegt dat het op aarde over x jaar tussen de de y en de z graden warmer is, dan moet je over x jaar kijken of de temperatuur tussen de y en de z graden ligt. Net zoals je dat doet bij alle voorgestelde klimaattheorieen. En daarna weet je welke van die theorieen een beetje behoorlijk kunnen voorspellen.
En voor de goede orde, daarna ga je als politicus aan de hand van de beste theorieen je policies aanpassen.
woensdag 17 februari 2010, 16:54 uur
We zijn niet gediend van en niet gediend door de tunnelvisie van een hokjesmentaliteit. Het is de taak en de plicht van de Wetenschap om resultaten en inzichten op begrijpelijke wijze, dat wil zeggen zonder al te veel gespecialiseerd jargon te vertalen naar en te presenteren aan de samenleving. Dat is een tweede toets voor de betreffende tak van wetenschap zelf. Daarbij komt dat de wetenschap geen geïsoleerd ondernemen is, maar zich verhoudt tot andere (aanverwante) takken van wetenschap. Ook deze horizontale, interdisciplinaire toetsing is essentieel.
En: hulde aan de Minister!
dinsdag 2 maart 2010, 17:17 uur
Kritiek op het IPCC moet kunnen
Het werd tijd.
inleiding:
In de periode 40-45 heeft de weerkunde als wetenschap een grote ontwikkeling doorgemaakt.
Men kreeg enigszins inzicht in de samenhang tussen temperatuur, luchtdruk en de effecten van de ligging van hoge en lage drukgebieden, vochtigheid, luchtsoorten en men kwam zelfs achter het bestaan van de straalstromen.
weersvoorspelling was in die tijd essentieel voor de (oorlogs)luchtvaart.
De eerste computer kwam in beeld en in de loop van de 60er jaren bleek met enkele dagen vooruit het weer te kunnen voorspellen.
Uitgangspunt daarvan was het weer als chaossysteem waarbinnen veel variabelen een rol spelen ook broeikasgassen zoals co2 nu 385ppm, andere broeikasgassen en ook waterdamp met een hoeveelheid variërend van temp en vochtigheidsgraad van de lucht tussen tussen 20.000 ppm en 60.000 ppm.
Om het weer te kunnen voorspellen zijn vanaf 1945 3 redelijk valide systemen ontwikkeld. in europa 2 en in de VS 1. Deze 3 systemen zijn redelijk betrouwbaar en het komt voor dat de weersvoorspelling met alle 3 de systemen een zelfde uitkomst geeft.Vaak wijkt de uitkomst van de berekeningen met een systeem echter af van die met de 2 anderen.
We hebben het over de zeer ingewikkelde samenhang tussen alle variabelen en de berekeningen zijn naar menselijke maatstaven zo betrouwbaar mogelijk. In deze praktijk komt het regelmatig voor dat de praktijk dan nog van de voorspelling afwijkt.
De voorspelling met supercomputers gaat tot 3 dagen redelijk tot 5 dagen al minder betrouwbaar tot 10 al heel moeizaam.
Een kleine verplaatsing van een druksysteem kan al het verschil geven tussen nachtvorst of echt lenteweer.
Nu komt het mooie.
Er was eens een “wetenschapper”de de correlatie tussen co2 en opwarming in beeld wilde brengen en daar een relatief simpele correlatie berekening op los liet gebruik makend van geselecteerde boomringen en zie daar de een rechtlijnige grafiek was geboren.
Dat hij de data voorselecteerde en naar een uitkomst toe werkte maakt niemand meer iets uit.
Ook werd het gebruikelijk om op basis van deze wetenschap allerhande doem voorspellingen te doen en geld los te krijgen van de politiek. Het vervolg kennen we nu.
Alle andere variabelen die het weer en daarmee ook het klimaat bepalen zijn vervolgens buiten beeld gebleven.
Dat dit het begin was van de “klimaatwetenschap” is iedereen langzamerhand vergeten.
Nu komt er wat meer zicht op het proces en een paar feiten zoals onderstaand maken veel duidelijk:
Het debat staat of valt met interpretatie van de gegevens.
Phil Jones geeft in het interview na het vrijkomen van de E-mails nieuwe aangepaste cijfers maar geeft daarbij ook aan dat gegevens over langere termijn statistisch gezien meer betrouwbaar zijn.
Daarmee laat hij in eerste instantie door de wijze van presenteren een trendbreuk niet duidelijk zien
Zie onderstaande tabel en het antwoord van Phil Jones nu ex topman van CRU University of East Anglia.
Na het onderzoeken van de laatste informatie komt hij nu met de volgende info.
Here are the trends and significances for each period:
Period Lenght (years) Trend (ºC per decade) Significance
1860 – 1880 21 0,163 Yes
1910 – 1940 31 0,15 Yes
1975 – 1998 24 0,166 Yes
1975 – 2009 35 0,161 Yes
neem je echter de volgende info ook mee dan krijg je een ander beeld
1995 – 2009 15 0,12 No
2002 – 2009 8 – 0,12 No
Zoals uit zijn cijfers over de periode 1995 tot 2009 blijkt is een trendbreuk al wat in beeld.
Als vervolgens de cijfers van 2002 tot 2009 er uit gelicht worden dan is de trendbreuk duidelijk zichtbaar.
Vervolgens wordt in de klimaat discussie veel verwezen naar de cijfers van de Nasa.
Van belang is echter te weten dat ook de cijfers van nasa over de afgelopen jaren oncontroleerbaar waren en vanuit het congres een punt van onderzoek zijn geweest.
Zie onderstaande info uit de klimaatdiscussie in de VS
NASA’s GISS was forced to update its data in 2007 after questions were raised by Steve McIntyre, who runs ClimateAudit.com.
GISS had initially listed the warmest years as 1998, 1934, 2006, 1921 and 1931. After Mr. McIntyre’s questions GISS rejiggered the list and 1934 was warmest, followed by 1998, 1921, 2006 and then 1931. But since then, the list has been rewritten again so it now runs 1998, 2006, 1934, 1921, 1999.
The institute blamed a “minor data processing error” for the changes but says it doesn’t make much difference since the top three years remain in a “statistical tie” either way.
Het zal uit het bovenstaande duidelijk zijn dat er meer aan de hand is.
De problemen zitten niet in het herstellen van enkele fouten.
Er is al een aantal jaren sprake van een trendbreuk wat betekent dat de hypothese niet juist is en er meer variabelen in beeld zijn. ( zie boven).
De data waarop verstrekkende beleidsbeslissingen worden genomen moeten 100% betrouwbaar zijn.
Effecten
Het huidige beleid heeft er o.a.toe geleid dat wij voor de productie van biobrandstoffen het voedsel voor ouders en kinderen in de derde wereld onbetaalbaar maken. Veel meer mensen dan nodig gaan honger krijgen en raken ondervoed( mais graan suikerriet palmolie etc. wordt omgezet in biobrandstof).
Ook is het afgelopen decennium al een substantieel deel van onze regenwouden teloor gegaan voor de teelt van biobrandstoffen. (waar halen wij het lef vandaan geld is kennelijk nog steeds macht)
Bedenk wel dat een voedselcrisis echt kan doorzetten en er mondiaal voedselgebrek kan gaan ontstaan. In ons eigen land kunnen wij hooguit voor 25% van onze bevolking voldoende voedsel verbouwen.
Er is dan echter vanuit de derde wereld voor ons vrijwel zeker niet veel meer te verwachten gezien ons huidige gedrag.
Doemdenken?