Meneer Benzakour, kijk eens naar ons
De PvdA heeft de allochtoon niets meer te bieden, schreven verschillende moslims, waaronder schrijver Mohammed Benzakour, maandag in NRC Handelsblad. Zij adviseerden om voortaan progressiever te stemmen, de PvdA heeft hen teleurgesteld:
Waar van een sociaal-democratische partij verwacht mag worden de misstanden in een sociaal-historische context te kaderen, is het cultuur en religie wat de modieuze klok slaat. Beseft de partij dan niet dat een culturele focus al gauw als excuus werkt voor een racistisch discours (…). ?
Diverse allochtone PvdA’ers, raadsleden, Kamerleden en ook wethouders, reageren vandaag op de kritiek van Benzakour e.a. Onder hen onder meer John Leerdam (Kamerlid), Freek Ossel (wethouder in Amsterdam) en Fouad el Haji (raadslid Rotterdam).Volgens hen is de emancipatie van allochtonen juist zichtbaar bij de PvdA. En het integratiedebat wordt door de PvdA niet langer genegeerd, maar openlijk gevoerd, betogen zij.
Geen enkele andere partij durft dat aan. Het was nodig en het is goed geweest. De illusie dat het vanzelf allemaal wel goed zou komen, hebben we terzijde geschoven.
donderdag 11 februari 2010, 17:50 uur
Lang gold bij de immigratie, dat er daarbij door bijvoorbeeld de PvdA vrijwel uitsluitend werd gekeken naar de economische factor. Problemen met burka’s, schep banen etc.. Dergelijk verregaand simplisme was bon ton bij de machthebbers en de ‘denkers’ en dat geldt voor een vrij belangrijk deel nog steeds. Het heeft me wel duidelijk gemaakt dat het politiek intellectuele niveau van de Nederlanders bedroevend laag is.
Het focussen op de economische factor was ook in Palestina te zien ten tijde van de grote Joodse immigratie in de 20-er en 30-er jaren van de vorige eeuw en dat ondanks dat het Mandaat van de Volkenbond dat niet als criterium aangaf en er van de kant van de Arabieren grote protesten tegen waren. Mandataris Engeland kwam daar laat, te laat, van terug. Pas toen de Joodse cultuur domineerde, kwam er grote aandacht voor de identiteit van de etnische groeperingen en voor een politieke en culturele benadering.
Overigens zou er ook over remigratie gesproken moeten kunnen worden, als blijkt dat groepen en individuen moeilijk kunnen integreren en de fundamenten van de Nederlandse samenleving erdoor worden beroerd.
donderdag 11 februari 2010, 19:56 uur
Het beleid van de PvdA heeft voornamelijk averechts gewerkt, het geforceerde integreren zet alleen maar aan tot polarisatie, verontwaardigin en kwaad bloed bij rechtse autochtonen. Tegenwoordig hoor je mensen dingen zeggen waarmee zij zich twintig jaargeleden als sociale outcasts hadden geprofileert. Waarlijk integreren zullen de nieuwe Nederlanders nooit doen, dat leert de geschiedenis wel, 2000 jaar na de joodse diaspora vormen deze nog steeds een hechte bevolkingsgroep. Het geloof is hier meer schuldig aan dan enige sociale factor.
donderdag 11 februari 2010, 20:57 uur
Het is precies omgekeerd als Mohammed Benzakour beweert. De PvdA heeft de autochtoon niets meer te bieden. En dat al jaren lang. Helaas komt de autochtoon daar nu pas achter.
donderdag 11 februari 2010, 21:35 uur
De deelname van moslims bij de PvdA kan niet echt integratie of emancipatie genoemd worden, eerder assimilatie en collaboratie.
vrijdag 12 februari 2010, 10:01 uur
Het te lang verborgen laten blijven van ernstige meningsverschillen en het doodzwijgen van grote (voorspelbare) problemen. Typisch PvdA.
In een samenleving met veel mensen die van elders komen of met ouders van elders hebben mensen niet alleen minder vertrouwen in andere etnische groepen en hun zogenaamde religieuze belevingen, maar ook in ‘gekleurde’ politieke vertegenwoordigers, (moslim)broodschrijvers zoals Benzakour (ouders soennieten: niet erkende ‘religieuze slachtoffers’ van een malekities ritueel van koning Hassan II in 1972), kranten en andere maatschappelijke instituties. Zelfs het vertrouwen in de zogenaamde – niet transparante – eigen religieuze en/of eigen etnische groep is lager. Bij de moslims is er geen sprake van één etnische groep. Hoe meer verschillende nationaliteiten en ‘geloven’ een gemeenschap telt, hoe lager het sociaal vertrouwen.
Dat was de praktijk met het integratiedebat zestig jaar terug (met de komst van de grootste allochtonengroep ooit) en lijkt me weinig verandert.
Het is van alle tijden. Al het bijgeloof of politiek is in wezen hetzelfde, of het nu gaat om dromen, voortekenen, goddelijke straffen enzovoorts. Namelijk de misleide gelovigen en kiezers anno 2010, nemen de uitgekomen voorspellingen waar, maar verwaarlozen of negeren de mislukte, hoewel die veel vaker voorkomen.( Francis Bacon. 1620)
“Geen enkele andere partij durft dat aan. Het was nodig en het is goed geweest. De illusie dat het vanzelf allemaal wel goed zou komen, hebben we terzijde geschoven.” (PvdA’ers: John Leerdam (Kamerlid), Freek Ossel (wethouder in Amsterdam) en Fouad el Haji (raadslid Rotterdam soenniet?).
Inderdaad John Leerdam cs “Geen enkele andere partij durft dat aan”. PvdA en haar voorganger hebben een historie van allochtonen terzijde schuiven. Excuus voor een racistisch discours? Is dat een cultuur van leugenaars? Of mogen we dat niet zeggen? De voorzitter van de OSV, Mohammad Said Al-Touraihi, benadrukte alweer bijna 10 jaar terug, in onze gezamenlijke recente geschiedenis, dat integratie een tweezijdig proces is dat je niet van bovenaf moet opleggen. ‘Participatie en burgerschap is waar het om draait’, vernemen we van hem en zijn 100.000 sjiieten. (moslims).
Tweezijdig proces? Vreemdelingen in eigen land. Voorafgaande aan de onafhankelijkheid van Suriname. Toen hals over kop tienduizenden moslims naar Nederland kwamen: o.a. Surinaamse (Javaanse) soennieten en ahmadiyya-bewegingaanhangers. schreven de toenmalige bewindslieden van volkshuisvesting Gruyters, Jan Schaefer (PvdA) en Marcel van Dam (PvdA staatssecretaris voor Volkshuisvestiging), een klemmende brief aan het kabinet. Daarin betoogden deze ‘progressieven’ dat het onverantwoord was zo veel mensen naar Nederland te laten komen zonder dat er toereikende mogelijkheden waren om hen op korte termijn organisch in onze samenleving op te nemen.
vrijdag 12 februari 2010, 10:21 uur
Religieuzen oproepen om nog progressiever te stemmen dan de PvdA; het politieke landschap is er in ieder geval niet voorspelbaarder op geworden.
Of gaan de heren ‘progressiviteit’ nu herdefiniëren als ‘een politieke stroming die het beste tegemoetkomt aan de wensen van de geïmporteerde culturen ten koste van de autochtone cultuur’?
vrijdag 12 februari 2010, 11:50 uur
Ik ben het volledig een met J.J. van der Gulik.
Alle overheden en politieke partijen hebben te veel gekeken naar de economische kant van immgratie.
Stelselmatig heeft men de ontwrichtende kant van zo’n grote volksverhuizing genegeerd.
Opiniemakers en politici hielden en houden ons nog steeds maar al te graag het voorbeeld van de Republiek der Zeven Provincién voor.
Maar in die Gouden Eeuw kende men geen democratie en een sociaalstelsel zoals wij dat nu kennen, Je was welkom als je van economisch nut was, maar zodra je niet meer kon meekomen was je een paria die van geluk mocht spreken dat je niet de steden werd uitgejaagd. Buiten de steden en in de bossen wemelde het van het zogenaamde uitschot dat zich in leven moest houden met roven en stropen. De gewone burgerij kon dan ook niet zonder begeleiding zomaar van stad naar stad reizen en moest zorgen dat ze voor de avond binnen de stadspoorten was.
Godsdienstvrijheid was er evenmin in de Gouden Eeuw, andere geloven dan het protestantisme werden gedoogd als ze zich maar schuil hielden en geen aanstoot gaven.
De geschiedenis laat ook zien dat er in die Gouden Eeuw en daarna van integratie geen sprake was.
De talrijke toegestroomde joden woonden b.v. nog tot ver in de twintigste eeuw meestal in ghetto,s die wij steevast joodse wijken noemde.
Wat voor joden toen gold geldt nu ook nog voor b.v. Chinezen, ook deze kleine groep leeft nu nog grotendeels in hun eigen gemeenschap.
Het beeld dat wordt opgeroepen wordt dat immigratie een verrijking voor een samenleving is, wordt onderuit gehaald door het gegeven dat in alle landen waar verschillende bevolkingsgroepen samen leven vroeg of laat spanningen ontstaan. Niet alleen Palestina is daar een sprekend voorbeeld van maar ook Noord-Ierland.
vrijdag 12 februari 2010, 15:30 uur
Telt u even mee? Driekwart miljoen van Wouter Bos voor Zalm, plus dienstauto, vliegreizen op kosten van de zaak, etc. die staan tegenover afgedragen inkomstenbelasting zodat de Schatkist weinig aan dit soort lieden overhoudt. Twee miljoen, inbegrepen onkostenvergoeding, voor Amsberg jr., die helemaal geen kroonprins is omdat wij geboren worden vrij en gelijk in rechten. Meneer Bos is geen socialist maar een handlanger van de welgestelden. Die mogen van hem een huis kopen voor netto tientallen procenten minder -dank zij de aftrek hypotheekrente- dan een minimumloner kwijt zou zijn. De laatste verdient bij de PvdA te weinig voor een eigen huis, ofschoon dit toch behoort tot de elementaire rechten. Hij moet huren van de welgestelden tegen forse prijs, zodat zij nog rijker worden.
Cultuur is een persoonlijke zaak, die je goed kunt behartigen bij voldoend inkomen en dan is bemoeienis van de staat minder nodig.
Integratie is vooral een kwestie van opvoeding; met wederzijdse aanpassing ontstaat een verrijkte samenleving. Het proces verloopt moeilijk in een samenleving met enerzijds miljonairs en aan de andere kant mensen in de goot.
Tuurlijk wil de PvdA graag een paar procent loonsverhoging voor iedereen, al komt het daar niet elk jaar van. 1 procent voor Zalm wordt al meer dan een wees in totaal krijgt. Diens bonus overtreft de uitkering voor de weduwe.
Uiteraard houdt de PvdA in de regering bijvoorbeeld het aardgas goedkoop, zodat iedereen ervan kan profiteren. Alle kamers van de villas zijn zo voor een spotprijs te verwarmen. Onder de bruggen is er voor de zwervers helaas geen aansluiting op het aardgasnet.
Waarom is de SP een mak schaap of een dode leeuw en vermeed de commissie De Wit ideologie? Zij weten toch dat voor verheffing van de kleine luyden de betere banen verdeeld moeten worden en omgekeerd ieder ook een portie vuil werk voor zijn rekening hoort te nemen. Dat geeft pas nivellering en je zult weer samen aan dezelfde tafel kunnen zitten.
Wel, dit laatste is absoluut niet de bedoeling op de Vrije Universiteit, waar Bos en Zalm vandaan komen. Daar worden carrieredagen georganiseerd om hoog geplaatst te raken, ondermeer op de kapitalistische Zuidas. Het verraad jegens de kleine luyden door die VU wordt onvoldoende beseft en de vraag is of er een nieuwe christelijk/islamitische universiteit moet komen. Zie ook http://www.janjitso.blogspot.com met een stukje straattheater hierover.
vrijdag 12 februari 2010, 17:15 uur
@ J.J. van der Gulik(quote):
…
“Het focussen op de economische factor was ook in Palestina te zien ten tijde van de grote Joodse immigratie in de 20-er en 30-er jaren van de vorige eeuw en dat ondanks dat het Mandaat van de Volkenbond dat niet als criterium aangaf en er van de kant van de Arabieren grote protesten tegen waren. Mandataris Engeland kwam daar laat, te laat, van terug. Pas toen de Joodse cultuur domineerde, kwam er grote aandacht voor de identiteit van de etnische groeperingen en voor een politieke en culturele benadering.”
…
Is uw vergelijking van Palestina tijdens de Engelse mandaatperiode met het Nederland sinds de jaren ’60 van de vorige eeuw gebaseerd op de ‘verdringingshypothese’ van een locale cultuur door grote aantallen nieuwkomers? Er is m.i. een belangrijk verschil tussen de migratie van joden naar Palestina en de ‘gastarbeiders’ die naar Nederland kwamen. Gastarbeiders uit Spanje, Portugal, Italië, Griekenland en later uit Turkije en Marokko kwamen om economische redenen naar Nederland en werden uitgenodigd door Nederlandse werkgevers met medewerking van de Nederlandse regering. De motivatie van joden om (iilegaal)te emigreren naar Palestina was een andere(antisemitisme en de 2e W.O. stimuleerde de groei van het Zionisme). De joden die naar Palestina emigreerden brachten economische ontwikkeling maar dit werd door de plaatselijke bewoners ervaren als een bedreiging van hun politiek/etnisch/culturele positie. Zowel de Ottomanen als de Engelsen ‘beheerden alleen de winkel’ in Palestina(net als de Perzen en de Romeinen) en wilden vooral rust in hun wingewest. Dat de arabieren een minderheid werden in Palestina is omdat ze de macht(voorzover ze die hadden, vooral etnisch/cultureel niet politiek/economisch) verloren doordat hun ‘broeders’ uit naburige landen op grotere schaal probeerden na 1948 wat de plaatselijke bewoners eerder daarvoor niet was gelukt: nieuwkomers van een andere cultuur/religie verdrijven. Me dunkt dat de PvdA(wat ik ook vind van die partij) iets anders wil met allochtonen dan de PVV, namelijk samenwerken op gelijkwaardige basis als burgers. Die insteek hebben de arabische bevolking van Palestina en hun religieuze leiders als Amin Husseini, mufti van Jerusalem, bondgenoot van Hitler, nooit gehad. Zij wilden behoud van de status quo. Een ‘groot Palestina’ gezien(grondgebied Jordanië + Israël) onder arabische leiding was hun doel.
Immigratie heeft ook voordelen, tenminste als je stevig in je schoenen staat als locale bevolking. De ‘koloniale periode’ van het Westen eindigde in 1945 waardoor er een omgekeerde beweging onstond. Deze bracht emancipatie van ‘allochtonen’ hier en daar tot stand, net als de joden en arabieren in Palestina.
Ik ben het overigens lang niet altijd eens met de acties van de staat Israël, maar dit terzijde
.
vrijdag 12 februari 2010, 19:38 uur
re Peter Schouten
De vergelijking met Palestina gaat wel aardig op al zijn er natuurlijk altijd wel een aantal verschillen aan te geven. Ook bij de Joden in Palestina vond de immigratie tegen de wil van het volk plaats. Sterker nog het internationale recht moest ervoor wijken. Zo gaf het volkenrecht aan dat een dergelijk beleid op grond van de Balfour Verklaring, in werkelijkheid een zeer opgepompt nietszeggend briefje uit een propagandaoorlog, niet zonder raadpleging van de bevolking plaats mocht vinden. Die Britse raadpleging bleef achterwege en voorzover die toch vanuit westerse kringen plaatsvond zoals door de Amerikaanse Cranecommissie belandde de inhoud van de raadpleging in de onderste lade, omdat de bevolking uiteraard van de gevoerde politiek niet gediend was.
In de Balfour Verklaring werd door Engeland beloofd dat het ontstaan van een Joods Nationaal Tehuis in Palestina zou worden gesteund, waarbij tegelijk werd gezegd dat daarbij geen afbreuk zou mogen worden gedaan aan de civiele en religieuze rechten van niet-Joodse bevolkingsgroepen. Het was de bedoeling dat het Joodse Nationale Tehuis geen zelfstandige Joodse staat zou gaan betekenen, maar als gevolg van de dynamiek van de ontwikkelingen resulteerde het wel degelijk in een onafhankelijke Joodse staat en moesten de niet-Joodse groeperingen inbinden en bleef er van hun rechten weinig over. Die dynamiek van de ontwikkelingen hield o.m. in dat de Joden al vroeg inzetten op de creatie van een zelfstandige Joodse staat, hoewel dat doorgaans officieel niet naar voren werd gebracht. Een vorm van Joodse taqiya dus. En Engeland ging als Mandataris bij het steunen van een Joods Nationaal Tehuis voorbij aan de inhoud van het Verdrag van Versailles en talmde met het verlenen van een zelfstandige status aan Palestina, hetgeen ook strijdig was met het verleende Mandaat van de Volkenbond. Uiteindelijk beloofde Engeland in 1938 een zelfstandige staat binnen 10 jaar en een sterke beperking van de Joodse immigratie, waardoor de Arabieren de meerderheid zouden vormen. In werkelijkheid leidden de ontwikkelingen toen tot een zelfstandige Joodse staat. Er werd bij de immigratie van Joden sterk de nadruk gelegd op de economische betekenis van de immigratie van Joden en er werd lang voor een belangrijk deel voorbijgegaan aan de culturele, religieuze en politieke implicaties van de immigratie, hoewel de Arabieren daar heel fel tegen protesteerden, maar aan dat laatste hadden de Britten, ook weer in strijd met internationale recht, weinig boodschap. En het Mandaat van de Volkenbond gaf die nadruk op de economische factor helemaal niet aan. Daar had Engeland desalniettemin lang geen boodschap aan. De opstelling van de Britten toen in Palestina kon je wel redelijk vergelijken met wat hier in Nederland wel de opstelling van de elite (nou ja, niet in mijn ogen) werd en wordt genoemd. Ook de elite hier hield zich doof voor de geluiden uit het volk. Het resultaat in Palestina was dat de Arabieren hun land kwijtraakten en vaak in armoede een langdurig en ellendig vluchtelingenbestaan kenden en voor een deel van de Arabieren geldt dat zelfs nu nog. Zelfs de economische factor betekende dus voor hen verre van een verrijking.
Bij de massale immigratie in Nederland werd ook voorbijgegaan aan de wil van het volk en werd er voorbijgegaan aan het recht op zelfbeschikking en aan het recht op culturele eigenheid zoals dat in meerdere internationale verdragen is opgenomen. Om dat mogelijk te maken moest Nederland o.m. qua uitingsvrijheden zo ongeveer tot het niveau van een bijna totalitair land worden teruggebracht en moest er bijvoorbeeld voorbij worden gezien aan een belangrijk verdrag als het EVRM en uitspraken van het Europese Hof in Straatsburg op basis van dat verdrag. Hier gold dat de overheid er met veel propaganda bij de mensen in probeerde te hameren dat de immigratie een economische verrijking was, omdat er zo werkzaamheden verricht werden, die in ons aller belang waren en anders niet zouden gebeuren en dat Nederland zo blij moest zijn met die immigratie.
Net als er in Palestina een sluipende judaïsering tegen de wil van de bevolking plaatsvond, vindt er in Nederland een sluipende islamisering plaats en meer in het algemeen een niet-westerse allochtonisering, maar het meest problematische is hier de islamisering. En net als de Joden streefden naar een Joodse zelfstandige staat, wat uiteraard officieel vaak niet werd bevestigd om het proces ongestoord te laten voortgaan, geldt een vergelijkbaar proces bij de islamisering bij de verwezenlijking van een Nederlands en islamitisch Europa. Erbakan zei ook dat de islam (Rome) Europa zal veroveren. En net als de Arabieren zich de uiteindelijke afloop vaak moeilijk konden voorstellen, kunnen vele Nederlanders en Europeanen dat nu ook niet. Ze onderschatten mede de dynamiek van ontwikkelingen en kunnen die niet overzien en voorzien, totdat het te laat is…..
Je zou eens voor de aardigheid aan Palestijnen en Joden in Israël kunnen vragen of ze het een goed idee zouden vinden om Jeruzalem maar van de hand te doen. Voorlopig vindt er in de grote steden in Nederland wel een vergelijkbaar proces plaats.