Een morele afstraffing van Gerd Leers is onterecht
De aankoop van een vakantiewoning aan de Zwarte Zee heeft de integriteit van burgemeester Gerd Leers van Maastricht aangetast. In een rapport wordt gerept over het door elkaar lopen van privébelangen en zijn ambtsbezigheden. Onhandig misschien, maar van ambtsmisbruik is geen sprake.
Dat stellen Hans van den Heuvel (emeritus hoogleraar Beleidswetenschap) en Leo Huberts (hoogleraar Bestuurskunde) vanmiddag op de opiniepagina van NRC Handelsblad.
“Onkreukbaarheid is een morele maatstaf, geen simpele meetlat waaraan het handelen kan worden beoordeeld. Een bestuurder moet onkreukbaar zijn, maar het verbinden van alle fouten en domheden verbinden met integriteit ontkent de essentie en het belang van integriteit, het verwatert het begrip, maakt het onbruikbaar, doet onrecht aan de beschuldigde en leidt tot zwartwit-denken.”
De hoogleraren vrezen voor een cultuur van “integritisme”. Een vorm van absolutisme dat zij niet wensen te delen. Eerder past, zo stellen zij, terughoudendheid met het veralgemeniseren van een gedraging van een persoon, functionaris of organisatie.
Wel pleiten de bestuurswetenschappers voor het afspreken en naleven van duidelijker regels over het toestaan van (zakelijke) nevenactiviteiten. “De criteria moeten worden aangescherpt.”
Wat vindt u? Is ‘de schijn tegen hebben’ voldoende reden om een bestuurder moreel af te straffen, of zelfs zijn vertrek te eisen? Of is het beter om nevenactiviteiten vooraf strikter te beoordelen op mogelijke belangenverstrengeling? Denkt u dat dat uitvoerbaar is? Was – in dit licht – de ophef over het vakantieresort van het kroonprinselijk paar ook niet wat overdreven?
NB: Alleen reacties o.v.v. voor- en achternaam worden geplaatst.
maandag 11 januari 2010, 15:03 uur
Als ik voor mijn werk twee dagen naar Singapore moet, en ik plak er een weekje aan vast, lopen dan privé en zakelijke belangen door elkaar heen? In zekere zin wel. ‘De zaak’ betaalt het ticket, dus ik maak gebruik van die middelen om mijn privéleven te verrijken. Maar is het laakbaar gedrag? Ik vind van niet. Is het niet logish dat ik zo een kans wil benutten? En ik berokken toch niemand schade?
Je kan twee sferen soms simpelweg niet scheiden zonder in krampachtig gedrag te vervallen.
Het probleem is niet dat privé en zakelijk aan elkaar raken. De vraag is hoe daar op een verantwoorde en ethische manier mee om te gaan.
Als het feit dat privé en zakelijk soms aan elkaar raken, op zichzélf al als kwalijk wordt gezien, wordt de werkelijkeid tekort gedaan.
maandag 11 januari 2010, 15:21 uur
Morele afstraffing,
Naar mijn mening is het optreden van Gerd Leers onhandig. Hij heeft zijn functie van burgemeester gebruik om privé iets te regelen. Aan de andere kant, burgemeester ben je 24 uur per dag en het loskoppelen van privé en ambt is in een dergelijke functie erg lastig. Reden te meer om daar dus behoedzaam mee om te gaan.
De mate van afstraffing heeft denk ik ook veel te maken met de opstelling van de persoon zelf. Is hij altijd de moraalridder, dan zal een misstap op minder genade kunnen rekenen in de publieke opinie. Hero Brinkman is daar een voorbeeld van. En dat geldt in zekere zin ook voor Gerd Leers. Hij heeft zich geprofileerd als een harde, rechtlijnige, doortanstende bestuurder. Dat werkt nu tegen hem.
Overigens ben ik het met de auteurs eens. Waak voor morele lynchpartijen.
Jos Groenenboom
gemeente ambtenaar Maassluis
maandag 11 januari 2010, 16:05 uur
Integriteit moet niet betekenen dat je als bestuurder niks meer mag. Je moet je aan de regels houden en als je dat niet doet loop je het risico ter verantwoording geroepen te worden. De regels moeten dus helder en duidelijk zijn. En graag ook simpel. Moeilijke, elkaar ogenschijnlijk tegensprekende, regels maken dat je als bestuurder wel eens verkeerde keuzes maakt, dan heb je de schijn tegen terwijl het niet je bedoeling was om verkeerde keuzes te maken. Bestuurders zijn ook maar mensen. De nieuwe term ‘integritisme’ geeft wellicht op een mooie manier aan dat we soms te ver doorschieten in ons streven naar integriteit; dat geldt ook voor thema’s als veiligheid en zekerheid. Het zijn geen absolute grootheden, alles is relatief, een beetje sjoemelen moet kunnen wat mij betreft. Grote werken zijn noch in het heden noch in het verleden tot stand gekomen door keurige types die preekten over integriteit, veiligheid en zekerheid. Juist in de schaduw- en sluimerzijde waar risico’s opgezocht en aangegaan worden ontstaat dynamiek die nodig is om de maatschappij draaiende te houden. De heer Leers mag van mij dus best een vakantie villa aan de Zwarte Zee hebben en ook het kroonprinselijk paar mag best een villa in Afrika hebben. Waar hebben we anders een Bourgondische Europeaan als burgemeester van Maastricht voor? En waar hebben we anders een kosmopolitisch ingesteld kroonprinselijk paar voor? Je moet je toch aan iemand kunnen optrekken in dit vlakke land? Sjoemelen hoort erbij, erken dat nou maar, en schep anders duidelijker regels zodat we met z’n allen weten wat echt in de schemerzone zit en wat niet. Teveel nadruk op integriteit verhult originaliteit, creativiteit, risico, durf, lef; iets betekenen dat verder gaat dan op tijd je belastingaangifte indienen en tijdens de winter je straatje schoonvegen. Laten we met z’n allen wat ‘zuidelijker’ worden; lekker lunchen ‘s middags, wijntje erbij, beetje ritselen en rommelen, daar wordt het leven toch veel leuker van?
maandag 11 januari 2010, 16:47 uur
Een typisch nederlands eindrapport, “de schijn tegen”. Of hij zat fout, of er niks aan de hand. Maar wees daar dan duidelijk in, nu kan iedereen er alle kanten mee op.
Mij lijkt dat er niets aan de hand is.
maandag 11 januari 2010, 18:31 uur
De heer Leers is op mij altijd overgekomen als een integere man. Waarom? Wie zal het zeggen. En nu, de schijn tegen. Hoe zwaar moet je dat iemand aanrekenen.
Zonder de heer Leers te kort te doen blijkt echter uit het (recente) verleden dat ten aanzien van politici (en soms van topambtenaren)het vrijwel altijd zo is dat er misschien dan wel sprake is van de schijn tegen etc. Maar nooit, nee, nooit werd een politicus rechtstreeks weggezet als iemand die iets verkeerds had gedaan.
Altijd was het, de schijn tegen, onhandig gehandeld etc. Nooit, nooit is men er voor uitgekomen dat men gewoon fout zat.
Dit in tegenstelling tot de ‘gewone burger’. Als je dit afzet zou het er als volgt uitzien:
verwijtbaar politici: nul procent
verwijtbaar burger: 90 procent
dinsdag 12 januari 2010, 01:37 uur
Een burgemeester die onbewust meermalen de schijn van belangenverstrengeling heeft gewekt is niet geschikt voor zijn ambt. Deze conclusie staat los van de beantwoording van de vraag of een dergelijk burgemeester de intentie heet gehad om integer te handelen.
dinsdag 12 januari 2010, 14:55 uur
Je kunt niet meer spreken van ‘onbesproken gedrag’, dat is al kwalijk!
dinsdag 12 januari 2010, 15:02 uur
De kwestie Gerd Leers: typisch geval van hoge bomen vangen veel wind. Leers heeft in het verleden collega’s dan wel partijgenoten, die in zijn ogen de kans liepen schade over te houden aan een op handen zijnde belangenverstrengeling (kwestie Hoen bijvoorbeeld), publiekelijk op het matje geroepen. In het algemeen heeft Leers altijd hoog van de toren geblazen als het ‘integriteit’ en ‘fatsoenlijk bestuur’ betrof’. Hij wil nota bene met dezelfde maat worden gemeten. Onkreukbaar is onkreukbaar en niet een beetje kreukbaar omdat je ook mens bent. Als eerste burger van een grote stad heb je een voorbeeldfunctie en je voert de opdracht niet goed uit als je privé en zakelijk -meer dan een keer- niet weet te scheiden. Leers heeft gefaald en dat is nu juist heel menselijk. Dan wel je conclusies trekken!
dinsdag 12 januari 2010, 20:24 uur
Een morele afstraffing haalt weinig uit bij bestuurders en politici; die moet je zoals mw. de PvdA-minister van de daken roept: in hun portemonnee raken. Moraal kennen deze luitjes immers niet.
Zo ook bij hardleerse burgemeesters, die naderhand en achteraf de vele dekens en dekbedden van eufemismen over zich heen trekken: pluk ze!
Maak er korte metten mee.
dinsdag 12 januari 2010, 22:25 uur
Ik bedank NRC voor de duidelijke opsomming die de u heeft opgenomen op 9 januari in de Achtergrond rubriek nder de titel: “De vijf fouten van Leers”.
Ik heb het hele Bing rapport, inclusief de bijlagen gelezen, maar soms is het nodig om e.e.a. terug te brengen tot de essentie.
http://www.nrc.nl/achtergrond/article2455063.ece/De_vijf_fouten_van_Leers_volgens_BING
Ik wil hieraan nog graag toevoegen dat Dhr.Leers in het rapport nogal wat keren aangeeft ” dat heb ik doorgegeven aan….., bij de besluitvorming over e.e.a. ben ik verder niet direct betrokken geweest.”
Dit is ter sprake gekomen bij het delegeren van het zoeken naar een Brandweerauto (via de commandant van het Brandweerkorps, bij het organiseren van de expositie over het Thracische Goud (via de direkteur van het Spaans Gouvernment museum) en de behandeling en besluitvorming rond de bijbehorende subsidieaanvraag.
Ik denk dat Dhr. Leers hier zijn eigen rol toch duidelijk onderschat. Ik kan me voorstellen, en alle betrokkenenen bevestigen dit ook expliciet in het rapport, dat wanneer een verzoek tot “bepaald handelingen” rechtstreeks of indirect van de brugemeester afkomstig is, men in eerste instantie geneigd zal zijn om hieraan op een positieve manier aan mee te werken.
Dan is niet de eerste gedachte: “Ik zal eerst eens even uitzoeken of er hier misschien verschillende belangen door elkaar heen lopen en of ik wel in staat ben hieraan mijn medewerking te verlenen?
Dat de burgemeester nu de bal terug speelt naar de betrokken partijen en aangeeft van hen geen tegenwerping ontvangen te hebben is een duidelijk onderschatting van zijn eigen leiderspositie die hij tegenover al deze mensen vervult. Misschien niet op dat moment, of in deze casus, maar ze weten allemaal dat wanneer ze “moeilijk” zouden gaan doen bij een verzoek van de burgemeester, dat dit de onderlinge verstandhouding niet ten goede zal komen, direct of in de toekomst. Het feit dat Dhr. Leers zich hiervan geen rekenschap geeft vind ik een tekortkoming in de uitoefening van zijn functie.
Ik ben van mening dat Dhr. Leers zonder enige twijfel de schijn van belangenverstrengeling heeft opgeroepen en op dit punt moet men dan ook duidelijk durven zijn. Ik hoor in Limburg veel commentaar over zijn positieve kanten met als, onuitgesproken, bijgedachte, “dan kunnen we dit wel accepteren”. Dat is een hellend vlak en het is voldoende bekend in wat voor affaires dit kan eindigen.
Ik wil er in dit verband toch aan herinneren dat Dhr. Leers enkele raadsleden in de voorbije jaren de maat genomen heeft aangaande integriteit en het feit dat “zelfs de schijn tegen iemand kan werken” zonder dat men daarvoor over de schreef gegaan moet zijn. De zaken Jan Hoen en Gerard van Rens zullen, in ieder geval in Maastricht, iedereen nog vers in het geheugen liggen. Ik heb toen grote bewondering gekregen voor de rechtlijnigheid en de moed van Dhr. Leers om deze zaken bespreekbaar te maken en om hierin ook duidelijke besluiten gerealiseerd te krijgen. Hij heeft daarin laten zien wat zijn integriteits grenzen zijn en het was goed om die zo duidelijk te markeren.
In het verleden werden dit soort zaken in Limburg toch vaak met de mantel der liefde bedekt zonder dat er echt consequenties aan verbonden werden.
Daarom is het in dit specifieke geval zo belangrijk dat de zuiverheid en integriteit die van anderen verwacht wordt, waarbij uitdrukkelijk nog eens is vastgesteld dat de burgemeester een voorbeeldfunctie heeft naar de burgers van Maastricht, naar de Raad, naar het College en naar het ambtelijk apparaat, ook hier wordt toegepast. Andere leden werden aangesproken op hun “vermeende” belangenverstrengeling, hier is die feitelijk vastgesteld. Dat is een zwaarder vaststelling en moet daarom zwaarder wegen in het eindbesluit.
donderdag 14 januari 2010, 02:21 uur
[...] Discussie – Een morele afstraffing van Gerd Leers is onterecht [...]
donderdag 14 januari 2010, 08:27 uur
Jammer dat een op zich bekwaam en doortastend bestuurder struikelt over zoiets als een vakantiehuis. De fout zit in het begin, de “samenwerking” met een eigen ambtenaar bij een commerciele handeling. De gedragingen daarna waren rondweg dom en zo kwam de heer Leers van de regen in de drup. Wij kunnen allemaal onze mening hierover hebben, maar het is de gekozen raad die beslist. Zo hoort het en zo is het gegaan. Het aftreden is de “straf” en dit betekent dus ook dat de heer Leers niet ten eeuwige dagen is verdoemd. Hij heeft zijn straf gehad – en niet een geringe dat zal helder zijn – wat betekent dat hij voor een nieuwe al dan niet openbare functie kandidaat kan zijn.
donderdag 14 januari 2010, 11:21 uur
Stelling 1: ‘Integritisme’ is hetzelfde als meten met 2 maten!
Wanneer men zegt dat de integriteit niet aangetast mag worden en dat daar duidelijke regels voor moeten komen dan doet men aan zelfbedrog. Er wordt dan immers gesuggereerd dat integriteit objectief vastgesteld en gemeten kan worden terwijl integriteit zelf juist zwaar emotioneel beladen is en daardoor dus altijd subjectief zijn stempel zal drukken op de anders objectieve besluitvorming. Emotionele gevoelens kunnen nooit weggecijferd worden en zullen altijd aan de basis staan van welke beslissing dan ook. Bij de strijd naar het overleven gaat het ik altijd voor het ons en wint de emotie van het zakelijke.
Stelling 2: ‘Regels’ worden altijd misbruikt voor persoonlijk gewin. Ook door de moraalridder(s)!
In elke discussie en de daarop volgende ophef wanneer er een schijn van belangenverstrengeling ontstaat, wordt geschermd met meer en of duidelijke regels. Deze regels moeten er dan voor zorgen dat misbruik in de toekomst voorkomen wordt. Men verzoent zich dan met de waan dat privé en zakelijk gescheiden kan worden. Echter daar waar het om overleven gaat zal het individu altijd eerst voor zichzelf als privé kiezen en dan pas voor gemeenschap. Eens, een leider zal naar beste eer en geweten de groep moeten dienen die hem gekozen heeft. Maar, niemand mag verlangen dat deze persoon daarvoor zijn leven zal geven in elke denkbare situatie. De leider wordt gekozen omdat men er zelf anders niet uit zou komen. Men zoekt naar eigenschappen die hem/haar juist onderscheiden van de groep. Echter wanneer het anders uitpakt dan men stiekem hoopt, gebruikt men de opgeworpen regels om zich privé van deze leider te ontdoen. Men misbruikt dan als het ware diezelfde regels die juist diezelfde misbruik moeten voorkomen alleen heet het dan geen misbruik meer maar noemt men het zich houden aan regels. Verborgen onder de collectieve ruis manoeuvreert vervolgens elke betrokkene zijn persoonlijk belang naar voren, in de hoop zegevierend uit de puinhopen te herrijzen en als niet toch in elk geval terrein gewonnen te hebben.
Stelling 3: Met regels verschuift het recht van de sterkste (tijdelijk) naar het recht van de zwakste.
Door toepassing van de regels en het zelfbedrog dat deze regels helderheid kunnen verschaffen in troebele situaties cq garant kunnen staan voor het scheiden tussen privé en zakelijk, keert men de evolutie om. Regels op zichzelf zijn abstracte gegevens en staan haaks op een dynamische ingesteld universum waar juist de verscheidenheid en onderlinge verschillen tussen alle organismen zorgt voor een evenwicht. Het evenwicht wordt bewaakt door het recht van de sterkste, de zwakken zullen afvallen. Door de introductie van regels onttrekt men zich aan deze orde en kent men rechten toe aan de zwakken die beschermd moeten worden tegen de sterken. De zwakken die zonder deze regels niet zouden bestaan gebruiken nu deze regels om hun voortbestaan te waarborgen en creëren daarmee een nieuwe orde. Voor ‘even’ lijkt het dan alsof nog steeds sprake is van de sterkste overleeft, maar dit is slechts schijn. Wanneer er teveel van een bepaalde soort ontstaat roeit juist de soort zich zelf uit omdat er op enig moment een tekort aan ‘brandstof’ zal ontstaan. De natuur neemt het dan gewoon weer over.
Conclusie:
“Onkreukbaarheid is een morele maatstaf, geen simpele meetlat waaraan het handelen kan worden beoordeeld. Een bestuurder moet onkreukbaar zijn, maar het verbinden van alle fouten en domheden verbinden met integriteit ontkent de essentie en het belang van integriteit, het verwatert het begrip, maakt het onbruikbaar, doet onrecht aan de beschuldigde en leidt tot zwartwit-denken.”
donderdag 14 januari 2010, 13:05 uur
De cultuur die in Nederland is ontstaan waar het iemand zeer zwaar wordt aangerekend “de schijn tegen” te hebben, is walgelijk en gevaarlijk. We hebben dat gezien bij Ella Vogelaar, Tariq Ramadan, Willem Alexander, Ruud Lubbers, Eveline Herfkens en Ayaan Hirsi Ali, om maar eens een paar gevallen te noemen. Niet alleen nemen journalisten en politici niet meer de moeite om zich echt in de feiten te verdiepen, ze beweren eigenlijk dat niet eens meer hoeft: het gaat uiteindelijk toch om de schijn!
Ik ken niet alle details van de zaak Leers, maar het lijkt er toch echt op dat hij te goeder trouw een ongelukkige beslissing heeft genomen, waar hij vervolgens allereerst zelf slachtoffer van de geworden is. In de moeilijke situatie daarna is niet alles goed gegaan, en zijn optreden verdient geen schoonsheidsprijs, maar is dit reden om een succesvol burgemeester te offeren? Met deze cultuur wordt dit land straks alleen nog geregeerd door types als Maria van der Hoeven: mensen die inhoudelijk geen deuk in een pakje boter kunnen slaan, maar om een of andere reden altijd de schijn weten op te houden.
donderdag 14 januari 2010, 16:42 uur
Op zichzelf beschouwd vind ik deze zaak niet voldoende om Gerd Leers weg te sturen. Het is zeker terecht om op te merken dat hij ook het nodige voor de stad gedaan heeft. De zaken Jan Hoen en Gerard van Rens hebben echter onder andere het klimaat zichtbaar gemaakt waarin politiek bedreven wordt. Gerd Leers heeft bij het tot stand komen van dit klimaat een duidelijke rol gespeeld. In mijn visie heeft dit zich tegen hem gekeerd. Het is eigenlijk jammer dat bij het vertrek van Gerd dit ijzige klimaat nog lang niet uit de stad vertrokken zal zijn met alle gevolgen van dien.
donderdag 14 januari 2010, 17:40 uur
Bij de beoordeling van de integriteitsvraag hoort ook de afweging of burgemeester Leers zichzelf heeft bevoordeeld, danwel pogingen heeft gedaan om zichzelf (financieel) te verrijken. Dat is hier niet het geval. Eén onhandige actie, behoort in perspectief van het totale bestuurlijke handelen van een burgemeester te worden afgewogen. Overigens verdient het aanbeveling in dit soort vraagstukken een hoger bestuursorgaan om een onafhankelijk oordeel te vragen. Ook een burgemeester heeft recht op een zorgvuldige procesgang.
donderdag 14 januari 2010, 18:09 uur
Hoe ik het ook wend of keer, ik zie dat er een aanta; zaken zijn die niet eens de schijn van belangenverstrengeling hebben, maar doodgewoon en ordinair pure belangenverstrengeling zíjn.
- De gezagsverhouding werkgever-werknemer in het geval van de ambtenaar (met overigens dubieuze nevenactiviteiten!) is zonder meer aangetast door de handelwijze van Leers.
- het onder de ambtstitel inschakelen van de Bulgaarse ambassadeur in privé aangelegenheden, en
- de levering en vervolgens niet-levering van de brandweerauto
In deze drie gevallen is Leers waarneembaar en verwijtbaar over de grens gegaan.
Alleen al daarom moet hij opstappen.
Wat het e.e.a. ook verzwaart is dat Leers zelf altijd roomser dan de paus is geweest in dit soort affaires. Dan moet nu ook zeker gelden “gelijke monniken gelijke kappen”.
Ik geloof oprecht dat Leers niet op persoonlijk gewin is uitgeweest, en dat hij voor zijn eigen gevoel integer gehandeld heeft.
Maar gezien de omstandigheden, en gezien zijn ambt, kan dit niet door de beugel.
Ik ben blij dat hij is afgetreden.
vrijdag 15 januari 2010, 02:00 uur
In zijn hoedanigheid als burgemeester heeft Leers de Bulgaarse ambassadeur verzocht te intervenieren in zijn privé belang. Het gegeven dat hij de Bulgaarse ambassadeur ueberhaupt te spreken kreeg, is op grond van zijn maatschappelijke positie.
Dat hij tijdens dit gesprek de ambassadeur ook zover kreeg om daadwerkelijk te intervenieren ten zijnen gunste is wederom op basis van zijn maatschappelijke positie.
Als gewoon sterveling, bijv. metselaar of boekhouder, was het nimmer gelukt om de ambassadeur zelfs maar te spreken te krijgen, laat staan deze tot interventie in zijn privé aangelegenheid over te kunnen halen.
Dan lijkt mij de conclusie gerechtvaardigd dat Leers misbruik van positie heeft gemaakt. Eenvoudiger kan het niet zijn.
vrijdag 15 januari 2010, 12:23 uur
De treurige soap rondom burgemeester Leers heeft woensdagavond zijn eind gevonden: volkomen terecht heeft de Gemeenteraad van Maastricht geoordeeld, dat het moreel gezag van de burgemeester door zijn handelwijze in zijn Bulgaars avontuur zodanig is ondergraven, dat hij niet meer geloofwaardig kan optreden als hoeder van intergriteitsnormen in het openbaar bestuur.
Onthutsend is, dat minister Ter Horst, nog voor deze gemeenteraadsvergadering, op TV haar mening ventileert, dat de heer Leers als burgemeester kan aanblijven: schijn van belangenverstrengeling weegt (ook) voor deze minister blijkbaar niet zwaar.
Inmiddels moet betwijfeld worden, of de heer Leers werkelijk geleerd heeft van deze kwestie: hij verwijst slechts naar de miskoop van een vakantiehuis in Bulgarije. Nadrukkelijk ongenoemd laat hij zijn misstappen m.b.t. zijn contacten met/ invitaties aan vooraanstaande Bulgaarse politici en de Bulgaarse ambassadeur (naar eigen zeggen slechts als privé persoon!!) in relatie met voor hem ongewenste ontwikkelingen rondom het bouwproject, waarvan zijn vakantiehuis deel uitmaakt.
Het is betreurenswaardig, dat de heer Leers de kans heeft gekregen, een martelaarsrol te gaan vervullen (“slechts één foutje”) en dat hem breeduit de gelegenheid is geboden die rol uit te bouwen in NOVA, waar hem geen enkele scherpe vraag is gesteld door de interviewer.
Saillant detail is, dat de heer Leers als voorzitter van de Raad van Bestuur van de NPS ook daar toezicht moet houden op integriteitsnormen. Of hiet sprake is van een gemiste kans hangt af van het perspectief dat men wil kiezen.
vrijdag 15 januari 2010, 22:05 uur
Bij deze wil ik , als 76 jarige mijn medeleven tonen, bij het aftreden van burgemeester Leers.
Telkens als ik Mijnheer Leers zie op de T.V. ben ik zeer onder de indruk en het ontroerd mij diep in mijn hart.
Ik heb nog een foto, waar ik samen met de Heer Leers opsta. Gemaakt op de weekmarkt in Drunen.
CDA lijst 2 nummer 16. Altijd bewaard.
Veel gezondheid en geluk voor de toekomst.
Hartelijke groeten. Jet van den Besselaar.
zaterdag 16 januari 2010, 03:11 uur
Gebruik maken van een positie is niet per definitie er misbruik van maken.
De vraag is: heeft de heer Leers de samenleving schade berokkend?
maandag 18 januari 2010, 11:18 uur
Wie appelen vaart,die appelen eet,en wie het dichtst bij het vuur zit warmt zich het best,omdit nou meteen belangenverstrengelingen te noemen gaat mij te ver,de groot graaiers die de recessie (mede) op hun geweten hebben zijn er beter mee weggekomen dan de burgemeester,jammer dat dit soort (aimabelle)mensen het veld moeten ruimen.
Beste Heer Leers mocht u verder willen in het Ambt,dan bent u van harte welkom in mijn stad,..Rotterdam,kunnen we wel iemand zoals u gebruiken.
vrijdag 22 januari 2010, 23:12 uur
Mestreech heet pech Gerd Leers is weg Wee had dat gedach zoe ononverwach de gemeinteraod heet gestumd en heer is neet mie benumd Heer heet in al die jaore good werrek verriech en voont dat zien pliech Heer heet u fuitsje volgens hun gemaak en toen hubbe ze hum aofgekraak Ze hadde ut vollek vaan mestreech moote laote stumme daan zouwe ze hum zeker weer opnuij benumme degeene die hum weg hubbe gesjik moote ouch ins flink op hun vinger weure getik enfin de zaak is aofgedoon en ze laote hum in de kouw stoon Heer krijg nog u groet aofsjeid op de merret en daan veule veer us sterrek en veer zalle oet volle boors zinge Sjérke bedaank bedaaank bedaaank//////