De tatoeagefolder was precies in de roos
De nep-overheidsfolder van het zogenaamde ‘Nieuwe Rijk’ – waarin burgers opgeroepen werden het burgerservicenummers op hun pols te tatoeëren – was wrang en misschien smakeloos, maar wel effectief.
Dat schrijft Jan Staman, directeur van het Rathenau Instituut, vandaag op de opiniepagina. “De folder heeft iets bereikt wat instituten zoals het mijne al jaren met adviezen en rapporten proberen te bewerkstelligen.”
Hij doelt op de mogelijke gevaren die omvangrijke databestanden over individuele burgers met zich mee brengen.
“We weten dat deze systemen ware lustobjecten voor hackers zijn, of het nu om hobbyisten gaat of serieuze criminelen. We weten ook dat function creep op de loer ligt: het gebruiken van de opgeslagen data voor andere doeleinden dan waarvoor ze in eerste werden verzameld. Dus bijvoorbeeld voor opsporing of voor commerciële doeleinden.”
Volgens Staman moet de overheid inzien dat burgers in een liberale samenleving niet gereduceerd kunnen worden tot burgerservicenummers in een virtueel bestand. “Dat betekent ook: bereidheid uitstralen om wetgeving en systemen op het punt van privacy aan te passen.”
Dat het wantrouwen tegenover zou groeien, leidt hij af uit de “meest bizarre verdachtmakingen” die op internet circuleren over de vaccinatiecampagne tegen de Mexicaanse griep. “Ze zijn symptomatisch voor een burgerij die de integriteit van de staat in twijfel trekt en die achter elke goedbedoelde actie een verborgen belang veronderstelt.”
Daarom, zo stelt Staman, moet de vraag op tafel komen hoe de staat en de burger samen kunnen bouwen aan een veilige toekomst, waarbij het respect en vertrouwen over en weer sleutelbegrippen zijn.
dinsdag 1 december 2009, 12:52 uur
Wantrouwen tegen opslag van (te veel) persoonlijke gegevens kan ik begrijpen. Welke garanties op veiligheid persoonsgegevens staan tegenover veiligheidsmaatregelen?
Daar kan veel ellende uit voortkomen, zoals in het verleden helaas duidelijk is geworden.
Ook het totale vervangen van personen door nummers is onaanvaardbaar.
Maar de actie van tatoeage van nummers op armen vind ik ronduit smakeloos en getuigt van onbegrip, respectievelijk gebrek aan inlevingsvermogen van de bedenkers van de folder.
Juist in deze dagen, waarin het proces tegen de kampbeul van Sobibor is begonnen, kan men er getuige van zijn hoezeer slachtoffers van Auschwitz, waar die tatoeages plaats vonden, nog steeds lijden aan de gevolgen. Ook de directe familieleden ondervinden nog steeds gevolgen van die periode en de tatoeages zijn daartoe een duidelijke aanleiding en voorbeeld van hoe slachtoffers ontmenselijkt werden.
Dat dat precies de bedoeling is van de waarschuwing van de actiegroep doet niets af aan het feit dat een actiegroep rekening moet houden met kwetsbare mensen en dat waarschuwen ook anders kan.
De Tweede Wereldoorlog wordt tegenwoordig overal bijgehaald en vergelijkingen met Nazipraktijken gebruikt men voor de meest bizarre dingen.
Het gevaar van te veel persoonlijke gegevens en het vervangen van personen door nummers is buiten een oorlog ook reeel. Wijs liever op de actualiteit dan er een periode bij te halen die zeker niet nu en hopelijk ook in de toekomst niet van toepassing is.
Toon wat empathie met mensen die levenslang slachtoffer zijn geworden en daar door nummertatoeage dagelijks aan herinnerd worden.
dinsdag 1 december 2009, 13:03 uur
Inderdaad een effektieve actie, terecht wrang en daardoor niet eens geheel smakeloos.
De realiteit van nummers, dossiers en plannen in 2009 waren 20 jaar geleden minder goed voor te stellen, dan het tatoeage-idee uit de nep-folder nu.
Of het ‘complot-denken’ ten opzichte van de controlebehoefte van de overheid niet op z’n plaats is, lijkt mij nog maar helemaal de vraag: Diezelfd overheid weet, dat de zorgen over privacy leven, maar doet er weinig aan, die vrees weg te nemen, in tegendeel ! Te snel enj te vroeg worden onvolkomen systemen als o.a. OV-chipcard en EPD ingevoerd, waarbij de gebruiker (burger) de jubel over het vermeende “succes” geheel niet kan delen.
Een politieke partijd die terughoudendheid met dergelijke systemen hoog op het programma plaatst, kan m.i. op electorale winst rekenen. Daarbij is ook wel een mentaliteitsverandering bij de Nederlands bevolking gewenst, die historisch gezien nu eenmaal slecht met bevoegdheden, een loketfunctie of een petje op, kan omgaan.
Voor bestrijding van werkelijk ernstige misstanden en misdrijven zijn de bestanden onnodig en van weinig nut. Daar weet men zich aan te onttrekken en verder zijn top-criminelen, zich misdragende hoogwaardigheidsbekleders en misbruikmakende topfunctionarissen (met goede wil…) eenvoudig aan te pakken op betere wijze.
Zeer velen beschouwen al die databases als onbehaaglijke ongewenste intimiteiten, die de kwaliteit van leven negatief beinvloeden.
dinsdag 1 december 2009, 16:21 uur
Staman leidt het groeiende wantrouwen tegen de staat af uit de “meest bizarre verdachtmakingen” die op internet circuleren over de vaccinatiecampagne tegen de Mexicaanse griep. “Ze zijn symptomatisch voor een burgerij die de integriteit van de staat in twijfel trekt en die achter elke goedbedoelde actie een verborgen belang veronderstelt.”
Het lijkt me dat Staman twee factoren met elkaar vermengt: de veronderstelde integriteit van de staat en de verborgen belangen van haar dienaren.
Over het eerste kunnen we kort zijn: de staat is niet integer en kan het niet zijn. Het is de logische tendens van elke institutie, elk orgaan, om haar macht en efficientie te optimaliseren en de daarin wordt ze slechts geremd en beperkt door de wetgever en de controlerende instanties.
De formulering van Staman is feitelijk gevaarlijk, omdat ze de illusie bevestigt, dat je de staat zou moeten kunnen vertrouwen en indien niet, dat je daar op zijn minst naar zou moeten streven. In plaats daarvan zou de burger ervan bewust gemaakt moeten worden dat je de staat per PER DEFINITIE NIET kunt vertrouwen.
De verborgen belangen van haar dienaren kunnen vele zijn. Het in stand houden van de illusie dat je de staat(en daarmee haar dienaren)kunt vertrouwen is de belangrijkste en meest geniepige vorm van “collectief eigenbelang”, omdat deze de autoriteit van de dienaren van de staat aanzienlijk verhoogt en zo het dagelijks verkeer met de de burger vergemakkelijkt, omdat ze de burger afhoudt van het stellen van lastige vragen en het waarnemen van de eigen rechtspositie.
De tweede vorm van “collectief eigenbelang” is terug te vinden in alle mechanismes die de klasse van de regenten vormt en in stand houdt en dat zijn er vele, waaronder: de mogelijkheid om je eigen salaris vast te stellen, de mogelijkheden om niet afgerekend te worden op je prestaties, de geringe kans op strafrechtelijke vervolging etc. Dit wordt ook wel corporativisme genoemd. Het corporativisme wordt in vele gevallen gerechtvaardigd met argumenten die ontleend worden aan punt 1, namelijk dat een aantasting van de geloofwaardigheid van de regerende klasse tegelijk ook een aantasting van de autoriteit en/of de geloofwaardigheid van de staat zou betekenen.
En dan hebben we natuurlijk nog het “puur eigenbelang”, namelijk de wens van de dienaar van de staat om carriere te maken en de mogelijkheid om zijn diensten te verkopen (corruptie). Daarbij behoort de aantekening dat de twee moeilijk van elkaar te scheiden zijn. Het is mogelijk dat financiele corruptie in Nederland relatief weinig voorkomt (alhoewel meer als menigeen waar wil hebben), de traditie van gedienstigheid aan de veronderstelde “nationale belangen” om er zelf beter van te worden is daarentegen traditioneel, wijd verbreid, en zelfs geinstitutionaliseeerd (burgemeestersbenoemingen uitsluitend via het circuit van de politieke partijen).
Ik schrijf hier niets nieuws. Het probleem lijkt veel eerder te zijn, dat deze waarneming -deze vorm van wantrouwen als je zo wilt- die ten grondslag ligt aan de scheiding der machten, de rechtsstaat en de democratie, in vergetelheid schijn te zijn geraakt, ondergespoeld door de welvaarsstaat, de spin en de propaganda van de overheid.
Uit het voorafgaande volgt, dat de wens van Staman dat “de overheid” iets zal inzien een vrome is. In een democratie kan een verandering slechts op gang gebracht worden door de mondige burger, daarin ondersteund door de pers. Helaas is de doorsnee burger tegenwoordig te slecht opgeleid en heeft geen of onvoldoende kennis van de regels van het spel. De ene helft roept om Wilders en de andere wil een verenigd Europa, terwijl de zorg juist gegrond is dat beide wensen leiden tot minder democratie en (dus) minder controle op de uitoefening van de macht en (dus) een nog groter probleem in de toekomst.
En wie nog enig vetrouwen heeft in de pers hoeft slechts zijn herinnering op te frissen hoe we de oorlog met Irak zijn ingepraat, om gelijk aan die illusie een einde te maken.
Er zijn twee indringende documentaires gemaakt over dit onderwerp, die eigenlijk verplichte kost zijn als het over dit onderwerp gaat:
http://video.google.com/videoplay?docid=-8383084962209910782#
http://video.google.com/videoplay?docid=9219858826421983682#
Helaas ken ik geen soortgelijke documentaire die specifiek gericht is op de opslag en koppeling van data en de konsekwenties van de absolute controle van de burger die dit tot gevolg zal hebben. Maar een ding is duidelijk: dat zal meer van hetzelfde zijn.
dinsdag 1 december 2009, 18:02 uur
Hoe ‘smakeloos, hoe ‘noodzakelijk’!
Laten we om te beginnen de bal terug leggen waar hij hoort, niet “het Nieuwe Rijk” maar de overheid is volledig verantwoordelijk voor de smakeloosheid van de folder.
#1; M. Slager, leest u de bijdrage van Jan Staman van het Rathenau instituut nog eens goed, Al jaren zijn ze bezig, en zij niet alleen, om op alle mogelijke manieren ons duidelijk te maken dat de overheid de grenzen overschrijdt of al overschreden heeft,
effect; NUL.
De schoktherapie die de folder hanteert is bijna het laatste middel wat zonder geweld kan worden toegepast, ik ben daar niet blij mee, maar dan doel ik op het feit dat men weigert te luisteren behoudens een actie zoals bovenstaand besproken.
Mooi voorbeeld van een overheid die panisch probeert de macht vast te houden zagen we gisteren bij NOVA, waar de staatssteun (ons geld!) een bedrijf (opvolger van Meavita) overeind moet houden waar de cliënten en werknemers voor niets overgenomen kunnen worden door diverse kleinere bedrijven, zonder steun en met continuering van zorg en werkgelegenheid!
Waarom mevrouw Bussemaker toch doordramt? simpel, Meavita en andere grote zorgaanbieders zijn wel zo prettig als gesprekspartner, “het old boys network”, kunnen plannetjes doorgedrukt worden met de smoes van draagvlak, terwijl ze bedoelen gebrek aan gelijkwaardige concurrentie.
Saillant detail; het management en bestuur van Meavita maar ook haar opvolgers is aangetast door een hoog gehalte aan ex politici toevallig van dezelfde partij als Mevrouw Bussemaker, die wijselijk het faillissement niet liet onderzoeken.
Helaas zijn er tientallen van dergelijke voorbeelden, niet voorbehouden aan de Partij van de Academici overigens, het Conservatief Demagogisch Appél, kan er ook wat van.
Natuurlijk is er wat mis in Nederland dat ontkennen is net zo smakeloos als het;
‘Ich hab es nicht gewußt’ van na de oorlog, toen was het te laat of zijn we dat soms vergeten!
dinsdag 1 december 2009, 18:15 uur
Ook ik maak mij zorgen over het enthousiasme waarmee aan overheidszijde van alles en nog wat aan bestanden worden gebouwd met steevast de mogelijkheid voor Justitie en anderen om daarin te grasduinen, dingen aan elkaar te koppelen enz.
Kortgeleden las ik wat betreft het EPD dat de wetgeving daarover nog niet eens afgeprocedeerd is in de Eerste Kamer. Maar wel reeds aan ons verkocht is als vaststaand feit waartegen ik bezwaar zou moeten maken als ik dat nodig vind. Daarmee wordt de wereld echt op zijn kop gezet: ik moet bezwaar maken tegen iets dat juridisch gezien nog niet eens kan. Dat bezwaar kan nog niet eens rechtsgeldig worden afgedaan!
woensdag 2 december 2009, 01:21 uur
Er zijn al langer mensen bezorgd over de ontwikkelingen op privacy en data gebied. Als je tegenwoordig ergens ‘iets’ aanvraagt moet je een kopie van je paspoort afgeven. Daarom zwerven er al talloze kopieën van mijn paspoort door Rotterdam, alsof er geen risico op identiteitsdiefstal bestaat. Leuke link: http://preventje.blogspot.com
woensdag 2 december 2009, 02:18 uur
Dit soort hoogst noodzakelijke discussies dreigen steeds weer overschaduwd te worden door het taboe aan de tweede wereldoorlog te refereren. Ik vraag me daarbij af of de protesten nou echt wel komen van degenen die letterlijk of figuurlijk de littekens daarvan bij zich dragen; zijn het niet veel meer degenen die de discussie willen smoren die dit taboe levend houden ?
Objectief bekeken lijkt me er alle reden toe om juist wel in de historie terug te blikken en de mechanismen helder te krijgen die totalitaire genocidale systemen flankeren en veroorzaken, dan wel, -omgekeerd-, kunnen helpen voorkomen.
De bezorgden onder ons zijn daarbij in hun streven natuurlijk juist niet de kwetsers van de slachtoffers van weleer, maar hebben de diep gevoelde wens de slachtoffers van de toekomst te voorkomen. Dat ze daarbij soms “potentiële daders” menen te onderscheiden moet liefst niet meer worden dan een onvermijdelijk bijproduct van het opsporen van de mechanismen, en in ieder geval niet resulteren in een heksenjacht met omgekeerde rollen. Eenieder, -en dus niet alleen de ander-, “heeft immers zijn eigen jood nodig” waarschuwde Arthur Miller.
Waarschijnlijk signaleerde hij daarmee slechts een stukje van de dynamiek waar Harm Drost hierboven op doelt.
Misschien kan iemand ons geheugen helpen opfrissen: Iemand heeft ooit een uitgewerkte theorie geformuleerd over de totalitaire tendenzen van organisaties. De bedenker was overigens aanhanger van Mussolini geworden. Maar zijn naam ben ik kwijt.
Interessant denkmateriaal is ook te halen uit de verschillende BBC documentaires van Adam Curtis, waaronder “the Trap” met de veelzeggende ondertitel: “what happened to our dream of freedom?”. Al dan niet in brokstukken (hij bestond uit 3 delen van ca 50 min) is hij nog wel op het internet te vinden.
woensdag 2 december 2009, 07:10 uur
Vreemd dan toch dat het Rathenau instituut de geheime hoorzittingen over het EPD in de Eerste Kamer organiseert! Hiermee betoont het geen eerbied voor de open democratie. En dat voor een instituut dat vernoemd is naar Walther Rathenau, de minister van buitenlandse zaken van de democratische Duitse republiek van Weimar, die door de fascisten in 1925 vermoord. Hij zal zich in zijn graf omdraaien als hij hoort hoe dit naar hem vernoemde instituut met de democratie omgaat…
woensdag 2 december 2009, 11:11 uur
rectificatie: Rathenau werd vermoord in 1922.
#7: Giovanni Gentile (1875-1944) ?
woensdag 2 december 2009, 11:16 uur
Ik ben het ermee eens dat al die indianenverhalen over de vaccinatie tegen Mexicaanse griep een gevolg zijn van een fundamenteel wantrouwen tussen burger en overheid.
Dat komt omdat de overheid de burger regelmatig maar wat op de mouw spelt (bijv. rekeningrijden reduceert files – ha, ha) en zelf niet integer is (bijv. politiecommissarissen declareren voor zaken waar ze al een onkostenvergoeidng voor krijgen – meestal wordt dat valsheid in geschrifte genoemd).
Als je niets te verbergen hebt, hoef je niet bang te zijn voor al die datavastlegging.
Als er een ander regime komt dan het huidige (bijv. christenfundamentalistisch of PVV) dan konden wel eens heel andere dingen verboden worden dan thans het geval is. Straks gaan ze — christenfundamentalisten — via mijn electronische betalingen na waar ik mijn sigaretten en mijn wijn koop en hoeveel en besluiten ze dat ik wegens die gegevens gedwongen naar een afkickkliniek moet…
woensdag 2 december 2009, 12:32 uur
Ik ben zeker van mening dat deze actie het doel rechtvaardigt. Het is begrijpelijk dat nabestaanden van holocaustslachtoffers zich gekwetst zullen voelen, maar zij zouden juist degenen moeten zijn die zo’n actie zouden moeten steunen opdat holocaust-situaties in de toekomst voorkomen worden.
Er spelen echter ook nog andere krachten in het veld van privacy, zo blijkt uit het artikel:
“Daarom, zo stelt Staman, moet de vraag op tafel komen hoe de staat en de burger samen kunnen bouwen aan een veilige toekomst, waarbij het respect en vertrouwen over en weer sleutelbegrippen zijn”
Misschien zouden wij als burgers ook een keer genoegen moeten nemen met een beetje minder veiligheid. De niet te stuiten vraag naar meer veiligheid geeft de overheid alleen maar handvatten om de privacy van de burger steeds verder in te perken. Naar mijn mening zit de bron van het probleem hier. Toch is het dan opvallend dat vooral onze Tweede Kamerleden, van welke politieke kleur dan ook, immer pleiten voor MEER veiligheid.
woensdag 2 december 2009, 15:02 uur
Een prachtige actie die duidelijk maakt dat het goed mis is. De overtrokken reacties van mediageile regentjes en aanhang toont aan dat de regentenkliek goed weet waar ze mee bezig is. Het is terecht dat de burger de integriteit van de overheid ter discussie stelt. De meeste regenten zijn Apparatsjik die vroeg of laat weer verdwijnen in de ondernemingen die dankzij lobbywerk bij de desbetreffende apparatsjik winstgevend de burger van zijn geld af kan helpen.
Gelukkig maken zulke acties duidelijk dat deze onbetrouwbare overheid alleen controle wil over “Das leben der Anderen”
Mogelijk dat straks verplicht wordt door de Overheid ( lees zorgverzekeraars lobby) om ook nog als tegenwicht een tatoeering van de bloedgroep onder de linkeroksel doden bij ongevallen kan voorkomen. Iets voor Eurlings misschien.
Leuke yin yan in cobinatie met het belastingnummer op de arm. Dat kwam op sommige plaatsen op dezelfde tijd voor. Alleen bij verschillende groepn. Nu leuk om te combineren. Al is het maar met neptatoueringen uit protest.
woensdag 2 december 2009, 15:51 uur
@ Aad Cense (7) schrijft dat het onderscheiden van “potentiële daders” niet meer moet worden dan een onvermijdelijk bijproduct van het opsporen van de mechanismen, en in ieder geval niet resulteren in een heksenjacht met omgekeerde rollen.
Daar ben ik volstrekt mee eens. Elke vorm van “heksenjacht” heeft slechts negatieve gevolgen, ook de heksenjacht van het fatsoen. Natuurlijk is het bijzonder onaangenaam als mijn fiets wordt gestolen, maar ik moet er niet aan denken wat de gevolgen zouden zijn als de kiezer de overheid zou dwingen om zodanige maatregelen te treffen dat de pakkans de 100% nadert. En natuurlijk kun je niet elke ambtenaar benaderen met het vooroordeel dat deze mogelijkerwijze corrupt is.
Toch moet je de staat en haar dienaren anders benaderen(in de rol van potentiele verdachte)dan de gewone burger. Dat vloeit voort uit het principe dat in een vrije maatschappij de burger alles mag, tenzij bij wet verboden, terwijl de staat en de dienaren der staat niets mogen, tenzij daartoe bij wet gemachtigd.
Wat ik niet begrijp van het NRC en haar publicisten (hoezeer ze ook te prijzen zijn dat ze het onderwerp als een van de weinigen steeds weer op de agenda plaatsen)is de veronderstelling dat de staat en de regering te goeder trouw zijn, maar zich misschien niet geheel de gevolgen realiseren van hetgeen ze in het leven roepen. En dat terwijl sommigen zover gaan dat ze zich dit soort bevoegdheden toeeigenen op (naar mijn mening) oneigelijke wijze.
Het volgende stukje bijvoorbeeld gaat over een man die ze direkt naar huis zouden moeten sturen:
“Minister Hirsch Ballin heeft flink wat uit te leggen als hij terugkomt uit Brussel. Vandaag is de Raad van Ministers akkoord gegaan met een Amerikaans voorstel om banktransactiegegevens, die via SWIFT worden verzonden, vrij te geven voor Amerikaans opsporings- en veiligheidsonderzoek.
Wat een ranzige stunt.
De timing van het besluit is opvallend, daags voordat het parlement medebeslissingsrecht krijgt over dit ondewerp (als het verdrag van Lissabon in werking treedt). Het parlement is tegen de deal en met goede redenen. Zo is totaal onduidelijk wat de Amerikanen met de Europese financiele informatie doen. Ook is onduidelijk hoe je als Europeaan je recht kan halen als de Amerikaanse autoriteiten op basis van deze informatie besluiten je het leven moeilijk te maken.”
http://www.denaaktemens.nl/2009/11/30/de-europa-coup-finale/
Aangezien mijn geloof in het toeval maar heel beperkt is -evenals de schrijver van het stukje, die spreekt van “een ranzige stunt”- ben ik niet langer bereid om aan te nemen dat deze minister te goeder trouw is. Een motie van wantrouwen dus. Naar huis.
Dat heeft met heksenjacht niets te maken.
Overigens bedankt voor de aanvulling. De Trap – What happened to our Dreams of Freedom is eveneens een must-see.
http://video.google.com/videoplay?docid=-5376212150896990926#
http://video.google.com/videoplay?docid=4917227518812346524#
http://video.google.com/videoplay?docid=4486343328817737043#
Je kunt ze ook als torrent downloaden (evenals de door mij genoemde docufilms).
woensdag 2 december 2009, 16:55 uur
Dit is ook een mooie:
“Acht miljoen verzoeken om gps info.
Bizar verhaal van de Electronic Frontier Foundation. De Amerikaanse inlichtingen- en opsporingsdiensten hebben in 13 maanden tijd meer dan 8 miljoen verzoeken om gps-data ingediend bij de telecomaanbieder Sprint. Hier het verhaal.”
http://www.denaaktemens.nl/2009/12/01/acht-miljoen-verzoeken-om-gps-info/
Het lijkt wel of ik hier reclame maak voor “De naakte Mens”. Dat is ook zo!
donderdag 3 december 2009, 14:19 uur
Het blijkt dat ik er niet ver naast zat. Uit een bericht van vandaag in deze krant blijkt dat Hirsch Ballin ook nog eens bewust de wet heeft ovetreden:
„De minister heeft welbewust de wet overtreden”, stelt Laurens Dragstra, de griffier van de vaste senaatscommissie voor Justitie en Binnenlandse Zaken in Europees verband. De voorzitter van die commissie, Tiny Kox (SP), noemt de actie van Hirsch Ballin namens de hele commissie „buitengewoon pijnlijk”. De minister heeft volgens hem „willens en wetens een beslissing van de senaat naast zich neergelegd”. Kox: „Het afgelopen weekeinde belde hij me nog. Of er nog iets te regelen viel. Niet dus. Toch gaf hij daarop zijn toestemming, zonder onze instemming.”
Het hereft er alle schijn van dat de “gewone Nederlander” niet begrijpt wat hier eigenlijk gebeurt. En ook al zou het publiek dit begrijpen, zou dit iets veranderen?
Ik woon al in het buitenland, gelukkig.
donderdag 3 december 2009, 16:18 uur
In de NRC van dinsdag 1 december wordt onder de kop “De tatoeagefolder was precies in de roos” een uiteenzewtting gegeven door Jan Staman, directeur van het Rathenau instituut.
De NRC sub-kop boven het artikel luidt “Burgers verliezen het vertrouwen in de staat met invoering van gevoelige datacentra”.
NRC vat het artikel van dhr. Staman als volgt samen: “Met de invoering van grote informatiesystemen begeeft het Rijk zich op glibberig terrein. Niet alleen zijn er rampen te voorzien, ook wekt het Rijk wantrouwen, meent Jan Staman”
Degene die het artikel verder niet leest zal nu ongeveer al een beeld hebben van wat er gaat komen. Eigenlijk hoeft dhr. Staman zijn artikel niet eens meer van een uitgebreide motivatie te laten vergezellen, want kort en bondig staat het er al. In deze dus dank aan de koppenmakers en de samenvatters van de NRC. De gebalde vuist (door Bas van der Schot) + het toevallige jaartal 1984 zeggen meer dan genoeg. Het kleine handje met een burgernummer doen de rest.
Mw. Ank Bijleveld, staatsecretaris Binnenlandse Zaken heeft aangifte gedaan…(van wat eigenlijk? – dat wordt in het bijschrift van het Staman artikel helaas niet duidelijk), omdat …de folder van het burgerinitiatief ’2Plus 2 Makes 4′, waarin een protestactie tegen de Paspoortwet, die Nederlanders verplicht vingerafdrukken af te staan voor opslag in een centrale database, volgens haar smakeloos is, omdat die associaties zou oproepen met de Holocaust.
Mw. Ank Bijleveld zou wel eens groot gelijk kunnen hebben. Ik denk zelfs dat de tatoeagearm oip de folder juist als zodanig bedoeld is. Dankzij het zeer goede register van de Burgerlijke Stand in de gemeentes voor en tijdens de 2e Wereldoorlog konden de Duitsers zeer gemakkelijk hun “vijanden” traceren, opsporen en transporteren naar de vernietigingskampen in Duitsland.Tegen die compleetheid en de nu vervolmaking met vingerafdrukken en het Burger “Service” Nummer is de traceerbaarheid van de burger compleet geworden. Over een paar jaar zal via het autotraceersysteem om de het autorijden op wegen en tijden betaalbaar te doen zijn een volledig overzicht van de burger in kaart gebracht zijn. En die 100% volmaaktheid streven we toch na ? Immers we hebben “niets te verbergen, want we zijn allemaal brave burgers, niet waar ? Nou, zo zit de wereld nu eens niet in elkaar. Want de wereld hangt van list en bedrog aan elkaar ! Zie maar eens wie in de afgelopen door wie is beetgenomen, zowel op politiek als op zakenterrein. Tel uit je winst (die ten koste van een ander is geroofd (bv. de Scheringa – DSB bank).
Eigenlijk is het een puur Nederlandse gewoonte om bepaalde zaken, die in het buitenland nog niets eens bedacht zijn, hier al in megalomane vorm te willen uitvoeren. Want dan is het kleine Nederland toch maar weer vooraan in de grote Wereld. Zie ons eens: wij doen dingen waar de anderen nog lang niet aan toe zijn. Oh…wat zijn wij toch eigenlijk goed en wat kunnen we toch als een prachtig voorbeeld fungeren voor de totale wereld. Het is de vergroting van “Amsterdam heeft het resp. is het”. Met oogkleppen op stevenen we af op……ja dat weten we eigenlijk niet en het is juist daar waar Stalman e.d. voor waarschuwen. De ongecontroleerde hoogmoed van Nederland, en zeer zeker van de Nederlandse politiek en het niet kunnen/willen controleren door de Tweede en Eerste Kamer. Pas als het kalf wederom eens verdronken is, ja dan komt de 2e Kamer bliksemsnel in actie: ministers moeten opdraven en verklaren – er volgt soms een parlementair onderzoek etc, etc. Maar de uitdrukking “bezin eer ge begint” dient eens goed door te dringen bij zowel regering als parlement.
Staman komt tot zijn treffende uitspraak die het geheel van maatregelen die in Nederland bedacht worden, mogen samenvatten: “de overheid doen beseffen dat er echt wat aan de hand is” en nog erger: “het eroderen van het vertrouwen tussen burger en staat”
Het is goed dat de staatsecretaris de folder smakeloos vindt omdat hij riekt naar de Holocaust. Het zal je maar, niet gezegd, in de schoenen geschoven worden. Een BSN op je arm en je hoeft dan niet, zoals de opa van mijn vrouw wel gedaan heeft, nl. op het laatste moment z’n naam op een papiertje schrijven en in zijn schoen doen, waarna hij door de Duitsers gefusilleerd werd. De identificatie daarna is daardoor vergemakkelijkt.
zondag 6 december 2009, 14:16 uur
Dat de NL staat en de regering te goeder trouw zijn, zou waar zijn indien de NL nationale [nationalistische] wetgeving haar burgers niet onder de bedreiging van hoge straffen [Economisch Delictwetgeving] dwingt om de zeer persoonlijke en gevoelige gegevens af te geven ter opslag in centrale databanken.
Dat de NL staat en de regering te goeder trouw zijn, zou waar zijn indien haar nationale [nationalistische] wetten geen feitelijke inbreuken maken op de geratificeerde verdragen inzake Internationale mensen- en kinderrechten en inzake de Europese burgerrechten.
Het bovenstaande zal vooral degenen die de tweede wereldoorlog aan den lijve hebben meegemaakt en hebben verwerkt, zeer terecht verontrusten.
In de dertiger jaren van de vorige eeuw hadden een aantal NL burgers kritiek op de politieke ontwikkelingen bij onze oosterburen. De NL staat was toen evenmin “amused” [evenals nu een NL staatssecretaris].
Dat nu een aantal NL burgers grote kritiek hebben op de nationale [nationalistische] wetgeving van de NL staat en daarbij alluderen naar de geschiedenis bij het ontstaan van historische totalitaire staten, is meer legitiem dan het legale schenden van de privacy van NL burgers.
a.zecha