De roc’s moeten worden ontmanteld
Het hele beroepsonderwijs moet op de schop. Door grootschaligheid, te weinig contacturen, gebrek aan structuur en binding raken veel jongeren het spoor bijster.
Zo luidt één van de zorgen uit het manifest van Ad Verbrugge. De filosoof en voorzitter van Beter Onderwijs Nederland schrijft dat jaarlijks vele tienduizenden leerlingen uitvallen. “Zeker allochtone jongens worden hier de dupe van, wat leidt tot segregatie en criminalisering.”
Hij vindt dat roc’s moeten worden ontmanteld en mbo-opleidingen op het laagste niveau moeten worden stopgezet.
Lees hier het volledige manifest
maandag 8 februari 2010, 17:40 uur
Dat is makkelijk, op de schop nemen. Moeilijker is het mensen te doen beseffen dat talent niet bestaat (dus genieën ook niet, al wordt daar nog veel van gesproken) en onderwijs dus vooral een zaak is van de motivatie wekken bij met name jongens. Wie zonder al te veel gedoe de basisschool doorloopt kan alles worden, mits voldoende gestimuleerd. Daar hoor ik Ad Verbrugge niet over.
Dat is niet een kwestie van structuur en binding, want aan wie of wat bind je je? Aan een leuke betrokken leraar? een programma? En is structuur eigenlijk niet discipline in een fris jasje? Ik verwacht veel meer van een een krachtig samenspel tussen school, straat, en gezin zoals voorgestaan wordt door bijvoorbeeld Micha de Winter. Motivatie is een zaak van vele ingangen en betrokkenen. De hele groep waartoe je draagt eraan bij en maakt er deel van uit: gezin, buurt, vriendengroep etc.. De school isoleren en er een taak aan toebedelen die Ad Verrbrugge zich van zijn (misschien?) school met de bijbel nog herinnert, is de oplossing niet.
Ik lees Ad Verbrugge altijd met verbazing. Je wilt niet narrig zijn maar soms denk je wel eens: waar komt zijn competentie vandaan om zo vanzelfsprekend over het onderwijs op ROC’s te spreken? Geeft hij daar les? Of aan een MBO-school, of VMBO-school? Ik heb niet de indruk. Kent hij mensen daar? Vast.
Mij interesseert het feit dat er toch ook heel succesvol in dat onderwijs geopereerd wordt. Het segment dat moeilijk voor onderwijs te interesseren is heeft volgens mij geen last van organisatorische problemen, schaalvergroting, denken in termen van competenties of gebrek aan contacturen, maar zit tot aan hun nek in problemen die dit soort scholen vaak als enige partij aanpakt, zo werd ons fijntjes ingewreven in Buitenhof van afgelopen zondag.
Probeer eens iets anders te verzinnen dan organisatorische oplossingen voorstellen op basis van beperkte slechte ervaring met tienduizenden jongeren.
Ooit zei een hoogleraar ontwikkelingspsychologie aan zijn studenten: door peri- en postnatale beschadigingen van nieuw geboren kinderen of door een slechte binding met hun ouders zijn er zeker meer dan 30.000 kinderen in Nederland die als probleemkinderen in een of andere vorm gewoon het middelbaar beroepsonderwijs instromen zonder dat er speciaal op gelet wordt wat voor kinderen dat zijn. Er wordt geschermd met algemene onderwijsmaatregelen, terwijl het om een heel specifiek groep gaat.
Misschien eens iets om nader uit te zoeken?
maandag 8 februari 2010, 18:02 uur
Ik ben lid van BON. Ik heb maar één bezwaar. En dat is héél praktisch. Het starten van ontmanteling en substitutie met wél adequate opleidingen zal volledig worden verstoord door wat gebeurt als van OC&W wordt gevraagd een reorganisatieproces landelijk te laten plaatsvinden. Ik heb het schaalvergrotingsproces van de HBO’s ervaren. Jaren ellende voor alle studenten en onomkeerbare afbraak van kwaliteitsopleidingen met internationale reputaties, een ‘trendbreuk’ die niet is te repareren. Zo is ook het beroepsonderwijs tussen ambachtsscholen en leerlingsstelsels ooit gesloopt.
Het is het dilemma van de echte onderwijsmens: wat is het meest schadelijk voor de studenten: stoppen of doorgaan! Hoe pakken we dat (beter onderwijs in Nederland) aan? Het Ministerie heeft hierin niets te bieden. Het aan de ROC besturen en leiding vragen is de kalkoenen vragen zichzelf op te dienen. De massaliteit van het probleem dwingt eigenlijk tot een gebiedsgewijze en stapsgewijze aanpak. Per ROC. Hoe onrechtvaardig dat ook is naar de studenten (en ouders, en de medewerkers aan die opleidingen die echt wel hun best doen).
maandag 8 februari 2010, 21:14 uur
Het lijkt er op dat Verbrugge een beetje zijn langste tijd heeft gehad. Grootschaligheid en grottheidswaanzin liggen dicht bij elkaar. Flirten met de PVV lijkt mij nou ook niet meteen de oplossing om ROC land even op de schop te nemen. Bovendien is het nogal makkelijk schoppen tegen onderwijsinstellingen die in staat zijn om de zogeheten onrendabelen die op andere onderwijssoorten niet welkom zijn weer een toekomstperspectief te bieden. Kortom roc’s hebben geen ontmanteling nodig maar zijn heel goed in staat zelf hun boontjes te doppen.
maandag 8 februari 2010, 23:36 uur
Ik sympathiseer met Verbrugge’s oproep dat het tijd wordt “…voor een revolutionaire wind door onderwijsland. De problemen moeten werkelijk worden aangepakt en niet slechts worden benoemd.” Van de andere kant: met ‘revoluties’ heb ik niks en bovendien kan een goede aanpak toch alleen maar volgen nadat de dingen goed benoemd zijn.
Ik vermoed dat Verbrugge’s vraagstuk van het onderwijs een laag heeft die in zijn analyse niet aan de orde is gesteld. Ik doel op de kern van elk onderwijs, de relatie tussen oud en jong. En daarin is recent iets veranderd waarvan Verbrugge geen gewag van maakt.
Tot en met de fase van de alfabetisering (laten we zeggen de leeftijd van 12 jaar) is de relatie tussen oud en jong traditioneel en duidelijk: oud kan beter lezen, spreken en rekenen dan jong. Maar daarna wordt het warrig doordat de informatieverschaffing na deze alfabetiserings-fase niet meer inter-generationeel is maar een kwestie van inter-net. Om geïnformeerd te zijn heb je geen docent nodig en om te informeren heb je geen leerlingen nodig. Los daarvan is Verbrugge’s eis (in § III van zijn pamflet) dat de “…eerste ‘competentie’ dient te zijn dat men vakkundig is – of dat nu metselen, bedrijfskunde of wiskunde betreft” een driekwartslag in de lucht. Metselen leer je niet op een school, bedrijfskunde ook niet, wiskunde tot op zekere hoogte wel. In dit verband verwijs ik naar de mooie analyse door de schaker G. Kasparov in de New York Review of Books (febr. 2010) van de invloed van internet op de veranderende relatie tussen leraar/leerling. En dan gaat het nog alleen maar over het schaakspel!
Verbrugge stelt in dezelfde § III dat het voor zich spreekt dat “…onderwijs karaktervormend moet zijn.” Dat lijkt me geen goed idee als onderwijs krijgen niet verbonden is met maatschappelijke verantwoordelijkheid dragen. Zonder verantwoording te hoeven afleggen voor wat je doet is onderwijs krijgen een exercitie in vrijblijvendheid. Mijns inziens is dat o.k. tot de puberteit. Daarna niet meer.
Als we het over een onderwijsrevolutie hebben, zoals Verbrugge voorstaat, lijkt het me beter om kinderen degelijk te alfabetiseren tot de puberteit en hen vervolgens verantwoordelijkheid en bijpassende keuzemogelijkheid in het arbeidsproces te geven. Dat lijkt me een betere benadering van ‘karaktervorming’. Laten we eerlijk zijn, permanent over schoolbank & schoolboek gebogen zitten vanaf je zesde levensjaar tot je achttiende: wat doet dat met je karakter en leergierigheid als je er niet (en dat zijn de meesten) het zitvlees voor hebt? Kortom, Ad, er hangen nogal wat losse eindjes in je analyse.
dinsdag 9 februari 2010, 11:29 uur
5 jaar avondscholen, aspirant gezel timmeren en MTS weg en waterbouwkunde in de 60 en 70-er jaren. En het is niks waard!
Wat maken ze er een bende van, werkgevers en de opeenvolgende Kabinetten van de afgelopen 30-40 jaar. Ze hebben zeker dom werkvolk nodig om hun eigen luie hoger opgeleiden te bedienen.
Het hemd is nader dan de rok of zijn ze wereldvreemd? Nee het is kapitalistische uitbuiting met medewerking van de rechtse en de linkse partijen. Die laten dit gebeuren en leggen de eigen schuld dikke bult verantwoording bij de schoolgaande jeugd.
Kenniseconomie? La me niet lachen. Het MBO zal aan twee kanten een opwaardering moeten krijgen als het nog iets wil worden. Tijdens de opleiding goed onderwijs. En na de opleiding door de werkgevers met een beloning voor die opleiding. Met een werkgarantie structureel voor minstens zolang als er in ons land jeugdwerkloosheid bestaat.
En dan komt er na een generatie een beetje schot in de kenniseconomie als deze generatie verder sociaaleconomisch niks, bijvoorbeeld een economische crisis in de weg komt te liggen.
Dit probleem vereist een holistische oplossing.
dinsdag 9 februari 2010, 13:52 uur
Volledig eens met de schrijver.
Metselen leerde je juist wel op de LTS of ambachtsschool, een van de vakken waarbij je niet hoefde te zitten, maar actief moest zijn. Ook bedrijfskunde leerde je op de HBS(a) misschien ook op de Ulo.
Die leerfabrieken drijven jonge mensen de school uit en de straat op.
Ontmantelen en opnieuw beginnen.
dinsdag 9 februari 2010, 14:01 uur
Op de LTS of ambachtsschool leerde je metselen iets waarbij je niet hoefde te blijven zitten, bedrijfskunde misschien wel op de HBS(A) of de Ulo.
Uithuilen en opnieuw beginnen,denk ik, het wiel moet zo dikwijls opnieuw worden uitgevonden.
Zoals het nu is, is het de manier om jonge mensen de school uit en de straat op te jagen.
dinsdag 9 februari 2010, 14:01 uur
Op de LTS of ambachtsschool leerde je metselen iets waarbij je niet hoefde te blijven zitten, bedrijfskunde misschien wel op de HBS(A) of de Ulo.
Uithuilen en opnieuw beginnen,denk ik, het wiel moet zo dikwijls opnieuw worden uitgevonden.
Zoals het nu is, is het de manier om jonge mensen de school uit en de straat op te jagen.
dinsdag 9 februari 2010, 17:02 uur
Helaas kunnen kinderen, die zelfs geen mbo drie kunnen halen, hoe talentvol ze misschien ook zijn,
nooit toegelaten worden op enige vervolgopleiding.
Dit zorgt ervoor, dat ze een voor hun verdere leven belangrijke aansluiting zullen missen en als straf voor hun onaangepastheid aan het huidige schoolsysteem het zelf maar uit moeten zoeken.
En ze kunnen vaak al zo weinig!
Dan kan een gymnasiast met de hoogste cijfers er ook
zelf wel voor zorgen zonder reguliere opleiding om
bijvoorbeeld arts of wetenschapper te worden?
dinsdag 9 februari 2010, 17:41 uur
Zou de webredactie toch niet ook de schrijvers van stukken eens wat vaker tot een reactie moeten aanzetten? Of doet de NRC dat niet? Zou de zaak wel wat opvrolijken, denk ik.
dinsdag 9 februari 2010, 23:43 uur
De voorzitter van Beter Onderwijs Nederland, geeft – als voorschot op het aangekondigde Deltaplan onderwijs – in grote lijnen aan hoe de impasse te doorbreken en de kwaliteit van het onderwijs voor de komende generaties veilig te stellen. De ambitie is toe te juichen maar de voorstellen die genoemd worden zijn niet van werkelijke betekenis om die ambitie te realiseren.
Op de inhoud van het artikel is veel af te dingen, maar ik beperk mij hier tot een tweetal fundamentele miskenningen.
Het is een miskenning van de uit docenten en ouders bestaande vereniging dat een onderwijsinstelling qua bedrijfsvoering en organisatiestructuur niet vergelijkbaar zou kunnen zijn met een – in omvang vergelijkbaar – bedrijf in de particuliere sector (en dus ook niet met een gemeentelijk apparaat).
Een gemiddeld schoolbestuur heeft al gauw 700 medewerkers in dienst met een jaarlijkse exploitatie van ca. 50 miljoen euro. De organisatiestructuur is veelal plat met directie lijnen tussen leidinggevenden en medewerkers in het primaire proces waar de leraren en praktijkopleiders verreweg de grootste groep vormen. Er zijn ROC’s met 1200 medewerkers die worden aangestuurd door slechts 40 lijnmanagers en slechts een tweetal leden van bestuur. Gemiddeld dus een span of control van 30 medewerkers. Hoe directer kun je als leraar bij je leidinggevende staan en de leidinggevende bij het bestuur?
De veel bekritiseerde schaalvergroting is niet door bestuurders van onderwijsinstellingen ingezet maar door de politiek waarbij de motieven niet zijn ingegeven door verbetering van de onderwijskwaliteit maar eenvoudigweg door bezuinigingen en het in de hand kunnen houden van de onderwijsbegroting.
Het is juist dat de overheid de administratieve lasten en financiële verantwoordelijk – onder de noemer van autonomievergroting – heeft overgedragen aan de onderwijsinstellingen. Het aantal ambtenaren op het departement van OC&W is als rechtstreeks gevolg hiervan ook snel gedecimeerd. Daarnaast hebben ook de onderwijsinstellingen – net als alle organisaties en bedrijven in het land – te maken met toenemende bureaucratisering als gevolg van nieuwe wet- en regelgeving op fiscaal en sociaal gebied (plus alle specifieke onderwijswet- en regelgeving).
Het is een bekend verschijnsel in organisaties dat medewerkers, die werkzaam zijn in het primaire proces, zich niet altijd een goed beeld (kunnen) vormen van de totale organisatie en de werkzaamheden van het management en bestuur. Andersom komt helaas ook voor. Een omvorming naar een organisatie met arbeiderszelfbestuur is daar niet het juiste antwoord op, maar adequaat communiceren wel. Onbekend maakt onbemind.
Ten tweede is een belangrijk onderdeel van de voorstellen gebaseerd op terugkeer naar een inrichting van het onderwijs zoals dat grosso modo bestond tot halverwege de jaren tachtig van de vorige eeuw. Het voorstel valt in de categorie ‘terug naar de waarden en normen van de jaren vijftig’.
Onze maatschappelijke eisen veranderen continue en dat heeft ons gebracht waar we nu zijn. Een terugweg is er niet tenzij men een traditionele agrarische maatschappij, zoals dat nog veel in Afrikaanse landen te vinden is, verkiest.
Ik deel de zorg van de kwaliteit van het Nederlandse onderwijs als zodanig, maar de aanleiding reikt veel dieper en zullen daardoor niet door genoemde voorstellen (de zoveelste vorm van symptoombestrijding) worden opgelost.
Onze maatschappij verkeert al enige tijd in verwarring. We varen een koers die niet meer houdbaar is en op een doodlopende vaarweg is beland. Op veel uiteenlopende problemen (overbevolking, klimaat, uitputting van de grondstoffen, drinkwater, multiculturele samenleving, onderwijs) kunnen we geen adequaat antwoord meer geven omdat ons huidige model daarin niet (meer) voorziet. Het economische principe van constante groei bijvoorbeeld kent een moment waarbij de groei mondiaal tot staan wordt gebracht. Het antwoord hierop laat zich raden. Het maatschappelijke, politieke – en economische model zal moeten worden herijkt, een Deltaplan Nederland.
In dit plan zal ondermeer aandacht worden besteed aan de (nieuwe) rol van de overheid, het landsbestuur, de verdeling van verantwoordelijkheden en verhoudingen tussen de overheid en burgers en de wijze waarop de economie wordt ingericht. Met deze nieuw geformuleerde visie weten we ook hoe het onderwijs gefundeerd, en vervolgens ingericht, kan worden.
Marcel Colijn,
organisatieadviseur
woensdag 10 februari 2010, 04:13 uur
Wat ik een goed initiatief vindt:
Op ROC geven ook voormalige uitzendkrachten les.
Die hebben meer gezien en meegemaakt dan die vastgeroeste sukkels.
Doe daar je voordeel mee als je op die school zit! Die lui weten namelijk wat je als vakman moet weten.
En ga dan gauw emigreren naar een beschaafd land. Want hier bereik je toch geen reet.
woensdag 10 februari 2010, 11:16 uur
Nou nou, er wordt wel heftig gereageerd.Het stuk van meneer Verbrugge vind ik hier en daar inderdaad een beetje het herhalen van de vele onvredes die er bestaan over het onderwijs,maar dan netjes op een rijtje.Ik wil graag aangeven dat het tij al rustig aan het keren is.Er ontstaan nu vakscholen en het hands on technisch onderwijs wordt opnieuw en beter geherwaardeerd.Kinderen met een mbo 1 of 2 diploma waar ze weinig mee kunnen in de maatschappij kan je inderdaad beter iets leren wat ze wel kunnen,plezier in hebben en zo gewaardeerd worden om hun vakkennis.
Laten we rustig voortbouwen naar beter onderwijs,eruit halen wat niet zo goed werkt en daar betere richtingen voor neerzetten,zoals nu al gebeurd.Ik heb goede hoop.Ouders kunnen er ook aan bijdragen,stuur je kind naar de opleiding waar hij/zij later het eigen brood mee kan verdienen en gelukkig kan zijn met het beroep.We weten allemaal, een goede vakman/vrouw is zijn gewicht in goud waard!
vrijdag 12 februari 2010, 16:58 uur
Naar welke opleiding kan een kind, dat bij het behalen van mbo 1 aan het plafond van zijn kennisopname zit? mbo 2 is te moeilijk en voor
enig praktijkonderwijs zijn er geen mogelijkheden!
Er is mbo dier; plant; voedig: metaal; hout etc.,
maar waarom niet ook voor kunst en muziek, theater
en meer van dat soort creatieve vakken?
Het is bekend dat moeilijk lerende kinderen vaak over een behoorlijke dosis creativiteit beschikken!
vrijdag 12 februari 2010, 17:12 uur
Het is mooi en lovenswaardig hoor, manifesten schrijven en zo ….
Het maakt alleen geen ene m..r uit. “Het veld” (d.w.z. het onderwijs minus docenten en leerlingen) trekt zich er geen biet van aan. Alle politieke managers en sinecure-houders blijven zitten waar ze zitten en de mensen om wie het zou moeten draaien, blijven gewoon de klos.
Dat vermaledijde middenveld moet worden opgedoekt. Al die contraproductieve betweters moeten weg. Laat ze billen wassen, het vuilnis ophalen, ik weet niet wat nog meer, maar laat ze geen visitekaartjes en briefpapier meer in handen krijgen waarop staat dat ze MANAGER zijn. Weg met die neten en luizen!
dinsdag 9 maart 2010, 18:47 uur
Vertelde tijdens een diner met veel buitenlandse mensen aanwezig, dat in mijn land men timmerlieden wil opleiden om tot de `Top vijf van de wereld´te gaan behoren.
Gevolg: Geen wijn meer en de gastheer verplichte mij om met een taxi naar huis te gaan.
Gezien de lachsalvo´s die klonken toen ik in de tzxi stapte, geloof ik dat men mij wegens mijn humoristische optreden nog wel een keer zal uitnodigen.
zaterdag 20 maart 2010, 14:19 uur
ROC’s zijn door hun grootschaligheid verworden tot een autoritaire omgeving waarin minachtend wordt omgegaan met werknemers. Neem de recente overgang van het ROCvA (Roc van Amsterdam) van Windows 2000 naar Windows XP. Nee, niet van WinXP naar Win7, maar echt waar, het Roc is nu een jaar bezig met de overgang NAAR WinXP. Dit heeft geleid tot een autoritaire benadering van deelnemers en werknemers, waarbij iedereen, alle 30.000 eindgebruikers dezelfde desktop moesten hebben. Wie klaagde over deze onpersoonlijke, Orwelliaanse benadering werd aan de kant gezet als zeurpiet.
Komt nog bij dat bij problemen er een eindeloze stroom van communicatie tussen ict afdelingen, ict leidinggevenden, opleidingsmanagers en werknemers opgang van heb ik jou daar. Kafka is er niets bij.
Verkleining lost niet alles op maar deze monstrositeit is zeer, zeer slecht.
Ik ben het niet vaak met Neelie Kroes eens maar hier is wel toepasselijk wat ze zei over de banken:
“Too big to fail is ….too big.”
dinsdag 23 maart 2010, 17:04 uur
Dat de bedrijfsvoering van een ROC zich niet verdraagt met wat een school ooit was, staat onomstotelijk vast. Het coreproduct van een ROC is ONDERWIJS en dat het zo slecht onderhouden wordt is onbegrijpelijk . Niemand zou het in zijn hoofd halen
om dat bijvoorbeeld met een auto te doen. Toch is dat de realiteit. Edo de Jager (voorzitter CvB ROC van Amsterdam) had het in een kerstbrief over de “eenvoud van onderwijs” die weer de nadruk moest krijgen. Niemand begreep wat hij daarmee bedoelde.
Het feit dat je als bestuurder van een dergelijk institut geen verstand van onderwijs hoeft te hebben, is een teken aan de wand. En het wreekt zich.
Ik weet niet of ontmanteling van ROC’s een oplossing biedt.
De dringende vraag is wel: Wie gaat nu eindelijk eens iets doen zodat kwalitatief goed onderwijs weer het allerbelangrijkste is in een ROC ?
In elk geval moet er zo snel mogelijk een einde komen aan bekostiging op basis van het aantal behaalde diploma’s.
Wellicht aan de hele lumpsumfinanciering.
zondag 28 maart 2010, 14:45 uur
Mijn collega’s en ik hebben, helaas, gelijk gekregen. Toen zo’n 20 jaar geleden de scholen zo nodig moesten fuseren tot onsamenhangende monsterconstructies met duizenden leerlingen, waren de leraren niet alleen fel tegen, zij voorspelden toen al dat het niet lang zou duren voordat de boel in elkaar zou donderen, wij dachten 10 jaar, het is wat langer geworden. Allerlei rare woorden werden gebruikt om het nieuwe systeem te onderbouwen, leerlingen werden cliënten, overal werden prijskaartjes aangehangen, geen diploma’s meer, maar (deel-)certificaten, Managers die geen bal van onderwijs wisten, besturen en directies idem, aankoop of huur van niet voor onderwijs geschikte gebouwen.
ROC’s kregen de beschikking over soms tientallen locaties wsardoor er belachelijk veel gependeld moest worden van de ene naar de andere zonder enige tijd in te ruimen voor de verplaatsing waardoor halve lesuren verloren gingen. Lump sum financiering. Managers kregen het voor het zeggen,er kwamen veel beter betaalde zijinstromers zonder enige toetsing van bekwaamheid, wat ongenoegen veroorzaakte bij de echte onderwijskrachten. Directies en besturen zetelden in kantoren ver verwijderd van de scholen. En, van de oorspronkelijke bedoeling, kostenbesparing is niets terecht gekomen, in tegendeel, de leidinggevenden hebben goed voor zichzelf gezorgd en salarissen opgestreken die in het onderwijs onbekend waren. Een van de dingen die scholen moeten bieden, naast goed onderwijs, is een prettige vertrouwde omgeving, waar de leerling zich thuis voelt, daar is geen ogenblik aan gedacht.
donderdag 1 april 2010, 10:36 uur
Alles is al gezegd.
Ad Verbrugge vat goed samen wat eigenlijk iedereen weet: het onderwijs in Nederland , en helemaal de ROC’s zijn aan beleidsmakers en verpolitisering van ten onder gegaan. Gefrustreerde leraren, hoog schooluitval, slecht onderwijs, enz.
Laten we deze feiten toch niet langer bagatelliseren.
Natuurlijk: ontmantelen die mega ROC’s. Veel te groot, te onpersoonlijk, te mechanisch, veel te veel management en vooral te duur. Eerst moeten scholen terug naar de menselijke maat. En dan komt de onderwijsverbetering vanzelf wel door betere motivatie van de docenten en door de betere leeromgeving voor de leerlingen.
Wat was er mis met bijvoorbeeld de vroegere detailhandelschool met 300 leerlingen en 20 docenten en 1 directeur ??
En met al die andere vakscholen met gemotiveerde docenten en een heel duidelijk en herkenbaar opleidingstraject ?
Is een ROC met 10.000 leerlingen, 600 docenten en 5 managementlagen en coordinatoren daarboven, verdeeld over 15 lokaties en met 400 studieprogramma mogelijkheden, nu veel beter? Nee, het werkt dus niet, veel te groot. Leerlingen haken af, docenten haken af.
Dus: ontmantelen die ROC’s !
woensdag 5 mei 2010, 00:32 uur
windows xp? pffff, hoe eigentijds…
Je kan met linux netwerken bouwen en hebt nagenoeg gratis software. Linux heeft alle windows programma’s qua layout, werking en opslaguitwisseling met windows. En snelheid en minder pc-kracht nodig…dus hardware.
Je kan met 30 man autocatten op 1 pc!
Dat bespaart pas een vracht geld! (liscenties!)
Je kan zelfs windows en linux combineren.
maandag 9 augustus 2010, 16:28 uur
Stop using the word “allochtone”. It discriminates!
vrijdag 1 oktober 2010, 17:34 uur
Voor mijnheer Georgiades lijkt het al te laat. Iemand die nu nog discussies om zeep probeert te helpen door de term ‘dicriminatie’ te gebruiken is dom en wil dat kennelijk ook blijven. Voor alle anderen: Laten we in godsnaam teruggrijpen op de ik-weet-niet-hoe-oude onderwijsstructuren danwel organisaties die in al die tijd hun waarde bewezen hebben. Natuurlijk, er zal hier en daar wat geschaafd moeten worden en de boeken zullen van tijd tot tijd vernieuwd moeten worden maar de menselijke psyche, of beter nog, de puberpsyche is in de afgelopen honderden jaren niet wezenlijk veranderd:
Een aantal van hen is op jonge leeftijd ambitieus, een groter aantal is dat niet. Ik laat intelligentie even buiten beschouwing. De grotere groep heeft een zekere dwang nodig omdat zij zich graag aan het leren wil onttrekken. Geef ze die kans niet door het onderwijs, samen met andere maatregelen weer te baseren op o.a. (een milde wijze van) hierarchie en het aanleren van eigen verantwoordelijkheid (dat natuurlijk bovenal in het gezin moet worden aangeleerd) Ofwel: Weg met de vernieuwing om de vernieuwing zelf!