Blaas verbod op godslastering nieuw leven in
De overheid dient godsdienstige gevoelens te beschermen tegen grievende uitingen. Daarom is het verstandig art. 147 – het verbod op smalende godslastering – in stand te houden. Sterker, het dient gerevitaliseerd te worden.
Dat betoogt Harmen van der Wilt, advocaat te Zwijndrecht, in dit opiniestuk. Hij deed onderzoek (pdf) naar de validiteit van de argumenten omtrent wel of niet afschaffen art. 147.
vrijdag 13 november 2009, 15:54 uur
Uit de studie van Van der Wilt zelf blijkt dat het bewuste artikel is ingevoerd als onderdeel van een politieke discussie, niet op grond van een maatschappelijke noodzaak (om een misstand te bestrijden omdat er zoveel god gelasterd werd), ter profilering van een poltieke stroming, nl. de christendemocratische. De seculiere stroming was toen tegen en is nog steeds tegen. Daarom was de bepaling een dode letter en is zij dat altijd gebleven. Het was indertijd al christendemocratische symboolwetgeving en dat is het nog steeds. Hoewel ook het schrappen dus weinig praktisch nut heeft, ben ik er toch voor om een symbool dat in strijd is met de scheiding tussen de democratische rechtsstaat en de kerk te schrappen. Nederland is al lang geen “christelijke natie” meer, maar een multiculturele seculiere rechtsstaat.
Als god bestaat, kan hij er echt wel tegen als een eenvoudig menselijk wezen hem belastert — daar staat hij letterlijk en figuurlijk boven. Het is wel de vraag of andere menselijke wezens dat kunnen hebben, en in dat geval beschikken zij over de bescherming van andere strafrechtartikelen.
vrijdag 13 november 2009, 19:20 uur
De moord op Theo van Gogh heeft ons nog eens duidelijk gemaakt tot welke uitwassen godsdienst kan leiden.
Des te vreemder, toen, was de reactie van zich religieus noemende politici.
Jan Peter Balkenende stuurde een paar weken later een vormelijk briefje naar de ouders van de vermoorde.
Onmiddellijk na de moord sprak hij lang en opbeurend met een islamitische vrouw met hoofddoek, die met de hele moord niets te maken had.(in de buurt was een moslim-school aangestoken o.i.d.)
Minister Piet Hein Donner reageerde nóg merkwaardiger: blijkbaar vond hij de moord begrijpelijk, Van Gogh zou de islam beledigd hebben.
Daarom moest het oude artikel van grootvader Donner over godslastering uit de jaren 30, weer tot leven gebracht gebracht worden.
Het wetsartikel was ook al eens tevergeefs in stelling gebracht tegen Gerard van het Reve.
Het is dan ook een eigenaardig artikel dat uitgaat van het bestaan van een God, die als een mens zou reageren: kwaad bij belediging, verguld bij lof en vleierij, een soort politicus of bovenmeester.
Het bestaan van en dergelijke autoriteit is allerminst zeker.
De meerderheid der Nederlanders gelooft er niet in.
Mijns inziens is voor een dergelijke “persoon” dan ook geen plaats in ons wetboek, dat álle Nederlanders aangaat.
Dat anderen ook iets dergelijks denken te kennen: allah,visjnu, jehova, manitou, mag nooit een reden zijn het in een Nederlands wetboek op te nemen; staat het daar ten onrechte al in ,dan zo spoedig mogelijk wég er mee!
De Nederlandse staat is goddank seculier en moet dat vooral blijven!
Een hieraan verwant probleem waar ook de god van Nescio’s tante een rol speelt is de eed óf de gelofte bij belangrijke zaken.
Wij kennen in Nederland het burgerlijk huwelijk waarin trouw wordt beloofd aan de partner.
Velen willen dit ook doen tegenover God, Allah, etc.Dit gebeurt dan ná het burgerlijk huwelijk.(Sommige imams schijnen zich niet hieraan te houden wat tegen de wet is).
Op gelijke wijze zou men bij ambtenaren de ambtseed moeten afnemen: een belofte voor iedereen en eventueel daarna nog een plechtigheid voor allah, god enz.
Maar dat blijft privé, de eerste, de belofte is wettig!
Onder dreiging van bijbel en sharia dienen deze zaken STRIKT geregeld te worden, wil Nederland niet eindigen in Inquisitie, Calvijns’brandstapel of Taliban-toestanden!
Nederland Opgelet!
vrijdag 13 november 2009, 20:59 uur
God schijnt omnipotent te zijn, dus hem beschermen is totaal overbodig.
Het beledigen van gelovigen kan verder hetzelfde afgehandeld worden als het beledigen van ongelovigen.
Er is dus geen reden om gelovigen extra te beschermen.
zaterdag 14 november 2009, 11:37 uur
N.a.v. # 1, Batten:
Goede analyse van Batten, waarbij ik me aansluit. Met name bij 1) de qualificatie van Van der Wilt’s studie als partij-politiek gemotiveerd en niet maatschappelijk genoodzaakt. Een preek voor eigen parochie, kortom. De maatschappelijke relevantie van het wetsartikel is nihil, zoals Batten nog maar eens herhaalt en wat opnieuw ook in een recent hoofdartikel van deze krant benadrukt wordt.
Van der Wilt’s Opinie-stuk is brak water naar een dode zee dragen.
zaterdag 14 november 2009, 15:39 uur
Beste redactie,
Dit onderwerp is toch helemaal geen ‘expertdiscussie’ waard? Duidelijk is dat Harmen van der Wilt schrijft vanuit zijn eigen geloof in een christelijke god. Ruimte voor een andere god is er niet.
Dat kan natuurlijk niet in een seculiere, multiculturele staat. Daar is zelfs geen discussie voor nodig.
zaterdag 14 november 2009, 18:10 uur
De wet op godslastering is gebaseerd op angst voor het onbekende, en de wens tot handhaving van een op kerkelijke macht gebaseerde orde.
Erg goede reactie van Rob Batten, overigens. Bij zijn studie ging Harmen van der Wilt er namelijk al van uit, dat God hem de kracht en de wijsheid gaf voor dit onderzoek en dat Hij het niet verdient om gelasterd te worden, maar om geëerd en geprezen te worden. Daarmee geeft hij aan geen wetenschappelijke benadering te kiezen, maar een religieuse. Ook stelt hij in zijn voorwoord: “Het spanningsveld tussen recht en religie is anno 2009 echter virulent aanwezig.” Maar daar is al eeuwenlang, zoniet millenialang, een spanningsveld tussen recht en religie! Miljoenen en miljoenen mensen zijn aan stukjes gehakt, verbrand, of met een molensteen naar de diepte gezonden, omdat zij ofwel het verkeerde geloof hadden, of geen geloof wensten aan te nemen. De nu meestgewaardeerde wetenschappers zijn in hun tijd verketterd door gelovigen, omdat hun beschrijving van het zonnestelsel al werd opgevat als godslastering. Wat ware het goed geweest, als godslastering toen niet bestaan had, en zij met gerust hart hun inzichten hadden kunnen verspreiden. Inderdaad is ons wetboek mede gebaseerd op religieuse overtuigingen en is een werkelijke scheiding van staat en religie waarschijnlijk nooit mogelijk. Het christelijke geloof wordt in het geheel niet bedreigd, niet door vloeken en niet door godslastering. Nog altijd jengelen de grote kerkklokken dwars door de muren van de huizen door de slaapkamers van de nietgelovigen of andersdenkenden, omdat meneer pastoor vindt, dat er door de hele buurt christelijk gejengeld moet worden bij prive-aangelegenheden als een doop, een kerkelijke huwelijksinzegenig, een christelijke begrafenis, de avondmis, of bij puur christelijke aangelegenheden als de ochtendmis of om het even welke religieuse gelegenheid. Waar de christenen op hun beurt zich aan zouden ergeren, zijn minaretten van moskeeën waarvandaan de oproep tot gebed zou gedaan kunnen worden. Wanneer zullen de christenen begrijpen hoezeer zij hun boodschap alsmaar opdringen aan de andere mensen, dwars door de muren, door het wetboek en door hun overgevoeligheid, terwijl men het de ander wenst te onthouden? Kerktorens mogen in de hemel reiken, maar minaretten mogen niet hoger dan de bomen! Waar haalt men het lef vandaan? OK, ik weet waar men het lef vandaan haalt: uit de leer, die zegt, dat de ongelovigen zullen branden in de hel. De eigen mening bij voorbaat boven die van de ander stellend, er zich op beroepend, dat die mening van hun God zou zijn. Laten ze eens beginnen serieus het werk van Spinoza te lezen en hun angst voor het onbekende te onderzoeken.
zaterdag 14 november 2009, 18:25 uur
Godslastering is niet alleen in de jongste tijd, maar altijd al een moeilijk behapbaar delict geweest. De bekendste verdachte is blijkbaar Jezus van Nazareth geweest, die door het Sanhedrin daaraan schuldig werd bevonden, maar wiens delict voor de agnostische Romeinse proconsul geheel anders en niet-religieus geformuleerd moest worden.
Korte tijd later waren zijn volgelingen de pineut, die weigerden zich te buigen voor de goddelijkheid van de keizer en de klassieke goden. Vervolgingen en verbrandingen. Waar de christenen de meerderheid kregen, begonnen ze al heel snel daarna ijverig hun ongelovigen te verbranden. Dat brengt godslastering al snel in de kwade reuk van verzengend mensenvlees.
Het artikel stamt uit een tijd waarin twee zuilen oppermachtig waren, een situatie die we inmiddels achter ons hebben gelaten. Sinds kort zijn de christenen volgens het CBS zelfs met een 0,5 % in de minderheid, en het waarheidsmonopolie moet gedeeld worden met een kleine 800.000 moslims.
Vanouds zijn de opvattingen in Europa en Klein-Azië over aard en uiterlijk van het opperwezen conflictstof. Een lam, een bok of een stier? Alle varianten hebben hun aanhang, sinds Van het Reve zelfs de ezel. Veel heilig geloof van de een is per definitie kwetsend voor de ander. Duivelaanbidders, die we in Nederland tenslotte ook hebben, kunnen heel best gekwetst worden door een gereformeerde preek. Een cartoon mag dan eventueel binnen de categorie van smalend vallen, als Mohammed wordt afgebeeld, is er nog geen sprake van godslastering, waarbij nog komt dat het verbod op afbeelding alleen in de sunitische wereld geldt. Als koranteksten op een naakt vrouwenlichaam geprojecteerd staan, kan men dat oneerbiedig vinden ten opzichte van de Koran, maar Allah is met een citaat niet gelasterd, laat staan smalend.
Ook in een multiculturele samenleving, en het is zeer twijfelachtig of we die hebben, zal men zich mogelijk eerder gekwetst voelen door de ander, het wordt echter tevens moeilijker een andersdenkende op godslastering te betrappen. Het voortbestaan van het betreffende artikel zal er vermoedelijk alleen toe leiden, dat er veel aangiften worden gedaan van moslimzijde, die achter elkaar afgewezen gaan worden, en alleen maar de frustratie voeden.
Gezonder is het, als moslims en christenen leren leven als minderheid, met de bescheidenheid die daarbij past. Eelt op hun ziel krijgen. Kwetsen maakt weerbaar. Daarbij: als de koran of de bijbel tegen kritiek beschermd wordt, zou dat b.v. ook moeten gelden voor het boek van Mormon. Ik hecht er aan om te kunnen zeggen dat het daarbij om een aantoonbare falsificatie gaat. Het heilig boek van onze voorouders, de Edda, bevat zelfs passages die men als ironisch smalend zou kunnen opvatten: de mens ontstaat uit het zweet tussen de met elkaar parende tenen van de Rijmreus Ymir.
Tenslotte: het argument van de auteur dat er geen sprake zou zijn van rechtsongelijkheid, is een jurist onwaardig. Die is er immers overduidelijk, als de uitingen van een gelovige levensbeschouwing wel beschermd worden, die van een ongelovige daarentegen met straf bedreigd. De ongelovige zou zich altijd in moeten houden, de gelovige mag zoveel hij wil te keer gaan tegen de ethiek van de ongelovige. Vergelijkingen met de nazimisdaden ten aanzien van zwangerschapsafbreking of levensbeëindiging in schrijnende gevallen zijn nog in de recentste tijd uit de koker van het Vaticaan gekomen. Ook smalend, maar ja, geen godslastering.
In de zekerheid dat God Zelf zijn Mannetje wel kan staan, zouden christenen en moslims er vrede mee moeten hebben, dat er anderen zijn, die dat op de proef willen stellen.
zaterdag 14 november 2009, 19:51 uur
De wet op godslastering is gebaseerd op angst voor het onbekende, en de wens tot handhaving van een op kerkelijke macht gevestigde orde.
(Wegens kennelijke verwijdering van mijn eerdere bijdrage nu een ingekorte versie)
Bij zijn studie ging Harmen van der Wilt er namelijk al van uit, dat God hem de kracht en de wijsheid gaf voor dit onderzoek en dat Hij het niet verdient om gelasterd te worden, maar om geëerd en geprezen te worden, zonder aannemelijk te maken waarom dat zo is. Ook stelt hij in het voorwoord van zijn onderzoek: “Het spanningsveld tussen recht en religie is anno 2009 echter virulent aanwezig.” Maar daar is al eeuwenlang, zoniet millenialang, een spanningsveld tussen recht en religie! Miljoenen en miljoenen mensen zijn aan stukjes gehakt, verbrand, of met een molensteen naar de diepte gezonden, omdat zij ofwel het verkeerde geloof hadden, of geen geloof wensten aan te nemen. Vroeger was een exacte wetenschappelijke verhandeling over de are gedaante van ons zonnestelsel al godslastering. Wat ware het goed geweest, als godslastering toen niet bestaan had, en filosofen, wiskundigen en astronomen met gerust hart hun inzichten hadden kunnen verspreiden. van der Wilt beweert dat afschafing van de wet op godslastering betekent dat zijn religie bedreigd wordt, terwijl hij voorbijgaat aan de beledigingen en laster die zijn religie en andere religies verspreiden over andersdenkenden en andersgeaarden, waarvoor hij bescherming van de staat verlangt.
zondag 15 november 2009, 14:04 uur
Een uitstekend artikel van mr Van der Wilt over het belang van bescherming van geloofsovertuigingen. Het is inderdaad waar dat gevoeligheden op dit gebied niet zijn te vergelijken met andere, niet-religieus gerelateerde overtuigingen. De geschiedenis van de mensheid laat overvloedig zien dat religie een dermate grote impact kan hebben op het menselijk gedrag dat daarvoor oorlogen zijn gevoerd (en zullen worden gevoerd). Alleen dit feit bewijst al dat zolang de mensheid bestaat de wetgeving betrokken moet zijn bij het beschermen van een religie. Het gegeven dat onze westerse christelijke cultuur bestand is tegen ordinaire, platte kritiek (zie in dit verband “autodidacten” als Theodor Holman en ex-voetballer Jan Mulder, wier grootste talent bestaat uit het ridiculiseren van met name de christelijke religie) is een bijkomend voordeel maar staat los van het belang van wettelijke bescherming. Veel christenen laten deze kritiek en hun woordvoeders voor wat ze zijn. Maar dit geldt niet voor iedereen en zeker de moslims zijn gevoeliger voor onbetamelijke, beledigende kritiek. Indien men hieraan toch voorbij gaat dan toont men niet alleen gebrek aan opvoeding en wellevendheid maar ook is men uiterst onverantwoordelijk bezig. Daarom is wetgeving vereist om lieden die substantiële aberraties vertonen in hun kritiek op religies te kunnen corrigeren.
zondag 15 november 2009, 17:23 uur
Een verbod op godslastering vereist dat een rechter in staat moet zijn te oordelen welke opvattingen als ‘godsdienstig’ gelden en dus bescherming verdienen. Een dominee die predikt tegen de duivel, beledigt Satanisten. Wanneer deze dominee door het OM vervolgd zou worden (op grond van het wetsartikel wat nu ter discussie staat), is het aan de rechter om te oordelen of Satanisme net zo ‘echt’ is als Protestantisme (danwel andersom). Naar mijn mening kan dit alleen op subjectieve wijze.
Een alternatief is om alles wat voor ‘Heilig’ gehouden wordt te beschermen, een volstrekt onuitvoerbaar plan in een samenleving waarin er een diversiteit bestaat aan idealen en opvattingen.
Naar mijn mening is een moderne, seculiere staat in het belang religieuzen *en* niet-religieuzen. Waar in de wereld een enkele religie de samenleving en wetgeving domineert, lijdt immers ook de vrijheid van godsdienst. Dus: schrap het verbod op godslastering, stop het voortrekken van (bepaalde) religies en hun volgelingen. Op termijn de beste oplossing voor ons allemaal.
maandag 16 november 2009, 05:09 uur
Van der Wilt geeft zichzelf bloot door zijn uitroep “Hoe kan men zich beklagen over rechtsongelijkheid met betrekking tot gevoelens die men zelf niet heeft?” Hij bezit een bijzondere eigenschap die maakt dat hij bescherming verdient.
Deze zelfde bijzondere positie kent hij niet alleen aan zijn eigen geloof toe, maar ook aan alle andere gelovigen. Zelf ziet hij dit kennelijk als een waardevolle eigenschap, die nu eenmaal niet iedereen heeft. Echter, op deze wijze worden verder alleen kinderen, zieken en gehandicapten beschermd, voor gezonde volwassenen is dit niet nodig en ongewenst. Willen zij als ziek of gehandicapt beschouwd worden?
maandag 16 november 2009, 13:08 uur
Naar aanleidng van het discussie-artikel, vroeg ik mij af wie of wat je eigenlijk beledigt als je je schuldig maakt aan ‘smadelijke godslastering’. God in ieder geval niet. Als je een God hebt die je kunt beledigen, kun je net zo goed geen God hebben; om Reve maar eens te parafraseren.
Je beledigt dus religieuze gevoelens, maar ook dan dient zich de vraag aan wie of wat je eigenlijk beledigt? Mensen die in ‘iets onbestemd hogers’ geloven kun je niet of nauwelijks beldedigen; dat ‘iets onbestemds’ biedt immers nauwelijks een aanknopingspunt voor een effectieve belediging. Nu komen religieuze ideeën en gevoelens doorgaans niet los in de natuur voor. Ze zijn verweven met Heilige teksten, rituelen en gebruiken. Deze zaken re-presenteren de religie en maken van de religie een sociaal verschijnsel waardoor het verbreid en van generatie op generatie overgedragen kan worden.
Dat is dus het aangrijpingspunt voor de smalende godslastering. Maar is dit erger dan een belediging van iemands huidskleur, etnische afkomst of sexuele geaardheid? Het lijkt me van niet.
Religie heeft in essentie betrekking heeft op iemands verhouding tot het transcendente. Iemand die zich aangesproken voelt omdat een kruisbeeld wordt bespot of een bijbeltekst wordt geridiculiseerd, kan zich daar makkelijker van distanciëren dan van zijn huidskleur. Het dringt niet door tot de kern, een kern die de spotter niet heeft en waarvan hij het gemis niet eens beseft. “Heer vergeef hen, want ze weten niet wat zij doen”, lezen wij in de bijbel. Het lijkt me aardige uitspraak die gelovigen maar het beste zo letterlijk mogelijk kunnen nemen.
Kortom: de auteur sleept munitie aan voor de verkeerde discussie.
Teun Balemans, Eindhoven
maandag 16 november 2009, 13:13 uur
Dat christenen geridiculiseerd worden komt niet alleen door de ongemanierdheid van sommige van hun tegenstanders, maar ook door de inconsistenties die volgen uit hun geloofsleer.
Ik noem als voorbeeld dat God eerst doodslaan verbied, en een paar pagina’s later het volk van Israel beveelt om alle mensen uit Jericho te doden. Dat christenen dit niet inconsistent vinden moeten ze zelf weten, maar als ze verwachten dat alle andere mensen zo’n inconsistentie accepteren zijn ze niet goed bij hun hoofd.
Of doodslaan is echt letterlijk bedoeld, en mag stenigen, doodschieten, onthoofden, ophangen, wurgen en noem maar op allemaal wel.
maandag 16 november 2009, 15:17 uur
Toen God hemel en aarde schiep was het Hem bekent dat Hij mensen op aarde zou plaatsen die van alles zouden doen, ook Hem belasteren.
Toch heeft Hij om voor ons onbekende reden door gezet. Waarschijnlijk vond Hij het wel leuk dat dit allemaal zou gebeuren. Dat houdt de mensen een beetje bezig zal Hij gedacht hebben.
Toch zijn er die menen Hem door middel van wet te moeten beschermen. We mogen toch aannemen dat Hij het zo gewild heeft. Beschermen of niet, het maakt Hem in elk geval weinig uit.
maandag 16 november 2009, 15:18 uur
Van der Wilt zegt:
“Ook zouden gelovigen volgens tegenstanders van het verbod op smalende godslastering bevoorrecht worden; artikel 147 is volgens hen een onterechte vorm van ‘extra bescherming’. Met dit argument wordt volgens mij uit het oog verloren dat het geloof in een persoonlijke God iets geheel anders is dan het hebben van bepaalde levensbeschouwelijke opvattingen. Hoe kan men zich beklagen over rechtsongelijkheid met betrekking tot gevoelens die men zelf niet heeft?”
Pardon? En in hoeverre is dit een valide argument en in hoeverre kan een rechter toetsen welke gevoelens iemand heeft tov een bepaalde stroming? Van der Wilt stelt voor dat geloofsopvattingen blijkbaar meer recht hebben op verdediging omdat gelovigen op een andere manier de levensbeschouwing beleven. Stel dat dit inderdaad het geval is. Stel dat een gelovige zijn geloof in een god volstrekt anders beleeft dan een marxist zijn vertrouwen in een communistische heilstaat. Dat lijkt mij geen gekke aanname. Sterker nog, het lijkt mij lastig om te beargumenteren dat deze mensen zich exact hetzelfde verhouden tot hun respectievelijke levensbeschouwingen. Maar dan, zou dit moeten betekenen dat de ene levensbeschouwing anders beschermd dient te worden? Waarom zouden we niet de marxist extra beschermen ipv de gelovige? Omdat van der Wilt slecht argumenteert waarom het meer dan redelijk is dat een gelovige extra bescherming geniet, is het in principe net zo logisch om aan te nemen dat de marxist die bescherming verdient. Neuh, niet echt een sterke case van de beste advocaat. Beetje preken voor eigen parochie: ‘wij krijgen kritiek dus hebben wij bescherming nodig’, zo schalmen de laatste twee alinea’s door mijn hoofd.
De staat hoort te oordelen naar gelijke maatstaven. Zodra de gelovige aan de hand van een ander artikel wordt beoordeeld dan is de onpartijdigheid van de staat in het geding. Dus, weg met dat artikel
dinsdag 17 november 2009, 14:58 uur
ben risus zegt (zondag 15 november 2009, 14:04 uur):
“De geschiedenis van de mensheid laat overvloedig zien dat religie een dermate grote impact kan hebben op het menselijk gedrag dat daarvoor oorlogen zijn gevoerd (en zullen worden gevoerd).”
Dit citaat kan op twee manieren uitgelegd worden.
Enerzijds als een observatie (dat er oorlogen zijn gevoerd). Daar zullen niet veel mensen mee oneens zijn.
Anderzijds (en oorlogen zullen worden gevoerd) als a) vermoeden of b) dreigement.
Als dit een a) vermoeden is, dan lijkt het me eerder dat juist religie (m.b.t. motivatie tot oorlog) bestreden dient te worden.
Het “Alleen dit feit bewijst al dat zolang de mensheid bestaat de wetgeving betrokken moet zijn bij het beschermen van een religie.” is dan dus juist zeer onwenselijk.
Als dit een b) dreigement is, heeft u dan niet zojuist een strafbaar feit gepleegd?
dinsdag 17 november 2009, 17:21 uur
Strenge verbopden inzake godslastering spreken mij sterk aan. Ik zou echter wel als voorwaarde willen zien dat de aanklacht inzake Godslastering alleen wordt behandeld als er, tenminste een aangetekende brief van God zelf aan ten grondslag ligt.
De gemiddelde volgeling van de Heer der Heerscharen en andere goden afkomstig uit de zandbak van het Midden Oosten zie ik niet capabel om vast te kunnen stellen of de Heeeere God zich beledigd zou voelen.
dinsdag 17 november 2009, 18:53 uur
Zou de redactie mij eens kunnen zeggen wat door haar gewenst wordt als reactie. Zodat die niet verwijderd wordt. U kunt alvast op papier of per internet een gewenste reactie naar mij opsturen. Ik zal die dan overnemen in deze `discussie`. Dan hoef ik zelf geen mening meer te hebben en alles loopt veel vloeiender.
Maar ik blijf er toch bij. Godslastering bestaat alleen als daar een aangetekende brief van GOD zelf als ondergrond ligt. De volgelingen hebben in die zaken geen spreekrecht meer. Na 2/ a 3000 jaar godsgevoede genocide moord ethnische zuiveringen en meer van die culturle uitspattingen
Maar als de redactie liever heeft dat ik haar mening overneem dan houd ik me aanbevolen. Laar maar komen!!
Voor volk en vaderland wil ik geen afwijkende meningen ventileren. echnie
En daarbij. Hoe kan een mens een verzinsel beledigen
maandag 23 november 2009, 17:02 uur
Ik geloof welliswaar niet in een persoonlijke God maar ben redelijk vast overtuigd dat de door de wetenschap aangedragen verklaringen voor ons bestaan kloppen. Ik erger mij regelmatig aan slecht geinformeerde gelovigen die met pseudo wetenschappelijke argumenten mijn levensovertuiging belachelijk maken. ik vind dat de heer de Wit zich er wel erg makkelijk van af maakt door eenvoudigweg te stellen dat deze, op een ‘bepaalde levensbeschouwelijke opvatting’ gebaseerde gevoelens wezenlijk anders zijn dan die van een gekrenkte gelovige, mijn vraag: waarom?