Aan de vooravond van de Irak-oorlog was de AIVD bijna volledig afhankelijk van Britse en Amerikaanse inlichtingen. Gerard Bouman, hoofd van de Nederlandse spionagedienst, pleitte daarom in zijn jaarverslag voor het uitzenden van geheim agenten.

Nog een reden om dat te doen is de afnemende dreiging van binnenlandse terreurnetwerken, zoals destijds de Hofstadgroep. En de mislukte aanslag op een Amerikaanse toestel, beraamd door de Nigeriaan Farouk Abdulmutallab die op Schiphol overstapte, had met eigen inlichtingen wellicht voorkomen kunnen worden.

Bob de Graaff, hoogleraar aan de Universiteit Utrecht met als specialisatie intelligence en nationale veiligheid, is niet enthousiast over de reisplannen van Bouman. Op de opiniepagina van NRC Handelsblad maakt hij vanmiddag een aantal kanttekeningen.

Lees verder »

Gemeenten kunnen de jeugdzorg beter organiseren in de leefomgeving van jongeren dan provincies. Dat is de gedachte achter de toekomstvisie die minister Rouvoet (Jeugd en Gezin, ChristenUnie) en minister Hirsch Ballin (Justitie, CDA) op 9 april aan de Tweede Kamer stuurden.

De gedeputeerden John Bos (Flevoland, PvdA), Tonny van de Vondervoort (Zuid-Holland, PvdA), Hans Esmeijer (Gelderland, CDA) maken bezwaar tegen dit voornemen. “Blind de visie van het kabinet volgen, leidt tot meer versnippering binnen de jeugdzorg en dat was nu juist niet de bedoeling”, schrijven de provinciebestuurders in dit opiniestuk.

Ze voeren het argument van het getal: als het aan het kabinet ligt wordt de verantwoordelijkheid van twaalf provincies overgeheveld naar 430 gemeenten. “Er ontstaat dan een kennisgat en een onnodige toename van de bureaucratie.”

Vannacht tijdens de viering van Koninginnenach is er in Den Haag behoorlijk wat troep gemaakt. En dat blijft, anders dan andere jaren, tot na Koninginnedag liggen.

Dat doen de schoonmakers om hun eisen voor meer loon en een betere cao kracht bij te zetten.

De gemeente Den Haag, die een kort geding tegen de actievoerders verloor, vreest dat hulpdiensten gestremd worden als de schoonmaakdienst niet werkt.

Lees verder »

Als toezichthouders de crisis willen bestrijden met regels kan dat een averechts effect hebben. Irreële rendementseisen aan pensioenbeheerders bedreigen volgens Sweder van Wijnbergen het economisch herstel.

De hoogleraar economie betoogde op 12 april dat een gebrek aan financiële expertise bij de overheid en de Nederlandse Bank hier mede oorzaak van is. Stuitend vond hij het interview met Joanne Kellermann, directeur pensioentoezicht van de Nederlandsche Bank, in het tv-programma Buitenhof. Daaruit zou blijken dat ze niets begrijpt van de dynamiek rondom inflatie en beleggingen.

Geard Heeres, werkgeverslobbyist bij de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO), onderschrijft de kritiek van Van Wijnbergen. In dit opiniestuk constateert hij een afname van het aantal pensioenregelingen en wijt dat aan “strikte funding-regels en accounting-standards”.

Denk dus goed na voordat je een systeem weggooit ten behoeve van een veel slechter alternatief, waarschuwt hij. In zijn artikel licht hij uitgebreid vier aanbevelingen van de OESO toe, waarin gewaakt wordt voor overregulering. Het ontwerp van pensioenregelingen moet volgens hem bepaald worden door de bedoeling van sociale partners en niet door regelgeving van buiten.

Als het merk NRC zich ergens aan verbindt moet ook de redactie erachter staan. Juist daarom is het van belang dat hoofdredacteur en uitgever hun verantwoordelijkheden niet scheiden.

Dat betoogt Paul Disco, docent Media, Informatie en Communicatie aan de Hogeschool van Amsterdam, in dit opiniestuk. De oud-dagbladmanager van De Volkskrant reageert met zijn artikel op het aftreden van hoofdredacteur-directeur Birgit Donker. Zij verklaarde dat de breuk in de directie kwam door een meningsverschil over “de journalistieke kwaliteit van andere publicaties die in de toekomst mogelijk onder de vlag van NRC zouden verschijnen”.

Volgens Disco moet de oplossing daarom worden gevonden in een redactiestatuut waar samenwerking tussen uitgever en hoofdredacteur centraal staat. Op die manier moet voorkomen worden dat de uitgever te zeer gericht is op het uitvoeren van het beleid van de eigenaren en de hoofdredacteur te weinig zeggenschap heeft over de exploitatie van het merk NRC.

Wat doen we met rechters die we niet vertrouwen? In hoger beroep gaan, zou het antwoord moeten luiden. Maar nu Lucia de Berk het zoveelste slachtoffer is van een rechterlijke dwaling nemen sommigen daar geen genoegen meer mee.

SP-Kamerlid Jan de Wit pleitte vorige week voor een revisieraad: een onafhankelijke groep deskundigen die de hoogste rechter moet kunnen corrigeren. Maar W.A. Wagenaar, emeritus hoogleraar rechtpsychologie aan de Universiteit Leiden, wijst erop dat daar geen meerderheid in het parlement voor te vinden is.

Hij deed op 22 april in NRC Handelsblad daarom een voorstel om de Haagse rechters die het in de zaak tegen Lucia de Berk bij het verkeerde eind hadden buiten spel te zetten. “Iedereen die vanaf nu voor een van de zes betrokken strafrechters moet verschijnen zou zich op het standpunt kunnen stellen dat deze rechters niet onpartijdig zijn, doordat zij een denkwijze volgen waarbij wordt uitgegaan van een overtuiging, en het bewijs daarbij achteraf wordt gezocht.”

Wagenaar doelt dus op wraken. Systematisch wraken in dit geval. “Als het lukt om deze zes rechters steeds weer te wraken zijn we van ze af.” Ter aansporing wijst hij op het vonnis dat openbaar is gemaakt op rechtspraak.nl. Aan het slot van die veroordeling staan de namen van de betrokken rechters.

Met die oproep gaat hij te ver, schrijft mr. G.J.M Corstens, president van de Hoge Raad, vandaag op de opiniepagina. “Wagenaar richt zich nu op de persoon. Dat vormt een gevaarlijk precedent.” Volgens Corstens is wraking niet bedoeld om rechters buiten spel te zetten. “Het lijkt daardoor eerder op wraakneming dan op wraking.”

De huidige veehouderij brengt schade toe aan dier, mens en maatschappij. Maar bovenal: ze is ethisch niet verantwoord. Dit moet veranderen, betoogden meer dan honderd hoogleraren op de opiniepagina van NRC Handelsblad.

Ze maken zich zorgen over het grootschaliger en intensiever worden van de vee-industrie, de ziektes en natuurlijk de mensonvriendelijke toestanden. Ze noemen:  ,,Dieren worden verbouwd en verminkt om aan de productie-eisen te voldoen. Tanden worden gevijld, snavels gekapt, koeien worden gevriesbrand of onthoornd. Er worden koeien gefokt die niet via natuurlijke weg een kalf kunnen werpen; varkens met aangeboren poot- en hartproblemen die mager vlees leveren; kippen die voortijdig door hun poten zakken en aan hartfalen bezwijken; kalveren worden direct na de geboorte bij hun moeder weggehaald; eendagshaantjes worden levend versnipperd.” Lees verder »

Veel lezers vroegen om een nadere toelichting op het plotselinge vertrek van NRC-hoofdredacteur Birgit Donker. Op maandag 26 april publiceerde zij daarover een stuk op de Opiniepagina (Bewaak de journalistieke autonomie, hier te lezen). Daarop verschenen tot dinsdag 27 april 13.30 uur, zo’n 190 reacties, hieronder te lezen.

Op dinsdag 27 april schreef Donker voor de Opiniepagina van NRC Handelsblad een nadere toelichting. ,,Omdat we, zoals een lezer opmerkt, als „kritische kwaliteitskrant” zoveel mogelijk openheid van zaken moeten geven, geef ik nog enige toelichting.”

Birgit Donker gaat onder meer  in op de aard van het meningsverschil binnen de directie van NRC Media, dat leidde tot haar eigen vertrek en dat van directeur-uitgever Gert Jan Oelderik.

Dit tweede stuk is hier te lezen.

Lees ook de verklaring die de NRC-redactie dinsdag 27 april aannam naar aanleiding van het terugtreden van Donker.

Hieronder kunt u (opnieuw) op het aftreden van Birgit Donker en haar (tweede) artikel reageren. Graag onder vermelding van voor- en achternaam.

In 2009 vroeg premier Balkenende de vakbeweging de looneisen te matigen. Zaterdag maakte hij er op het partijcongres een verkiezingsthema van. “Loonmatiging voor iedereen, over de hele linie.”

Onder economen kent loonmatiging als instrument voor- en tegenstanders. Voorstanders zeggen dat het de werkgelegenheid bevordert: een werkgever kan immers meer mensen voor hetzelfde geld inhuren. Dat was in 1982 ook het idee achter het Akkoord van Wassenaar, dat hoogleraar arbeidsverhoudingen Paul de Beer in zijn proefschrift het ‘publieke geheim van het poldermodel’ noemt. Volgens hem was het akkoord van loonmatiging een onbedoelde bijwerking van de massale toestroom van vrouwen naar de arbeidsmarkt. Oftewel: de taart moest verdeeld worden onder meer mensen.

Tegenstanders, zoals de econoom Alfred Kleinknecht, betogen dat loonmatiging de groei juist remt. In 2003 noemde hij het een korte-termijn oplossing: investeringen in automatisering (dus innovatie) blijven uit, omdat arbeid goedkoop blijft.

Het CDA behoort dus tot de voorstanders. “Hoe houdt je de inflatie laag? Dat doe je door de lonen laag te houden”, zei minister Piet Hein Donner (CDA, Sociale Zaken) in februari 2009. Lagere loonkosten verbeteren volgens hem juist de internationale concurrentiepositie van Nederlandse bedrijven.

Veiligheid gaat boven commerciële belangen, melden de Europese Commissie én de hoofdredactie van NRC Handelsblad naar aanleiding van het sluiten van het luchtruim. Maar dat is een ondoordachte boodschap, schrijft Benno Baksteen, voorzitter van het onafhankelijke Adviescollege Burgerluchtvaartveiligheid DEGAS vandaag in NRC Handelsblad.

Veiligheid moet worden afgewogen tegenover andere belangen. Elke organisatie heeft immers een doel: het leveren van een dienst of product. Dat geldt zowel voor de overheid als voor bedrijven. En natuurlijk moet deze dienst of dit product zo veilig mogelijk worden geleverd, schrijft Baksteen. Maar ook zo betaalbaar mogelijk.
Lees verder »