Heropening weblog
Vandaag heeft de Hoge Raad (foto) geoordeeld dat ABN Amro de Lasalle-dochter mag verkopen zonder de aandeelhouders te raadplegen.
Hiermee komt de overname-strijd rond ABN wellicht in een stroomversnelling, reden om dit expertblog te heropenen.
Vanaf vanmiddag/vanavond zullen experts als Hans Westerhuis van de Europese Ondernemingsraad van ABN Amro, Peter Paul de Vries (VEB), Paul Frentrop (beleggingsadviseur en oud-NRC-redacteur) en anderen hun licht laten schijnen op de beslissing van de Hoge Raad.
Hieronder kunt u zelf al uw reactie geven.
vrijdag 13 juli 2007, 13:34 uur
Afgezien van mijn financieel belang is mijn rechtsgevoel hiermee enigszins hersteld. Het kan toch niet zo zijn dat beleggers (spaarders in wezen, die uit zijn op een wat hoger rendement, maar door het kopen van bankaandelen er blijk van geven hiervoor nauwelijks ondernemersrisico te willen nemen en nog minder zelf in staat zijn een onderneming te besturen) op een willekeurig moment het bestuur opzij kunnen zetten om een bedrijf aan de meest biedende te verkopen. Zeker niet waar er met dat bedrijf meestal geen andere binding bestaat dan het vertrouwen in een redelijk renderende belegging, die iedere dag voor een andere kan worden ingewisseld. Daar is m.i. geen enkel economisch of ander belang mee gediend; op termijn en in extremis werkt het wellicht zelfs averechts indien bedrijven zodoende parlementair worden “geleid” door zelfverkozenen die alleen op de waan van de dag reageren.
Als beleggers ontevreden zijn en betere kansen zien dan het bestuur realiseert, dienen zij tijdig (!) te vragen om een ander beleid of bestuur of een andere belegging te zoeken. Keus te over lijkt mij zo.
Dit alles maakt mij overigens geen vriend van eveneens opportunisten als Groenink en of Votron. De laatste stuurt nu aan op verwatering van het aandeel Fortis door een met leningen gefinancierde overname zonder gedwongen ontslagen (kostenbesparingen?) hopende op een verhoging van de winstmarges op de NL bankenmarkt. Zoals uit ING hoek werd opgemerkt: die zien we voorlopig niet terug. Maar wellicht is Fortis volgens de VEB geen aandeel, wie zal het zeggen.
Al met al lijkt de visie op de positie van de aandeelhouder van de veb mij nogal onevenwichtig te zijn. De wezenlijke ongeïnteresseerdheid in het bedrijf waarin wordt belegd is immers niet veranderd door het opheffen van de meeste beschermingsconstructies. Bij die ongeïnteresseerdheid past geen exclusief recht om de dienst uit te maken als het om cruciale beslissingen gaat.
Gerard de Ruyter
zondag 15 juli 2007, 21:23 uur
een aandeelhouder heeft niet alleen een financiele affiniteit met een bedrijf, maar wel degelijk ook een rationele en emotionele binding. de aandeelhouder voelt zich om meerdere redenen aangetrokken, het bedrijf is in zijn ogen “sexy” genoeg om er geld in te steken en hij weet ook dat er op verloren kan worden. dit rechtvaardigt dat hij wel degelijk invloed moet kunnen uitoefenen op het beleid van de raad van bestuur c.q. directie. als een directie en/of de raad van commissarissen in zijn ogen niet naar behoren functioneren, dient hij de mogelijkheid te hebben om die te corrigeren. in dit geval bij meerderheid van stemmen. dit is nou pas bedrijfsdemocratie.
het is derhalve zeer te betreuren dat de hoge raad het vonnis van de ondernemingskamer heeft overruled. de rvb en rvc van abn hebben hierin gefaald. het vertrouwen is geschonden en als groenink en martinez integer waren geweest hadden ze hun positie opgegeven. het voorstel van de veb om3 onafhankelijke commissarissen te benoemen, is op zijn plaats en dient als zodanig uitgevoerd te worden om een goede ondehandelingsituatie te creeren
dinsdag 17 juli 2007, 20:26 uur
Niemand schijnt dit een interessante discussie te vinden en ook de VEB reageert niet op mijn opmerkingen t.a.v. de incompleetheid van hun actie als daarin niet tevens een beoordeling (vanuit aandeelhoudersbelang) van het beleid van de potentiele overnemers plaats vindt. We kunnen het dus beter kort houden.
Niettemin nog dit. De VEB actie gaat niet over verliezen en ook niet over het leiden van een onderneming. Ze gaat evenmin over wie invloed zou moeten hebben op het beleid. Ze gaat over het recht van aandeelhouders op het maximeren van een gelegenheidswinst door feitelijke liquidatie van een bedrijf dat men zo sexy vindt dat het mag verdwijnen.
Bedrijfsdemocratie lijkt mij onbestaande, maar zou een tenminste gelijkwaardige rol voor werknemers vereisen. Zij zullen ook wel bij de bank werken omdat zij er ten eerste geld mee verdienen en bovendien meer nog dan aandeelhouders het bedrijf en het vak leuk, ik zal maar zeggen sexy, vinden.
Gerard de Ruyter