Balkenende-Bos: 10 miljard extra in een hoogconjunctuur!
In een eerdere bijdrage lieten we zien dat de conjunctuur in de open Nederlandse economie sterk parallel loopt aan – en misschien wel bepaald wordt door – de ontwikkeling van de wereldhandel (Conjunctuurbeleid in een open economie hoeft niet, 8 januari 2007). Als je dit eenmaal hebt vastgesteld, bestaat er eigenlijk geen reden meer om je druk te maken over een kabinet dat op de top van de hoogconjunctuur de economie een impuls van 10 miljard euro toedient. Maar het blijft interessant er even bij stil te staan. Lees verder »
Wie wordt er lid van de euroclub?
Begin dit jaar voerde Slovenië tamelijk geruisloos de euro in. Van alle nieuwe lidstaten van de Europese Unie (EU) voldeed alleen Slovenië aan de toelatingseisen voor de Economische en Monetaire Unie (EMU). Die eisen hebben vooral betrekking op de hoogte van het overheidstekort en het inflatietempo. Het tekort van de overheid mag niet groter zijn dan 3% van het bruto binnenlands product (bbp). En de jaarlijkse inflatie mag niet meer dan 1,5 procentpunt liggen boven het gemiddelde van de drie EU-landen met de laagste inflatie. Invoering van de euro heeft voor het betrokken land een aantal voordelen. Lees verder »
Vergroot uitbreiding van Schiphol de welvaart?
Een van de internationale pronkstukken van Nederland is de luchthaven Schiphol. ‘Schiphol wil meer herrie produceren’ kopt de Volkskrant van 7 juni. Iedereen weet dat Schiphol meer produceert dan alleen herrie. Reizigers komen en gaan, er wordt vracht vervoerd, luchtvaartmaatschappijen runnen er hun bedrijf, honderden winkels bieden producten aan, er is de directe werkgelegenheid van het luchthavenpersoneel en die van de toeleveraars in de regio. En dan zijn er ook nog de omwonenden. Die hebben vooral last van geluidhinder, luchtvervuiling, stank, potentieel gevaar, dalende huizenprijzen. Maar soms zijn ze tegelijkertijd ook werknemer op Schiphol en vliegen ze af en toe naar Benidorm. Lees verder »
Dollarcrisis ja of nee?
Nog nooit was het handelstekort van de Verenigde Staten (VS) zo groot. Verleden jaar bedroeg het tekort op de lopende rekening 860 miljard dollar ofwel 6,5% van het Amerikaanse bruto binnenlands product (bbp). Het is duidelijk dat de Amerikanen op veel te grote voet leven. De VS hebben een spaartekort: zij besteden meer dan zij verdienen. Dat kan alleen maar zolang landen met een uitvoeroverschot, en dus een spaaroverschot, bereid zijn hun spaargeld uit te lenen aan de VS. Het tekort op de Amerikaanse lopende rekening wordt dan gecompenseerd door een overschot op de financiële rekening (ook wel: kapitaalrekening).
Geen ruzie zoeken met China
Vorige week was er in Washington topoverleg tussen de VS en China over het enorme handelsoverschot van 232 miljard dollar (2006), dat China heeft met de VS. Het verwijt aan China is dat hun producten te goedkoop zijn omdat China zijn munt, de yuan, met opzet laag houdt. De Amerikaanse minister van Financiën, Henry Paulson, wees tijdens het overleg op de toenemende anti-Chinese gevoelens in de Amerikaanse samenleving. Gevoelens die sterker worden als de VS-economie het wat moeilijker krijgt en er meer ontslagen gaan vallen. Wat is er makkelijker dan de Chinezen de schuld te geven? Lees verder »
Europa heeft het voor het kiezen
In de afgelopen jaren zijn internationale handelsstromen ingrijpend veranderd. Zo zijn producties verschoven van de Verenigde Staten en Europa naar landen als China, India en de voormalige Oostbloklanden. Westerse markten worden overspoeld met textielproducten en schoeisel van Aziatische makelei. Amerikaanse en Europese softwarebedrijven besteden programmeerwerk uit aan Indiase IT’ers. Nederlandse agrariërs verkassen naar Polen, terwijl Poolse loodgieterbedrijfjes West-Europese badkamers plaatsen. Om in die steeds feller wordende internationale concurrentiestrijd te kunnen overleven, moeten landen het beste uit zichzelf halen. Zij moeten zich specialiseren in het maken van de producten waarin zij in verhouding het beste zijn. Daarbij zullen ze voortdurend op hun hoede moeten zijn, want de voorsprong die je op een bepaald terrein vandaag hebt, kan morgen weer verdwenen zijn. Het vorige maand verschenen Jaarverslag 2006 van de Europese Centrale Bank (ECB) bekijkt onder meer hoe het eurogebied en andere economieën hun exportstructuur hebben aangepast in het globaliseringproces. Lees verder »
Aandeelhoudersmacht te ver doorgeschoten
Het is op zijn zachtst gezegd onrustig rond ABN-AMRO, de grootste bank van ons land. Onrust en onzekerheid zijn slecht voor een bank. Het hele banksysteem staat en valt met het vertrouwen dat de rekeninghouders erin hebben. Rekeninghouders hebben hun spaarcenten bij banken ondergebracht en ze laten hun salaris op hun rekening courant overboeken. Op basis van het aan de banken toevertrouwde geld kunnen deze krediet geven aan hun klanten. Particuliere banken geven krediet aan consumenten om huizen, bankstellen en vakantiereizen te kopen. En aan bedrijven om te investeren, dus fabrieken te bouwen, machines te kopen, nieuwe producten te ontwikkelen. Lees verder »
Europa raakt achterop
Verleden week presenteerde de Europese Centrale Bank (ECB) haar Jaarverslag over 2006. Een van de zaken waarop dit verslag ingaat, is de achterblijvende ontwikkeling van de arbeidsproductiviteit in het eurogebied. Vooral in vergelijking met de Verenigde Staten. De arbeidsproductiviteit kan worden gemeten op twee manieren. Je kunt kijken naar de jaarproductie (het bruto binnenlands product) gedeeld door het aantal gewerkte uren of naar de productie gedeeld door het aantal ingezette werknemers. Lees verder »
De Franse economie vraagt om een Sarkozy
De eerste ronde van de Franse presidentsverkiezingen is gewonnen door ‘Sarko’, Nicholas Sarkozy met 31,1 procent van de stemmen en door ‘Ségo’, Ségolène Royal met 25,8 procent. Derde werd François Bayrou met 18,5 procent. Wie op 6 mei de tweede ronde wint, valt lastig te voorspellen. Het hangt er van af hoe de kiezers in het centrum (Bayrou) zich die dag tot links (Royal) of rechts (Sarkozy) bekeren.