Declan Ganley wordt altijd omgeven door rumoer om geld, zo lijkt het. Na de succesvolle campagne die hij voerde tegen het Verdrag van Lissabon in juni 2008 (ruim 53 procent ‘nee’-stemmers) dook binnen een week het verhaal op dat de Ierse zakenman 200 duizend euro uit eigen zak in die campagne had gestoken. Hij gaf dat ook al snel toe, al beweerde hij dat het om een lening ging, en niet om een donatie. Het is hoe dan ook tegen de Ierse regels, vond een aantal boze Europarlementariërs, want het maximum is zesduizend euro voor beide vormen van geldschieten. Ze vroegen om een Iers onderzoek naar de rechtmatigheid van dat campagnegeld, waar tot nu toe nog niets van vernomen is.

Een jaar later zette Ganley groots in met Libertas. Die pan-Europese Eurosceptische partij werd bij de verkiezingen voor het Europees Parlement in de pan gehakt: alleen in Frankrijk werd een zetel gewonnen. Na afloop klaagde de Nederlandse lijsttrekker Eline van den Broek over het feit dat Ganley de beloofde 1,1 miljoen euro aan campagnegeld nog steeds niet betaald had. Een relletje was geboren, kort daarna werd het weer gesust.

Na die nederlaag verklaarde Ganley zich niet meer te bemoeien met de Europese politiek: “Ik zocht een mandaat van de kiezer, en dat heb ik niet gekregen”. Nu gaat hij toch weer campagne voeren voor het ‘nee’-kamp. De reden: “De democratische keuze van het Franse, Ierse en Nederlandse volk [allen 'nee'-stemmers, JH] wordt terzijde geschoven”. Plus: artikel 48 van het Verdrag maakt wijzigingen ervan mogelijk zonder dat er door de bevolking van lidstaten over gestemd mag worden. Ganleys argumentatie is dus niet wezenlijk veranderd, maar zijn uitgangspositie is dat wel: vorig jaar was het vlak voor het Ierse referendum een nek-aan-nekrace tussen ‘ja’ en ‘nee’, nu wijzen peilingen op een grote (maar licht slinkende) overwinning van de voor-stemmers. Ganley wil nog 50- tot 200 duizend euro inzamelen voor zijn campagne tegen het verdrag. De vorige keer had hij daar een paar maanden voor, nu nog ruim twee weken.