De volledige portefeuilleverdeling van alle 27 eurocommissarissen is hier te vinden. Elders op onze  website staat een portrettengalerij.

Update (15:15 uur): ze zijn er woensdag 2 december niet uitgekomen in Brussel. Daarom bespreken de EU-ambassadeurs de mogelijke salarisverhoging van de Europese ambtenaren in de tweede week van december opnieuw. Wordt vervolgd dus.

Een loonsverhoging van 3,7 procent. Dat is wat de Europese Commissie eist voor de vijftig- tot zestigduizend Europese ambtenaren. Te betalen door de EU-lidstaten. De ambtenaren werken vooral voor de Commissie, maar ook voor andere Europese instellingen als het Europees Parlement, de Europese Raad of agentschappen als politieorganisatie Europol in Den Haag.

Even bellen met staatssecretaris Timmermans (Europese Zaken, PvdA). Hij zegt „verbijsterd” te zijn. Bij overleg tussen de lidstaten hoopt Nederland op voldoende steun van andere landen om het plan te blokkeren.

„De EU verkeert in een zware economische crisis. Veel EU-landen proberen de salarissen van overheidspersoneel gelijk te houden. Daarom is het raar en onverantwoord dat de Commissie hier nu mee komt. Europese ambtenaren verdienen toch al niet slecht. En dan druk ik me nog zachtjes uit.”

Volgens de Commissie is de koopkracht van EU-ambtenaren de afgelopen jaren teruggelopen, terwijl die van veel nationale ambtenaren is gestegen.

„De Commissie maakt er een rekensommetje van, terwijl dit een politieke beslissing is. Ze hebben in Brussel kennelijk niet door wat er in de lidstaten speelt. Bovendien gaat de vergelijking met nationale ambtenaren mank, omdat de verschillen in salaris enorm zijn.”

U vindt dat EU-ambtenaren te veel verdienen?

„Het loongebouw van de Commissie is wel wat zwaar ja. Mijn belangrijkste bezwaar is dat de meeste Europese ambtenaren worden beschouwd als expats, terwijl ze bijna hun hele leven in Brussel wonen. Na hoeveel jaren houden die expatstatus en de daarbij behorende toeslagen op, vraag ik me dan af.”

Wilt u de huidige salarissen verlagen?

„Dat is nu een brug te ver. We verzamelen nu steun bij de andere lidstaten om deze salarisverhoging te blokkeren. Ik heb goede hoop dat dat lukt.”

Volgens de Commissie hebben de lidstaten eerder al ingestemd met de gebruikte rekenmethode voor de looneis. Een woordvoerder acht de kans groot dat de Commissie of individuele ambtenaren naar de rechter stappen als de loonsverhoging niet door gaat.

„Dan moet de Commissie toch beter naar haar eigen reglementen kijken. Daar staat namelijk in dat een loonsverhoging in tijden van economische crisis kan worden afgewezen. Of die woordvoerder weet dat niet, of ze laat het bewust weg.”

Johannes Hahn (Oostenrijk), Karel De Gucht (België), Rumiana Jeleva (Bulgarije), Androulla Vassiliou (Cyprus), Stefan Füle (Tsjechië), Connie Hedegaard (Denemarken), Siim Kallas (Estland), Olli Rehn (Finland), Michel Barnier (Frankrijk), Günther Oettinger (Duitsland), Maria Damanaki (Griekenland), Laszlo Andor (Hongarije), Maire Geoghegan Quinn (Ierland), Antonio Tajani (Italië), Andris Piebalgs (Letland), Algirdas Semeta (Litouwen), Viviane Reding (Luxemburg), John Dalli (Malta), Neelie Kroes (Nederland), Janusz Lewandowski (Polen), Dacian Ciolo (Roemenië), Maros Sefcovic (Slowakije), Janez Potocnik (Slovenië), Joaquin Almunia (Spanje) en Cecilia Malmström (Zweden).

Opvallend veel namen komen mogelijk bekend voor; veertien commissarissen zaten de afgelopen vijf jaar ook al in Brussel als eurocommissaris, inclusief voorzitter Barroso zelf. Neelie Kroes blijft aan voor Nederland. Aanvankelijk oogstte haar voordracht – zowel coalitie als oppositie – vooral lof, Den Haag was ‘in zijn nopjes’. Pas later drong door dat de portefeuille ICT en Telecom, die Kroes waarschijnlijk krijgt, niet al te veel voorstelt.  Officieel moet Barroso de posten nog verdelen.

Wat andere statistiekjes: er zijn negen vrouwen voorgedragen, dat is één meer dan in de huidige Commissie. Verder zijn er acht leden afkomstig uit de Europese liberale fracties, terwijl er twaalf christendemocraten zijn.

De Zweedse premier Reinfeldt laat een Rubick's kubus zien met foto's van Herman Van Rompuy (nieuwe vaste voorzitter), Jose Manuel Barroso (voorzitter van de Europese Commissie) en Catherine Ashton (nieuwe Hoge Vertegenwoordiger). (Foto Reuters)

Onverwacht snel waren ze er gisteren uit: het worden de Belg Herman Van Rompuy en de Brit Catherine Ashton. Onverwacht hoog was het aantal inzendingen voor de prijsvraag van dit blog: 135 reacties. Daarvan hadden acht lezers de juiste combinatie voorspeld: Van Rompuy als vaste voorzitter van de Europese Raad en Ashton als Hoge Vertegenwoordiger.

Uit de goede inzendingen hebben we drie winnaars geloot: Santino lo Bianco, Leo Suijker en Raijmond Keulen. Zij hebben inmiddels een e-mail ontvangen waarin verzocht wordt om een postadres op te geven. Gefeliciteerd met jullie prijs!

Spijkerboer, hoogleraar Migratierecht aan de Vrije Universiteit, houdt de cijfers bij. Hij heeft er ook een workshop over georganiseerd. In de jaren negentig werden er ieder jaar enkele honderden doden geregistreerd onder de mensen die illegaal Europa proberen binnen te komen, al dan niet geholpen door mensensmokkelaars. Nu zijn dat er tussen de 1000 en 2000 per jaar. Minstens. Want deze cijfers zijn gebaseerd op krantenberichten. En hoeveel aangespoelde lijken de krant niet halen, weet eigenlijk niemand.

Spijkerboer ziet hier een verplichting voor de Europese Unie, onder onder om ervoor te zorgen dat deze slachtoffers beter worden geregistreerd. Dan krijgen mensen die informatie zoeken over dierbaren van wie ze te lang niets meer hebben gehoord, in ieder geval een antwoord. Daar kreeg hij snel de steun voor van staatssecretaris Nebahat Albayrak en de andere deelnemers aan het debat. Maar een oplossing voor al die menselijke drama’s (ook meesterlijk beschreven door de Franse auteur Laurent Gaudé)  hadden ze ook niet.

Albayrak constateerde dat de landen aan de zuidgrens van Europa de problemen naar elkaar proberen door te schuiven. Hier zou Europa naar een gezamenlijke aanpak toe moeten – maar de bescheiden pogingen in die richting van Zweden, dit half jaar voorzitter van de Europese Raad van ministers, hebben weinig opgeleverd.

Albayrak pleitte ook voor een minimumstandaard voor de opvang van vluchtelingen en voor de beoordeling van asielaanvragen. Zij wees op de plannen voor een European asylum support office. Maar veel valt daar voorlopig niet van te verwachten. Als er al een gemeenschappelijk element is in het Europese beleid ten aanzien van vluchtelingen en asielzoekers, is dat het voor de meeste landen een race to the bottom is.

Op de ranglijst van de minst corrupte landen staan vier EU-lidstaten in de top-tien: Denemarken, Zweden, Finland en Nederland.  Polen gaat vooruit. De situatie in Letland, Tsjechië en Slowakije baart zorgen. En ronduit slecht gaat het in Griekenland, Roemenië, Bulgarije en Italië.

In zijn regionaal overzicht schrijft Transparancy International:

Greece [...] is particularly concerning. The 2009 score reflects insufficient levels of anti-corruption enforcement, lengthy delays in the judicial process and a string of corporate corruption scandals which point to systemic weaknesses. Greece’s poor score shows that joining the EU does not automatically translate into a reduction in corruption.

En in Roemenië wordt duidelijk dat lid worden van de EU daar eerder remmend dan stimulerend heeft gewerkt op de strijd tegen corruptie:

Romania failed to advance its anti-corruption efforts [...] A series of policy decisions undermined its political institutions and contributed to the perception that the risk of corruption in the country has increased since the start of negotiations for EU accession. Being in the EU ironically appears to reduce pressure for anti-corruption reforms.

Een van de problemen is dat, zoals ook  EUObserver constateert in zijn bericht, de EU nauwelijks instrumenten heeft om landen die al wat langer lid zijn, zoals Griekenland en Italië, effectief te controleren op dit gebied.

Vijf (oud-)regeringsleiders die worden genoemd voor een van de nieuwe EU-banen. (Foto AFP)

Vanaf 18.00 uur (19 november) worden inzendingen voor de prijsvraag niet meer meegerekend.

Of het donderdagavond tijdens het speciaal daarvoor ingelaste diner gaat lukken, is niet zeker. Misschien moeten de regeringsleiders tot diep in de volgende ochtend natafelen voor ze er uit zijn. Maar dat er binnenkort twee namen bekendgemaakt zullen worden die de Europese Unie in het buitenland een gezicht gaan geven, moet sowieso gebeuren, nu alle landen het Verdrag van Lissabon hebben geratificeerd.

Media speculeren al maanden over wie er op welke plek terecht gaat komen, met wiskundige formules als: als de Hoge Vertegenwoordiger (een Europese minister van Buitenlandse Zaken) uit een klein land komt, dan zal de vaste voorzitter van de Europese Raad (ook wel: EU-president) uit een groot land komen; als de één een christendemocraat is, wordt de ander een sociaaldemocraat.

Denkt u dat u het beter weet dan de bookmakers en de commentatoren? Het Europablog daagt u uit om de juiste twee poppetjes te voorspellen. Onder de juiste inzendingen (dus de Hoge Vertegenwoordiger én de vaste voorzitter) wordt drie keer het boek Niemand regeert van Marc Chavannes verloot.

De kleine lettertjes: vermeld in uw reactie uw echte voor- en achternaam en vul uw e-mailadres in. Doet u dat niet, dan dingt u niet mee naar de prijs. De winnaars krijgen per e-mail bericht en het verzoek om een postadres door te geven. Over de uitslag kan niet worden gecorrespondeerd. Medewerkers van NRC Media zijn uitgesloten van deelname. De inzendingen moeten op donderdag 19 november om 18.00 uur binnen zijn.

Update: sommige bezoekers schrijven twee namen zonder te specificeren welke volgens hen EU-president wordt en welke Hoge Vertegenwoordiger. Helaas is dat niet genoeg; u zal duidelijk moeten maken welke namen op welke positie terecht zullen komen. Een aantal reacties dat hier niet aan voldeed, is verwijderd.

Het salaris en de onkostenvergoeding van Europarlementariërs zijn jarenlang inzet geweest van verhitte discussies. In het oude systeem was er veel ongelijkheid.   Voor het in juni gekozen parlement zijn de regels aangepast: iedereen verdient nu hetzelfde.

Toch zijn ook sommige nieuwe Europarlementariërs, zoals Peter van Dalen (ChristenUnie),  verbaasd over de royale bijschrijvingen door Brussel. En Sophie in ‘t Veld (D66) is een van de Europarlementariërs die hecht aan een financiële verantwoording aan haar kiezers.

Tom Wise werd in 2004 gekozen in het Europees Parlement, voor de eurosceptische Britse Onafhankelijkheidspartij (UKIP). Voor hem waren de verleidingen in Brussel kennelijk te groot. Wise is veroordeeld tot twee jaar cel omdat hij vijf zesde van het geld dat hij claimde voor secretariële ondersteuning gebruikte voor een auto, wijn en andere persoonlijke uitgaven.

Tegen vertrouwelingen schepte hij op dat dit een vorm van  ”repatriëring van Europees geld naar Groot-Brittannië” was. Maar de rechter constateerde dat hij in één jaar voor 39.000 pond (nu ongeveer 43.000 euro) had gefraudeerd en dat deze fraude waarschijnlijk in de rest van zijn zittingsperiode was doorgegaan als een Engelse krant de zaak niet aan het licht had gebracht. Wise is veroordeeld wegens financiële fraude en het witwassen van geld.

Wise mocht sinds 2007 de Ukip niet meer vertegenwoordiging in het Europees Parlement en ging verder als onafhankelijke. Overigens haalde hij wel deze zomer een medaille op voor vijf jaar trouwe dienst als Europarlementariër, net als zijn Conservatieve collega Den Dover, die vorig jaar uit de partij werd gezet wegens grootschalige fraude met de financiële vergoedingen van het Europees Parlement – het ging hierbij om honderdduizenden euro’s. Dover had onder andere zijn vrouw en dochter in dienst.