Vandaag gaan zo’n drie miljoen Ieren naar de stembus om te beslissen over het lot van de Europese Unie. Nou ja, over het Verdrag van Lissabon. Maar volgens de voorstanders van dat verdrag is dat ongeveer hetzelfde. Bijna tien jaar wordt er nu gewerkt aan nieuwe regels om de EU besluitvaardiger te maken.

Maar als de Ieren klaar zijn met stemmen gaan ze eerst naar de pub. Morgen, zaterdag, wordt de uitslag pas bekend. Spannende momenten dus voor de voorstanders, dat wil zeggen, voor de overgrote meerderheid van de politici die hier in Brussel rondlopen. En wat moeten de honderden nieuwshongerige journalisten ondertussen in deze stad?

Lees verder »

Wat de sociaal-democraten betreft lijkt het ‘go’ te worden voor José Manuel Barroso. Poul Nyrup Rasmussen, de Deense oud-premier die de partij van Europese sociaal-democraten leidt, heeft net een blog gepost. Hij is weinig lovend over Barroso.

De sociaal-democraten hebben ook een analyse hebben gemaakt van de toekomstvisie die Barroso vorige week presenteerde. Volgens hen is zo’n 95 procent van zijn suggesties gejat, van zichzelf, dat wel. Ze hebben keurig opgesomd – compleet met internetlinks – in welke oude documenten zijn ‘nieuwe’ ideeën zijn terug te vinden.

Om te worden herkozen heeft Barroso de steun nodig van de sociaal-democraten óf de liberalen. De komende dagen zullen de ogen dus vooral zijn gericht op Guy Verhofstadt, een andere oud-premier. Die leidt de liberale fractie in het Europees Parlement. De liberalen zijn verdeeld over Barroso. Aan Verhofstadt de taak om zijn fractie bij elkaar te houden.

Lees verder »

Medestanders van José Manuel Barroso kunnen het niet genoeg herhalen: de Portugees is de enige officiële kandidaat voor het voorzitterschap van de Europese Commissie. Dus het is een kwestie van tijd tot hij wordt herbenoemd, zeggen ze. Zodat hij ook de komende vijf jaar namens Europa de handen van wereldleiders mag schudden.

Maar wat is een kandidaat? De Franse krant Le Monde bericht vandaag dat de Franse premier Fillon zich al aan het warmlopen is, voor het geval Barroso het niet redt. De naam van Fillon zingt al een tijdje rond in Brussel. Maar de timing van het bericht is interessant: juist vanavond begint Barroso aan een ronde langs alle fracties in het Europees Parlement om stemmen te verzamelen. Dat doet een strategie vermoeden. Als hoofdsteden een bericht hebben voor Brussel dan doen ze dat niet altijd per diplomatieke post. Een lek aan een gezaghebbende krant is vaak wel zo effectief. Dan weet meteen iedereen het.

Lees verder »

Eindelijk was het dan zo ver. Politiek Brussel had er met spanning naar uitgekeken: het plan waarmee José Manuel Barroso het Europees Parlement wil overtuigen hem een tweede termijn te geven als voorzitter van de Europese Commissie. Zevenveertig pagina’s telt het document waar de Portugees afgelopen zomer aan heeft gewerkt.

Volgende week zullen de Europese fracties waarschijnlijk pas officieel reageren. Maar ik peilde vanmiddag al vast wat in de wandelgangen van het Europees Parlement.
,,Ik ben verbijsterd”, zei Sophie In ‘t Veld (D66). ,,Heeft hij hier een zomer aan gewerkt? Mijn stagiaire had het in een week beter gedaan.”
En Thijs Berman (PvdA): ,,Of ik het al heb gelezen? Diagonaal. Maar ik geloof ook niet dat ik het beter hoef te lezen. Er staat toch niets in.”

Barroso kan alleen rekenen op de steun van de meeste christen-democraten en conservatieven in het Europees Parlement – te weinig voor een herbenoeming. Hij zal dus vooral fractiegenoten van Berman en In ‘t Veld – sociaal-democraten en liberalen – moeten zien te overtuigen.

Lees verder »

In Brussel hangt deze week nog een beetje de sfeer van een eerste schooldag. Iedereen praat bij met iedereen na een lange vakantie. Maar niet iedereen had vrij. Jose Manuel Barroso, de Portugese voorzitter van de Europese Commissie moest doorwerken. Hij had voor de vakantie extra huiswerk gekregen.

Barroso vecht voor zijn politieke leven. Hij wil een tweede termijn als voorzitter van de Europese Commissie. Maar veel politici in het Europees Parlement, wiens goedkeuring hij nodig heeft, hebben kritiek op hem. De groenen maakten zelfs een speciale website en een flimpje onder het motto ‘stop Barroso’. De komende weken worden beslissend voor Barroso. Morgen levert hij zijn huiswerk in, dan maakt hij bekend wat hij de komende vijf jaar met Europa gaat doen. Als hij tenminste opnieuw benoemd wordt.

In het verleden werden voorzitters van de Europese Commissie gewoon aangewezen door regeringsleiders. Die kozen iemand achter gesloten deuren, meestal iemand die ze goed kenden omdat hij ook regeringsleiders was. En dat was het dan. Maar het Europees Parlement eist een grotere rol op.

Lees verder »

Sympathieke vent, die Jerzy Buzek, de nieuwe voorzitter van het Europees Parlement. Het viel al op bij de eerste persconferentie: de Pool heeft meer humor dan zijn voorganger, de Duitser Hans-Gert Pöttering. Pöttering was degelijk, maar ook saai. Echt een Präsident, iemand die z’n baan, die vooral bestaat uit het handen schudden van staatshoofden en regeringsleiders, wel héél serieus nam. Vier keer per dag kregen we een persbericht van hem, waarin hij liet weten wat hij vond van de situatie in Iran, Gaza, China, etc. Vorig jaar mocht ik ‘m een keer interviewen in zijn kantoor, hoog in het parlement, met een presidentieel uitzicht over Straatsburg.

Nee, dan Jerzy Buzek. Die staat duidelijk nog met beide benen op de grond. Vanmorgen zat ik in mijn hotel in Straatsburg: een Ibis-hotel, buiten het centrum. Prima voor een journalist die de krant wil helpen kosten te besparen. Maar niet echt presidentieel. Krappe, rumoerige kamer. En ontbijt met van die te goedkope jus d’orange. Vieze koffie. Maar wie zat er een paar tafeltjes verder: Jerzy Buzek. Dus voor al die burgers die denken dat het Europees Parlement vooral goed is in geld over de balk gooien: de nieuwe voorzitter is Hollands zuinig. Kijken of hij dat volhoudt.

PS. Ik heb gisterenavond niet gewacht tot Barry Madlener (PVV) klaar was met tellen (zie deze blog). Maar collega Martin Visser van het FD wel. Hij meldt dat Madlener om 21.15 uur klaar was.

Vanmorgen schreef ik dat Barry Madlener (PVV) zijn eerste Europese functie al snel te pakken had. Om tien uur kwam het nieuwe Europees Parlement in Straatsburg voor het eerst bij elkaar, met Madlener en twaalf andere nieuwe Nederlanders (op een totaal van 736 leden). Er stond weinig op het programma, behalve het kiezen van een nieuwe voorzitter. Dat ging met briefjes, die in een stembus moesten worden gestopt. Er waren acht vrijwilligers nodig om daar op toe te zien.

Madlener was de achtste vrijwilliger. ,,Wunderbar”, zei de oude voorzitter Hans-Gert Pöttering, toen de PVV’er instemde met het verzoek de stemmen te tellen. Wat ik niet wist: er moesten héél veel stemmen worden geteld. Nadat de Pool Jerzy Buzek was gekozen als nieuwe voorzitter, moesten er namelijk nog vice-voorzitters worden gekozen.

Nu is het half acht ’s avonds, en op een televisiescherm voor me zie ik Barry Madlener nog steeds achter de stembus staan. Met een rood hoofd. Ik kom net van een borrel voor Nederlandse Europarlementariërs en journalisten. Omdat er weinig nieuws was, was Barry Madlener hét gespreksonderwerp. O ja, hij was aangewezen door het lot. Maar nogal wat aanwezigen vermoeden doorgestoken kaart. Was er sprake van leedvermaak? Ja. Ik zal geen namen noemen, het was een informele borrel. Maar het ging ongeveer zo.

,,Hij is nog steeds aan het tellen.” ,,Echt waar?” ,,Goed dat hij aan het werk is.”

Ze zijn heerlijk ontspannen, de Zweden, die vanaf vandaag EU-voorzitter zijn. In andere landen zien woordvoerders het soms als hun taak om journalisten weg te houden bij de mensen die er toe doen. Zo niet in Zweden. De woordvoerders gaan graag op zoek naar het mobiele nummer van een ambtenaar, als die de journalist beter kan helpen.

En eigenlijk kennen ze het hele begrip woordvoerder niet, legde één van hen me gisteren uit, die niet wilde worden genoemd. Perssecretaris stond er op zijn kaartje. Hij kon zich niet voorstellen dat hij zelf ooit een persconferentie zou geven, zoals de woordvoerders van de Europese Commissie in Brussel dagelijks doen. Als een journalist een vraag heeft, dan zorgt hij dat die de minister of de premier zelf even kan spreken.

Het klinkt prachtig. Maar hoe moet dat straks in Brussel, waar pakweg duizend geaccrediteerde journalisten rondlopen?

Lees verder »

Fraai was het niet: onlangs viel de regering van Tsjechië, terwijl dat land voorzitter is van de EU. Inmiddels is er een nieuwe tijdelijke regering, onder leiding van de partijloze econoom Jan Fischer. Vandaag was hij even in Brussel om kennis te maken met voorzitter José Manuel Barroso van de Europese Commissie.

Ze konden meteen een nieuw probleem bespreken: wie is er voorzitter van de EU-top van regeringsleiders en staatshoofden in juni, in Brussel? Meestal is dat de premier van een land, dus Jan Fischer. Maar naar verluidt wil de Tsjechische president Vaclav Klaus ook wel weer een keer naar Brussel komen. Fischer bevestigde dat vanmorgen impliciet. ,,De onderhandelingen hierover zijn nog gaande”, zei hij. Echt vrolijk klonk dat niet: onderhandelen met je eigen president.

Lees verder »

Veel Europarlementariërs waren er maanden geleden al bang voor. En ze krijgen gelijk. Nu de campagne voor de Europese verkiezingen op 4 juni op gang komt, blijkt dat die niet gaat over wat ze de afgelopen jaren allemaal hebben gedaan. Maar over slechts één ding: Europa zelf. En of we daar meer of minder van nodig hebben.

Maar meer of minder van wat precies? Vandaag gingen acht lijsttrekkers met elkaar in discussie in Brussel, tijdens een debat dat was georganiseerd door het AD. Veel wijzer werd je er als kijker niet van, net als afgelopen donderdag tijdens een debat bij Pauw en Witteman. Dat had veel te maken met de opzet: acht mensen aan een tafel, het oogt heel democratisch, maar het discussieert niet echt lekker. Barry Madlener van de PVV kwam de eerste drie kwartier nauwelijks aan het woord.

Lees verder »