Nu de beurs aantrekt en de groei zich enigszins lijkt te herstellen, wordt er steeds vaker gesproken over een exit-strategie uit de crisis. Maar het gevaar is groot dat die in Europa chaotisch verloopt, omdat de situatie in de lidstaten sterk verschilt, schrijft Le Monde (samenvatting in het Nederlands hier) – met alle gevolgen vandien voor de eurozone.

De krant constateert dat Frankrijk en Groot-Brittannië voorlopig speelruimte willen blijven houden en harde ingrepen uitstellen – volgend jaar zijn er verkiezingen in Groot-Brittannië.  En waar Spanje en Ierland de belastingen verhogen om het enorme gat op de begroting enigszins te dekken, kiest Duitsland juist voor belastingverlaging, in de hoop de particuliere consumptie aan te zwengelen. Ook de Duitsers stellen bezuinigingen en terugdringen van het begrotingstekort uit: een grote gok, waarschuwt de  Financial Times in een commentaar. Lees verder »

Dominique Moisi had het niet verwacht, al die vragen over Europa. ,,Dat laat zien dat we inderdaad in een grote identiteitscrisis verkeren.’’ Moisi, een Franse specialist op het gebied van internationale betrekkingen, was even in Amsterdam om te praten over zijn boek De geopolitiek van emotie.

In dat boek, gebaseerd op een essay in Foreign Affairs, kijkt hij naar de rol van drie grote emoties in de internationale politiek: angst, vernedering en hoop. De Arabische wereld zit volgens hem gevangen in gevoelens van vernedering: een geïdealiseerd verleden, frustraties over het heden, geen zicht op een betere toekomst. In Aziatische landen als China, India en Indonesië overheerst hoop en vertrouwen. En de Verenigde Staten en Europa zijn in de greep van de angst. Angst voor een complexer geworden wereld, angst dat het morgen slechter zal zijn dan vandaag, angst voor een invasie van vreemdelingen, angst achter te blijven bij de rest van de wereld. Lees verder »

Verrassend, schreef EUObserver neutraal over de nieuwe Duitse eurocommissaris. Onbekend in en met Brussel, constateerde het Europablog van Libération, en dat betekent dat Duitsland niet gaan inzetten op een belangrijke post. Een catastrofe, oordeelde de gezaghebbende Duitse blogger Julien Frisch, die daaraan toevoegde: Sorry Europa.

Nadat de onderhandelingen over haar nieuwe coalitie met de FDP waren afgerond, maakte bondskanselier Merkel bekend dat haar partijgenoot Günther Oettinger, de huidige minister-president van de rijke deelstaat Baden-Württemberg de nieuwe Duitse eurocommissaris zal worden.

“Abgeschoben nach Brüssel”, analyseert Lars Haise, een jonge blogger uit Oettingers deelstaat – maar wij zijn blij dat we hem kwijt zijn.  Ook op Kosmopolito worden grote vraagtekens gezet bij Oettinger: impopulair, zwak en onervaren: Lees verder »

Egoïstisch en arrogant, zo stelt Duitsland zich volgens buitenlandcommentator  Christoph Bertram op tegenover Europa. In een artikel in Die Zeit schrijft hij dat de scheidende grote coalitie tussen CDU en SPD niet warm of koud werd van Europese integratie. Als het maar geen geld kostte.

Deutsche Unterhändler treten in Brüssel auf wie 
Pfennigfuchser, die nur noch das Ziel verfolgen, Kosten einzusparen, 
und jede europäische Initiative zurückweisen, die neue Aufwendungen 
verlangt.

Dat is een echo, zegt Bertram, van wat zijn collega Roger Cohen eerder in The New York Times schreef. Lees verder »

Met een nipte meerderheid heeft het Europees Parlement een resolutie verworpen waarin het gebrek aan pluralisme op  de Italiaanse tv wordt veroordeeld.

Teleurgesteld twitterde europarlementariër Sophie in ‘t Veld (D66): ‘Wat een drama”. Volgens haar verliest  Europa hierdoor moreel gezag. Zij vond het onbegrijpelijk dat het CDA het opneemt voor de Italiaanse premier Silvio Berlusconi, het doelwit van de motie. Hij bezit de drie grootste commerciële tv-zenders en heeft als premier grote controle over de staatsomroep Rai.

Wim van de Kamp (CDA) twitterde terug dat het inderdaad een probleem is als een premier grote mediabelangen heeft.  Maar de resolutie was in zijn ogen vooral bedoeld voor binnenlands gebruik in Italië. Daarom stemde de grote christen-democratische fractie in het Europees Parlement tegen. Ook de vier leden van de PVV stemden tegen. De resolutie werd met 338 tegen 335 stemmen verworpen.

Eurocommissaris Viviane Reding had al eerder gezegd dat persvrijheid een binnenlandse aangelegenheid is waarmee Brussel zich niet heeft te bemoeien. Voorstanders van de resolutie hebben gezegd dat hiermee zou worden onderstreept dat Europa een waardengemeenschap is.

De Europese leiders zou een enorme vergissing maken als zij Tony Blair zouden aanwijzen als de eerste ‘president’ van Europa, schrijft Stephan Richter, hoofdredacteur van het online magazine The Globalist. Dat de voormalige Britse premier uiteindelijk in eigen land weinig resultaat heeft geboekt, is daarbij niet zo belangrijk. Maar hij is te veel vorm en te weinig substantie.

Liever iemand die beter past bij het wat bedaagde, saaie beeld van Europa, schrijft Richter in zijn column. En dat is premier Jan-Peter Balkenende.

Europeans are ultimately great realists. They know the process of political and economic reform is a tough business. They understand that it’s a matter of steady incrementalism, not sudden, dramatic change. In that sense, a European President in the Balkenende mold more truly reflects and represents what Europe stands for. Europe has had many weak-looking, non-thrilling leaders — and still progressed over the decades.

Volgens de Europablogger van The Economist zijn de kansen van Blair duidelijk aan het dalen. Maar bij de Britse bookmakers is hij nog steeds favoriet. Op enige afstand gevolgd door Balkenende.

De suggestie dat Oost-Europeanen binnen de Europese Unie tweederangs burgers zouden zijn, is in Hongarije lange tijd verworpen als ongegrond populisme. Maar door de ,,kortzichtige en nationalistische reacties” van veel lidstaten op de financiële crisis en de economische recessie dreigt dit spookbeeld werkelijkheid te worden, schrijft de Hongaarse econoom András Inotai.

Hij voert daarvoor verschillende argumenten aan. Lees verder »

Nicolas Sarkozy was een van de eerste die zich twee jaar geleden openlijk uitsprak over een ‘EU-president Blair’, maar inmiddels is zijn enthousiasme al enige tijd getemperd. In een interview (laatste vraag) met Le Figaro dat vanochtend verscheen, zei de Franse president dat het ,,te vroeg om te zeggen” is of Blair een goede kandidaat is en dat het een probleem blijft dat het Verenigd Koninkrijk niet mee doet met de euro.

Lees verder »

Tony Blair heeft nog fans. Hoewel er op internet een petitie rondzwerft waarin de opstellers zich tegen een kandidatuur voor het EU-presidentschap van de voormalige Britse premier keren, krijgt Blair een steuntje in de rug van een oude vriend. De Italiaanse premier Silvio Berlusconi heeft vandaag in een ingezonden brief herhaald dat hij Blair de beste kandidaat voor de nog te creëren post vindt.

Lees verder »

Het partijcongres van de Britse Conservatieven wordt aan alle kanten tegen het licht gehouden om te zien wat er te verwachten zou zijn als zij volgend voorjaar de verkiezingen zouden winnen, zoals de peilingen nu voorspellen. Een van de conclusies is dat een Conservatieve regering minder fel anti-EU zou zijn dan de felle retoriek tegen Brussel van sommige Conservatieve partijleiders doet verwachten.

In zijn blog voor The Economist analyseert Charlemagne de toespraak van de schaduwminister van Buitenlandse Zaken, William Hague. Lees verder »