Aan de ene kant Frans Timmermans, staatssecretaris met een passie voor Europa en voor literatuur. Aan de andere Claudio Magris, een Italiaanse schrijver, getipt voor de Nobelprijs, die in zijn bestseller ‘Donau’ wat hij noemt de kleine verhalen van Europa heeft willen optekenen. Dat moest wel goed gaan, op het debat woensdagavond in de Senaatszaal van de Universiteit Utrecht, waar Magris een maand  te gast is.

Het werd inderdaad een boeiend gesprek. Een centraal thema dat steeds weer terugkwam, was dat Europa behoefte heeft aan verhalen, om de lotsverbondenheid van volkeren met verschillende culturele achtergrond te vertellen. Hoe handhaaf je de eenheid in de samenleving als je geen verhalen meer vertelt? vroeg Timmermans zich af. Het kan ons ook helpen het optimisme in onze eigen vermogens, de trots op wat we tot stand hebben gebracht en het vertrouwen in wat we nog kunnen doen, terug te krijgen, zei hij in een gesprekje tijdens het rumoerige napraten.

 

Magris onderstreepte dat Europa open moet blijven staan voor de ontmoeting met andere culturen, en daarbij ook moet proberen zijn kernwaarden te formuleren, zaken die ononderhandelbaar zijn. Maar wat die kernwaarden concreet zijn dan zijn, daaraan waagde hij zich niet. Timmermans greep terug op zijn studie en haalde de Franse schrijver Albert Camus aan: de essentie van de mensheid is de capaciteit tot dialoog.

Dit verhaal is geplaatst op donderdag 12 februari 2009 om 10:49 uur.