Er schuilt een zekere ironie in de voorstellen voor beter toezicht op financiële instellingen in Europa, schrijft Tony Barber, correspondent in Brussel voor de Financial Times, op zijn weblog. Vorig najaar kon er snel overeenstemming worden bereikt omdat een totale instorting van de Europese banken dreigde. Maar: ,,Now the prospect of total collapse has faded, the EU’s national governments feel less pressure to act as one and come up with a bold vision of regulatory reform.”

Het rapport (hier de volledige tekst, hier het persbericht) is geschreven door een commissie onder leiding van Jacques de Larosière, oud-gouverneur van de Franse centrale bank en oud-topman van het Internationaal Monetair Fonds. In een korte toespraak zei dat een bijna onmogelijke missie was geweest om in vier maanden met serieuze voorstellen te komen over zo’n ingrijpend onderwerp.

De Larosière zei dat het onrealistisch zou zijn geweest te pleiten voor één echte Europese toezichthouder. De Europese Centrale Bank had al laten weten voor zichzelf een grotere rol in het toezicht te zien. Maar Londen vreest bijvoorbeeld dat de City minder speelruimte krijgt als het toezicht wordt verscherpt. De eerste reacties in de City waren afwachtend. Maar vanuit Engeland komt ook kritiek dat deze voorstellen lang niet ver genoeg gaan.

Wie politieke debatten via internet met eigen wil volgen of nog eens een keer wil nakijken, heeft allang de weg gevonden naar sites als politiek24 (die wordt gevoed door de NOS) of die van de Tweede Kamer (waar je kunt doorklikken naar plenaire debatten of commissievergaderingen). Maar lang niet iedereen weet dat het Europees Parlement al enige tijd een vergelijkbare mogelijkheid biedt.

De startpagina staat vol met links, onder andere naar eerder gehouden debatten en hoorzittingen en naar live-uitzendingen van de beraadslagingen in het Europees Parlement. Onderaan de live-pagina staan verwijzingen naar wat het parlement beschouwt als de hoogtepunten van de afgelopen maanden – met daarbij veel toespraken van hoog bezoek als de Dalai Lama of Ingrid Betancourt.

Fraudezaken en misstanden in de Europese Unie aan de kaak stellen. Dat was ‘de missie’ van onafhankelijk Europarlementariër Paul van Buitenen, maar hij stopt, na de parlementsverkiezingen in juni. Dat maakte hij gisteren bekend in het televisieprogamma Reporter – bekijk hier de uitzending. 

Of de strijd van Van Buitenen geholpen heeft? Daar twijfelt hij zelf ook aan: “Met pijn in het hart moet ik constateren dat het nog steeds slecht gesteld is met de fraudebestrijding in de EU organisatie”, schrijft hij op zijn weblog.  Lees verder »

Als je de meeste koppen op nieuwssites moest geloven, was het een waarschuwing uit mededogen met de kippen in legbatterijen. De legbatterij is niet, zoals afgesproken, in 2012 verbannen uit Europa.

Nederland zou 2012 waarschijnlijk net halen, zei Alex Spieker van de Nederlandse Organisatie van Pluimveehouders (NOP) deze week in Brussel. Maar in landen als Spanje, Polen en Frankrijk is nog maar 20 tot 30 procent overgeschakeld op andere systemen voor kippen dan de legbatterij.

Spiekers riep echter niet op tot snellere implementatie: hij pleitte voor uitstel van het verbod.  Lees verder »

Het waren maar een paar zinnetjes van Peer Steinbruck, de Duitse minister van Financiën. ,,We hebben te maken met een aantal landen in de eurozone die duidelijk problemen krijgen met de betaling” van hun overheidsschuld. ,,De verdragen voor de euroregio voorzien niet in hulp voor staten die niet meer kunnen betalen, maar in de werkelijkheid zullen de andere degene in moeilijkheden moeten redden.”

Duitsland heeft zich steeds fel verzet tegen iedere suggestie dat de eurolanden elkaar te hulp zouden moeten schieten als de overheden hun staatsschuld niet meer kunnen betalen (zie ook het eerdere bericht op dit blog). Maar ,,Ierland verkeert in een erg moeilijke situatie”. We kunnen eigenlijk niet anders, zo worden de woorden van Steinbruck uitgelegd. De Herald Tribune schrijft dat Berlijn zich realiseert hoe groot het risico voor de eurozone in zijn geheel is als een klein land serieus in de problemen komt. 

Het is maar beter niet te veel vast te houden aan verdragteksten, zo is de reactie van econoom Simon Johnson. Duitsland, dat de afgelopen maanden vaak is beschuldigd van een afwachtende rol, laat hier volgens hem duidelijk leiderschap zien – en het omdat Duitsland de meeste financiële reserves hebben, zouden de lasten van een reddingsoperatie zwaar op hen drukken. We moeten in ieder geval een situatie als in IJsland voorkomen, zegt Johnson. Daar zijn de zaken veel te lang op hun beloop gelaten.

Ierland is het land met de meest acute problemen. Maar ook Griekenland, en in iets mindere mate Spanje, Portugal en Italië worstelen met de betalingen op hun overheidsschuld. Hulp via Brussel zou in ieder geval het Ierse enthousiasme voor Europa versterken.

Josef Pröll

De vier grootste banken van Oostenrijk krijgen het steeds benauwder. Na de val van het IJzeren Gordijn liepen zij voorop als er zaken konden worden gedaan in Oost-Europese landen. Maar de financiële crisis en de recessie daar extra hard bijten, hebben die Oostenrijkse banken zwaar te lijden. Ook de Daily Telegraph waarschuwt dat de Oostenrijkse banken ,,een monetair Stalingrad” te wachten staat, en dat ook andere Europese banken enorme klappen zullen krijgen doordat de crisis zo hard aankomt in Oost-Europese landen.

Oostenrijk heeft twintig procent van de financiële markt in het gebied, aldus een artikel in Le Monde. Dat is meer dan Duitsland, Italië en Frankrijk. Lees verder »

Foto stock.xchng

En daar is ie weer: het globaliseringsfonds. In 2005 onder Nederlands protest ingesteld, maar amper gebruikt. Nu omgevormd tot crisisfonds, wederom met grote bedenkingen in Den Haag.

De terughoudendheid in 2005 was groot. Het Amerikaanse technologiebedrijf Hewlett-Packard had net 1.200 werknemers ontslagen in Frankrijk. De toenmalige Franse president Jacques Chirac wees verontwaardigd naar Brussel. De Europese Commissie zou niets doen om Europeanen te beschermen tegen het grote gevaar van de moderne tijd: globalisering. Brussel was graag bereid de handschoen op te nemen: een uitgelezen mogelijkheid om het sociale profiel van de Commissie en de EU op te poetsen. Lees verder »

De lidstaten van de Europese Unie hebben een effectieve manier gevonden om onder de Europese mededingingsregels uit te komen, schrijft Wolfgang Münchau, columnist van de Financial Times: er worden zo veel regels tegelijkertijd geschonden, dat de Europese Commissie niet meer in staat is effectief te reageren.

Le Monde omschrijft dit als een sfeer van ieder-voor-zich en constateert in een artikel uit Brussel dat kleinere lidstaten daar steeds bozer over worden. President Sarkozy wordt algemeen gezien als de aanjager van een golf van protectionisme – volgens Münchau helemaal niet zo verbazingwekkend, omdat het past in het beeld dat de Europese Commissie alleen maar achter de feiten kan aanlopen die nationale regeringen creëren. Lees verder »

Overval in het EP. (Foto AFP) (klik voor vergroting)

Commotie in de Europawijk van Brussel gisteren. Een overvaller beroofde in het Paul Henri Spaak gebouw van het Europees Parlement een filiaal van ING. Hij ging er met een onbekend geldbedrag vandoor. Tony Robinson werkt voor de socialisten in het Europarlement en deed rechtstreeks verslag van de overval via Twitter.

Een woordvoerder van het EP liet weten dat met 15.000 bezoekers per dag (waaronder gisteren Michail Gorbatsjov) 100 procent veiligheid nu eenmaal niet mogelijk is. Het Europarlement is ,,zeer open” en dat willen we zo houden, aldus de woordvoerder. De Britse Europarlementariër van de UK Independence Party, Nigel Farage, nooit te beroerd om de Thatcheriaanse I want my money back-kaart te spelen, merkte fijntjes op dat door de bankoverval ,,het parlement misschien nu eens begrijpt hoe het Britse volk zich voelt”. Lees verder »

Aan de ene kant Frans Timmermans, staatssecretaris met een passie voor Europa en voor literatuur. Aan de andere Claudio Magris, een Italiaanse schrijver, getipt voor de Nobelprijs, die in zijn bestseller ‘Donau’ wat hij noemt de kleine verhalen van Europa heeft willen optekenen. Dat moest wel goed gaan, op het debat woensdagavond in de Senaatszaal van de Universiteit Utrecht, waar Magris een maand  te gast is.

Het werd inderdaad een boeiend gesprek. Een centraal thema dat steeds weer terugkwam, was dat Europa behoefte heeft aan verhalen, om de lotsverbondenheid van volkeren met verschillende culturele achtergrond te vertellen. Hoe handhaaf je de eenheid in de samenleving als je geen verhalen meer vertelt? vroeg Timmermans zich af. Het kan ons ook helpen het optimisme in onze eigen vermogens, de trots op wat we tot stand hebben gebracht en het vertrouwen in wat we nog kunnen doen, terug te krijgen, zei hij in een gesprekje tijdens het rumoerige napraten.

Lees verder »