Willem Bos maakt deel uit van het samenwerkingsverband Ander Europa en was twee jaar geleden een van de aanvoerders van het nee-kamp tegen de Europese Grondwet.

‘Dit is een resultaat waarmee we recht doen aan het ‘nee’ van de Nederlandse burger,’ luidde het tevreden commentaar van Jan Peter Balkenende. Op zich is het al vreemd dat iemand die zelf het ‘nee’ te vuur en te zwaard heeft bestreden zich nu opwerpt als degene die beoordeelt of er recht is gedaan aan dat ‘nee’. Ik gun de heer Balkenende natuurlijk zijn mening, maar de vraag wat de Nederlandse burger er van vindt, kan toch alleen de Nederlandse burger zelf beantwoorden.

En daar zit hem het probleem. Die mening wil de regering nu juist niet weten. Sterker nog, zij doet er alles aan om een referendum waar die burger zijn of haar mening kan geven te omzeilen. De hele procedure bij het tot stand komen van dit nieuwe verdrag is er op gericht om de burgers van Europa buiten spel te zetten. “Hou je d’r buiten Cockie”, is het devies.

Bij de Grondwet was er formeel nog sprake van enige openbaarheid en democratie in de vorm van een Conventie. En het resultaat zou in vele landen in referenda aan de burgers worden voorgelegd. Nu heeft men zich weer volledig teruggetrokken in de Brusselse binnenkamertjes. De Grondwet was een poging om het bestaande – ondemocratische en neoliberale – Europa een democratische legitimering te geven. Ook het referendum had die bedoeling.

Maar in plaats van na het Franse en Nederlandse ‘nee’ serieus te gaan praten over een ander (door de meerderheid van de bevolking wel gewenst) Europa, kiest men er voor om buiten de bevolking om de plannen in een ander jasje toch door te zetten.

Lees verder »

Willem Bos maakt deel uit van het samenwerkingsverband Ander Europa en was twee jaar geleden een van de aanvoerders van het nee-kamp tegen de Europese Grondwet.

En dat allemaal om een referendum te voorkomen…

Het spel rond de Europese Grondwet wordt met verve gespeeld. Vorige week maakte Balkenende duidelijk dat het wel eens heel, heel, moeilijk zou kunnen worden. Bondskanselier Merkel deed een dramatisch beroep op alle partijen om zich constructief op te stellen. En dan op zondag spreekt minister Verhagen de verlossende woorden: ‘De Grondwet lijkt van tafel.’ Na een uitputtende vergadering in Luxemburg kan hij het goede nieuws melden. Het kindje zal geen Grondwet heten, het zal geen vlaggetje in de hand houden en geen volksliedje zingen, en toch is het een gezonde baby. En ze lijkt als twee druppels water op haar twee jaar geleden overleden zusje.

De vlag kan uit, de beschuit met muisjes op tafel. De Grondwet is dood, leve het Verdrag. Dat is de stemming waar de regering ons in wil brengen. In werkelijkheid is er nog niets geboren, laat staan dat er reden is tot feest. De conceptie heeft – om de beeldspraak nog even door te zetten – nog niet eens plaatsgevonden. Op de Top in Berlijn dit weekend wordt slechts gekeken of de regeringsleiders het definitief eens kunnen worden over wat er in het Verdrag moet komen en over de te volgen procedure.

Door Nederland is slechts één inhoudelijk punt ingebracht (meer macht voor de nationale parlementen via een rode kaart). Er is geen enkele aanwijzing dat daar steun voor is. Het enige wat volgens Verhagen is binnengehaald zijn de cosmetische veranderingen: de naam, het dundoek, de hymne en de titel van de EU-buitenlandfunctionarissen (geen minister maar coördinator). Het motorblok blijft behouden, de carrosserie wordt opgepimpt. Al lijkt in dit verband afgepimpt een beter woord.

Lees verder »

Willem Bos maakt deel uit van het samenwerkingsverband Ander Europa en was twee jaar geleden een van de aanvoerders van het nee-kamp tegen de Europese Grondwet.

“Si j’étais Président de la République,” (als ik president was) zong Gérard Lenorman ooit. Wat hij dan precies zou doen weet ik niet meer, maar het is altijd een leuk gedachtenspel. Als kind deden we het ook: als ik koningin was, of minister president, dan… dan liet ik limonade stromen door alle rivieren, was het iedere dag sinterklaas en hoefden we nooit, nooit huiswerk te maken.

Zo voelde ik me een beetje toen me gevraagd werd wat er volgens mij in een nieuw Europees verdrag zou moeten staan. Whow, een schets van mijn ideale Europa. Als ik president van Europa was dan…

Een nieuwe verdrag moet een ander Europa grondvesten. Een Europa waar het niet draait om markt en winst, maar om mens en milieu. Europa moet er niet naar streven om de meest concurrerende, maar om de meest coöperatieve economie te worden. Geen verplichting om de militaire inspanningen te versterken, maar om te werken aan vreedzame conflictoplossing. Niet een Europa dat zich met tarief- en andere muren beschermt tegen de bewoners van andere delen van de wereld. Geen solistisch maar een solidair Europa. En zo kan ik nog even doorgaan.

Lees verder »