Sophie in ‘t Veld is lid van het Europees Parlement voor D66

“Nederland tevreden”, koppen de kranten, “Nederlandse eisen ingewilligd!”.

Maar lezing van buitenlandse media en de conclusies van de Top zelf te lezen, geven een heel ander beeld. De regeringsleiders presenteren elk voor het thuisfront hun eigen versie van de werkelijkheid. In goed Nederlands heet dat boerenbedrog.

Eens kijken waar Nederland dan zo tevreden mee is, en wat we hebben binnengehaald.

Sarkozy vertelt trots dat “vrije en eerlijke concurrentie” wordt geschrapt als doelstelling van de Unie. Bovendien kunnen landen elke willekeurige Europese maatregel blokkeren met het argument dat dat negatief uitwerkt op de sociale zekerheid. Dat klinkt fijn, maar in de praktijk zal het vooral worden aangegrepen door de notoire protectionistische landen, waaronder datzelfde Frankrijk. Nederland heeft belang bij een goed functionerende interne markt, dus dit kan Balkenende’s tevredenheid niet verklaren.

Volgens Timmermans blijft het Handvest van de Grondrechten juridisch bindend, maar op de BBC site juicht Blair dat het niet juridisch bindend is. Wie heeft er gelijk? De Raadsconclusies zijn ambigu. De Polen mogen een éénzijdige verklaring toevoegen dat elk land het recht houdt op eigen wetten op het gebied van “openbare moraal, familierecht, de bescherming van menselijke waardigheid en respect voor menselijke lichamelijke en morele integriteit”. Dit is wollig jargon voor: Polen krijgt het groene licht om homofobe, vrouwonvriendelijke en ondemocratische wetten te maken, zonder dat Europa daar iets over mag zeggen. Wellicht dat ChristenUnie en CDA vinden dat Nederland hier iets “heeft binnengehaald”, maar als D66er vind ik dit een absoluut dieptepunt.

Sarkozy is tevreden met een “vereenvoudigd verdrag”. Vereenvoudigd? De huidige onoverzichtelijk berg van verdragen blijft bestaan, en de wirwar aan onbegrijpelijke richtlijnen, verordeningen, besluiten, en nog veel meer, wordt nog een graadje ingewikkelder. Voor mensen die willen dat de Unie inzichtelijker wordt dus geen reden tot tevredenheid.

Lees verder »

Sophie in ‘t Veld is lid van het Europees Parlement voor D66

De gelijktijdige presentatie van de kabinetsplannen en de opening van een tentoonstelling over Koot en Bie afgelopen week gaven me allerlei vrolijke associaties. Beelden van de Burgemeester van Juinen en Wethouder Hekking drongen zich onstuitbaar op, toen ik keek naar de blikken van Rouvoet en Bos toen Balkenende hún plannen presenteerde. En ook de door Koot en Bie deze week gelanceerde term ,,bloosloos” is volgens mij naadloos van toepassing op het défilée regeringsleiders in de aanloop naar de Europese Top komende week. Veel ferme taal, maar nauwelijks inhoud van enige betekenis.

De Nederlandse regering is ,,optimistisch”, zegt Minister Verhagen. Premier Balkenende ,,knokt keihard” volgens de krantenberichten. Dat klinkt allemaal veelbelovend. Maar wie had gehoopt dat Verhagen en Balkenende zich inspannen voor visionaire voorstellen voor een democratischer, transparanter en slagvaardiger Europa, klaar voor de uitdagingen van de 21e eeuw, komt bedrogen uit.

De inzet van de Nederlandse regering richt zich op cosmetische wijzigingen. Geen vlag, geen symbool, slechts een verwijzing naar de grondrechten en zeker niet de term Grondwet meer. Maar na maanden van ,,biechtstoelprocedures”, bilateraaltjes, besloten dineetjes tussen premiers, en informeel overleg (vóór het referendum noemden we dat nog achterkamertjespolitiek) lijkt de conclusie te worden dat we alles bij het oude gaan houden. Na Nederland wil het kabinet nu ook met Europa terug naar de jaren vijftig.

Terug naar de tijd dat Europa door diplomaten en ambtenaren werd gemaakt. Of zoals het Duits voorzitterschap enigzins gelaten concludeerden; terug naar de ,,traditionele methode van verdragsherziening” en de spaghettiberg van oude verdragen.

Lees verder »

Vanmorgen werd ik in alle vroegte gebeld door een journalist, om commentaar te leveren op het feit dat in een vandaag gepubliceerd rapport bewezen wordt dat er daadwerkelijk CIA gevangenissen zijn geweest in Polen en Roemenië. De Europese regeringen hebben er weet van gehad maar verschuilen zich achter het feit dat buitenlands en veiligheidsbeleid een nationale aangelegenheid is. De kwestie zelf is overduidelijk Europees, niet nationaal. Van het hierdoor onstaande vacuüm maakt de CIA handig gebruik.

Als we een Europees buitenlands beleid gehad zouden hebben, had het Europees Parlement bijvoorbeeld de Europese Minister van Buitenlandse Zaken op het matje kunnen roepen (en vermoedelijk ontslagen!). Of Amerika kunnen aanspreken op het respecteren van de mensenrechten op het Europese grondgebied.

Leidt dat tot de zo gevreesde superstaat? Nee, het leidt vooral tot betere waarborgen voor democratie en mensenrechten, en een effectieve rol van de Europese Unie in de wereld. Maar juist deze Europese Minister van Buitenlandse Zaken hoeft er wat betreft een zeer ruime meerderheid van de Tweede Kamer niet te komen!

Lees verder »

Vertrekt het Europees Parlement dan toch uit Straatsburg?

Voor Europeanen die zich ergeren aan het reizend circus van parlementariërs tussen Brussel en Straatsburg bevat de Financial Times vandaag interessant nieuws, zij het enigszins verscholen.

Helemaal aan het eind van een beschouwing over de kansen van een nieuw op te richten Europees Instituut voor Technologie worden enkele anonieme europarlementariërs aangehaald. Die bevelen hun enorme vergadercentrum in de hoofdstad van de Elzas aan als vestigingsplaats voor dit EIT. Zodat zij voortaan in Brussel kunnen blijven.

Qua prestige en werkgelegenheid hoeft Frankrijk er dan niet al te veel op achteruit te gaan. EIT lijkt immers veel op MIT, het wereldvermaarde Massachusetts Institute of Technology in Boston.

Arme Eurocommissaris Franco Frattini. De afgelopen weken kreeg hij al veel verwijten Europa niet op één lijn te kunnen krijgen inzake de Deense cartoonrel. Maar ook de kwestie van de spookcode (zie vorig log) blijft hem maar achtervolgen.

Afgelopen dinsdag kwam politicus na politicus naar de microfoon in de Tweede Kamer om zijn afkeuring te betuigen over Brusselse plannen om de media te gaan knevelen met een gedragscode omtrent het schrijven over religie Dat deze plannen niet bestonden - althans niet op die manier – , was vrijwel niemand opgevallen.

Net was de opwinding daarover in Den Haag wat geluwd, of de storm stak opnieuw op, nu in Londen. EU-Commissioner urges press-code on religion, kopte de rechtse Daily Telegraph gisteren boven een bericht. Het was gemaakt op basis van een interview met Frattini. De kop herinnerde aan het ANP-bericht, een week eerder, dat in Nederland opschudding had veroorzaakt. De opwinding in Engeland was er nauwelijks minder om.

Wie het letterlijke transcript van het interview leest, kan dat trouwens begrijpen. Frattini suggereert op z’n minst dat Jyllands Posten had moeten begrijpen dat na de overwinning van Hamas in Palestina, en het nieuwe agressieve gedrag van Iran, het buitengewoon onverstandig was om de cartoons opnieuw te publiceren.

The publication [of the cartoons], and particularly the re-publication was, in my view, imprudent. Because probably they didn’t calculate, they didn’t think exactly of the consequences, and the risks of inflaming the situation, immediately after the victory of Hamas, immediately after the very serious threat posed by the president of Iran.

Vanuit diplomatiek oogpunt lijkt dat allemaal logisch. Maar journalisten zijn geen diplomaten. Frattini’s analyse past overigens bij wat hij al in december over de publicatie van de cartoons zei: gedachteloos en onverstandig.

Frattini?s woordvoerder, Friso Roscam Abbing, stuurde me de aparte verklaring die hij na publicatie van het vraaggesprek moest uitbrengen dat de kop de lading van het interview niet dekte.

De gemiddelde communicatieadviseur in Nederland zou het Frattini waarschijnlijk ten sterkste hebben ontraden: in tijden van terrorisme en polarisatie proberen een genuanceerd verhaal te houden over verantwoordelijkheid van de pers.

Vanmiddag zei premier Balkenende het ook al. Hij is tegen een gedragscode voor journalisten waarbij Europa oplegt hoe media over religie moeten berichten. Ook minister Bot is tegen, en VVD-Kamerlid Van Baalen, en GroenLinks aanvoerster Halsema, en Groenlinks Europarlementariër Buitenweg, en VVD-Europarlementariër Hennis-Plasschaert, en….

Probleem is evenwel dat Europa zulke plannen helemaal niet heeft, zegt de woordvoerder van verantwoordelijk Euro-Commissaris Frattini. Genoemde politici gaan volgens woordvoerder Friso Roscam Abbing af op een onjuist bericht van het ANP, afgelopen vrijdag. Dat wekt de suggestie dat de EU bij media zelfcensuur wil afdwingen bij het schrijven over religie, dit na de hevige rellen in de Arabische wereld over de Deense cartoons.

Het enige dat volgens Roscam Abbing vaststaat is dat er in mei een bijeenkomst is van vertegenwoordigers van Europese media-organisaties en de Commissie. Die gaan praten over de vraag in hoeverre media met bepaalde berichtgeving de recrutering van jihadisten in de kaart spelen, en in hoeverre media daarbij zelfcensuur zouden moeten betrachten. Het voornemen daartoe is september vorig jaar geformuleerd, toen er nog helemaal geen sprake was van een Deense rel.

Hieronder het volgens Roscam Abbing foute bericht, dat bij veel mensen weer de – voor de EU vervelende – vraag oproept: Waar bemoeit Europa zich nu weer mee? Roscam Abbing zegt echter niet op rectificatie te hebben aangedrongen omdat het hem daarvoor aan de nodige staf ontbreekt. ANP-journalist Van Lierop die het bericht schreef, blijft echter bij zijn tekst.

EU wil gedragscode media voor omgang religies

BRUSSEL (ANP) – De Europese Commissie, het dagelijks bestuur van de
EU, gaat met de Europese organisatie van televisiezenders EBU en de
internationale journalistenfederatie IFJ werken aan een gedragscode
voor de media over onder meer religie. Daarin moeten ook
aanbevelingen staan om problemen zoals nu met de Deense cartoons
over de profeet Mohammed te voorkomen. Dat heeft de woordvoerder
van Europees Commissaris Frattini (justitie en binnenlandse zaken)
vrijdag meegedeeld.
Op korte termijn streeft de commissie ook naar een
rondetafelconferentie met vertegenwoordigers van IFJ en EBU om de
voorwaarden voor zo’n code te bespreken. Frattini stelde donderdag
nog dat hij het optreden van de Deense krant Jyllands Posten
,,onvoorzichtig” vond. ,,Dat bedoelde hij in de zin van: niet goed
weten wat de gevolgen van je daden kunnen zijn”, aldus zijn
woordvoerder vrijdag in een toelichting. De Europese Commissie riep
vrijdag overigens niet op tot het achterwege laten van publicatie
van de cartoons. ,,Wij willen niet in de persvrijheid treden”,
stelde de woordvoerder.

ETX031342 feb 06

Volgens zoekmachine technorati.com is Jyllands-Posten tot nog toe de meest gevraagde zoekterm. De gewraakte moslimcartoons van de Deense regionale krant (geinspireerd op een boek van Kare Bluitgen) brengen menig blogger tot solidariteitsoproepen met de krant, Deense bedrijven die door Arabische landen worden geboycot, en de Deense regering die de vrijheid van meningsuiting verdedigt.

Premier Rasmussen en de zijnen staan hierin Europees gezien tamelijk alleen. Van mede-Scandinaviërs Finland en Zweden kregen ze kritiek op de aanpak van de zaak. Het EU-bestuur heeft vooral begrip heeft getoond voor de gekwetste gevoelens van de moslims. Al eind december liet verantwoordelijk EU-Commissaris Frattini (Recht, vrijheid en veiligheid) weten de cartoons `gedachteloos en onverstandig’ te vinden. Ze wakkeren immers haat tegen moslims en tegen vreemdelingen in het algemeen aan. Blogger Robert Spencer brandmerkt dit als appeasement.
In lijn met Frattini’s kritiek ligt een bericht op een Nederlands-Marokkaanse site. Gisteren heeft het Iraanse ministerie van Buitenlandse Zaken de EU-ambassadeur in Teheran ontboden en de kritiek op de cartoons overgebracht. De EU zou de cartoons moeten verbieden. De ambassadeur zou spijt hebben betuigd over de tekeningen.

De vraag is of de Nederlandse regering Denemarken te hulp zal schieten. Blogger Tjerk herinnert aan een eerdere affaire in Nederland. ,,In 1987 verhinderde minister van Buitenlandse Zaken Hans van den Broek dat de VARA een filmpje van Rudi Carrell zou uitzenden waar ze in Teheran buitengewoon furieus over waren: in het fragment werd Ayatollah Khomeini bekogeld met vrouwenondergoed.”

Vorig jaar interviewde ik dr. Abdullah Khan, docent Europese Studies aan de Vrije Universiteit in Amsterdam. Hij was behoorlijk kritisch over het Europese Hof van Justitie. Dat eigende zich allerlei (politieke) taken toe. De rechters zijn politici in toga, betoogde Khan.

In de Staatscourant van vorige week dinsdag 17/1, krijgt Kahn steun van een prominent strafrechtgeleerde. Ybo Buruma, hoogleraar strafrecht in Nijmegen, neemt het Europees arrest van september vorig jaar onder vuur. Daarin stelt het Hof dat de EU de lidstaten boetes mag opleggen als zij niet genoeg (evt. strafrechtelijke) sancties hebben opgelegd bij milieudelicten. De Europese Commissie nam dit besluit meteen over. Ze kondigde aan in allerlei wetgeving – ook buiten milieu- dergelijke voorschriften te zullen gaan incorporeren.

Daarmee overschreden Hof en Commissie een principiële grens, aldus Buruma. Via een omweg krijgt de EU grip op strafrecht, tot dan toe immers een kwestie van nationale soevereiniteit. Buruma verbaast zich erover dat felle reacties uitbleven in Nederland. Dat is vanwege het afwijkend drugsbeleid altijd gevoelig geweest voor dreigende Europese bemoeienis met strafrecht. Nu niet meer, kennelijk.

Toch suddert de kwestie door. Bij de laatste JBZ-raad van 12 tot 14 januari in Wenen blijken de Europese ministers van Justitie te zijn teruggekomen op het arrest. Ze vreesden (zie II, 2 en II,3 van het verslag) dat het zou leiden tot ,,verwarring en vervaagde principes” (confusion and blurred principles) en verlies van de wetgevende autonomie van nationale parlementariërs.

Andrew Moravcsick, hoogleraar Europastudies aan de Amerikaanse Princeton-universiteit, stuurde me een hartekreet. In een stuk dat een dezer dagen verschijnt in de Financial Times, neemt hij op voor politici die een pragmatische koers in Europa willen varen. Daaronder schaart hij ook de Nederlandse minister van Buitenlandse Zaken, Bernard Bot.

Moravcsick heeft zich wild geërgerd aan het Europees Parlement. Dat wil het constitutioneel project toch weer nieuw leven inblazen, ondanks het dubbele nee tegen de Grondwet en de sceptische stemming in veel landen. Kleine stappen vooruit zoals met de begroting, de Turkse toetreding en de samenwerking op de Balkan zijn zeer de moeite waard, aldus de Princeton-professor. En laat niemand vergeten dat, ondanks de mislukking van de Europapolitiek tegenover Iran, de drie grote Europese landen samen optrokken. Dat is wel eens anders geweest…

Probleem is wel, erkent Moravcsick, dat pragmatische politici het vaak afleggen tegen het verbaal geweld van de Europa-dromers. Als voorbeeld noemt de Amerikaan Commissie-voorzitter Barosso. Die kreeg meteen het Parlement over zich heen toen hij een politiek van de kleine stappen verdedigde.

Gevraagd kortom: een effectief soort retorica voor voorzichtige Europa-politici.

Terug van de lunch tref ik op m?n toetsenbord een artikel aan uit de Frankfurter Allgemeine Zeitung van heden. Onder de kop Wir Medien! schrijft Christoph Eberhard een verbaasd stukje over het optreden van blogger Loïc Lemeur, gelezen in de banlieux van de Franse steden.

Lemeur was vlak voor de Kerst ontboden door Nicolas Sarkozy (foto), minister van Binnenlandse Zaken. Sarkozy die overigens zelf ook blogt, (Sarkozy-Blogueur) ontvouwde tegenover Lemeur zijn visie op de rellen in de banlieux, en hoe hij herhaling wil voorkomen.

Vroeger ontboden gezagsdragers kranten om iets aan hun achterban kwijt te kunnen. Daarna volgde de televisie. Nu overkomt het kennelijk bloggers. Mogelijke verschillen: de geboden ruimte en het geboden tegenspel….