dinsdag 10 augustus 2010 door Elsbeth Etty
De tijd gaat snel en het geheugen is kort. Hoe lang is het alweer geleden dat de kalender 29 juni aanwees? Het lijkt een eeuwigheid. Misschien is het, nu gisteren besprekingen tussen VVD, CDA en PVV zijn begonnen, niet zo gek even terug te gaan naar wat zich die dag afspeelde in de Tweede Kamer. Informateur Uri Rosenthal (VVD) had geconstateerd dat een rechts kabinet niet mogelijk was. Het CDA weigerde met de PVV te praten.
Tijdens het Kamerdebat over Rosenthals eindverslag beargumenteerde fractievoorzitter Verhagen deze weigering als volgt: „Er zijn grote verschillen, ook principieel. Niet alleen op sociaal-economisch gebied, maar met name ten aanzien van de visie op de omgang met elkaar in de samenleving. Er zijn bijvoorbeeld principiële verschillen wat betreft de beginselen van de democratische rechtsstaat. Er moet eerst helderheid zijn over zaken als kopvoddentaks, het verbieden van de Koran en de strijd tegen de islam, die volgens de heer Wilders het kernpunt moeten worden van ons buitenlands beleid. Ik ga niet over zulke zaken marchanderen.”
Lees verder »
Dit bericht heeft 59 reacties
dinsdag 27 juli 2010 door Elsbeth Etty
Meer nog dan het bericht over mogelijk gesjoemel bij Hogeschool InHolland om ‘langstudeerders’ langs dubieuze weg aan een diploma te helpen, riep de naam van de opleiding waar dat zou gebeuren bij mij een gevoel van wantrouwen op. Het betreft de studie Media Entertainment Management (MEM) en alleen al die naam zweemt naar iets bedrieglijks. „Zelf Joop van den Ende worden” in vier jaar, welke calculerende student die niet weet wat met zijn of haar leven aan te vangen, zou zich niet laten verlokken door zo’n aanbod? Het oproepen van een schijnwereld wekt associaties met de parabel van Multatuli over de dadels van Hassan: „de dadels van Hassan zijn driemaal groter dan ze zijn”.
Lees verder »
Dit bericht heeft 23 reacties
dinsdag 13 juli 2010 door Elsbeth Etty
Het persoonlijke is politiek. Met dat adagium bedoelden feministen van de ‘tweede golf’ (in Nederland begonnen met het essay van Joke Smit Het onbehagen bij de vrouw uit 1967) niet de tegenwoordige diarree van persoonlijke getuigenissen in de trant van: ‘Ik en de crisis’, ‘ik en Oranje’, ‘ik en het milieu’, ‘ik en mijn baby’. Zij bedoelden dat de seksuele en sekseverhoudingen behalve een private ook een maatschappelijke en politieke dimensie hebben.
Lees verder »
Dit bericht heeft 7 reacties
dinsdag 29 juni 2010 door Elsbeth Etty
De bekendste topos van ‘klassiek’, alledaags antisemitisme is de ingesleten zinswending: „Ik heb Joden onder mijn beste vrienden, maar …” Hedendaags, modern antisemitisme komt op een enigszins vergelijkbare wijze aan de oppervlakte, met een standaardredenering die ongeveer als volgt gaat: „Ik ben geen antisemiet en voor honderd procent begaan met de slachtoffers van de Holocaust, maar des te onbegrijpelijker dat Israël….”
De Franse filosoof Jean-Claude Milner heeft er in een boek over de toekomst van Europa op gewezen dat in een verenigd Europa een abstract idee van slachtofferschap in de plaats dreigt te komen van de concrete historische gebeurtenissen. Historische herinneringen die verdeeldheid zaaien, worden uitgewist (door de morele gelijkstelling van alle slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog, Duitsers en Russen, kampslachtoffers en als daders vervolgde nazi’s). Bij dit streven naar gelijkschakeling van alle vormen van slachtofferschap is de figuur van ‘de Jood’ een structureel obstakel. De focus van het hedendaagse antisemitisme heeft zich verplaatst van Joden als etnische groep naar de staat Israël. „In het programma van het Europa van de 21ste eeuw neemt de staat Israël precies dezelfde positie in als de naam ‘Jood’ innam in het Europa van voor de Tweede Wereldoorlog”, schreef Milner.
Lees verder »
Dit bericht heeft 68 reacties
dinsdag 15 juni 2010 door Elsbeth Etty
Het CDA is de wereld van gisteren. In plaats van christen-democratie is die partij verworden tot wat John Stuart Mill de pedantocratie noemde, een in zichzelf gekeerde en zelfgenoegzame bureaucratie. Dat hoeft niet per se zo te blijven.
Meer dan een halve eeuw na de invoering van het algemeen kiesrecht hadden de christelijke partijen de absolute meerderheid. Die verdween onder invloed van de secularisering, ontzuiling en individualisering. Maar Lubbers bewees in de jaren 80 dat het CDA het ook in zich had een comeback te maken als moderne, geseculariseerde partij. Christelijke politiek stond in die episode voor enkele ethische normen (naastenliefde, rentmeesterschap) die als inspiratiebron konden dienen, maar niet als leidraad voor pragmatische politiek.
Lees verder »
Dit bericht heeft 27 reacties
dinsdag 1 juni 2010 door Elsbeth Etty
Wat aanvankelijk leek uit te draaien op een propagandaslag, ontaardde op volle zee in blind geweld en bloedvergieten door Israëlische commando’s.
Er viel nog te twisten over de vraag of het konvooi met hulpgoederen voor de gekwelde bevolking van Gaza alleen maar een humanitair doel had. Het breken van de blokkade zou immers een gevoelige symbolische politieke nederlaag voor de Israëlische regering hebben betekend. Die wenste de actie te beschouwen als een provocatie met als doel de legitimiteit van Israël te ondermijnen en bood aan om de hulpgoederen over land naar Gaza te vervoeren. Ergo: niet de veiligheid van Israël, maar een irrationele vrees voor het verlies van eer en prestige stonden op het spel.
Lees verder »
Dit bericht heeft 28 reacties
dinsdag 18 mei 2010 door Elsbeth Etty
Het opschorten van de verkiezingscampagnes was minder een uiting van medeleven met de slachtoffers van de vliegramp bij Tripoli dan een staaltje hypocrisie. Ik kan mij voorstellen dat men eventuele feestelijkheden achterwege wilde laten. Maar waarom mocht Job Cohen zaterdag niet het woord voeren op een symposium over Multatuli, op straffe van door andere politici als verstoorder van de nationale rouw te worden weggezet? En waarom moest zondag het eerste lijsttrekkersdebat op de radio worden afgelast, terwijl de voetbalwedstrijd van FC Utrecht tegen Roda JC natuurlijk doorging, nadat het publiek keurig een minuut stilte in acht had genomen?
Lees verder »
Dit bericht heeft 30 reacties
dinsdag 4 mei 2010 door Elsbeth Etty
Een van mijn eerste toneelervaringen, ik zat nog op school, was een opvoering van Aeschylus’ tragedie Perzen onder regie van Erik Vos. Het mooiste, herinner ik me, was de weeklacht van het koor dat de Perzische koning Xerxes de namen toeriep van hen die niet uit de oorlog waren teruggekeerd. „Ik vraag naar Sousas, Pelagoon … Waar bleven Pharnouchos, Ariormardos … Waar zijn Lilaios, Memphis… ?” De ritmische dreun van de eindeloos lijkende opsomming van namen, was een klaagzang en een aanklacht tegelijk. Onvergetelijk.
Lees verder »
Dit bericht heeft 8 reacties
dinsdag 20 april 2010 door Elsbeth Etty
‘Bescherm de SGP of verkwansel de rechtstaat’, werd ons zaterdag bombastisch toegeroepen op de voorpagina van de bijlage Opinie & Debat. Volgde een betoog van Ger Groot dat de grondslagen van de Nederlandse rechts- en staatsorde eraan gaan als het de SGP onmogelijk wordt gemaakt vrouwen te discrimineren op grond van haar ‘vrouwenstandpunt’.
Handhaving van het gelijkheidsbeginsel is volgens hem dus in strijd met de rechtsorde. Maar het is juist de belangrijkste pijler van de rechtsstaat. Ieder mens is zelfstandig drager van rechten en plichten. Niemand heeft bijzondere privileges. Iedereen heeft gelijke aanspraak op gelijkheid.
Lees verder »
Dit bericht heeft 35 reacties
dinsdag 6 april 2010 door Elsbeth Etty
Rudy Kousbroek was een scherpzinnig rationalist en anti-religieus denker. Hij overleed op Eerste Paasdag, maar met de christelijke kalender kan dat niets van doen hebben. Als hij bijvoorbeeld ergens een aan razernij grenzende hekel aan had, dan was het de eigenwaan van de gelovige die denkt dat hij of zij de enige is die de passiemuziek van Bach naar waarde kan schatten.
Het enige wat telt in de kunst, betoogde hij herhaaldelijk, is of de emotie die erdoor wordt veroorzaakt echt is, of misschien dat niet eens, zolang die emotie maar zijn uitdrukking vindt in de vorm van een groot kunstwerk. De gedachte dat een niet-gelovige nooit echt de muziek van Bach kan ‘begrijpen’, komt volgens Kousbroek op hetzelfde neer als de redenering dat wie bezwaren heeft tegen de godsdienst ook wel immoreel zal zijn of geen inzicht in morele vraagstukken kan hebben.
Lees verder »
Dit bericht heeft 24 reacties
