De macht van de christen-fundi’s
Trouwen in gemeenschap van goederen – nog altijd de norm in Nederland – is een traditie die sinds de zeventiende eeuw wordt gekoesterd. Het zou de belichaming zijn van de ultieme lotsverbondenheid van huwelijkspartners. Onzin natuurlijk: grondeigenaars, kooplieden en andere bezitters trouwen vanouds onder huwelijkse voorwaarden. Bankroetiers hebben doorgaans hun privévermogen op naam van hun huwelijkspartner staan. Met liefde of romantiek heeft het huwelijksrecht nooit iets te maken gehad. Wel met ongelijkheid en economische afhankelijkheid.
Ik voorspel dat de maatregelen tegen de SGP zullen uitblijven tot na de verkiezingen van de Provinciale Staten
De radicale verlichtingsfilosoof Mandeville vroeg driehonderd jaar geleden in een genadeloze kritiek op de traditionele christelijke opvattingen van het huwelijk: „Is niet elke getrouwde vrouw een slaaf van haar man?” De heersende huwelijkswetten waren alleen maar gericht op een dienstbaarheid van vrouwen die elk redelijk denkend mens moet verwerpen.
D66 heeft vorige week opnieuw voorgesteld het trouwen op huwelijkse voorwaarden tot de eerste optie te maken en de gemeenschap van goederen tot een keuzemogelijkheid, het omgekeerde van de huidige situatie. Ook minvermogenden moeten ervan uitgaan dat zij financieel onafhankelijk van elkaar zijn of kunnen worden, dus in principe op eigen benen moeten staan. De wetgever zou daarmee erkennen dat het in deze tijd niet meer vanzelf spreekt dat vrouwen hun baan of carrière opgeven als zij trouwen of kinderen krijgen, maar een eigen inkomen houden. Wie het anders wil, kan naar de notaris gaan, zoals nu mensen die op huwelijkse voorwaarden trouwen naar de notaris moeten.
Op deze suggestie stond een typerend commentaar in Trouw met als kop: „D66 tracht verdergaande individualisering via het huwelijk af te dwingen”. Ieder stapje naar economische onafhankelijkheid van huwelijkspartners stuit in Nederland op ideologische bezwaren. Het duidelijkst werden deze, ook in Trouw, verwoord door rechtsfilosofe Dorien Pessers: „Zo worden vrouwen gewoon de arbeidsmarkt opgejaagd.” Dat is pure demagogie, partners kunnen in vrijheid elke gewenste regeling overeenkomen. Maar inderdaad is de achtergrond van het D66-voorstel dat het als normaal moet worden beschouwd dat vrouwen een eigen inkomen verwerven. Het hoort niet langer de norm te zijn dat vrouwen zich laten onderhouden door een kostwinner in ruil voor huishoudelijke diensten.
Iedere poging om zelfs maar de geringste modernisering van het huwelijksrecht door te voeren, stuit op verbeten weerstand van christelijke zijde. In 2003 diende de regering een wetsvoorstel in om voortaan erfenissen en schenkingen buiten de gemeenschap van goederen te houden, zodat erflaters en schenkers dat niet meer notarieel hoeven te regelen. De christelijke partijen wisten de behandeling van dit voorstel vijf jaar te rekken. Daarna slaagde de ChristenUnie dankzij haar positie in het vorige kabinet erin deze minimale stap naar individualisering in het huwelijksrecht te torpederen.
De VVD sprak daar terecht schande van. Haar woordvoerder in de Eerste Kamer, mr. Ankie Broekers-Knol, bracht vergeefs naar voren dat de algehele gemeenschap van goederen in de huidige tijd niet past. „De algehele gemeenschap van goederen ontkent naar het oordeel van mijn fractie de emancipatie van de vrouw, ontkent dat veel vrouwen tijdens het huwelijk blijven werken, ontkent dat veel vrouwen hun eigen financiën beheren en ontkent dat er veel echtscheidingen zijn waardoor vrouwen gewend zijn – en daartoe ook in staat zijn – zich zelfstandig te redden.” Volgens de VVD-woordvoerster was het de hoogste tijd voor een vervolg op de uit 1956 daterende Lex-Van Oven, waarbij de handelingsonbekwaamheid van de gehuwde vrouw werd afgeschaft.
Maar nu de VVD in de regering zit, blijkt haar staatssecretaris Teeven ineens niet meer zoveel zin te hebben in het voorstel van D66. Het zou maar gedoe geven. Alles zal dus vooralsnog bij het oude blijven: gemeenschap van goederen blijft de norm. Iets wat nergens ter wereld bestaat, op vier achterlijke landen na, waaronder dus Nederland. Hier zit het fundamentalistisch christelijke streven om vrouwen afhankelijk en thuis te houden er dieper in dan het islamitische streven haar ook nog een hoofddoek om te doen.
De VVD mag uitleggen waarom het voorstel van D66 nu ineens niet meer urgent is. En dan kunnen haar bewindslieden in één moeite door vertellen waar de maatregelen blijven om uitvoering te geven aan het arrest van de Hoge Raad, waarin de Staat wordt verplicht een einde te maken aan de discriminatie van vrouwen door de SGP. Die maatregelen moeten er volgens de Hoge Raad ‘daadwerkelijk’ toe leiden dat de SGP het passief kiesrecht aan vrouwen toekent. Daarvoor zal, als de SGP zelf niets doet, de kieswet moeten worden veranderd. Het centraal stembureau zal voortaan lijsten moeten weigeren als vrouwen bij de selectie zijn uitgesloten. De Staat moet de schending van het VN-vrouwenverdrag ongedaan maken en de onrechtmatige toestand beëindigen dat een partij vrouwen het passief kiesrecht ontzegt.
Ik voorspel dat de maatregelen tegen de SGP ten minste zullen uitblijven tot na de verkiezingen van de Provinciale Staten en de daarop volgende verkiezing van de Eerste Kamer. Ik vrees namelijk dat het kabinet-Rutte gedoogsteun van de SGP belangrijker vindt dan bestrijding van discriminatie.
dinsdag 30 november 2010, 17:35 uur
Trouwen in gemeenschap van goederen mag dan volstrekt achterhaald zijn, de onbeargumenteerde conclusie dat het dan blijkbaar “de norm is dat vrouwen zich laten onderhouden door een kostwinner in ruil voor huishoudelijke diensten” (waarom niet gelijk “sexuele”, als we toch bezig zijn?) blijft voor mij volstrekt onbegrijpelijk.
Het feit dat je in geval van een scheiding met de helft van de boedel aan de haal mag, betekent toch niet per definitie dat je tot het zover is dan maar een beetje gaat staan afwassen? Lijkt mij een vrij negatief beeld van de Nederlandse vrouw!
dinsdag 30 november 2010, 21:54 uur
“Het hoort niet langer de norm te zijn dat vrouwen zich laten onderhouden door een kostwinner in ruil voor huishoudelijke diensten.”
Tja, als dit uw visie is op het huwelijk (of een andere samenlevingsvorm), sta mij dan toe deze wel héél erg beperkt te vinden.
En dan die angst voor ‘afhankelijkheid’. Mogen mensen elkaar niet meer gewoon nodig hebben, steunen en aanvullen in het leven? Moet je daarvoor moslim zijn of ‘achterlijk’?
Ik heb ik mijn omgeving nog nooit iemand (man of vrouw) naar de bliksem zien gaan door geldgebrek na een echtscheiding, wel aan de emotionele kant ervan.
Ik heb wel veel relaties stuk zien lopen door een teveel aan geld en carrièredrang van beide partners waardoor relatie en gezin in de verdrukking kwamen.
Om wat wat te noemen.
Wij zijn van dezelfde leeftijd dus daaraan kan het niet liggen en toen u aan uw eerste baan begon, was ik al twee jaar kostwinner. Een hoofddoekje vind ik teveel kriebelen (motorhelmen ook trouwens) maar verder word ik door u graag ‘achterlijk’ genoemd omdat ik weliswaar enorm zelfstandig ben maar het totaal niet eens ben met uitspraken als “fundamentalistisch Christelijk streven om vrouwen afhankelijk en thuis te houden” omdat die totaal niet stroken met de emancipatie van alle dag die tevens een stuk minder simpel is dan een cultuurfilosoof als Mandeville in zijn studeerkamer kan bepeinzen.
woensdag 1 december 2010, 09:20 uur
Ik hou er ook niet van dat de liberale VVD af en toe buigt voor de christenen. Daarmee helpt de VVD mee aan het opleggen van regels uit een boek uit de bronstijd. Ook aan mensen die niet in dit boek geloven. Dat gaat tegen alles in waar de VVD voor staat. Het is echter wel logisch dat een regeringspartij af en toe eigen standpunten opoffert voor de stabiliteit van het kabinet. Dat heeft elke regeringspartij tot nu toe gedaan. Jammer dat de SGP of CU nu nodig kunnen zijn voor deze stabiliteit. Deze partijen zijn in mijn ogen veel extremer dan de PVV. Dat het gedogen van de pvv meer protest heeft opgeleverd dan het voorgaande kabinet met cu, of de mogelijke gedoogsteun nu van de sgp is voor mij onbegrijpelijk.
woensdag 1 december 2010, 12:05 uur
Waarom wordt dit meteen weer gekoppeld aan het vrouw-zijn? Het voorstel zal op het oog hebben dat beide partners werken, en het kennelijk niet meer geaccepteerd is dat één van beiden thuis blijft voor het huishouden, de kinderen, de eigen ontwikkeling of anderszins. Ik ben kostwinner zodat mijn vriend zich artistiek kan ontwikkelen; voor hem is trouwen in gemeenschap van goederen dan ook de beste optie.
Daar kan je van vinden wat je wil, maar met emancipatie van de vrouw of man heeft het niets te maken. Wel met de kennelijke wens zo veel mogelijk mensen zo snel mogelijk op eigen financiele benen te laten staan, ongeacht hun eigen voorkeuren en die van hun gezin.
woensdag 1 december 2010, 13:39 uur
De gemeenschap van goederen was aanvankelijk bedoeld ter bescherming van de vrouw en toendertijd dus een emancipatorische en revolutionaire maatregel. Het regelde het recht van de vrouw op de erfenis van de verbintenis in de huwelijkse staat. Het beschermde haar enigzins tegen stropers en rovers van binnen en buiten.
In veel landen heeft de vrouw nog steeds het nakijken na de dood van haar partner en gaat berooid van recht terug naar haar familie. En in veel van die landen moet de familie van de vrouw een bruidschat betalen, voegt alzo kapitaal toe aan de familie van de man en heeft na zijn dood het nakijken. Dus een regeling als gemeenschap van goederen zou daar een zegen zijn en welzeker niet achterlijk.
Maar niet alleen is de gvg regel een beschermende maatregel van de rechten van de vrouw, ook beschermt het de bijzondere positie van een verbintenis als het huwelijk en ik vermoed dat het dat is wat een partij als de SGP enige koudwatervrees bezorgt als het gaat om het afschaffen van deze regel als voor de hand liggend. Een huwelijk is ideaal gezien toch vooral een relatie tussen twee mensen die alkanders waarachtige vrienden zijn en vrienden delen. Dat benadrukken lijkt me geen bezwaar en geen teken dat het met de emancipatie van de vrouw binnen die partij droevig gestemd is. Integendeel. Ze hoeft niet meer via de notaris op te komen voor haar recht. Ze is geen wegwerpartikel meer maar haar rechten zijn gewaarborgd. Het is bij wet algemeen geregeld én men heeft zo men wil het recht hiervan af te wijken. Uitgaan van een gemeenschap van goederen en waar men wil bijzondere afspraken maken lijkt ook mij daarbij op het praktische vlak heel wat minder gedoe dan voor elk erfstuk een afzonderlijke regel maken voor men akkoord kan gaan met een huwelijkse verbintenis. Anderzijds kan het model van huwelijkse voorwaarden ook de nodige ruzies om erfenissen voorkomen danwel deze naar voren halen wat de duidelijkheid tussen aanstaanden ten goede komen kan maar een partij als de SGP en in mogelijk wat mindere mate als de CU houden met hun tegenstand de wet te veranderen het algemene van de huwelijkse verbintenis hoog, een ideaal en wel de gelijkwaardigheid van de huwelijkspartners en hun onvervreemdbaar recht daarop.
We zouden juist blij moeten zijn dat in onze steeds verder indidualiserende maatschappij er tenminste nog een vorm van samenleving overblijft, een vast contrakt, een vast wederzijds verband in een wereld vol vluchtigheid en korte termijn en flexibele overeenkomsten.
woensdag 1 december 2010, 14:17 uur
Een vrouw hoort in de keuken, goed te zorgen voor de kinderen, moet kleren kunnen vesrtellen, sokken stoppen en lief voor de man in bed zijn. De Hollandse vrouwen zijn akelig verkereld door het goddeloze vaginisme dat streeft naar de opheffing der sexeverschillen, het moderne vooroordeel! Om die reden heb ik geen Holland “wijf” maar een schattig en onderdfanig taaipopje laten overvliegen: op zulke poopjes kun je bouwen als man!
woensdag 1 december 2010, 14:58 uur
De schrijfster van dit stuk maakt een aantal gedachtensprongetjes die ik niet kan volgen. Merkwaardig, want meestal begrijp ik haar heel goed. Het begint al met de vermeende achterstelling van de vrouw. Volgens mij maakt de Wet geen onderscheid tussen Hem en Haar. En waarom is het per definitie verkeerd om bij huwelijk en echtscheiding het gezamenlijke vermogen op één hoop te gooien en dan door twee te delen? De praktijk leert dat het overgrote deel der trouwlustigen jonge mensen zijn. Hun aanvangsvermogen bij het huwelijk is hoegenaamd gelijk en er bestaat toch weinig bezwaar om bij de echtscheiding de zaak weer eerlijk bij helfte te delen? De aanwas of het tekort is samen opgebouwd en er wordt samen gedeeld. Vanuit het principe: samen uit, samen thuis. Het huwelijksvermogensrecht sluit op die wijze aan bij de grootst gemene deler en dat lijkt mij uitermate wenselijk. Het is onzinnig om van huwelijkse voorwaarden te verwachten dat vooral vrouwen zich zullen inspannen economisch zelfstandig te worden. Ik durf wel te beweren dat vrouwen met huwelijks voorwaarden in de praktijk meestal slechter af zijn dan hun zusters in de algehele gemeenschap van goederen. De praktijk met huwelijken is dat mensen niet nadenken over een mogelijke echtscheiding in de toekomst en hun leven inrichten zoals ze dat op dat moment het beste uitkomt. Hetzelfde geldt voor adhoc beslissingen als werken en/of voor de kinderen zorgen: je kiest uit de beschikbare opties de meest gunstige voor dat moment. Er is trouwens ook nu geen enkele reden om je als afhankelijke vrouw te verschuilen achter het stelsel van de gemeenschap van goederen. Wat zou je als niet-werkende vrouw dan denken? Alles is van mijn man en mij samen en straks verdelen we het huis met hypotheek, de (lease)auto en de wasmachine en dan kan ik – als gewezen vrouw – op mijn lauweren rusten? Neen natuurlijk niet, flauwekul allemaal. Als je vrouwen wilt stimuleren onafhankelijk te zijn zou ik eerder gaan nadenken over het systeem van de alimentatie. Die houdt immers t.z.t. de vrouwen (vaak met kinderen) binnenshuis en ontneemt haar de prikkel een baan in de maatschappij te zoeken. Ten overvloede nog een argument voor de gemeenschap van goederen: De echtscheiding is minder duur. Ooit de advocaatrekening gezien van een echtscheiding op tegenspraak met huwelijkse voorwaarden? De sky is werkelijk the limit. Neen, ondanks alle vermeende motieven is het huidige systeem helemaal zo gek nog niet. Op punten zou je aanpassingen kunnen maken, voor goederen die buiten de verdeling blijven, zoals kredieten die niks met de huishouding te maken hebben en eenzijdig zijn aangegaan zonder dat de partner iets heeft meegetekend. Voor het overige zou ik ervoor pleiten het kind NIET met het badwater weg te gooien.
woensdag 1 december 2010, 18:19 uur
Ik weet niet in hoeveel landen dit ‘achterlijke’ gedoe nog bestaat. Hier, in Bulgarije is de wet als volgt: ‘alles wat je bezit voor het huwelijk blijft persoonlijk, alles verworven tijdens hte huwelijk word gemeenschappelijk bezit’. In ieder geval al een stuk beter dan in NL. Zou dat een tussenweg kunen zijn?
woensdag 1 december 2010, 21:50 uur
“Als de wereld vergaat, ga ik naar Nederland want daar gebeurt alles altijd vijftig jaar later” schijnt Heinrich Heine ooit te hebben gezegd. Hoewel sommige mensen in Nederland de illusie hebben dat Nederland een vooruitstrevend land is ben ik bang dat dat niet helemaal klopt. Een goed voorbeeld is het huwelijk. Dit is een totaal verouderd nutteloos contract. De politiek zal hier nooit iets aan veranderen. Het enige dat burgers kunnen doen is gewoon niet trouwen. Ga lekker samenleven met een samenlevingscontract. Het leuke daaraan is dat je altijd nog kunt bekijken of je gemaakte afspraken nog zinvol zijn en zo niet verander je ze lekker. Bij een huwelijk teken je een voorgekookt contract dat niet door jezelf maar wel door een onbetrouwbare overheid gewijzigd kan worden. Stel dat door een leuke afronding tijdens verkiezingen een zwaar christelijke partij plots veel te veel te zeggen krijgt dan zou het zomaar eens kunnen dat je niet meer mag scheiden.
donderdag 2 december 2010, 08:10 uur
“Iets wat nergens ter wereld bestaat, op vier achterlijke landen na, waaronder dus Nederland.”
Welke landen zijn die andere drie dan?
donderdag 2 december 2010, 08:46 uur
Ik heb vijf ooms en vier tantes. De tantes zijn altijd huisvrouw geweest. De tantes zijn inmiddels in de negentig de ooms dood. Deze vorm van slavernij willen we allemaal wel denk ik.
donderdag 2 december 2010, 11:45 uur
@. 5 J.N. de Graaff
De Graaff heeft het denk ik bij het rechte eind en Etty dwaalt hier, want om aan die kleine minderheid van “christen-fundi’s” zoveel macht toe te kennen, dat kan alleen maar waar zijn als je in complottheorieën gelooft. Ik denk dat het eerder de Nederlandse “familiecultuur” debet is aan deze situatie. Moeder die thuis op de kinders wacht met een kopje thee en vader die zich buiten de deur het leplazerus werkt, dat is het stereotiepe Nederlandse gezinsplaatje dat zeker in de middenklasse en de bovenklasse nog steeds actueel is, ondanks vele jaren van feminisme.
Niettemin ben ik er wel voorstander van de wet te veranderen. Je moet in dit verband dan ook naar de partneralimentatie kijken, want dat is toch ook een typisch Nederlandse rariteit.
Echter, hier in Tsjechië, bijvoobeeld, bestaat precies de situatie die de Nederlandse wetgever heeft willen bestrijden, zoals De Graaf dat helder uitlegt. Dus als je dingen gaat veranderen, wees voorzichtig en hou rekening met de realiteit dat vrouwen in het algemeen vaak voor de kinderen opdraaien en minder verdiencapaciteit hebben.
donderdag 2 december 2010, 13:08 uur
De schrijfster grijpt het debat over huwelijkse voorwaarden aan om haar haat tegen de “Christen-fundi’s” bot te vieren. Ach… Ook bij gemeenschap van goederen kan de vrouw emanciperen, en bij huwelijkse voorwaarden is dat echt geen verplichting. Die twee staan dus los van elkaar.
Over het onderwerp: het zou goed zijn als D’66 ook aangaf welke huwelijkse voorwaarden ze bedoelen. Als je naar de notatis gaat is dat namelijk de eerste vraag die je krijgt. Waarom?
Het Bulgaarse systeem (sjoerd oppewal, 8.) geldt ook in Frankrijk. In NL is zoiets een van de vele vormen van huwelijkse voorwaarden.
donderdag 2 december 2010, 14:09 uur
wat betreft Teeven, zoals de wind waait staat mijn petje zo werkt politiek, helaas.
Wat stelt een huwelijk/ samenwonen vandaag de dag nog voor ? behalve dan dat de partners naast elkaar in bed liggen ? voor een aantal jaar en daarna op elkaar zijn uitgekeken. tegenwoordig, door alle uitkeringen kan dat. vroeger niet je keek wel uit.
Wat mij betreft en dat blijkt ook realistisch te zijn duurt het maar een paar jaar in de meeste gevallen, waardoor er veel bijstand nodig is en ondersteuning door de overheid.
Daar erger ik mij nou zo aan neem eigen verantwoordelijkheid voor eigen leven in welke fase dan ook ! neem geen baby voor een uitkering zoals ook gebeurd zelfs door scholieren.
na de geboorte ben je afhankelijk en zorgen de ouders voor alles, ben je volwassen neem dan de verantwoordelijkheid en zorg voor jezelf…
Als je overlijd heb je een begrafenisverzekering bij een scheiding sluit een verzekering af voor je gaat huwen als de boel klapt dat je daar zelf voor op draait. waarom moet de belastingbetaler daarvoor opdraaien fraude en uitkeringen aan buitenlandse 2e 3e 4e bruiden ophoesten. aan onechte niet bestaande kinderen buiten nederland ?
Ook de aanrechtsubsidie ook zoiets prachtigs uitgevonden door de CU vrouw thuis geen geboortebeperking , door kinderbijslag en subsidie kunnen ze gewoon thuis blijven en trekken een flink inkomen andere zelfstandige vrouwen moeten ervoor werken….. ongelijkheid ?
We leven in een tijd dat deze
kosten niet meer gedragen kunnen worden door derden lees de belastingbetaler.
donderdag 2 december 2010, 14:53 uur
Als het nu eens voor eens en altijd goed geregeld werd. Maar dat wordt het niet zoals Elsbeth Etty terecht helaas moet opmerken. En dat laat dan de hiaten in het huwelijkscontract voor al die huwelijken die de eindstreep niet halen. Die de gescheiden ongehuwden niet alleen voor zichzelf en eventuele kinderen verantwoordelijk laten zijn, maar levenslang voor hun ex-huwelijk. Waarbij de overall kosten voor dit ex-huwelijk groter zijn. Als een van de partners tijdens het huwelijk geen eigen inkomen heeft wordt dit bij een scheiding een daarbij opgeteld probleem in het kwadraat. Als dan ook nog blijkt dat niet getrouwd was in gemeenschap van goederen maar in gemeenschap van schulden, wat in veel gevallen zo is (geworden) aangezien een scheiding meestal niet zomaar uit de lucht komt vallen maar een financiële geschiedenis heeft. Is de deurwaarder meestal niet meer buiten de deur te houden. Met alle onvoorziene gevolgen van de extra kosten die dit dan weer met zich meebrengt tot gevolg. Tel uit je winst. De fundi’s hebben weer zat gespreksstof om hun fundamentalisme mee te rechtvaardigen. Als het nu eens voor eens en altijd goed geregeld was, het gezin de hoeksteen van de samenleving maar dan zonder ketenen van welke aard dan ook. Want het kan best wel zonder ketenen als normen uit de pre-historie niet meer het fundament van een samenleving waren. Maar ik zou ook graag zien als Elsbeth Etty het niet als een luxe-probleem poneert nadat nu toch eerst een halve oplossing voor het probleem met het scheiden van een huwelijk de realiteit is. Scheiden zou een luxe kunnen zijn als eerst alle problemen in een huwelijk waren opgelost. Tot nog toe vergroot het de problemen alleen maar in de meeste gevallen en draait maar één ex-partner er voor op, vaak levenslang. Vrouwen trouwen met het collectief en mannen zijn dat collectief. Het gezin als de hoeksteen van de samenleving is een uitvinding van de fundi’s. Vraag mij niet waarom want de omkering van de huwelijkse voorwaarde te trouwen met het collectief naar het trouwen met één man die individueel eindverantwoordelijk is is nieuwlichterij waarmee de fundi’s hun verwerpelijke politiek bedrijven.
“Op deze suggestie [D66 heeft vorige week opnieuw voorgesteld het trouwen op huwelijkse voorwaarden tot de eerste optie te maken en de gemeenschap van goederen tot een keuzemogelijkheid, het omgekeerde van de huidige situatie. Ook minvermogenden moeten ervan uitgaan dat zij financieel onafhankelijk van elkaar zijn of kunnen worden, dus in principe op eigen benen moeten staan] stond een typerend commentaar in Trouw met als kop: „D66 tracht verdergaande individualisering via het huwelijk af te dwingen”. Ieder stapje naar economische onafhankelijkheid van huwelijkspartners stuit in Nederland op ideologische bezwaren. Het duidelijkst werden deze, ook in Trouw, verwoord door rechtsfilosofe Dorien Pessers: „Zo worden vrouwen gewoon de arbeidsmarkt opgejaagd.” “
Over individualisering gesproken. Bah wat een kul verhaal. Het is pure dubbeldikke demagogie. Die Christen fundi’s moeten leren anderen het licht in de ogen te gunnen en niet altijd het bezit aan één individu (man) koppelen via het gezin als hoeksteen van de samenleving…
donderdag 2 december 2010, 21:27 uur
Geachte Mevrouw Etty,
Er is zeker iets voor te zeggen de Gemeenschap van Goederen (GvG) als gangbare regeling van materiële zaken bij een te sluiten huwlijk eens tegen het licht van de moderne tijd te houden. Zulks vooral ook ingegeven door de veranderingen in de positie van (getrouwde) vrouwen in de moderne tijd. Zowel voor handhaving van de GvG als overgang naar Huwlijkse Voorwaarden (HV) zijn zeer goede gronden te vinden zoals de reacties op uw pleidooi ook demonstreren. Opmerkelijk is dat respondenten als Marja de Rode, Els Janssen, Jn de Graaff en Johan Niemans met heldere argumenten tot handhaving van GvG komen maar zich geen van allen op Christen-fundi argumenten baseren. Niet onverwacht natuurlijk voor lezers van een liberale krant, maar het toont ook aan hoe overbodig zuur en rancuneus uw uithalen zijn naar wie u smalend de Christen-fundi’s noemt : als stijlfiguur is uw formulering vergelijkbaar met uw eeuwige gegoochel met extreem-rechts of fascisten. De wijze waarop u het zinnige idee om eens critisch met een blik van 2010 naar GvG te kijken in vergelijking met HV zal vele potentiële medestanders de lust benemen zich aan uw zijde te scharen. Het blijft voor mij een raadsel dat u met uw rancunes tegen alles wat naar Christendom ruikt toch ooit de eervolle positie accepteerde die u door VU-Fundi geboden werd.Met uw gedragswijze zou Freddie Heineken wel erelid van de CPN hebben kunnen worden.
vrijdag 3 december 2010, 00:53 uur
@ Michel Vos
“Hoewel sommige mensen in Nederland de illusie hebben dat Nederland een vooruitstrevend land is ben ik bang dat dat niet helemaal klopt. Een goed voorbeeld is het huwelijk. Dit is een totaal verouderd nutteloos contract.”
Mee eens. Doordenkend, waarom twee partners? Elke vorm van samenleven moet toch mogelijk zijn. Komen we ook eens eindelijk van die doorzonwoning af. En wie weet wat nog allemaal!
vrijdag 3 december 2010, 02:03 uur
Telkens weer wordt de vrouw het slagveld ingestuurd om een achterstelling te bevechten.
Daaraan hebben alle politieke partijen na de tweede wereldoorlog meegedaan.
Nu dus ook D ’66. Het is dan ook eerder een mannenkwestie dan een politiek gegeven.
Wanneer wordt zo’n update eens vanuit de vrouw aangepakt?
Dan zou het begrip democratisch eindelijk ook waargemaakt kunnen worden.
Voor de meeste vrouwen is de wereld een onherbergzame omgeving.
In Nederland is in dat opzicht al veel bereikt en voelen de meeste vrouwen zich veilig. Maar gelijkwaardig als het om maatschappelijke rechten gaat?
Nee, dat is ze nog lang niet.
Nog steeds worden de verschillen tussen man en vrouw in het publieke domein in het nadeel van de vrouw uitgelegd en toegepast.
Vooral na een scheiding.
Welke partij zou dáár een einde aan kunnen maken ?
En hoeveel zetels vallen er dan te winnen?
vrijdag 3 december 2010, 09:57 uur
Nou Johan, zeg je baan op als je een vrouw hebt, laat haar werken en financieel voor je zorgen en ga lekker de rest van je leven dweilen, bedden opmaken en de ramen zemen als dat jouw idee is of a good time! Waarom heb je dat eigenlijk nog niet gedaan?
vrijdag 3 december 2010, 15:07 uur
Kijkt U ook eens in de gesprekskolommen van de kranten onder de pensioenzaken. De achterstelling van vrouwen, waaraan door vrouwen toch ook echt in de jaren zeventig al aandacht is besteed, is nog dezelfde als toen we begonnen met ons pensioenstelsel. Nou vooruit, kleine verbteringetjes, die weinig geld hebben gekost. Maar ook het opgebouwde pensioen is ‘bij gemeenschap van goederen’ alleen geen probleem als de man zo beleefd is op tijd te overlijden! D.w.z. voor de vrouw. En aan scheiden moet je al helemaal niet beginnen uiteraard! Alsof Heine nog steeds gelijk heeft: Ga naar Holland als de wereld vergaat! Daar gebeurt dat 80 jaar later!
vrijdag 3 december 2010, 23:00 uur
#7 Johan Niemans.
U bent duidelijk goed thuis in het huwlijksrecht.
Kunt U de positie van de 2e echtgenote van een gescheiden man met 2 kinderen uit een vorig huwlijk eens belichten?
De 2e echtgenote met 2 kinderen uit dat huwlijk, heeft zover ik weet geen been om op te staan zonder huwlijkse voorwaarden die haar positie veilig stellen, in geval van overlijden van de echtgenoot.
zaterdag 4 december 2010, 09:50 uur
het ouderswetse huwelijk staat gelijk aan een
( vrij )brief voor allerlei fraude’s. het geeft mensen gemakkelijk toegang tot de sociale diensten
waar veel en onterecht misbruik van wordt gemaakt !
scheiding veroorzaakt vaak allerlei uitkeringen die door belastingbetaler moet worden opgehoest.
nederland is een achtergebleven land de reden de macht van het christelijke invloed in politiek al vele, vele, jaren nederland is overdreven sociaal voor profiteurs.
zaterdag 4 december 2010, 14:09 uur
Leuk stukje Elsbeth!
Graag volgende week een stukje over islam fundi’s en de invloed op dat stukje Nederland.
Ik denk dat het met de achterlijkheid van Nederland wel goed zit, nu maar raden welke kant ik bedoel….
woensdag 8 december 2010, 11:41 uur
Prima stuk, bedankt.
Overigens ben ik er een sterk voorstander van om bij huwelijken contracten op te stellen hoe een en ander in geval van een scheiding met de zorg voor de evt. kinderen uit dat huwelijk geregeld is.
@ Huissmann
Misschien kun je even schetsen hoe die zg. islamisering nu eigenlijk in zijn werk gaat door de 5% moslims in NL, laat staan door de 4% in EU?
Om maar te zwijgen over ons eigen fundamentalistische geloof in het neoliberale casinokapitalisme. Geen burka- maar een bonusverbod aub.
vrijdag 10 december 2010, 18:33 uur
Waarom maken we ons eigenlijk druk om democratie :gelijkheid van stemmers en de meederheid regeert?
Het is altijd zo dat dit uitloopt op macht van minderheden,die in het bezit zijn van een marginale zetel.Zelfs in al onze commissies en raden van het polderen is dat zo .Neem een commissie van 10 onafhankelijke leden : ieder heeft 1/10 e macht,maar eris een stille coalitie van twee leden.Die krijgt heel vaak haar zin .Zo gaat het ook in de Tweede Kamer,nu overbekend door het gedogen,maar voordien speelde het ook onder andere namen.
Het is niet in overeenstemming met de eigenlijke volkswil.Daarbij komt dat nogal velen strategisch stemmen,niet op het programma van hun hart of belang,maar op een andere partij opdat…..Dus mijn vraag is : is deze rekenkunde ideaal of doen we zo omdat de andere systemen nog beroerder zijn ?