Zonder excuses overleeft de schaamte Lucia de B.
Het is bijna te verschrikkelijk om je te verdiepen in wat iemand doorstaat die onschuldig wegens moord tot levenslang is veroordeeld en meer dan zes jaar in de gevangenis heeft gezeten. Probeer eens je erin te verplaatsen. Lees Kafka, maar ook recenter en dichter bij huis In Wonderland van Christine Otten. Deze roman is gebaseerd op de nachtmerrie die zij doormaakte als gevolg van het onderzoek in de RaRa-zaak, waarbij haar partner een tijdje terrorismeverdachte is geweest. De roman vertelt hoe diep een mens gewond kan raken door voorwerp van justitieel onderzoek te zijn, hoe ondermijnend het is voor het vertrouwen in jezelf en de omgeving, hoe alle persoonlijke verhoudingen jarenlang beladen blijven door niet meer dan een uit de lucht gegrepen verdenking. Met macht toegeruste instituties, die wij nodig hebben omdat zij onmisbaar zijn voor onze veiligheid, kunnen gewild of ongewild verwoestingen aanrichten in het leven van willekeurige mensen die tussen de raderen komen.
Inleving is de enige manier waarop we onszelf kunnen beschermen tegen een ethisch nihilisme en een extreem moreel scepticisme dat gelijkstaat aan wantrouwen in de mogelijkheid van rechtvaardigheid. En inleving is tegelijk de manier waarop we voldoende wantrouwen kunnen mobiliseren om die instituties te corrigeren. De vrijheid is afhankelijk van waakzaamheid en democratische controle. Het wantrouwen van burgers die zich verantwoordelijk voelen, is de voorwaarde voor herstel van vertrouwen in de instituties van de macht.
Dus hulde aan de bezorgde burgers die zich het lot hebben aangetrokken van Lucia de B. Hulde aan wetenschapsfilosoof Ton Derksen, die in 2006 het boek Reconstructie van een gerechtelijke dwaling publiceerde, hulde aan diens zuster, de arts Metta de Noo, die als eerste alarm sloeg over de ondeugdelijkheid van het bewijs, hulde aan schrijver Maarten ’t Hart en wiskundige Richard Gill die een petitie organiseerden om te eisen dat de zaak zo spoedig mogelijk zou worden heropend. Zij krijgen het recht aan hun zijde. Nu het Openbaar Ministerie bij de nieuwe behandeling van de zaak-Lucia de B. vrijspraak heeft gevorderd, is er eigenlijk nauwelijks twijfel meer mogelijk dat het hof in Arnhem op 14 april dienovereenkomstig zal oordelen.
Twee jaar geleden deed Maarten ’t Hart verslag van zijn betrokkenheid bij de zaak. Van een van de rechtszittingen herinnerde hij zich scherp dat de officier van justitie de verdachte toebeet: „U bent zo geraffineerd te werk gegaan dat er geen sporen zijn.” Commentaar van Maarten ’t Hart: „Toen ik de rechtszaal uitliep, dacht ik: aldus kun je iedereen overal van beschuldigen. Zo dadelijk kunnen twee agenten op mij afstappen en zeggen: u bent gearresteerd voor moord. Als ik dan vraag: moord op wie, kunnen zij zeggen: ‘u bent zo geraffineerd te werk gegaan, dat we dat niet weten.’”
De zin ‘aldus kun je iedereen overal van beschuldigen’ brengt je natuurlijk bij het begin van Het proces van Kafka („Iemand moest Josef K. belasterd hebben, want zonder dat hij iets kwaads gedaan had, werd hij op een ochtend gearresteerd”). Maar het vervolg van de zaak-Lucia de B. voert ons naar het slot van het verhaal. Jozef K. krijgt de doodstraf en ziet op het laatste moment nog de schim van een mens. „Wie was het? Een vriend? Een goed mens? Iemand die medelijden had? Iemand die helpen wilde? Was het een enkeling? Waren het allen? Was er nog hulp mogelijk? Waren er tegenargumenten die men vergeten had?” Niemand had tegenargumenten aangevoerd. Dus wordt Josef K. afgemaakt als een hond en als wij de doodstraf niet hadden afgeschaft, was dat met Lucia de B. ook gebeurd. Maar in haar geval kon de vraag: ‘wie was het?’ worden beantwoord: mensen die medelijden hadden en tegenargumenten naar voren brachten tegen de onwrikbare bewijsconstructies van een gerechtelijke moloch.
Als Lucia vrijspraak krijgt – niemand twijfelt eraan – wordt in één en dezelfde handeling het vertrouwen in de rechtspraak aan de ene kant herwonnen en aan de andere kant verloren. Net als bij de Puttense en Schiedamse moordzaken zal een einde komen aan een schokkende gerechtelijke dwaling. Tegelijk heeft de rechterlijke macht een faustiaanse schuld op zich geladen (‘hij dwaalt, de mens, zolang hij streeft’) en nu is de vraag of ook deze schuld gedelgd wordt met een vrijspraak. Voor de vrouw die in de hel werd geworpen, is er iets onherstelbaars gebeurd. Geen schadevergoeding kan dat veranderen, zij is geestelijk en lichamelijk geknakt. Het hof kan niet meer doen dan constateren dat het ten laste gelegde niet is bewezen. Zij moet dan voor onschuldig worden gehouden. Maar dit rechtsherstel is niet genoeg om te kunnen spreken van vereffening.
In de roman van Christine Otten zoekt een vrouw jaren nadat haar leven zonder opgaaf van redenen door justitie overhoop is gehaald, contact met de inmiddels gepensioneerde rechter-commissaris die het RaRa-onderzoek leidde. Deze geeft toe dat de zaak met hem op de loop was gegaan: „Ik moest wel, ik moest scoren, met namen van verdachten komen ten koste van alles.” Maar excuses maken doet hij niet. Wat zijn slachtoffers uiteindelijk enige verlichting geeft, is dat de rechter-commissaris zich lijkt te schamen.
Schaamte, berouw, excuses: die genoegdoening mag Lucia de B. niet onthouden blijven. De functionarissen en magistraten die het recht hebben beschaamd kunnen bijdragen aan vertrouwensherstel. Eenvoudigweg door zélf schuld te bekennen. Anders blijft de schaamte bij de schuldeloze, zoals bij Josef K. in Het proces, die sterft als een hond, „alsof de schaamte hem zou overleven”.



dinsdag 23 maart 2010, 15:20 uur
Toch vrees ik dat deze beschuldiging-beschadiging nog veel verder gaat dan een misvatting van de rechterlijke macht.
Lucia de B paste niet in het wereldje van haar collega-verpleegkundigen. Ze had eerder een beroep gehad dat maatschappelijk negatief wordt beoordeeld. En ze reageerde anders dan anderen. Wat deden de ‘vlotte’ collega’s en de leidinggevende managers toen? Die creëerden een wereld vol verdachtmakingen met Lucia de B in de hoofdrol.
Ook ik heb me destijds door de verdachtmakingen in de media mee laten slepen. Ook ik (als gewoon burger) was blij dat de rechtbank alles op alles zette om Lucia de B te beschuldigen. Zij was immers een seriemoordenaar? Zo werd ze gezien. Daar dragen ook de media aan bij en ook sommige burgers (zoals ik) die zo graag in de rede geloven.
dinsdag 23 maart 2010, 20:26 uur
Schuld bekennen door de rechters en daarna berouw tonen en excuses aanbieden met alle vormen van schaamte. De rechterlijke macht heeft zich van zijn meest slechte zijde getoond. Eerst door door onkundigheid iemand te veroordelen maar daarna door zich nog lang te blijven verzetten tegen een heroverweging. Het gebeurt maar al te vaak dat naar een conclusie wordt topegewerkt om een eerste opervlakkige veronderstelling te rechtvaaardigen.Zich laten leiden door partij te kiezen voor de ogenschijnlijk zwakkere en niet objectief, los van vooroordelen, zich werkelijk te verdiepen in een zaak. Als er maar een veroordeling plaats vind ben ik er van af is vaak de leidraad van de rechterlijke macht. Dure advocaten zijn de enige die er werkelijk garen bij spinnen.Dank voor uw aaandacht mevrouw Etty
woensdag 24 maart 2010, 08:51 uur
Uit hetgeen wat ik las omtrent de vrijspraak kan men concluderen dat de vrijspraak zo geformuleerd is dat niet de rechterlijke macht een fout begaan heeft, maar dat het schuld-bewijs niet te geven was. Kortom, men wil de handen vrij houden. Bovendien is er nog iets opmerkelijks in de rechtspraak, namelijk dat alleen deskundigen of invloedrijke Nederlanders gehoord kunnen worden. Een timmerman die met een helder tegenargument was gekomen, zou niet gehoord zijn.
woensdag 24 maart 2010, 08:56 uur
heb ik het juist als er in de middelste kolom van het artikel over Lucia de B. aan het einde van de alinea laatste zin het woord “niet” is weggevallen.
overigens dank ik mevrouw Etty voor deze column in mijn werk als justitietandarts gaaft ze mij een handvat voor het nemen voor een voor de patient ingrijpende beslissing. dank daarvoor ik voel me nu gesterkt.
Fons Veraart
woensdag 24 maart 2010, 11:09 uur
De huidige wetsformulering van de euthanasiewet
die de voorwaarden moet aangeven maakt het gelegitimeerd uitvoeren van euthanasie onmogelijk wegens gebruikmaking van de term “ondragelijk lijden”, welke term pas van toepassing kan worden verklaard als de patient is overleden. De wet suggereert de legitieme mogelijkheid,terwijl de formulering strafbare handelingen oproept.
woensdag 24 maart 2010, 12:31 uur
Het zou de rechters van toen zeker sieren als ze zoals de de aangehaalde Duitse rechter-commissaris oprechte excuses zouden aabieden. Niet alleen als genoegdoening aan Lucia de B., maar ook om het vertrouwen in ons rechtsstelsel te herstellen.
Het gaat mij alleen te ver om het slachtofferschap van Lucia de B. zo dramatisch voor te stellen. We kunnen onze gevoelens in een dergelijke situatie niet zomaar op een ander in dezelfde situatie projecteren. Lucia de B. wist zelf dat ze onschuldig was en heeft mogelijk en hopelijk toch een zekere waardigheid en innerlijke kracht behouden. Moreel waren haar rechters en aanklagers in zekere ziin ook slachtoffer: zij hebben zich in gewetensnood gebracht. Mogelijk heeft haar ziekte het beeld van een zwaar getroffen vrouw versterkt.
Excuses zijn, mijn insziens, niet in eerste instantie belangrijk om aangedaan leed te verzachten, maar vooral om geschonden vertrouwen te herstellen.
woensdag 24 maart 2010, 13:23 uur
Rond de veroordeling van Lucia alweer enige jaren geleden heb ik mij verdiept in de zaak en alle stukken gelezen die openbaar waren.En ook de verslagen van de toxicoloog.Nu ben ik slechts een gespecialiseerd verpleegkundige en docent en zelfs ik kon concluderen uit de stukken dat er geen moorden waren.Wel natuurlijke dood.Ik vond het hele gebeuren onbegrijpelijk en heb mijn steun betuigd op de web site van Lucia.Ook het gevangeniswezen treft blaam.In een gevangenis waar in het dagritme blijven liggen was verboden hebben ze Lucia de hele ochtend laten liggen.Nu is het zo dat als je iemand met een onbloedig cva binnen drie uur na het incident aan de trombolyse hebt liggen je grote kans hebt op minimale schade.Maar laten liggen is makkelijk en lekker goedkoop natuurlijk….Nu kan ze slecht praten,slecht lopen en de functie van haar arm is beperkt.Dadelijk wordt ze onschuldig verklaard maar niet aleen geestelijk is ze kapot,lichemalijk is haar aantoonbaar schade gedaan….
Dat wordt een dure rekening voor justitie en het gevangeniswezen.Het is gewoon niet meer goed te maken.Intussen Lucia;may you have warm words on a cold evening,a full moon on a dark night,and the road downhill all the way to your door.
woensdag 24 maart 2010, 16:06 uur
Geachte mevrouw Etty,
U schreef ware en treffende woorden over de genoegdoening die Lucia verdient maar van het OM niet krijgt.( NRC 23/3/’10) Dat is een bittere teleurstelling, vooral omdat wij menen in een land te leven dat rechtvaardigheid en billijkheid hoog in het vaandel heeft staan.
Al lezende moest ik denken aan een andere, nog niet opgeloste zaak: die van klokkenluider Spijkers. Uw tekst zou ook over hem kunnen gaan: een moedige burger die door de machten van de staat murw gebeukt is, ziek verklaard, ontslagen, ontrecht. Pas na jaren is er een kentering gekomen maar nog steeds is de zaak niet afgerond. Waarschijnlijk mogen reputaties van bestuurders en ambtenaren niet openlijk geschaad worden. Dat is het het bizarre van ( ook ) deze zaak: allerlei chefs, generaals, staatssecretarissen, artsen en advocaten hebben samengespannen om Spijkers tot zwijgen te brengen. Nu de zaak opgelost lijkt te gaan worden ( maar dat werd in 2001 ook al gezegd…) resteert de vraag: wie waren verantwoordelijk voor deze schanddaad? En waarom is nog nooit iemand ter verantwoording geroepen? Hoe kan onze fatsoelijke overheid hierover zwijgen? Burgers verliezen zo het vertrouwen in staat en bestuur en in de werking van de democratie.
Misschien dat U in een volgende kolom aan dit aspect van de zaak Spijkers aandacht kunt schenken.
met vriendelijke groet,
Harry de Loor
Den Haag
woensdag 24 maart 2010, 19:59 uur
Geen enkele euthanasiehandeling kan aan de legitimerende voorwaarde “ondragelijk lijden” voldoen, aangezien dit pas kan blijken na de dood van de betrokkene : tevoren is het lijden niet ondragelijk gebleken. Dergelijke handelingen zijn dus strafbaar, hoewel het wetartikel dat de voorwaarden formuleert het tegendeel suggereert.
De strafbare handeling wordt door wetgever uitgelokt,
waarmee deze zelf in principe strafbaar is (afgezien van verschoningsartikel).
woensdag 24 maart 2010, 23:21 uur
Zeer Geachte Mevrouw Etty
Dank voor uw knap & helder artikel !
De steeds nog zeer helder voor ogenstaande , herhaalde vernoeming van haar eerder beroep mn exclusief in het verleden door de media,kan mogelijk in het gunstigste geval beschouwd wellicht bogen op het duiden van een hint ter zake van het mogelijk ontbreken van adequaat bewijs : de door-de-weekse toepassing heeft evenwel de kenmerken die doorgaans toegedicht worden aan het klassieke blackballing … in Oudhollands ook reeds eerder bekend ,op z’n Engels witchhunting genaamd ..
De 14de eeuwse heksenjacht mag dan wel niet meer op de hedendaagse gerechtsmenukaart staan , de eraan gerelateerde praktijken tonen helaas ook in de “nuchtere” 21ste eeuw , 3de millennium , een uiterst viriel & potentieel ingrediënt – klaarblijkelijk van weerbarstig lange houdbaarheid – dat niet alleen in het basispakket van onze maatschappij is aan te treffen….
Zij is in ieder geval “dubbel” veroordeeld..
Wir allen haben es gewusst !
donderdag 25 maart 2010, 18:08 uur
Beste Wijck van M.M. reactie9, wat heeft uw stukje van doen met monstrositeiten die Lucia zijn aangedaan?Helemaal niets toch?
Ik vind het erg vervelend dat u hier uw eigen belang uitdraagt in plaats u te houden bij het onderwerp.
zaterdag 27 maart 2010, 13:37 uur
Mevr.Etty U had met Uw artikel moeten wachten tot na de uitspraak van de rechter.
C.Oskam IJsselstein
woensdag 31 maart 2010, 18:24 uur
Een laakbare uitdrukking in de wet kan veel kwaad verhullen.
zondag 4 april 2010, 17:52 uur
Deze reactie is op verzoek van de inzender verwijderd.
maandag 5 april 2010, 17:37 uur
#12 C.Oskam zegt:
zaterdag 27 maart 2010, 13:37 uur
[Mevr.Etty U had met Uw artikel moeten wachten tot na de uitspraak van de rechter.]
Geachte C. Oskam, begrijpelijke reactie, echter in de eis van het OM (niet de rechter) zit verscholen waar de rechter uitspraak over kan doen.
Hij/zij kan dus alleen een uitspraak doen over het vooronderstelde gebrek aan bewijs, niet over het feit dat er nooit een zaak had mogen zijn, dat zal hij/zij dus ook niet (kunnen) doen.
Deze column is wel degelijk op tijd, eerder te laat, maar dat is mevrouw Etty natuurlijk niet te verwijten.
OM het recht te laten zegevieren zal er wel degelijk recht gesproken moeten worden, helaas weigert het OM in de spiegel te kijken dan wel de hand in eigen boezem te steken, gek genoeg moest dat andere slachtoffer van het OM (Kees B.) zelf aangifte doen, dat zal hier ook wel zo zijn, ik kan me goed voorstellen dat Lucia dat niet meer wil of gechanteerd om geen aangifte te doen, door de schadevergoeding achter te houden.
Nee als we willen dat hier recht gedaan wordt, en excuses is maar één van de aspecten, dan is elke column of anderzins in de media absolute noodzaak.
Het gaat ook u en mij aan de rechtstaat mag niet nog verder afbrokkelen.
dinsdag 6 april 2010, 20:54 uur
Mensen die durven te erkennen dat ze fout zaten, dat ze hun macht hebben ge(mis)bruikt jegens een medeburger dat om mensen in hun omgeving een dienst te bewijzen dat om hun scoringsdrift en carriere te vergoten etc. dat ze toegeven dat ze iemands leven waaronder die van Lucia de B. hebben vernietigd zoals ze leefde en dat voor de rest van hun leven hebben nog enigszins karakter. Diegene die dat niet doen zijn gewoon ziek en hebben feitelijk géén karakter en verdienen het niet met naam genoemd te worden als alleen met een adem met mensen die van hun leven eem leven hebben gemaakt om anderen dat tot een hel te maken. Kafka heeft veel geleden, maar zijn verhaal is een verhaal waar je veel duidelijk kunt maken hoe een zaak zich heeft ontsponnen en dat is zeker geen eerbetoon aan de veroorzakers ervan. MOgen het hen niet overkomen, al zou je het wel soms willen dat ze voelen wat ze anderen aandoen, maar wie met pek anderen besmeurd moet niet hetzelfde doen, maar ze laten inzien dat ze gewoon ziek zij en zich moeten genezen als dat nog kan. Diny
donderdag 8 april 2010, 11:37 uur
Moordenaars die gewoon bekennen, ze zijn er haast niet meer.Men heeft zich, wellicht gesteund door een advocaat, zo vastgebeten in een ontkenning van de daad, dat men op een gegeven moment niet meer terug kan.Zie de deventer moordzaak waar Bas Haan zeer aannemelijk maakt dat Justitie niet dwaalde.
Is het aannemelijk dat Lucia de B. de perfecte moorden pleegde, zonder een spoor na te laten? Waarom niet? Zolang de echte moordenaar niet is gevonden moeten we met alle scenario s rekening houden lijkt me. Lucia de B. gaat vrijuit, en terecht, want Justitie kan het bewijs niet leveren. Een profielbewijs is inderdaad erg onbetrouwbaar en weinigzeggend.
Maar moordenaars op hun woord geloven? Neen, zou ik zeggen. Want wie een moord kan plegen kan waarschijnlijk ook heel goed een toneelstukje opvoeren, zie Ernst Louwes.
zaterdag 10 april 2010, 08:05 uur
H.Bruins @reactie 17
Er moet wel een moord zijn om mee te beginnen vind je niet?
En aangezien er geen moord is gepleegd is er ook geen moordenaar.
Meer KISS(keep it simpel stupid) kan ik je niet voorhouden.
zaterdag 10 april 2010, 14:05 uur
H.Bruins, U gaat er vanuit dat er moorden zijn gepleegd maar het medisch onderzoek dat eindelijk gedaan is met toegang tot alle medische gegevens toont aan dat geen enkel moord gepleegd is hoewel een aantal kinderen verkeerd gediagnosticeerd zijn, verkeerd behandeld, en door gewone medische fouten wat vroeger overleden dan anders het geval zou zijn. Wie een moord kan plegen kan ook heel goed een toneelstuk opvoeren. U weet kennenlijk van alles over een de Lucia zaak en over de Deventer moordzaak wat niemand anders weet, zo stellig bent U in Uw uitspraken, dat het mij evident is dat U de moordenaar bent in beide zaken. Uw logica past in ieder geval perfect in de profiel van een cynisch volledig in zich zelf levend serie moordenaar.
Bas de Haan is “biased”, vertelt een heleboel belangrijke feiten niet, verdraait anderen, en is kennelijk op uit om zichzelf geliefd te maken bij het OM. Het feit dat Louwes onmogelijk de moord kan hebben gepleegd bewijst dat de Haan’s boek volstrekt onbetrouwbaar is, en U ook.
zaterdag 10 april 2010, 14:44 uur
17 H. Bruins;
IK ben bang dat u tot het soort mensen behoort die pas genezen van hun zieke gedachtes als ze zelf het slachtoffer van een justitiële dwaling zijn geweest.
Dat gun ik u niet, het is de prijs niet waard.
Voor de goede orde er zijn géén moorden gepleegd, het sterfte cijfer bij het HAGA-ziekenhuis lag hoger dan gemiddeld, nog steeds vrees ik, statistisch gezien is er wel degelijk wat aan de hand, maar dat is meer een zaak van de inspectie en heeft te maken met slechte leiding, ik ben niet de enige (woonachtig in Den Haag) die die mening heeft en zelf slechte ervaringen, te wijten aan chaotische bedrijfsvoering, heeft gehad.
De sterfte lag zelf nóg hoger toen Lucia er nog niet werkte, dus als er al statistisch bewijs zou zijn, dan bewijst dit dat Lucia levens heeft gered!
Als u de dossiers had gelezen en de zaak gevolgd had u dit zelf kunnen weten, en als u wat kritischer was geweest was u misschien op de gedachte gekomen dat de aangever van het misdrijf, dezelfde is als de verstrekker van de gegevens, en dezelfde is die verantwoordelijk is voor de slechte bedrijfsvoering.
Als er verwijtbare sterfgevallen zijn dan is dat te wijten aan de leiding, maar het is nog steeds geen moord!
Ernst Louwes is overigens ook veroordeeld zonder hard bewijs, maar vooral op een vermeend motief, iets wat de klusjesman overigens ook had, die had net zo goed de pineut kunnen zijn. ALs u wél vindt dat zonder bewijs iemand vrijuit hoort te gaan, dan Louwes ook.
Kortom u spreekt uzelf tegen, bedenk wel de volgende keer hoeveel onnodige schade u aanricht met uw verkapte beschuldigingen.
maandag 12 april 2010, 22:11 uur
Ten onrechte in het gevang zitten, een schrikbeeld. Ja, maar een moordenaar die vrijuit gaat, evenzeer een schrikbeeld. Een onschuldige (of onschuldigen) laten het leven en de schuldige wordt niet bestraft. Door simpelweg te ontkennen, door een gewiekste advocaat of door een blunder van het OM, of van de rechtbank.
Een verdachte schreeuwt dat ie onschuldig is (Louwes) en hij wordt ogenblikkelijk op zijn woord/zijn drama geloofd door half Nederland. Nederland loopt over van begrip voor, ja voor wie en wat eigenlijk niet? Maar vooral voor daders. Karst T. is een zielepiet die geen uitweg meer zag. Dat hij 6 slachtoffers maakte is alweer vergeten. We hebben te doen met Ernst Louwes. En met iedere drugsmokkelaar die in een ver oord in de gevangenis zit.
Is Lucia de B. er at random uitgepikt door de politie als verdachte? Ik kan het niet geloven. Rechercheurs en politiemensen gaan niet over een nacht ijs.
Hoe komt het dan toch dat er bovengemiddeld veel bewoners zijn overleden? Slechte beleidsvoering, slechte zorg? Ik ben niet zo goedgelovig als vele anderen.
Is Lucia de B. dan toch schuldig? Als ze vrij wordt gesproken is ze onschuldig, zo eenvoudig is het.
Of toch niet? Voor velen is Ernst Louwes toch onschuldig, ondanks de veroordeling. Zie postings hier.
Altijd achterdochtig zijn t.a.v. verdachten en wat ze zeggen, lijkt me een goede houding. Bekende Nederlanders die aandacht vragen voor een zaak? De Hond, ‘t Hart. Zij vragen aandacht voor zichzelf in de eerste plaats, niets is zo verslavend als media-aandacht en wanneer het een poosje stil is rond hen bedenken ze wel iets.
dinsdag 13 april 2010, 09:44 uur
#21 H. Bruins, ronduit schokkend uw verdachtmakingen.
Nogmaals de aangever van Lucia (de directie van het HAGA-ziekenhuis = locaties JKZ, Rode Kruis en Leyenburg) staat al jaren bekend om zijn chaotische bedrijfsvoering. Deels te wijten aan fusies, maar ook gewoon slecht management (wel goed betaald vermoedelijk).
Deze directie had een verklaring nodig voor het hoger dan gemiddeld sterftecijfer bij het JKZ en Rode Kruis, een cijfer wat nóg hoger lag ten tijde dat Lucia nog niet in het HAGA-ziekenhuis werkte.
Niets menselijks is deze directie (en een deel van haar oud-collega’s) vreemd.
Als er iets mis is heeft iedereen het gedaan, maar de hand wordt niet in eigen boezem gestoken.
De aangever van Lucia was niet alleen verantwoordelijk voor het falen van het ziekenhuis maar ook degene die de gegevens aanleverde.
Als u nu zo graag wantrouwend wilt zijn tegenover de medemens, zoals u doet tegenover Louwes (die ik niet onschuldig acht maar alleen geen bewijs van schuld zie, wel is er een lijk en een moord gepleegd) en Lucia die volstrekt onschuldig want er zijn geen moorden gepleegd, wees dan eens wantrouwend tegenover hen die de macht in handen hebben, die hebben eerder bewezen niet van smetten vrij te zijn.
Langzamerhand laad u de verdenking op zich misschien wel een van die oud-collega’s te zijn een andere verklaring voor uw reacties kan ik niet bedenken.
donderdag 15 april 2010, 11:59 uur
De bokken scheiden zich van de schapen.
Wie van de betrokkenen, die er naast zaten, nu nog geen excuus hebben aangeboden, hebben geen dader-inzicht.
Dat mag in de komende rechtszaken tegen het HAGA-ziekenhuis, de raad voor de rechtspraak en anderen als verzwarende factor worden meegenomen.
Lucia gefeliciteerd, dat er recht gedaan zal worden en dat is meer dan een schadevergoeding!
vrijdag 16 april 2010, 12:40 uur
De veroordeling van deze verpleegkundige is direkt terug te voeren op het slechte rekenonderwijs. Het enige bewijs tegen haar was dat onder haar patienten meer sterfgevallen voorkwamen dan bij collega’s. De makke zit hem natuurlijk in het geval dat er altijd wel iemand is bij wie meer sterfgevallen voorkomen. Doorredenerend betekent dat dat alle bejaardentehuizen verdacht zouden zijn want daar sterven allen, dus veel meer dan op de kermis bijvoorbeeld, dus zouden volgens die rekenkunde alle verpleegkundige verdacht zijn en alle kermisexploitanten goede bejaardenverzorgers.
vrijdag 16 april 2010, 17:11 uur
1. Geweldig dat 10tallen overheidsdienaren, waarvan veel academisch geschoold, na 6 jaar iets opgelost hebben op het nivo statistiek voor eindexamen VWO.
Likt mij toch niet meer dan basis zorgvuldig als een aangifte obv een statistisch gegeven wordt gebaseerd, even de hele som wordt afgemaakt.
2. Wat zeker zo triest lijkt is dat (waarschijnlijk om andere redenen) de slachtoffers echt gestorven zijn en als ik een aantal van de reacties moet geloven andere, nieuwe, slachtoffers dat nog steeds doen, zonder dat er wat aan gebeurd. Blijkbaar kan zoiets jaren en jaren voortduren. Het zou mij als slachtoffer niet veel uitmaken of ik door een pilletje van een verpleegster of door geklungel aan mijn eind moest komen. Waarschijnlijk is het eerste pijnlozer.
3. Is er al gekeken of de directie voor foutieve aangifte, smaad, ed kan worden aangesproken. Wordt het salaris net als bij de bankiers teruggevorderd?
4. Kwaliteitszorg is in de medische en anverwante werelden vaak een heel groot probleem. Dat blijkt hier ook weer. Er zit vaak totaal geen organisatie in die ‘klubs’, waardoor vaak niemand weet of iets en zo ja of het goed gebeurd is. De mensen die er werken en zo te zien dus de inspecties die eea moeten controleren zijn natuurlijk vrijwel allemaal van hele goede wil. Maar het blijft prettig als een ander eenvoudig kan vaststellen of bijv. een injectie heeft plaatsgevonden of dat dat nog moet gebeuren.
5. Zijn we niet allemaal een beetje schuldig aan deze ramp, door dat geklungel iedere keer maar weer te accepteren?
woensdag 21 april 2010, 12:02 uur
Is schaamte niet het enige wat ons rest? Ja, ons. Op een enkeling na zijn we allemaal meegegaan in deze dwaling.
Excuses van de direct betrokkenen suggereren dat de schuld verdwijnt. Ver-ont-schuldigen immers. Daardoor verdwijnt geen schuld. Ik kan alleen maar hopen dat Lucia de Berk ooit in staat is te vergeven, ofwel de zaak los te laten en een prettig leven te hervinden. Ik weet niet of ik het zou kunnen. Maar hoe dan ook, zelfs dat doet niets af aan de collectieve schaamte die in laatste instantie het enige passende is.