Het is bijna te verschrikkelijk om je te verdiepen in wat iemand doorstaat die onschuldig wegens moord tot levenslang is veroordeeld en meer dan zes jaar in de gevangenis heeft gezeten. Probeer eens je erin te verplaatsen. Lees Kafka, maar ook recenter en dichter bij huis In Wonderland van Christine Otten. Deze roman is gebaseerd op de nachtmerrie die zij doormaakte als gevolg van het onderzoek in de RaRa-zaak, waarbij haar partner een tijdje terrorismeverdachte is geweest. De roman vertelt hoe diep een mens gewond kan raken door voorwerp van justitieel onderzoek te zijn, hoe ondermijnend het is voor het vertrouwen in jezelf en de omgeving, hoe alle persoonlijke verhoudingen jarenlang beladen blijven door niet meer dan een uit de lucht gegrepen verdenking. Met macht toegeruste instituties, die wij nodig hebben omdat zij onmisbaar zijn voor onze veiligheid, kunnen gewild of ongewild verwoestingen aanrichten in het leven van willekeurige mensen die tussen de raderen komen.

Lees verder »

Het is nog moeilijk wennen aan de gedachte dat voor het eerst in de geschiedenis een extreem-rechtse partij de grootste van Nederland kan worden. Wie dat tien jaar geleden had voorspeld, was voor gek versleten. Nu moet iedereen serieus onder ogen zien dat de mogelijkheid niet langer denkbeeldig is.

Tien jaar geleden waren alle ogen gericht op Oostenrijk. Daar was de Vrijheidspartij van Haider door de christen-democraten opgenomen in de regering (zij het dat Haider zelf erbuiten bleef). Ontsteltenis in heel Europa. Gedurende enkele maanden weigerden de andere EU-landen officiële contacten met de Oostenrijkse regering. Overwogen werd zelfs het land als lid van de EU te schorsen. De liberale minister van Buitenlandse Zaken van België, Louis Michel, waarschuwde dat extreem-rechts iedereen in een klassieke val wilde lokken door zich democratisch voor te doen om zich respectabel te maken.

Lees verder »