‘Ze was jong”, zei Wallander, „met zwart haar en een donkere huid. Ze had een geel windjack aan. Een spijkerbroek, geloof ik. Wat ze aan haar voeten had, weet ik niet. En ze was bang.”
„Waar was ze bang voor?” vroeg Martinson.
Wallander dacht na alvorens antwoord te geven.
„Ze was bang voor mij”, zei hij toen. „Ik weet het niet helemaal zeker, maar toen ik riep dat ik van de politie was en dat ze moest blijven staan, werd ze volgens mij nog banger dan eerst.”
Binnenkort heb ik weer een afscheidspartijtje. Mijn eminente collega op de boekenredactie van NRC Handelsblad, Roelof van Gelder, grijpt de mogelijkheid van vervroegd pensioen aan voor het schrijven van de biografie van de zeevaarder Jacob Roggeveen die in 1722 Paaseiland ontdekte. Roelof is een van de talrijke zestigplussers in mijn directe omgeving (zowel mijn privé- als werkkring) die gebruikmaken van de nog nét bestaande regelingen om hun dienstverband onder acceptabele financiële voorwaarden min of meer ‘vroegtijdig’ te beëindigen. Laatst was er op de krant een afscheid van Harm van den Berg, vooraanstaand onderzoeksjournalist – hij blijft journalistiek actief – en voor de vakantie werd in het Concertgebouw op welluidende wijze Kasper Jansen, icoon van de muziekkritiek, uitgezwaaid. Ook enkele minder op de voorgrond tredende collega’s, die een odium van onmisbaarheid hadden op gebieden als vormgeving en organisatie, hebben we onlangs dankbaar uitgeluid. Lees verder »