‘Ik zie niemand’, zei Alice.
‘Ik wou dat ik zulke ogen had’, zei de koningin jaloers. ‘Dat je Niemand kan zien! En dan nog wel van zo’n afstand!’
In het PerpleXicon. Het abc van de nonsens, samengesteld door Tysger Boelens en Gerrit Komrij, wordt deze passage uit Lewis Carroll’s Alice in Wonderland geplaatst in een lange traditie van onzinverhalen over niets en niemand. Lees verder »
Niemand kan mij een identiteit voorschrijven. Mijn ik behoort aan niemand anders toe dan aan mijzelf. Alleen op die voorwaarde kan ik mij in vrijheid met de anderen verstaan.
In de recent verschenen studie van Rüdiger Safranski over de Duitse Romantiek (Romantik. Eine deutsche Affäre) trof ik een mooie en mij lijkt bijzonder actuele uitspraak aan van de filosoof Ludwig Feuerbach (1804-1872): „Wij zijn bang voor de anderen, omdat wij de anderen niet als Jij, maar slechts als afwijking van ons Ik beleven en zo aan zijn bestemming onttrekken (entfremden). Laten wij toch begrijpen, dat het Jij ons de mogelijkheid opent voor het avontuur van de liefde en van de gemeenschap!” Lees verder »