De euro is van ons allemaal. Zo luidde ooit de belofte van onze leiders. We hebben nu vastgesteld dat de euro een eenzame munt is. Hij drijft in de lucht. Dat is zijn probleem. Hij heeft geen vaste grond onder zijn kwetsbare voeten.

Waarvoor we allemaal waarschuwden, dreigt nu werkelijkheid te worden: de crisis van de markt slaat om in een crisis van de lidstaten. Dit is een complete politieke nachtmerrie.

Wouter Bos, de toenmalige leider van de sociaal-democraten, zei ooit dat we in Nederland niet zo ijverig moesten vasthouden aan het Stabiliteitspact. Waarop baseerde hij dit gevaarlijke idee? Eén argument voerde hij aan: kijk naar andere landen. Ja, daar kijken we nu van op. Onze sociaal-democraten wilden niet bezuinigen. Het was onzin om de staatsfinanciën op orde te krijgen aangezien élke overheid in Europa met geld liep te strooien. Cliëntelisme, afhankelijk zijn van de stemmen van uitkeringsgerechtigden en allochtonen, leiden bij sociaal-democraten soms tot verwaarlozing van het algemeen belang, dus ook het belang van genoemde groepen.

Lees verder »

Boeken, speelfilms en gedichten brachten Oost en West samen. Literatuur en films leerden mijn generatie wat de Tweede Wereldoorlog in Europa en in de rest van de wereld teweegbracht. De verschrikkingen van deze oorlog waren voor mijn generatie bekend. ‘Gestapo’ was een scheldwoord. Onvrijheid en onderdrukking waren gelijk aan het nazisme. Ook de Holocaust was bekend. Er waren weinigen die niet wisten dat miljoenen onschuldige Joden en andersdenkenden door het naziregime systematisch vernietigd zijn. Maar nu, een paar decennia later, is het anders. Alsof er een nieuw tijdperk is aangebroken. Mahmoud Ahmadinejad, de zelfbenoemde president van het islamitische Iran, ontkent het bestaan van de Holocaust. Het is volgens hem een sprookje dat door de Joden is verzonnen. Europa lijdt volgens Ahmadinejad onder de leugens over de Holocaust.

Lees verder »