Bent u op zoek naar de columns van Afshin Ellian?
Abonnees kunnen deze vinden in de digitale editie en het krantenarchief. U kunt hier (digitaal) abonnee worden.
Het tijdperk van cyberoorlog en cyberkrijgers
De oorlogvoering is grondig veranderd. Op 6 september 2007 vond een nieuwe vorm van militaire aanval plaats. Niet ver van de rivier Eufraat en de grens met Turkije werd op die dag een nucleaire site in Syrië van de kaart geveegd. Deze nucleaire site zou in het diepste geheim worden voltooid door Noor-Koreanen met de steun van het islamitische Iran. De Syriërs hebben slechts de vlammen gezien. F16 en F15 die voor dit bombardement werden ingezet, werden niet opgemerkt door Syriërs. Hoe kan dat? De Syberwar.
De onbetaalbaarheid van de verzorgingsstaat
De politieke frontvorming is begonnen. Waar liggen de ideologische scheidslijnen? Tot voor kort waren velen van mening dat links en rechts niet meer bestaan. In de meeste politieke partijen zijn standpunten te vinden van links en rechts. Volgens sommige politicologen leidde juist de vermenging van links en rechts tot electorale verwarring. Wat zijn de grote thema’s die links en rechts van elkaar scheiden?
Dat zijn de toekomst van de welvaartstaat en de immigratie (inclusief het islamdebat). Ik gebruik hier opzettelijk het woord verzorgingsstaat niet. Dit woord impliceert immers dat er een staat is die voor de mensen kan zorgen. Burgers zijn geen patiënten. En de samenleving is geen groot ziekenhuis waarin naar zorg zoekende mensen bivakkeren.
Niet de majesteit, maar de politici zijn het probleem
Past onze constitutionele jas bij het huidige Nederland? Naar aanleiding van de uitslag van de verkiezingen in 2006 kwam ik tot de conclusie dat de oude jas heeft afgedaan. Er bestaat een kloof tussen de constitutionele spelregels en de politieke realiteit. Ook in 2006 bracht de uitslag van de verkiezingen een ingewikkelde politieke constellatie voort. Partijen die niet met elkaar konden regeren, werden gedwongen om samen een kabinet te vormen. Het kabinet van ‘samenleven’ kon niet als één team opereren, met alle gevolgen van dien: de verloren jaren van Balkenende IV ten tijde van een ernstige economische crisis.
Jason W. is gered door de westerse filosofie
Kritiek op de islam en de ideologische strijd tegen de politieke islam zouden tot deradicalisering van jihadistische moslims moeten leiden, niet bommen en granaten. Natuurlijk moeten westerse staten ter bescherming van de bevolking en vitale belangen van de staat het terrorisme bestrijden. Maar daarmee wordt het islamitische terrorisme niet uitgeroeid. Het islamitische terrorisme is gefundeerd in de politieke islam en is daarom religieus en ideologisch van aard. Dit is het echte strijdpunt.
Repressie door mensenrechten
We leven in een nogal spannende tijd. Een tijd waarin fundamentele waarden worden uitgehold. De verdedigers van de rechten van de mens stonden altijd tegenover de machthebbers. De statelijke almacht werd juist door advocaten, rechtswetenschappers en de activisten uitgedaagd. Maar nu lijkt het omgekeerde bewaarheid te worden. In naam van de mensenrechten wordt opgeroepen om de meest fundamentele vrijheden te beperken.
De rechten van de mens zijn niet uitgevaardigd en bedacht om de rechten van de staat uit te breiden. Wel wordt de staat geacht zorg te dragen voor de gemeenschappelijke veiligheid. Geen vrijheid zonder veiligheid. Het streven naar veiligheid, dus ook rechtsvrede, wordt direct gekoppeld aan vrijheid. Noord-Korea is buitengewoon veilig, maar niet vrij. Veiligheid en maatschappelijke samenhang (cohesie) zonder vrijheid is niet de politieke situatie waarnaar het Westen al een aantal eeuwen streeft. In dit kader waren en zijn de mensenrechten bedacht teneinde de burgers te beschermen tegen de almacht van de overheid.
Een circus van muizen, olifanten en schijnheiligen
Te veel schijnheiligheid is niet gezond voor politiek en politici. Nederlandse politici houden van chique termen en vette etiketten bij de invoering van moeilijke en soms lelijke maatregelen. Als men een aantal basisscholen wil opheffen, noemt men dat de herijking van het basisonderwijs. Als Ab Klink, de kampioen van de marktwerking in de zorg, wil bezuinigen op de zorgkosten, zal hij deze operatie ‘efficiëntie en kwaliteitsverbetering’ noemen.
Weet u nog wie Joop Wijn was? Hij was tot 2002 woordvoerder integratie en vreemdelingenzaken voor het CDA. Wat nu in het regeerakkoord staat, correspondeert geheel met de opvattingen van Wijn en het CDA. Zij waren voor het indammen van immigratie en voor strenge eisen voor integratie. Het CDA zat erbij toen Rita Verdonk met harde hand het vreemdelingen- en integratiebeleid uitvoerde. Maar nu zijn plotseling Ab en zijn vriendjes vreemdelingenliefhebbers geworden. Is dit de Nederlandse versie van het begrip geweten?
President Obama en het mondiale islamtumult
De negende herdenking van 9/11 verliep rumoerig. Niet de slachtoffers en ook niet de daders stonden daarbij centraal. Het ging opeens om de ideologie van de daders. Velen hebben met verbazing gereageerd op dit tumult. De islam stond ter discussie. Op twee radicale niveaus botsten op de ruïnes van 9/11 conflicterende stromingen: de bouw van een moskee in de nabijheid van Ground Zero en de aankondiging van een koranverbranding door een predikant.
Het was blijkbaar een raadsel voor veel journalisten. Op 10 september openden veel kranten met een uitvoerig verhaal over een groep opposanten van de bouw van de moskee onder leiding van Pamela Geller, een blogger uit New York. Zij en een paar andere actievoerders zouden verantwoordelijk zijn voor het tumult in Amerika. Ze zijn anti-islam en, jawel, het ergste van alles: pro-Israël. Oei.
De christen-democratie en ontwaarding van waarden
In de voorbije weken konden we een blik werpen op het moeras waarin het politieke bestel terecht is gekomen. Het was voor andere partijen zeer amusant toen Rita Verdonk een burgeroorlog ontketende in de VVD. Dat zal ons nooit overkomen, dachten ze bij het CDA.
Ook toen Pim Fortuyn als een orkaan over Paars raasde, amuseerden de christen-democraten zich met de gedachte dat deze revolutie alleen op de paarse politiek was gericht. De christen-democratie is inmiddels een illusie armer. En Nederland is daarmee nog instabieler geworden.
Obama blijft wel in Irak
In 2008 onderhandelde president Bush met de Iraakse autoriteiten over de terugtrekking van de Amerikaanse soldaten uit Irak. De Iraakse autoriteiten waren zeer terughoudend. Na langdurige onderhandelingen gingen de Irakezen uiteindelijk akkoord met het terugtrekkingsschema. Daarna was het zeer de vraag of dat verdrag door het parlement van Irak zou worden goedgekeurd. Dat gebeurde wel. Ook de Irakezen houden van het leven en van veiligheid. En daarvoor zijn de Amerikanen onmisbaar. Dit verdrag erfde president Obama. Je zou kunnen zeggen: een mooi cadeautje.