Het zit erop. Gisteren zat het er ook al op, maar gisteren zat ik de hele dag in Amsterdam. Dus vandaar dat ik vandaag pas met die bijster interessante, fascinerende mededeling kom.
Ik had een interview met Simon van een schoolkrant uit het zuiden. Hij vroeg mij naar het eerste wat ik had gedaan na mijn examens. Ik was boodschappen gaan doen, want ik moest koken en als je wilt koken heb je ingrediënten nodig. Ik had er niet bij stilgestaan dat de activiteiten na je examens in hetzelfde rijtje vallen als: ,,waar was je toen je het nieuws hoorde van de vliegtuigen in het WTC?”

Lees verder »

Bijna iedereen die ik ken, kijkt zijn examens na. Nakijken is best makkelijk. Per goed antwoord, of deelantwoord, een punt. Zit iets er niet in, dan geen punt. Na een tijdje kom je uit op een aantal punten, bijvoorbeeld 34 van de 102. Dan ga je naar een site waar ze een reken-appje hebben voor je examencijfer en dan lees je dat jouw cijfer waarschijnlijk tussen de 3,3 en de 5,3 ligt.

Lees verder »

Frans. Je kunt er een lang verhaal en een kort verhaal van maken. Uiteindelijk blijft het een tekst Frans. Eentje waarvoor ik minimaal een 4,9 moet halen. Daarmee is Frans het spannendste vak.
In de derde, toen ik het leven nog wilde romantiseren, verkoos ik Frans boven Duits. Ik besloot het vak waarvoor ik uiteindelijk een 9 stond, te laten vallen en het vak waarvoor ik een 6,5 had, verder te ontwikkelen. In termen van modern management, efficiencyoverwegingen en optimalisatieslagen was dat een behoorlijk domme keuze. Maar ik vond toen dat Frans een mooiere, romantischere taal was.

Lees verder »

Vandaag moest ik plassen tijdens het examen. Voor de eerste keer. Het was meteen extra ingewikkeld, omdat het tijdens muziek was. Daar zitten een paar langere pauzes in, van bijvoorbeeld tien minuten. Daarin moet je naar de wc, anders mis je de helft.

Lees verder »

Iedereen heeft wel iets wat hem of haar de examens ‘door helpt’. Iets waarvan we ons afhankelijk maken, waarvan we hopen dat het niet weggaat/opraakt/verdwijnt, en waarvan we dan achteraf zeggen: zonder dat zat ik hier nu niet.
Voor mij zijn dat raketjes en Fokke en Sukke.

Lees verder »

We bellen de (nog) niet-geslaagden vanaf 15.15 uur. Met andere woorden: ze bellen alléén de niet-geslaagden. Word je niet gebeld, dan ben je dus geslaagd.
Ja ja, bellen, we zijn onze tijd ver vooruit.

Lees verder »

Ik ben met Hemelvaart weg geweest. Gekampeerd, écht gekampeerd. Met een kampvuur en zo. Heeft dit te maken met de examens? Ja! Hoezo? Ik heb mezelf weer eens teleurgesteld wat betreft mijn leerdiscipline, mijn interesse in school en de zorg voor mijn spullen.

Lees verder »

Als ik slaag, moet de vlag uit, met de tas eraan. Ja, dat moet. Niet van mij. Van mijn mama. Dat zijn rituelen, daar mag je niet mee breken.

Lees verder »

Bij de NOS zag ik een reportage over de eindexamens. Leerlingen zaten daar in de aula, docent op het podium, allemaal heel gezellig. Iemand zei ietwat zenuwachtig dat het best spannend was, ,,want voor Nederlands kun je je niet voorbereiden.”
Vervolgens zagen we een shot van de zwoegende leerlingen. Een jongen had een teddybeer op zijn tafel gezet, waarschijnlijk als mascotte.

Lees verder »

Er komt een moment dat je klaar bent met een examen. En er is altijd iemand die de eerste is. Alleen, het probleem is: niemand wil die eerste zijn. Waarom niet? ,,Ja, de eersten zullen de laatsten zijn! En bij examens geldt dat zeker, jongelui, want meestal hebben die eersten het laagste cijfer.”

Dus wat gebeurt er als je als eerste klaar bent? Wat doe je dan?

Lees verder »