Het zit erop. Gisteren zat het er ook al op, maar gisteren zat ik de hele dag in Amsterdam. Dus vandaar dat ik vandaag pas met die bijster interessante, fascinerende mededeling kom.
Ik had een interview met Simon van een schoolkrant uit het zuiden. Hij vroeg mij naar het eerste wat ik had gedaan na mijn examens. Ik was boodschappen gaan doen, want ik moest koken en als je wilt koken heb je ingrediënten nodig. Ik had er niet bij stilgestaan dat de activiteiten na je examens in hetzelfde rijtje vallen als: ,,waar was je toen je het nieuws hoorde van de vliegtuigen in het WTC?”

Dat betekent onherroepelijk dat dit blog ook finito is. Tot 18 juni blijven doorkeuvelen over de examens is (naast bewonderenswaardig ambitieus) niet mogelijk. We hebben zo’n beetje wel alle thema’s gehad.
Daarbij: zondag stap ik op de boot naar Ameland. Ameland? Ja, dat ligt tussen Nederland, Scandinavië en Engeland. Het is ongeveer net zo lang reizen met de trein als naar Frankrijk met de auto.
Daarna kan iedereen een bed bij mij komen kopen. In de winkel van Ingvar Kamprad van de boerderij Elmtaryd uit Agunnaryd. De Utrechtse vestiging uiteraard. Ingvar was ook zeventien toen hij begon. Hij begon met alleen een potloodfabriek. Ironisch dat ze inmiddels alles verkopen, behalve potloden.
In het echt kijk ik wel een stuk agressiever dan op de foto. Dus misschien is het ook weer niet zo’n goed idee om een bed te komen kopen. Stukje illusie is ook mooi.
By the way: uit zeer betrouwbare bron heb ik vernomen dat het stukje met ’decolletés’ in de titel het best gelezen is. De mensheid is wederom van zijn voetstuk gevallen.
Goed. Ik ga koffie halen. En hopen op een goede uitslag.
Volgend jaar weer?

Dit verhaal is geplaatst op vrijdag 5 juni 2009 om 11:05 uur.