Het ongeduld is begrijpelijk. Als Moammar Gaddafi niet snel gestopt wordt, kan het geweld in Libië ontaarden in een massale slachtpartij, zeggen voorstanders van een snelle interventie. De afgelopen dagen zijn er al honderden, volgens sommige bronnen zelfs duizenden doden gevallen. Dus waar wachten Obama en het Westen nog op? Alles is beter dan nietsdoen. Het enige waar Gaddafi naar luistert is geweld, betoogde de journalist Gerbert van de Aa woensdag op deze pagina. Een Amerikaans bombardement op de verblijfplaats van de Libische leider was zijn voor de hand liggende oplossing voor de crisis.

Lees verder »

Je hoefde niet op het Tahrirplein in Kairo te staan om gisteravond de opwinding te voelen. Alle eisen van de demonstranten zouden ingewilligd worden, zei de militaire commandant van de regio Kairo. Het was „ zeer aannemelijk” dat president Mubarak zou aftreden, zei de directeur van de CIA.

Je hoeft geen romanticus te zijn om van de moed van de demonstranten in Egypte onder de indruk te zijn

Het begon er werkelijk op te lijken dat de honderdduizenden Egyptenaren die sinds 25 januari tegen hun repressieve staat zijn opgestaan, met hun blote handen de ijzeren macht van hun president hadden gebroken. En dat „terwijl de westerse media zich al neergelegd leken te hebben bij het langzaam uitdoven van de anti-Mubarak-beweging”, zoals correspondent Gert van Langendonck woensdag schreef in deze krant.

Lees verder »

De meest geruisloze verkiezingscampagnes vinden plaats bij de Verenigde Naties. Dit jaar is het weer zover. Komt er een nieuwe secretaris-generaal of krijgt de huidige VN-chef, die we na vier jaar nog maar amper kennen, een tweede termijn?

Ook een technocraat als Ban Ki-moon kan af en toe zijn mond opendoen. En soms moet het

In de Braziliaanse pers dook daarover vorig voorjaar al een berichtje op, dat meteen werd opgepikt aan de East River in New York, waar het VN-hoofdkwartier staat. De toenmalige president van Brazilië, Luiz Inácio ‘Lula’ da Silva, zou overwegen zich kandidaat te stellen voor de opvolging van Ban Ki-moon.

Lees verder »

Een radiojournalist deed maandag verslag uit de winkelstraat in Stockholm waar twee dagen eerder een bomaanslag was gepleegd. Of de mensen daar nog steeds in staat van shock verkeerden, wilde de presentator in de studio weten. De verslaggever aarzelde even, maar antwoordde toen dat daar op straat eigenlijk weinig van te merken viel. Men leek het leven weer te hebben opgepakt.

Voor terroristen zit het succes van een actie niet in de eerste plaats in het aantal dodelijke slachtoffers

Lees verder »

Hillary Clinton was duidelijk niet in de stemming voor een diplomatiek understatement, toen ze maandag moest reageren op Cablegate, het schandaal dat haar ministerschap zal blijven aankleven. En wat wil je ook? Enkele treinwagons aan diplomatieke post ligt op straat, en de hele wereld is het met rode oortjes aan het lezen – gniffelend, beschaamd, woedend of gewoon nieuwsgierig. De Amerikanen staan in hun hemd, en door hun schuld ook een heel stel al dan niet bevriende regeringen en politieke leiders.

Lees verder »

Ook deze week was er weer zo’n onopvallend berichtje. Bij een raketaanval op een huis en een rijdende auto in het noordwesten van Pakistan, bij de grens van Afghanistan, kwamen dinsdag twintig mensen om het leven. Het zou gaan om opstandelingen die banden hebben met Al-Qaeda of de Talibaan.

Terreurverdachten worden onder deze president zonder enige vorm van proces gedood

Veel is er niet bekend over het incident. In het bergachtige gebied hebben groepen moslimextremisten hun uitvalsbasis van waaruit ze aanvallen ondernemen in Afghanistan en Pakistan. Voor zonsopgang troffen twee raketten een lemen huis en twee andere de auto. Namen van de slachtoffers zijn niet bekend.

Lees verder »

Het verschil was frappant. De winnaar van de Amerikaanse Congres-verkiezingen, John Boehner, was zijn emoties even niet de baas. De Republikeinse leider moest zijn tranen wegslikken, toen hij dinsdag in zijn overwinningsrede vertelde hoe hij was opgeklommen tot de machtige positie die hij nu heeft. Hoe hij in de kroeg van zijn vader de vloeren had gedweild, hoe hij met allerlei baantjes zijn opleiding had betaald, hoe hij zijn eigen bedrijfje had opgezet. Altijd had hij de American Dream nagejaagd. Hij moet het talloze keren eerder verteld hebben, maar nu brak zijn stem.

Lees verder »

Soms gaan grote politieke veranderingen in de wereld betrekkelijk geruisloos, in kleine stapjes, en op zo’n manier dat het even duurt voor je in de gaten hebt wat er eigenlijk aan de hand is. Tot iemand je erop wijst. Dan zie je opeens allerlei aanwijzingen dat er inderdaad iets ingrijpend aan het verschuiven is.

„Let maar eens op”, zei de Franse geopolitieke denker François Heisbourg deze zomer aan het eind van een telefoongesprek over de NAVO. „Of het beklijft is nog onzeker, maar de afgelopen maanden lijkt zich een diepe en brede verandering in de Russische buitenlandse politiek voltrokken te hebben.”

Lees verder »

Begin deze week werd in Congo een rebellenleider gearresteerd, op verdenking van betrokkenheid bij massaverkrachtingen in het oosten van het land. Een klein berichtje, een druppel in de zee van nieuws.

Maar soms blijft zo’n kort, zakelijk bericht uit een ver vreemd land toch wat langer hangen. In dit geval omdat de geschiedenis van Congo de laatste tijd extra aandacht heeft gekregen – door de vijftigste verjaardag van de onafhankelijkheid, en ook door de verschijning van het veelgeprezen boek Congo, een geschiedenis, van David van Reybrouck.

Lees verder »

Je moet maar durven. In Nederland, anno 2010! En het dan ook nog laten uitspreken door de koningin. „Stabiliteit en vrede worden gediend met samenwerking binnen internationale organisaties zoals de Europese Unie, de NAVO en de Verenigde Naties.”

Het is toch mijn laatste Troonrede, moet de premier hebben gedacht, ze kunnen me wat. Ik zal eens flink mijn nek uitsteken en zeggen waar het op staat. Zonder Europese, Atlantische en andere internationale samenwerking is Nederland nergens! Een land dat voor zijn inkomsten en voor zijn veiligheid zó van andere landen afhankelijk is, mag zich niet terugtrekken achter de dijken. En het moet vooral maar eens afgelopen zijn met dat kortzichtige afgeven op de Europese Unie. Haal de blauwe vlaggen met de gele sterren maar weer tevoorschijn. We kunnen verdorie niet zonder de buitenwereld!

Lees verder »